บทที่ 521 บดขยี้

ลากาแซ็ตต์คืนบอลกลับมา... บอลยังไม่ทันถึงเขตโทษ อีธานก็จัดการแทงทะลุช่องจังหวะเดียว ส่งบอลไปที่ว่าง

ซานเชซ สปีดฉีกแนวรับหลุดเข้าไปในกรอบ 6 หลา... แต่ คาริอุส ออกมาปิดมุมเสาแรกไว้หมดแล้ว มุมยิงด้วยขวาแคบเกินไป

ซานเชซตัดสินใจไม่ยิง เขาตบเข้ากลางผ่านหน้าประตูไปที่เสาสอง...

ลากาแซ็ตต์ ที่วิ่งสอดขึ้นมารออยู่แล้ว แปบอลเข้าไปสู่ก้นตาข่ายโล่งๆ

3 – 0!

สถานการณ์พลิกกลับจากนัดแรกของฤดูกาลอย่างสิ้นเชิง (ตอนนั้นลิเวอร์พูลนำ 4-0 แล้วโดนแซง) ... คราวนี้ลิเวอร์พูลตามหลัง 3-0 พวกเขาจะพลิกนรกได้ไหม? แฟนหงส์แดงเริ่มสิ้นหวัง

ที่ข้างสนาม คล็อปป์ ยืนพึมพำกับตัวเองด้วยความเครียด... นี่เป็นครั้งที่สองที่เขาพาทีมเข้าชิง UCL (ครั้งแรกกับดอร์ทมุนด์) ถ้าแพ้อีก เขาจะกลายเป็น ‘ราชาจอมว่าว’ ตามรอย อัลเลกรี และ ซิเมโอเน

อย่างไรก็ตาม ฟุตบอลลูกกลมๆ อะไรก็เกิดขึ้นได้...

หลังจากโดนนำห่าง ลิเวอร์พูลก็เริ่มตั้งลำได้... โมฮาเหม็ด ซาลาห์ พยายามลากตัดเข้าใน แต่กองหลังอาร์เซนอลรู้ทัน ปิดทางเท้าซ้ายไว้แน่น บีบให้เขาต้องเล่นเท้าขวาที่ไม่ถนัด

ซาลาห์จำใจต้องจ่ายบอล... บอลไปถึง มาเน่ ชิ่งต่อให้ ฟีร์มิโน่ หลุดเข้าไปยิงตีไข่แตก!

3 – 1

จบครึ่งแรกด้วยสกอร์นี้... อย่างน้อยลิเวอร์พูลก็กู้ความหวังคืนมาได้เล็กน้อย การตามหลัง 2 ลูก ย่อมดีกว่า 3 ลูก (แม้มันจะดีกว่าแค่นิดเดียวก็ตาม)

...

พักครึ่งเวลา

บรรยากาศในห้องแต่งตัวอาร์เซนอลคึกคักสุดขีด สกอร์นำ 3-1 ทำให้ทุกคนมั่นใจว่าแชมป์อยู่ในมือ

แต่ เวนเกอร์ รีบเบรกอารมณ์ลูกทีมทันที... เขาเตือนสติทุกคนถึงโศกนาฏกรรมของ เอซี มิลาน (ที่อิสตันบูล) ซึ่งนำลิเวอร์พูล 3-0 ในครึ่งแรก แต่สุดท้ายกลับแพ้ดวลจุดโทษ

(นั่นคือความทรงจำอันเจ็บปวดของ คาร์โล อันเชล็อตติ)

คำเตือนของเวนเกอร์ได้ผล นักเตะอาร์เซนอลดึงสติกลับมา... เหลืออีกแค่ 45 นาที ถ้าพวกเขายันอยู่ ประวัติศาสตร์หน้าใหม่จะถูกจารึก

แชมป์ที่ 7 (หรือ 8 ถ้านับเอมิเรตส์คัพ) ในฤดูกาลเดียว... เป็นสถิติที่ไม่มีทีมไหนในโลกทำได้ (ลีกอื่นมีลุ้นเต็มที่แค่ 6 แชมป์)

“ทุกคน! กัดฟันสู้ต่อ ห้ามประมาทเด็ดขาด เราจะแพ้นัดนี้ไม่ได้!”

ทุกคนรับคำ... ไม่มีใครวอกแวก แม้แต่คนที่เคยได้แชมป์มาแล้วเมื่อปีก่อน ก็ยังกระหายที่จะป้องกันแชมป์เพื่อสร้างตำนาน

...

ฝั่งลิเวอร์พูล คล็อปป์ปลุกใจลูกทีมยิกๆ ในห้องแต่งตัว แทคติกคงเปลี่ยนอะไรไม่ได้มาก เพราะนี่คือชุดที่ดีที่สุดแล้ว

เหลือแค่ “ใจ” เท่านั้นที่จะสู้ได้

นักเตะหงส์แดงเองก็ไม่อยากยอมแพ้... นี่คือโอกาสครั้งหนึ่งในชีวิต พวกเขาอยากหิ้วถ้วยบิ๊กเอียร์กลับแอนฟิลด์ ไม่ใช่เหรียญเงินรองแชมป์

...

ครึ่งหลังเริ่มขึ้น

แต่ความหวังของลิเวอร์พูลก็พังทลายลงอย่างรวดเร็ว... ด้วยลูกยิงระดับ World Class อีกครั้งของ อีธาน!

อาร์เซนอลเปิดบอลโด่งเข้าไปในเขตโทษ... ฟาน ไดจ์ค เบียดชิงจังหวะกับอีธานได้ดี (เนื่องจากอีธานไม่ได้กดสกิล) กองหลังดัตช์โหม่งสกัดบอลออกมาได้

บอลลอยโด่งออกมานอกกรอบเขตโทษ...

อีธานที่กำลังเดินถอยหลังกลับมา เห็นบอลลอยคว้างอยู่กลางอากาศ... แทนที่จะพักอกหรือโหม่งชง เขาเกิดไอเดียบรรเจิด

อีธานกระโดดลอยตัว ตีลังกายิง สวนตูมเดียวจากนอกกรอบ!

บอลพุ่งลงพื้นกระดอนหนึ่งจังหวะ ก่อนจะพุ่งเข้าหาประตู

คาริอุส ที่กำลังเครียดจัดเพราะโดนยิงไป 3 ลูก... เจอวิถีบอลกระดอนพื้นแบบนี้เข้าไป ถึงกับไปไม่เป็น เขาตัดสินใจพลาด พยายามปัดป่ายมือไปในอากาศแต่ไม่โดนบอล

4 – 1!

อีธานงัดไม้ตายออกมาใช้อีกแล้ว!

และยังไม่จบแค่นั้น... อีธานตัดสินใจ “หงายไพ่” ใบสุดท้าย

เมื่ออาร์เซนอลได้ลูกฟรีคิกระยะประมาณ 28 เมตร... อีธานกดใช้โควตา ‘ประตูการันตี’ ลูกสุดท้ายที่เหลืออยู่

เขาวิ่งเข้าไปปั่นโค้งๆ... บอลเลี้ยวหนีกำแพงและมือผู้รักษาประตู เสียบสามเหลี่ยมชนิดงามหยด!

5 – 1!

คาริอุสยืนหมดอาลัยตายอยาก... แววตาว่างเปล่าสิ้นหวัง

อีธานมองดูคาริอุสแล้วแอบคิดในใจ: “ไอ้หนูเอ้ย... จงพอใจเถอะ อย่างน้อยแกก็โดนยิงด้วยลูกเทพๆ แบบนี้ ไม่ได้โดนเพราะแกเหวอรับบอลพลาดหรือขว้างบอลใส่เท้าคู่แข่ง... อย่างน้อยแกก็จะไม่ถูกตรึงบน ‘เสาหลักแห่งความอัปยศ’ ตลอดไป”

(ในไทม์ไลน์จริง คาริอุสพลาดมหันต์ 2 ครั้งในนัดชิง แต่ในนิยาย อีธานยิงลูกที่รับไม่ได้เข้าไปแทน ทำให้คาริอุสไม่ต้องรับบทแพะรับบาปที่น่าอับอายขนาดนั้น)

แต่อีธานก็ไม่แน่ใจว่านี่จะเป็นเรื่องดีหรือร้าย... เพราะถ้าคาริอุสไม่โชว์เหวอจนน่าเกลียด ลิเวอร์พูลอาจจะไม่ยอมทุ่มเงินสถิติโลก (70+ ล้านยูโร) ไปซื้อ อลิสซอน เบ็คเกอร์ จากโรม่าก็ได้?

(สถิติค่าตัวแพงสุดของอลิสซอน อยู่ได้ไม่นานก็โดน เกปา ของเชลซีทำลาย)

...

สกอร์ไหลไปเป็น 5–1 เหลือเวลาอีก 20 นาที...

แฟนบอลลิเวอร์พูลปิดไฟนอน... สิ้นหวังโดยสมบูรณ์

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═