บทที่ 2: กำไรงามครั้งนี้

หลินว่านเอ้อร์ ยืนนิ่งอึ้ง ตกตะลึง

ต้องรู้ว่าการที่เฉียนโฉวเอ้อร์ทรยศหุบเขาหมื่นบุปผา และการที่นางได้รับคำสั่งให้ไล่ล่านั้นเป็นความลับสุดยอด ผู้รู้เรื่องนี้มีเพียงสามคน เรื่องนี้เกี่ยวพันถึงชื่อเสียงของหุบเขาหมื่นบุปผา อาจารย์กำชับนางซ้ำแล้วซ้ำเล่าห้ามเปิดเผย ชายลึกลับตรงหน้ารู้ได้อย่างไร?

ถัดมา ดวงตางามของหลินว่านเอ้อร์เผยความเยือกเย็น เตรียมระดมพลังวิญญาณ

นางไม่ใช่คนโง่ ตัวตนของนางก็เป็นความลับ และคนตรงหน้ายังรู้เรื่องของเฉียนโฉวเอ้อร์

มีความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียว คนตรงหน้าคงวางแผนรอนางอยู่ก่อนแล้ว

คิดถึงตรงนี้ กลิ่นอายสังหารของนางพลุ่งพล่าน เตรียมลงมือทันที

แต่ผลลัพธ์กลับทำให้นางตกตะลึง

นางพยายามระดมพลังสุดกำลัง แต่กลับพบว่าไม่รู้ตั้งแต่เมื่อใด พลังวิญญาณรอบกายนางหายไปอย่างไร้ร่องรอย ราวกับนางเป็นเพียงสตรีที่ไม่เคยฝึกตนมาก่อน

"ท่าน... ท่านทำอะไรกับข้า?"

หลินว่านเอ้อร์ตกใจสุดขีด

นางในฐานะศิษย์สายตรงของประมุขหุบเขาหมื่นบุปผา ออกจากเขาครั้งแรก ยังไม่ทันได้แสดงฝีมือ กลับมาพลาดท่าในสำนักเทียนจี้เล็กๆ แห่งนี้เสียแล้ว

คนตรงหน้าสามารถทำให้วรยุทธ์ของนางหายไปไร้ร่องรอย ย่อมสามารถสังหารนางอย่างไร้สุ้มเสียงได้เช่นกัน

"ข้าบอกแล้วว่าไม่มีเจตนาร้าย เจ้าไม่ต้องตื่นตระหนก"

เฉินเสวี่ยนโบกมือพลางกล่าว

"แขกมาไกล ข้าจะทำร้ายคุณหนูหลินได้อย่างไร?"

หลินว่านเอ้อร์ตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว รีบประสานมือคำนับเฉินเสวี่ยนทันที

"ผู้น้อยบุ่มบ่าม หวังว่าผู้อาวุโสจะให้อภัย!"

แม้ชายตรงหน้าดูอายุน้อย แต่สามารถทำให้วรยุทธ์ของนางหายไปอย่างไร้สุ้มเสียง พลังเช่นนี้ช่างหยั่งไม่ถึง!

แม้แต่อาจารย์ของนางยังทำไม่ได้ถึงขั้นนี้!

ผู้แกร่งกล้านอกโลกอย่างแท้จริง!

ยอดฝีมือระดับนี้หากต้องการทำร้ายนาง จะต้องยุ่งยากถึงเพียงนี้ทำไม?

หากเป็นศัตรูกัน ไม่ใช่แค่นาง แม้แต่หุบเขาหมื่นบุปผาทั้งหมดก็คงได้รับผลกระทบ... คิดถึงตรงนี้ หลินว่านเอ้อร์เปลี่ยนท่าทีจากก่อนหน้า กลายเป็นนอบน้อมอย่างที่สุด

"ไม่เป็นไร"

เพียงแต่ในสำนักเทียนจี้ ไม่ว่าจะเป็นหลินว่านเอ้อร์ผู้เล็กน้อย หรือแม้แต่เซียนแท้ก็ไม่อาจก่อคลื่นลมอันใดได้!

"ไม่ทราบว่าผู้อาวุโสมีนามว่าอันใด?"

"เรียกข้าว่าเฉินเสวี่ยนก็พอ"

เฉินเสวี่ยนกล่าวเรียบๆ ท่าทางราวกับผู้แกร่งกล้านอกโลกอย่างแท้จริง

"ที่แท้ก็คือประมุขเฉิน ผู้น้อยมาที่นี่จริงๆ แล้วมีข้อสงสัย หวังว่าผู้อาวุโสจะช่วยไขข้อข้องใจให้"

"ว่ามาเถิด"

"ตามจริงแล้ว ผู้น้อยติดตามอาจารย์ฝึกตนมาตั้งแต่เด็ก ไม่เคยออกสู่โลกภายนอก แม้แต่เหล่าผู้อาวุโสในสำนักก็ไม่รู้ระดับวรยุทธ์ของผู้น้อย ผู้อาวุโสรู้ได้อย่างไรกัน?"

หลินว่านเอ้อร์ถามอย่างตื่นเต้น

"ข้ารู้ได้อย่างไรรึ?"

เฉินเสวี่ยนหัวเราะเบาๆ วางถ้วยชาในมือลง กล่าวเรียบๆ

"คุณหนูหลินไม่เห็นประโยคที่หน้าประตูสำนักเทียนจี้ของข้าหรือ?"

เขาลุกขึ้นยืน ประสานมือไว้ด้านหลัง กล่าวอย่างลึกลับ

"สำนักเทียนจี้รู้เรื่องสวรรค์เบื้องบน รู้เรื่องปฐพีเบื้องล่าง รู้อดีตห้าร้อยปี รู้อนาคตห้าร้อยปี ในใต้หล้านี้ หากข้าสนใจ ไม่มีสิ่งใดหนีพ้นสายตาข้าไปได้"

ฟังวาจาของเฉินเสวี่ยนจบ หลินว่านเอ้อร์ก็ตะลึงลึกล้ำ

ก่อนหน้านี้นางเห็นประโยคนั้น มีแต่จะหัวเราะเยาะ แต่ยามนี้ได้ฟังเฉินเสวี่ยนเปิดเผยความลับของเฉียนโฉวเอ้อร์ ย่อมไม่มีข้อสงสัยใดๆ

"นี่... ผู้อาวุโส ท่านบอกว่าท่านรู้ที่อยู่ของเฉียนโฉวเอ้อร์?"

หลินว่านเอ้อร์ถามอย่างระแวดระวัง

"แน่นอน"

เฉินเสวี่ยนพยักหน้า ดวงตาวาบความดีใจโดยไม่ตั้งใจ

ไม่คิดว่าการค้าครั้งแรกจะสำเร็จเร็วถึงเพียงนี้!

"หวังว่าผู้อาวุโสจะชี้แนะ!"

หลินว่านเอ้อร์กล่าวอย่างนอบน้อม

เฉียนโฉวเอ้อร์ทรยศหุบเขาหมื่นบุปผา ต้องตายแน่นอน!

ได้ยินดังนั้น เฉินเสวี่ยนยิ้ม กล่าวว่า

"สำนักเทียนจี้ย่อมบอกที่อยู่ของเฉียนโฉวเอ้อร์ได้ เพียงแต่เจ้าต้องการข้อมูล ย่อมต้องแลกด้วยสิ่งที่มีค่าเทียบเท่า"

"นี่คือจุดประสงค์การมีอยู่ของสำนักเทียนจี้ เจ้าเข้าใจหรือไม่?"

หลินว่านเอ้อร์เข้าใจในทันที

"ผู้น้อยเข้าใจแล้ว!"

ขณะเดียวกันนางก็รู้สึกละอายใจ ที่ผู้อาวุโสให้โอกาสนางก็เป็นเกียรติอย่างยิ่งแล้ว นางยังคิดจะเอาเปล่าอีก!

นางลังเลครู่หนึ่ง ตัดใจหยิบลูกแก้ววิญญาณที่เปล่งประกายจากพื้นที่เก็บของ ยกสองมือถวาย กล่าวอย่างนอบน้อม

"ผู้อาวุโส นี่คือวัตถุวิญญาณชั้นสี่ระดับสูง เป็นของที่อาจารย์มอบให้ผู้น้อย ไม่ทราบว่าจะเข้าตาผู้อาวุโสหรือไม่?"

หลินว่านเอ้อร์ใจไม่สงบ วัตถุวิญญาณชั้นสี่ระดับสูงนับว่าล้ำค่ามาก แต่ในสายตาของยอดฝีมือเช่นนี้อาจไม่มีค่าอะไรเลย

"ติ๊ง พบวัตถุวิญญาณชั้นสี่ระดับสูง สามารถแลกคะแนนเทียนจี้ได้สามสิบคะแนน"

ขณะนั้นเสียงระบบดังขึ้น เฉินเสวี่ยนสีหน้าไม่เปลี่ยน กล่าวว่า

"ค้นหาที่อยู่ของเฉียนโฉวเอ้อร์"

"ติ๊ง ค้นหาที่อยู่ของเฉียนโฉวเอ้อร์ใช้คะแนนเทียนจี้ห้าคะแนน"

"โอ้?"

เฉินเสวี่ยนเลิกคิ้ว ใช้เพียงห้าคะแนน?

เช่นนั้นครั้งนี้เขาจะได้กำไรถึงยี่สิบห้าคะแนน!

กำไรงามจริงๆ!

เฉินเสวี่ยนกลั้นความดีใจในใจ รับวัตถุวิญญาณจากมือหลินว่านเอ้อร์อย่างไม่แสดงอาการ จากนั้นแลกคะแนนเทียนจี้ทันที

"ติ๊ง หักคะแนนเทียนจี้ห้าคะแนน"

"ชื่อ: เฉียนโฉวเอ้อร์"

"พลัง: หยวนอิง ขั้นต้น"

"สังกัด: ไม่มี"

"ตำแหน่งปัจจุบัน: ในถ้ำห่างจากเมืองจี่ย์อวิ๋นไปทางตะวันตกเฉียงใต้ห้าร้อยเมตร"

"สถานการณ์ปัจจุบัน: บาดเจ็บสาหัส กินโอสถหนิงหยวนต้าน บังคับเพิ่มพลังถึงระดับหยวนอิง บาดเจ็บรุนแรง กำลังวางค่ายกล เตรียมรับมือหลินว่านเอ้อร์"

แม้แต่เฉินเสวี่ยนก็ยังตะลึง เขารู้ดีถึงสรรพคุณของโอสถหนิงหยวนต้าน แม้จะช่วยให้ผู้ฝึกเซียนเพิ่มระดับได้ แต่ต้องแลกด้วยการบาดเจ็บทางชีพจรลมปราณ ชั่วชีวิตยากจะเพิ่มระดับอีก

เฉียนโฉวเอ้อร์ช่างใจร้ายเหลือเกิน!

ดูข้อมูลจบ เฉินเสวี่ยนก็เอ่ยปาก

"เฉียนโฉวเอ้อร์อยู่ในถ้ำห่างจากเมืองจี่ย์อวิ๋นไปทางตะวันตกเฉียงใต้ห้าร้อยเมตร เจ้าไปได้"

"ขอบคุณผู้อาวุโส"

หลินว่านเอ้อร์ดีใจยิ่งนัก รีบประสานมือขอบคุณ กำลังจะหันหลังจากไปก็ถูกเรียกไว้

"รอก่อน"

"ผู้อาวุโสมีอะไรจะสั่งหรือ?"

"ด้วยเจ้าเป็นแขกคนแรกของสำนักเทียนจี้ ข้าจะบอกข้อมูลเพิ่มเติมให้"

เฉินเสวี่ยนยิ้มกล่าว

"เฉียนโฉวเอ้อร์ตอนนี้กินโอสถหนิงหยวนต้าน ทะลวงถึงระดับหยวนอิงแล้ว"

"หากเจ้าไปโดยไม่เตรียมตัว ต้องตายแน่!"

"หา?!"

ได้ยินประโยคนั้น หลินว่านเอ้อร์ก็ชะงักไปทันที

โอสถหนิงหยวนต้าน? ระดับหยวนอิง?

สีหน้านางเคร่งเครียดทันที ก่อนเฉียนโฉวเอ้อร์จะออกจากหุบเขาหมื่นบุปผาก็ขโมยโอสถและวัตถุวิญญาณไปไม่น้อย ในนั้นอาจมีโอสถหนิงหยวนต้านด้วย

หากเป็นก่อนหน้านี้ แม้ทั้งคู่จะอยู่ระดับแกนทองคำขั้นปลาย นางยังพอมีชัยได้ด้วยระดับที่แข็งแกร่งกว่า แต่ตอนนี้อีกฝ่ายทะลวงถึงระดับหยวนอิงแล้ว นางย่อมไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้!

แต่หากนางกลับไปขอกำลังเสริมจากหุบเขาหมื่นบุปผา เฉียนโฉวเอ้อร์คงหนีไปไกลแล้ว

หลินว่านเอ้อร์ขมวดคิ้วแน่น ติดอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

เห็นดังนั้น เฉินเสวี่ยนยิ้มอ่อนโยน

"เจ้าไม่ต้องกังวล โอสถหนิงหยวนต้านแม้จะช่วยเพิ่มพลังให้ผู้ฝึกเซียนได้ แต่ก็เป็นการเร่งการเติบโตที่ผิดธรรมชาติ ย่อมมีจุดอ่อน!"