ตอนที่ 372: สองบอสใหญ่จู่ๆ ก็คืนดีกัน

ตอนที่ 372: สองบอสใหญ่จู่ๆ ก็คืนดีกัน

นักเรียนและคุณครูที่กำลังทำความสะอาดเล้าไก่มองดู 'ต้ากัว' ที่กำลังเล่นใหญ่ด้วยความรู้สึกพูดไม่ออก

"ครูจาง ถ้าต้ากัวห้องคุณไม่ได้เป็นนักแสดงนี่น่าเสียดายแย่เลยนะ" ครูหวงจากห้อง 1 ที่อยู่ข้างๆ เอ่ยขึ้น

ครูหนุ่มจากห้อง 3 พูดติดตลก "อย่าให้ท่าทางอวบอ้วนกลมดิ๊กของเจ้าตัวเล็กนั่นหลอกเอาได้เชียวนะ เธอฉลาดเป็นกรดเลยล่ะ รู้ด้วยว่าหม่ามี้ของตัวเองหนีตามผู้ชายคนอื่นไป แถมตอนนี้เจ้าตัวเล็กยังไปต่อรองเงื่อนไขกับเขาอีก จะมีเด็กสักกี่คนกันที่รู้ความขนาดนี้"

ครูจางถอนหายใจอย่างเสียดาย

ครูหวงพูดต่อ "ที่น่าอิจฉาที่สุดก็คือป๊ะป๋าทั้งสองคนของต้ากัวรวยล้นฟ้าเนี่ยแหละ"

ครูจางนึกถึงคำพูดของแจ็คที่ว่า กรรมกรอย่างเขา ต่อให้ทำงานหนักแทบตายก็ได้เงินแค่ไม่กี่พันหยวน

"เสี่ยวเฮย~" ต้ากัวที่กำลังดัดเสียงเตรียมจะร้องไห้ จู่ๆ ก็เรียกคนในวิดีโอคอล

เนื่องจากเจิงจวิ้นไม่ได้วางแผนที่จะยกทรัพย์สมบัติของตระกูลให้กับต้ากัวในอนาคต การถูกเรียกแบบนี้จึงทำให้เขารู้สึกละอายใจเกินกว่าจะสู้หน้าเด็กน้อยได้

"สำหรับหม่ามี้ของหนูไม่เป็นไรหรอก หนูใจกว้างมาก ขอแค่คุณดีกับหม่ามี้ หนูรับได้ทุกอย่าง ส่วนตัวหนู หนูจะอยู่กับป๊ะป๋าและเป็นภาระของป๊ะป๋าเอง หนูจะไม่ไปกวนใจคุณกับหม่ามี้หรอกนะ"

คำพูดที่แสนจะรู้ความเหล่านี้ ประกอบกับเสียงเล็กๆ ใสแจ๋วราวกับเสียงน้ำนมของเด็กน้อย ทำให้หัวใจของทุกคนละลาย

เจิงจวิ้นรู้สึกราวกับว่าตัวเองได้ก่ออาชญากรรมร้ายแรง ที่ไปบังคับทำลายครอบครัวของเด็กคนหนึ่ง

"เสี่ยวเฮย บ๊ายบาย! ป๊ะป๋า บ๊ายบาย!"

ต้ากัวทำท่าเหมือนจะร้องไห้ และเธอก็ต้องบีบน้ำตาออกมาให้ได้สักสองหยดในตอนนี้

เธอโบกมือเล็กๆ "หนูไม่คุยแล้ว พวกผู้ใหญ่ก็ไปแก้ปัญหาของผู้ใหญ่กันเองเถอะ! หนูเป็นแค่เด็ก หนูจัดการไม่ไหวหรอก"

เจิงจวิ้นรู้สึกผิด "ต้ากัว ความจริงแล้วฉันคือ..."

"ต้ากัว แม่ไก่ออกไข่แล้ว รีบเอาตะกร้ามาเร็วเข้า!"

ในตอนนั้นเอง เสียงของแจ็คก็ตะโกนเรียก

เจ้าตัวเล็กหยิบตะกร้าขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น ขาสั้นๆ อวบอ้วนของเธอสับเร็วเป็นมอเตอร์ พุ่งตรงไปยังรังไก่อย่างรวดเร็ว

เนื่องจากนาฬิกาโทรศัพท์ยังไม่ได้วางสาย จึงได้ยินเสียงต้ากัวพึมพำว่า "เจ้ากุ๊กๆ ออกไข่มาห้าฟอง หนูจะกินสามฟอง เหลือให้แจ็คฟองนึง แล้วก็ให้ครูจางอีกฟองนึง"

"ถ้าเจ้ากุ๊กๆ ออกไข่แค่สามฟอง หนูจะกินสองฟอง แจ็คเป็นแฟนหนู เพราะงั้นเขาต้องแบ่งกับครูจางคนละครึ่งจากไข่ที่เหลือ เป็นเพื่อนที่ดีต้องรู้จักแบ่งปันสิ"

ช่างเป็นประโยคที่เด็ดขาดมาก: "แจ็คเป็นแฟนหนู!"

ประโยคนี้ทำให้ชายหนุ่มสองคนที่นั่งอยู่ในห้องประชุมถึงกับนั่งไม่ติดทันที

เจิงจวิ้น: "นายได้ยินหรือเปล่า?"

กงหลิงเซียวตอบกลับด้วยใบหน้าที่เย็นชาและจริงจัง "ฉันได้ยิน!"

ทั้งสองคนพูดขึ้นพร้อมกัน "ไปสืบมา! ไอ้แจ็คนี่มันเป็นใคร แล้วมันมีสิทธิ์อะไรมาเป็นแฟนของต้ากัว?"

ลูกน้องของทั้งสองบริษัทถึงกับตะลึงงัน

บอสใหญ่สองคนที่เพิ่งจะฟาดฟันกันแทบตายเมื่อกี้ ตอนนี้หันมาร่วมมือกันแล้วเหรอ?

กงหลิงเซียวเดือดดาล "พวกไอ้เด็กหัวเหลืองสมัยนี้มันไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงจริงๆ กล้าดีมาตกเบ็ดลูกสาวฉันเชียวเรอะ"

เจิงจวิ้นกัดฟันกรอด "แจ็คเป็นไอ้เด็กหัวเหลืองงั้นเหรอ? ดีล่ะ เดี๋ยวฉันจะจับมันโกนหัวให้ล้านเลย คอยดูสิว่ามันยังจะกล้ามาล่อลวงต้ากัวอีกไหม"

ชายทั้งสองดูเหมือนจะบรรลุข้อตกลงร่วมกัน พวกเขามองหน้ากัน และความบาดหมางที่มีก่อนหน้านี้ก็มลายหายไปกว่าครึ่งในพริบตา

"ในเมื่อต้ากัวไม่ได้ตกอยู่ในอันตราย งั้นเรามาร่วมมือกันต่อเถอะ!"

ทั้งสองคนกลับมานั่งด้วยกันอีกครั้ง ในมือถือรายงานการวิจัย และเริ่มศึกษามันอย่างละเอียด

เหล่าผู้บริหารที่นั่งอยู่ด้านล่างไม่มีใครกล้าถามหรือปริปากพูดอะไรเลย

พวกเขาเกือบจะคิดไปแล้วว่าข้อตกลงความร่วมมือครั้งนี้คงต้องล้มเลิกเสียแล้ว

"ว่าแต่ ต้ากัวเลิกเรียนกี่โมงล่ะ? เดี๋ยวฉันว่างแล้ว นายยุ่งอยู่หรือเปล่า?" เจิงจวิ้นถามกงหลิงเซียวหลังจากสรุปวาระการประชุมเสร็จสิ้น

กงหลิงเซียวเหลือบมองเวลา "โรงเรียนเลิกตอนสี่โมงเย็น อีกสิบนาทีนี้แหละ"

เจิงจวิ้น: "โอเค งั้นเดี๋ยวฉันไปรับเด็กเอง! งานที่ต้องตามต่อกองนี้ยังต้องให้นายอนุมัติด้วยตัวเองอยู่นะ"

กงหลิงเซียวมองดูกองเอกสารตรงหน้า

ถ้าเขาไปรับเด็ก กว่าจะเสร็จก็คงปาเข้าไปห้าโมงเย็น

"ก็ได้! นายไปเถอะ! ไปถึงแล้วโทรหาฉันด้วยล่ะ"

"ตกลง"

และแล้ว ชายทั้งสองก็คืนดีกันโดยไม่มีเหตุผลที่แน่ชัด

แถมยังแบ่งงานกันทำเสียด้วย คนหนึ่งไปรับเด็ก ส่วนอีกคนก็อยู่สะสางงานต่อ

มันให้ความรู้สึกประหลาด ราวกับว่าคนหนึ่งดูแลงานนอกบ้าน ส่วนอีกคนจัดการงานในบ้านอย่างนั้นแหละ

นี่เป็นครั้งแรกที่เจิงจวิ้นได้ไปรับเด็กที่โรงเรียนอนุบาล เขาจึงรู้สึกตื่นเต้นอยู่เล็กน้อย

"เจิงจวิ้น อย่าลืมสั่งสอนไอ้หัวเหลืองนั่นให้เข็ดล่ะ อย่าปล่อยให้มันเข้าใกล้ต้ากัวได้เชียว"

"เข้าใจแล้ว ฉันจะไม่ยอมให้ไอ้บ้าหัวเหลืองนั่นเข้าใกล้ต้ากัวเด็ดขาด"