บทที่ 501 ชัยชนะในยกแรก

หลังจากอีธานทำประตูนั้นได้ ขวัญกำลังใจของเรอัลมาดริดก็เสียหายหนัก

เกมรุกของพวกเขาเริ่มร้อนรนและขาดความแม่นยำ จนจบครึ่งแรกอาร์เซนอลยังคงนำอยู่ 0–1

สถานการณ์เหมือนเดิมเป๊ะ... ทีมเยือนบุกดีกว่าเห็น ๆ แต่สุดท้ายเป็นอาร์เซนอลที่ฉกฉวยโอกาส ‘ลักไก่’ ยิงประตูขึ้นนำได้

เข้าสู่ครึ่งหลัง เรอัลมาดริดตั้งสติใหม่ รวมพลังฮึดสู้หวังตีเสมอหรือพลิกแซง แต่ชัดเจนว่าพออาร์เซนอลได้ประตูนำ ทุกคนในทีมก็ผนึกกำลังช่วยกันเล่นเกมรับอย่างเหนียวแน่น

รูปเกมไหลลื่นมาก แดนกลางของราชันชุดขาวเหนือกว่าอาร์เซนอลอย่างเห็นได้ชัด พวกเขากดดันจนแผงมิดฟิลด์เจ้าถิ่นโงหัวไม่ขึ้น

แต่ปัญหาคือ... ครองบอลได้ แต่ยิงไม่ได้

พวกเขาเปลี่ยนความได้เปรียบในสนามให้เป็นประตูสกอร์ไม่ได้

สุดท้าย จบเกมไปด้วยสกอร์ที่น่าประหลาดใจ... อาร์เซนอล เปิดบ้านชนะ เรอัลมาดริด 1–0

แน่นอนว่าแฟนบอลชุดขาวไม่ได้ผิดหวังอะไรมากมาย การแพ้ 0–1 นอกบ้านเป็นเรื่องที่รับได้ เดี๋ยวกลับไปเอาคืนในบ้านตัวเองก็ยังทัน

ใคร ๆ ก็รู้ว่าการบุกไปเยือนสังเวียน ซานติเอโก เบร์นาเบว นั้นนรกแตกแค่ไหน ดังนั้นแม้จะชนะในนัดนี้ แฟนปืนใหญ่จึงยังไม่กล้าฉลองออกนอกหน้า เพราะการเข้ารอบยังต้องไปวัดกันในนัดที่สอง

นี่คือฟุตบอลถ้วยน็อกเอาต์แบบเหย้า-เยือน... ขืนดีใจเร็วเกินไป เดี๋ยวเลกสองโดนตบคว่ำจะขายขี้หน้าชาวโลกเปล่า ๆ

แต่สำหรับพวก ‘เกรียนคีย์บอร์ด’ หรือพวกชอบเสี้ยม เรื่องพวกนี้ไม่สำคัญหรอก เป้าหมายของพวกเขาคือการสร้างดราม่า ต่อให้หน้าแตกก็แค่เปลี่ยนเรื่องด่า เพราะในโลกออนไลน์ไม่มีใครรู้ตัวตนจริง

ดังนั้น ในโลกโซเชียลจึงเต็มไปด้วยคอมเมนต์ถากถางและเยาะเย้ยนักเตะกับแฟนบอลเรอัลมาดริด

อีธานรู้สึกแปลกใจกับวัฒนธรรมนี้มาก... สมัยเด็กที่เขาเริ่มดูบอล ไม่เห็นจะมีเทรนด์ประหลาดแบบนี้ สมัยนั้นแฟนบอลต่างบูชาซูเปอร์สตาร์ด้วยความเคารพ ไม่มีใครมานั่งจับผิดหรือชำแหละข้อเสียของนักเตะระดับโลกเพื่อเอามาล้อเลียน

ไม่มีใครด่านักเตะอีกคนเสียๆ หายๆ เพียงเพราะตัวเองเชียร์นักเตะอีกคน

ทุกคนชื่นชอบคนเก่ง... ไม่รู้ว่าเทรนด์นี้เริ่มมาตอนไหน ที่ซูเปอร์สตาร์กลายเป็นเครื่องมือให้แฟนบอลเอาไว้ข่มกัน

ต้องมีการจัด Tier (ลำดับชั้น) เปรียบเทียบสถิติทุกมุมมอง

ความจริงแล้ว นักเตะที่เล่นให้สโมสรระดับท็อปได้ ไม่มีใครกระจอกหรอก อย่างน้อยทุกคนต้องมีช่วงเวลาที่ยอดเยี่ยมสัก 1-2 ฤดูกาล

พูดง่าย ๆ คือคนพวกนี้คือ ‘ผู้ประสบความสำเร็จ’ ในชีวิตทั้งนั้น

ดังนั้น อีธานซึ่งเป็นผู้ประสบความสำเร็จคนหนึ่ง จึงไม่เข้าใจตรรกะของแฟนบอลที่ไล่ด่านักเตะระดับโลก...

ถ้าไม่ชอบดูเขา ก็แค่ไม่ต้องดู... ไม่เห็นต้องด่ากันทุกวันว่าคนนั้นกาก คนนี้ห่วย

...

การแข่งขันรอบ 8 ทีมสุดท้าย นัดแรก จบลงครบทุกคู่

อาร์เซนอล ชนะ เรอัลมาดริด 1–0 (สกอร์รวมมาดริดตามหลัง 0–1)

ลิเวอร์พูล เปิดบ้านถล่ม แมนฯ ซิตี้ ยับเยิน 3–0

ผลคู่นี้ทำเอาสาวกเรือใบสีฟ้าหน้ามืด... แมนฯ ซิตี้ เพิ่งเสียแชมป์ลีกคัพให้อาร์เซนอล มาถ้วยนี้โดนหงส์แดงอัดไป 3 เม็ด โอกาสเข้ารอบรองฯ ริบหรี่เต็มทน (การจะกลับไปชนะ 4–0 ในบ้านไม่ใช่เรื่องง่าย)

แม้ปีนี้แมนฯ ซิตี้ จะฟอร์มเทพในลีก นำจ่าฝูงมาเกินครึ่งฤดูกาล (เพิ่งมาโดนอาร์เซนอลแซงช่วงหลัง)

แต่การได้แชมป์พรีเมียร์ลีกไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่สำหรับเรือใบ (ยุคมันชินี่และเปเยกรินี่ก็เคยทำได้)

ทุกคนหวังให้ เป๊ป กวาร์ดิโอลา พาทีมคว้าถ้วย ยูฟ่า แชมเปียนส์ลีก ต่างหาก

สโมสรยักษ์ใหญ่จะไม่สมบูรณ์แบบถ้าขาดถ้วยบิ๊กเอียร์... เหมือนอาร์เซนอลเมื่อก่อนที่โดนล้อว่าเป็น ‘ยักษ์เล็ก’ จนกระทั่งอีธานพาทีมคว้าแชมป์ยุโรปเมื่อปีก่อน สถานะของอาร์เซนอลถึงได้ยกระดับขึ้นมาเป็นบิ๊กทีมอย่างเต็มภาคภูมิ

คู่ต่อมา บาร์เซโลนา เปิดบ้านถล่ม โรมา 4–1

และ ยูเวนตุส บุกไปชนะ เซบียา ถึงถิ่น 2–1

ดูทรงแล้ว ลิเวอร์พูล กับ บาร์เซโลนา น่าจะก้าวเท้าข้างหนึ่งเข้าไปรอในรอบรองฯ แล้ว

ยูเวนตุสก็สถานการณ์สดใส... ความมันส์และความสูสีที่สุดจึงไปตกอยู่ที่คู่ อาร์เซนอล vs เรอัลมาดริด

...

หลังจากจบศึกยุโรป อาร์เซนอลมีคิวเตะพรีเมียร์ลีกเจอกับ สโต๊ก ซิตี้ คั่นกลาง ก่อนจะไปเตะ UCL นัดที่สอง

ตารางแข่งแน่นเอี๊ยด

แต่อาร์เซนอลไม่คิดจะทิ้งถ้วยไหนเลย มาถึงขั้นนี้แล้ว ขวัญกำลังใจนักเตะกำลังพุ่งพล่าน

ดั่งคำกล่าวที่ว่า “การเดินทางร้อยลี้ ครึ่งทางคือเก้าสิบลี้” (หมายความว่าช่วงสุดท้ายยากลำบากที่สุด) ตอนนี้คือบททดสอบจิตใจและความอึด

สถานการณ์ถือว่าดีมาก นักเตะทุกคนมีความหวัง

ปีนี้อาร์เซนอลมีลุ้นสร้างประวัติศาสตร์ ‘ทริปเปิลแชมป์’ ... หรือเผลอ ๆ จะยิ่งใหญ่กว่านั้น

ถ้านับรวมถ้วยที่ได้มาแล้วอย่าง ยูฟ่า ซูเปอร์คัพ, คอมมูนิตี้ชิลด์, สโมสรโลก, และลีกคัพ... หากกวาดพรีเมียร์ลีก, เอฟเอคัพ และแชมเปียนส์ลีก ได้อีก

นั่นเท่ากับ 7 แชมป์ !

ต้องไม่ลืมว่า ขนาดบาร์เซโลนายุคเป๊ปที่ว่าแน่ ยังได้สูงสุดแค่ 6 แชมป์

แน่นอนว่าลีกสเปนมีถ้วยให้เล่นน้อยกว่า อังกฤษมีโปรแกรมเตะเยอะกว่าและมีถ้วยลีกคัพเพิ่มมาอีกใบ... ถ้าทำได้ 7 แชมป์จริง นี่จะเป็นประวัติศาสตร์หน้าใหม่ที่ยากจะมีใครมาทำลายได้ (เผลอ ๆ จะไม่มีเลยด้วยซ้ำ)

นักเตะทุกคนตาลุกวาวกับเป้าหมายนี้

ในอดีต แข้งพรสวรรค์ต่างตบเท้าออกจากอาร์เซนอล (เช่น ฟาน เพอร์ซี, ฟาเบรกาส) ก็เพราะมองไม่เห็นอนาคตที่จะคว้าแชมป์

แต่ตอนนี้ การมีอยู่ของ อีธาน ทำให้ทุกถ้วยดูเป็นไปได้... ใครจะไม่อยากอยู่ล่ะ?

แม้อาร์เซนอลชุดนี้อาจจะไม่ได้รวมดาราโลกเท่าทีมอื่น แต่ด้วยทีมเวิร์กและจิตวิญญาณนักสู้ พวกเขาสร้างปาฏิหาริย์ได้เสมอ

พรีเมียร์ลีกดำเนินมาถึงนัดที่ 32 แล้ว...

เหลืออีกแค่ 7 นัดจะจบฤดูกาล... แชมเปียนส์ลีกก็เหลืออีกไม่กี่นัด

ขอแค่ผ่านด่านหินอย่างเรอัลมาดริดไปได้ ก็เหลืออีกแค่ 3 นัดสู่บัลลังก์เจ้ายุโรปสมัยที่ 2 ติดต่อกัน!

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═