บทที่ 57 สายฟ้า 003

ไม่รู้ว่าเจ้าป่าไปทำอะไรมา ถึงทำให้เกิดมาเพื่อเป็นราชาสติหลุดได้ขนาดนั้น แต่เจียงอวี้ก็รู้สึกยินดีที่เห็นแบบนั้น เขารู้สึกอารมณ์ดีขึ้นมาบ้างจึงปิดช่องสนทนาลง

ตลอดคืนที่ผ่านมาและช่วงเวลาที่รอเมื่อครู่ เขาได้ทำการเสริมความแข็งแกร่งให้พาหนะเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้ส่วนบนของตู้บรรทุกถูกปูทับด้วยแผ่นเหล็กหนาพิเศษถึงสามชั้น รอบตัวตู้ก็เช่นกัน ตรงส่วนรอยต่อระหว่างสองชั้นเจียงอวี้ยังนำสำลีและวัสดุกันรั่วซึมมายัดไว้เพื่อป้องกันน้ำฝนซึมเข้าด้านใน

ส่วนที่นั่งคนขับก็ได้รับการจัดการในลักษณะเดียวกัน

สำหรับอุปกรณ์ป้องกันตัวของเขาเอง——

เจียงอวี้หยิบชุดที่ทำจากผ้ากันน้ำอุตสาหกรรมออกมาจากช่องเก็บของ สวมรองเท้าบูทที่ผ่านการซักแห้งมาจากสถานีรีไซเคิล และบนหัวยังสวมแผ่นเหล็กป้องกันที่มีโครงค้ำยันรูปร่างแปลกๆ ก่อนจะค่อยๆ ก้าวออกจากตู้บรรทุก

ชุดเซตนี้แม้จะดูอัปลักษณ์ แต่เน้นความทนทานเป็นหลัก

เมื่อก้าวออกมา เจียงอวี้กวาดสายตามองสภาพแวดล้อมรอบตัว ถนนยังคงเป็นถนนเส้นเดิมที่คุ้นเคย แต่ทิวทัศน์สองข้างทางดูจะเปลี่ยนไปเล็กน้อย——

เจียงอวี้รู้สึกว่าหมอกดูจะเบาบางลงกว่าเดิม

เขาเริ่มเห็นเค้าโครงของเมืองชัดขึ้น เจียงอวี้ถึงขั้นมองเห็นท่ออุตสาหกรรมเก่าๆ บางส่วนที่โผล่พ้นออกมา ซึ่งบนนั้นมีรอยสนิมสีแดงเกาะกินอยู่

ดูเหมือนว่าใน [นครชายขอบฝนกรด] ไม่ใช่แค่สภาพอากาศเท่านั้นที่มีผล แต่บางที แม้แต่ตัวถนนเองก็อาจเกิดความเปลี่ยนแปลงได้!

เจียงอวี้ระวังตัวมากขึ้น มือซ้ายถือง่ามเหล็ก เดินตรงไปที่ที่นั่งคนขับ

กระจกหน้าคนขับถูกเจียงอวี้ติดตั้งกระจกนิรภัยความทนทานสูงไว้ โชคดีที่ไอเทมชิ้นนี้ดูเหมือนจะไม่มีข้อจำกัดเรื่องกฎเกณฑ์ของแบบแปลน ภายใต้คำแนะนำของทั่งเหล็ก เจียงอวี้จึงหลอมสร้างมันขึ้นมาได้สำเร็จ

เจียงอวี้เหยียบคันเร่งลงไป

พอเหยียบลงไปถึงได้พบความผิดปกติ——

ล้อรถก็กำลังถูกฝนกรดกัดเซาะเช่นกัน ทำให้ความเร็วลดลงไปไม่น้อย

เจียงอวี้ขมวดคิ้ว รู้สึกถึงความจำเป็นในการเพิ่มความเร็วของรถยกมากขึ้นไปอีก

ไม่รู้ว่าหลังจากอัปเกรดพาหนะแล้วจะช่วยเพิ่มความเร็วได้ไหม หรือจะมีวัสดุหรือไอเทมที่เกี่ยวข้องมาช่วยหรือเปล่า...

มุมขวาบนแจ้งว่า:

【ระยะทางที่หมอกกัดเซาะปัจจุบัน: 600 กิโลเมตร】

【ระยะทางที่ขับขี่วันนี้: 0 กิโลเมตร】

ตอนนี้ความเร็วการกัดเซาะของหมอกคือ 20 กิโลเมตรต่อชั่วโมง หากผ่านไป 8 ชั่วโมง ระยะทางจะเป็น 160 กิโลเมตร นี่คือเกณฑ์พื้นฐานที่จะคัดผู้เล่นที่พาหนะไม่มีกำลังออกไปอย่างแน่นอน...

รถยกขับเคลื่อนออกไป เจียงอวี้ขับรถไปพลางสังเกตความเปลี่ยนแปลงของสองข้างทางไปพลาง

เป็นอย่างที่คิด มันแตกต่างจากช่วงวันสุดท้ายของการปรับตัวอย่างสิ้นเชิง เจียงอวี้ขับมาครึ่งชั่วโมงแล้วแต่ยังไม่เห็นหีบสมบัติเลยสักใบ

กลับกันคือหมอกทั้งสองข้างทาง ยิ่งขับรถไปนานเข้า มันกลับยิ่งเบาบางและเคลื่อนตัวไหลเวียนมากขึ้น ในบางจังหวะ เจียงอวี้ถึงกับมองเห็นภาพรวมของเมืองทั้งสองฝั่งได้เลย!

นี่คือเมืองสไตล์อุตสาหกรรมที่มีโทนสีหลักเป็นสีน้ำตาลเหลือง อาคารส่วนใหญ่ถ้าไม่เป็นอาคารโรงงาน ก็จะเป็นอาคารพาณิชย์ขนาดใหญ่ที่ดูคล้ายคลังสินค้า

บางครั้งที่มองเห็นโซนที่คล้ายย่านที่พักอาศัย ก็มักจะเป็นอาคารขนาดใหญ่ที่มีรั้วรอบขอบชิดและกำแพงสูงชัน ซึ่งแต่ละชั้นมีความสูงถึงสี่ห้าเมตรเลยทีเดียว!

นี่คือนครที่เรียกว่า "ชายขอบ" งั้นเหรอ?

เจียงอวี้มองดูรั้วลวดหนามและเศษกระจกที่ยื่นออกมาบนกำแพงสูงของย่านที่พักอาศัยท่ามกลางหมอกจางๆ พลางนึกในใจว่า สไตล์แบบนี้เหมือนกำลังป้องกันอะไรบางอย่างอยู่เลย...

ในนครชายขอบนี้ มีตัวอะไรอยู่กันแน่...

ในชั่วพริบตา ความคิดฟุ้งซ่านประหลาดๆ มากมายก็ผุดขึ้นมาในหัวของเจียงอวี้

ทันใดนั้น เจียงอวี้เห็นบางอย่างวาววับสะท้อนกับน้ำฝนอยู่ด้านข้าง!

หีบสมบัติ!

เจียงอวี้ลดความเร็วรถลง!

เป็นหีบสมบัติเงิน!

เจียงอวี้ในตอนนี้ค่อนข้างมั่นใจกับหีบสมบัติเงินแล้ว เพียงแต่การต่อสู้ภายใต้ฝนกรดต้องเน้นความรวดเร็วและเด็ดขาด

เจียงอวี้เตือนตัวเองในใจ

เขาขับรถยกบดขยี้ออกไปทางด้านข้างถนน ง่ามเหล็กด้านหน้ารถแทงทะลุเข้าไปในหีบสมบัติเงิน ฝาหีบดีดเปิดออก หนูสีเทาตัวหนึ่งที่ยาวถึงสี่สิบห้าสิบเซนติเมตรวิ่งสวนขึ้นมาตามโครงหน้ารถ มุ่งหน้าเข้าหาเจียงอวี้อย่างรวดเร็ว

เจ้าหนูสีเทามีเขี้ยวแหลมยาวคู่หนึ่งยื่นออกมา ดวงตาของมันเป็นสีเหลืองขุ่นมัวราวกับถูกสารปนเปื้อนบางอย่าง

เจ้านี่จะปล่อยให้มันกัดไม่ได้เด็ดขาด!

ไม่แน่อาจจะติดเชื้อได้!

เจียงอวี้กดจุดศูนย์ถ่วงร่างกายลง มือซ้ายแทงง่ามเหล็กออกไปทันที หนูตัวนั้นเบี่ยงตัวหลบ เจียงอวี้ไม่ลนลาน มือขวาตวัดมีดสั้นฟันลงมาสวนทาง

มีดสั้นฟันเข้าที่ครึ่งหลังของลำตัวหนู มีดฝังเข้าไปได้ครึ่งทาง หนูที่เจ็บปวดก็ดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง หัวของมันพุ่งชนกระจกนิรภัยจนเกิดเสียงดังปังๆ

เลือดคำหนึ่งพ่นออกมาจากปากหนู ตรงบริเวณที่เลือดหยดลงไป เจียงอวี้เห็นฟองสีขาวผุดขึ้นมาจากพื้นดิน——

มีพิษ!

รูม่านตาของเจียงอวี้หดเกร็งลง เขายกมีดขึ้นแล้วฟันลงไปอีกครั้ง!

ตัดลำตัวส่วนหลังของหนูทิ้งไปในทันที!

แม้จะเสียร่างกายไปครึ่งซีก แต่มันยังเคลื่อนไหวได้อยู่!

ดวงตาสีเหลืองขุ่นมัวของหนูหรี่ลง เจียงอวี้เห็นว่าตรงส่วนลำตัวช่วงบนของมันมีก้อนกลมๆ ปูดนูนขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เจียงอวี้ใช้เวลาตัดสินใจเพียงวินาทีเดียว เขาทิ้งมีดสั้นทันทีแล้วกระโดดหนีออกจากที่นั่งคนขับอย่างรวดเร็ว

【ปัง】!

ผ่านไปเพียงสามวินาที ลำตัวช่วงบนของหนูก็ระเบิดออก!

ของเหลวสีเหลืองผสมกับเลือดพุ่งกระจายออกมาเป็นวงกว้าง ของเหลวที่กระเด็นโดนกระจกนิรภัยส่งเสียงกัดกร่อนเบาๆ แม้จะไม่เสียหายหนักแต่ก็ทิ้งรอยขาวจางๆ ไว้

ส่วนบนพื้นก็ปรากฏฟองพิษสีขาวผุดขึ้นมาเต็มไปหมด

เจียงอวี้วิ่งหนีออกมาได้เร็วพอ ตัวเขาจึงไม่โดนลูกหลง จะน่าสงสารก็แต่พี่ชายทั่งเหล็กที่ติดตั้งอยู่บนพวงมาลัย ที่ได้ชมภาพเหตุการณ์หนูระเบิดตัวเองแบบ 360 องศาในระยะประชิด

“แหวะ”

พี่ชายทั่งเหล็กส่งเสียงขย้อนออกมาคำหนึ่ง

……

เจียงอวี้มองซากหนูที่ตายไปพลางรู้สึกใจคอไม่ดี——

หลังจากการระเบิด เจ้านี่ก็ไม่เหลือสภาพแม้แต่ซากศพ มีเพียงเศษเนื้อที่กระจายอยู่เท่านั้น

เมื่อเทียบกับหีบสมบัติเงินก่อนหน้านี้ มอนสเตอร์ในหีบสมบัติเงินของฉาก [นครชายขอบฝนกรด] มีความยากในการรับมือพุ่งสูงขึ้นเกือบเท่าตัว!

เจียงอวี้มองดูสภาพที่เละเทะตรงที่นั่งคนขับของตัวเอง เขาขบกรามแน่น เปิดหน้าจอหลักขึ้นมาแล้วชูนิ้วกลางใส่หน้าจอ

เกมเฮงซวย

ระบบเฮงซวย

ในช่องสนทนาสาธารณะบนหน้าจอหลัก เจียงอวี้เห็นรูปโปรไฟล์ของหลายคนกลายเป็นสีเทา ทั้งที่ก่อนหน้านี้พวกเขายังคุยกันอยู่ในกลุ่มแท้ๆ

จำนวนผู้เล่นลดลงอย่างรวดเร็ว

ผู้เล่น [สายฟ้า 003]：“ทุกคนระวังตัวกันด้วย มอนสเตอร์ในหีบสมบัติสามารถระเบิดตัวเองได้ และบางตัวมีฤทธิ์กัดกร่อนหรือมีพิษ ถ้าค่าพลังการต่อสู้รวมไม่ถึง 30+ ไม่แนะนำให้เปิดหีบสมบัติเงินครับ”

สายฟ้า 003 เจียงอวี้จำชื่อนี้ได้

นี่คือท่านเทพที่ติดอันดับ TOP 3 ซึ่งเจียงอวี้สงสัยว่าเป็นเจ้าหน้าที่หรือหน่วยรบพิเศษ

สายฟ้า 003 แบ่งปันข้อมูลเรื่องมอนสเตอร์ในหีบสมบัติโดยตรง ทำเอาในกลุ่มโอดครวญกันระงม

ผู้เล่น [โลกสองมิติไปทำอะไรให้นาย]：“เชี่ย รู้ซึ้งแล้ว เกือบโดนไอ้ก้อนโคลนนั่นระเบิดใส่ตาย! ขนาดหีบไม้ยังขนาดนี้ หีบเงินคงต้องขอกราบลา”

ผู้เล่น [ความหวานของนาย]：“เค้าถูกทำให้กลัวไปหมดแล้วอ่า พี่ๆ ช่วยปลอบเค้าหน่อยสิ~”

ผู้เล่น [หน้าต่างที่ปิดไม่ได้]：“พี่ๆ ก็ถูกทำให้ตกใจตายไปแล้วเหมือนกันจ้า~ จะไปปลอบหนูได้ยังไงล่ะจ๊ะ~”

เมื่อมองดูข้อความเรื่องก้อนโคลนในหีบไม้ สายฟ้า 003 ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันไปมองหีบไม้ที่อยู่ข้างเท้าตัวเองซึ่งถูกเปิดออกแล้ว แต่ศพที่อยู่ข้างหีบไม้ใบนั้น กลับเป็นสุนัขไฮยีน่าที่หน้าตาดุร้ายและถูกฟันหัวหายไปครึ่งซีก

ก้อนโคลน……

มีมอนสเตอร์แบบนั้นด้วยเหรอ?

ทำไมตัวที่เขาเจอถึงมีแต่ไฮยีน่า หมาป่า เสือดาว หรือแม้แต่ตัวประหลาดที่ไม่รู้จักกันนะ...

(จบตอน)