ตอนที่ 363 หม่าม้าเรียกหนูว่าเบบี๋

ตอนที่ 363 หม่าม้าเรียกหนูว่าเบบี๋

รุ่งเช้า

เย่ฮุยเพิ่งจะตื่นนอนก็ได้ยินเสียงเจิงจวิ้นกำลังคุยโทรศัพท์

"เก้าโมงเช้าวันนี้ ที่หน้าประตูทางเข้ากงกรุ๊ป พวกแกตาไวๆ กันหน่อยล่ะ"

เย่ฮุยเพิ่งจะเดินมาถึงหน้าประตู ฝีเท้าของเธอก็ชะงักลง กงกรุ๊ปไม่ใช่บริษัทรถยนต์ที่ยื่นข้อเสนอขอร่วมงานกับเธอเมื่อวานนี้หรอกเหรอ?

หรือว่าเจิงจวิ้นกำลังจะไปหาเรื่องเพราะบัญชีของเธอถูกระงับ?

"แล้วก็จัดการเก็บเด็กนั่นซะ"

น้ำเสียงเย็นชาของเจิงจวิ้นดังขึ้นอีกครั้ง

เย่ฮุยเบิกตากว้างด้วยความตื่นตระหนก

เธอก้มมองโทรศัพท์โดยสัญชาตญาณ นึกถึงเจ้าตัวเล็กที่เพิ่งส่งข้อความหาเธอเมื่อคืน

เขาคิดจะฆ่ายัยหนูอย่างนั้นเหรอ?

"ครืด... ครืด... ครืด..."

ทันใดนั้น โทรศัพท์ก็สั่นเตือน

มันคือข้อความจากเจ้าตัวเล็กเมื่อคืน "ทำไมหม่าม้าไม่คุยกับหนูล่ะคะ?"

เสียงเล็กๆ ใสแจ๋วอ่อนหวานดังออกมาจากโทรศัพท์

"หม่าม้าถูกเจิงจวิ้นรังแกอยู่เหรอคะ? ถึงใช้โทรศัพท์ไม่ได้? ในค่ายแก๊งมิจฉาชีพ หลายคนก็ไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้โทรศัพท์เหมือนกันนะคะ"

เสียงเล็กๆ ใสแจ๋วดังขึ้นอีกครั้ง

เย่ฮุยงุนงง "ค่ายมิจฉาชีพอะไรกัน?"

"เย้ๆๆ ในที่สุดก็ยอมตอบหนูแล้ว!" ต้ากัวเด้งตัวขึ้นจากเตียงด้วยความตื่นเต้น ประคองนาฬิกาสมาร์ทวอทช์ในมือไว้อย่างหวงแหน "อยากรู้เหรอคะ? ค่ายมิจฉาชีพเป็นสถานที่ที่น่ากลัวมากๆ เลยนะ ไม่ใช่แค่หลอกเอาเงินคนอื่น แต่ยังตัดไตคนไปขายด้วย"

"หนูพูดถึงใครอยู่น่ะ?" เย่ฮุยถามด้วยความสงสัย

เมื่อเห็นเย่ฮุยตอบกลับมา ต้ากัวก็เต้นแร้งเต้นกาด้วยความดีใจ

ขณะที่กำลังล้างหน้า เธอก็มองดูคลิปรณรงค์ต่อต้านการฉ้อโกงที่คุณตำรวจสุดหล่อแชร์ไว้ในโมเมนต์ไปด้วย

พอบ้วนปากเสร็จ ต้ากัวก็พูดใส่นาฬิกาสมาร์ทวอทช์ว่า "หนูกำลังพูดถึงหม่าม้าอยู่นั่นแหละ! อย่าไปเชื่อใจผู้ชายง่ายๆ นะ ป๊ะป๋าของหนูบอกว่าผู้ชายน่ะไว้ใจไม่ได้ เป็นพวกจอมโกหกที่ชอบหลอกฟันผู้หญิงกันทั้งนั้น โดยเฉพาะพวกตาแก่ แล้วตาแก่คนนี้ก็ดันเป็นเต่าทะเลซะด้วย!"

เธอตั้งใจดูคลิปกลลวงหลอกเชือดหมูที่คุณตำรวจสุดหล่ออธิบายไว้ในวิดีโอรณรงค์ต่อต้านการฉ้อโกง ซึ่งมิจฉาชีพมักจะปลอมตัวเป็น 'เต่าทะเล' หรือพวกนักเรียนนอกที่เพิ่งกลับจากต่างประเทศ

"ถ้าโดนหลอกเมื่อไหร่ หม่าม้าก็จะโดนเชือดเหมือนลูกหมูตัวน้อยๆ แล้วก็โดนยึดของไปหมดทุกอย่างเลยนะ!"

เย่ฮุยถึงกับมึนงงกับบทสนทนาตั้งแต่เช้าตรู่

เมื่อเห็นว่าเจิงจวิ้นออกไปแล้ว เธอจึงกระซิบถาม "หนูหมายถึงเจิงจวิ้นอย่างนั้นเหรอ?"

"ว้าว~ เสี่ยวเฮย!" พอได้ยินชื่อเจิงจวิ้น ต้ากัวก็นึกขึ้นได้ว่าเดี๋ยวป๊ะป๋าของเธอจะต้องไปเจอกับเสี่ยวเฮยนี่นา งั้นหม่าม้าก็จะอยู่บ้านคนเดียวสิ?

เธอพูดด้วยความตื่นเต้น "หม่าม้าจะหนีออกมาเหรอคะ? แปลว่าเรากำลังจะได้เจอกันแล้วใช่ไหม"

ยัยหนูพูดจาวกไปวนมาจนเย่ฮุยสับสนไปหมด

เจ้าก้อนแป้งพูดต่อ "ได้โปรดอยู่ให้ห่างจากพวกต้มตุ๋นด้วยนะคะ!"

ความจริงแล้ว ต้ากัวกำลังหลงใหลวิดีโอโปรโมตที่คุณตำรวจสุดหล่อโชว์ลีลาเตะหมุนตัวอยู่ต่างหาก ปากเล็กๆ สีชมพูของเธอเผลอท่องบทตามคุณตำรวจไปโดยไม่รู้ตัว "อืมๆๆ! หนูต้องอยู่ให้ห่างจากมิจฉาชีพ แล้วก็ไม่ยอมให้ตาแก่เต่าทะเลเข้ามาใกล้เด็ดขาด!"

เย่ฮุยขมวดคิ้ว "เบบี๋ หนูกำลังคุยกับฉันอยู่หรือเปล่า?"

คำว่า 'เบบี๋' คำนั้นทำเอาต้ากัวได้สติกลับมาทันที "อะไรนะคะ? เมื่อกี้หม่าม้าเรียกหนูว่าอะไรนะ?"

"เบบี๋ไง!"

ต้ากัวเบิกตากว้างด้วยความดีใจ เธอรีบสวมชุดนักเรียนแล้ววิ่งเตาะแตะกลับไปที่เตียง นั่งทับลงบนหัวของกงหลิงเซียวดังปุ๊ ก่อนจะใช้มือป้อมๆ ตบหน้าเขา "ข่าวใหญ่เลยค่ะ~ ป๊ะป๋า พวกเรามีความหวังแล้วนะ! เลิกนอนได้แล้ว ป๊ะป๋ารู้ไหมว่าหม่าม้าเรียกหนูว่าอะไร? หม่าม้าเรียกหนูว่าเบบี๋ล่ะ! หนูเป็นเบบี๋ของหม่าม้า!"

กงหลิงเซียวเพิ่งจะได้นอนตอนหกโมงเช้า เขาตั้งใจจะนอนสักสองชั่วโมงก่อนเข้าบริษัทไปเซ็นสัญญากับเจิงจวิ้น ทว่าเพิ่งจะหลับไปได้ไม่นานก็ถูกยัยหนูปลุกให้ตื่นเสียแล้ว

เขาปรือตาขึ้นอย่างงัวเงีย ฟังไม่ได้ศัพท์ว่ายัยหนูกำลังตื่นเต้นเรื่องอะไร จึงงึมงำตอบไปว่า "เบบี๋ อืม! เบบี๋! มาให้ป๊ะป๋าหอมเบบี๋หน่อย!"

กงหลิงเซียวคว้าใบหน้ากลมๆ ของเจ้าก้อนแป้งเข้ามากอดและหอมฟอดใหญ่ไปหลายที

ร่างเล็กๆ ของยัยหนูสั่นสะท้าน

"อ๊าย!"

ต้ากัวที่แต่เดิมกำลังดีอกดีใจ จู่ๆ ก็น้ำตาร่วง มองบนฟ้าแล้วร้องลั่น "แง~ หนูแปดเปื้อนไปแล้ว!"