ตอนที่ 359 ต้ากัวไม่มีความฝันอยากเป็นเจ้าหญิง

ตอนที่ 359 ต้ากัวไม่มีความฝันอยากเป็นเจ้าหญิง

กงหลิงเซียวถึงกับอึ้งไปชั่วขณะกับคำพูดอันน่าตกใจของเจ้าก้อนแป้ง ทำไมเขาถึงคิดไม่ถึงเรื่องนี้กันนะ?

แต่ทว่า!

เขาหรี่ตาลงเล็กน้อย จ้องมองเจ้าก้อนแป้งที่เผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา "ลูกกำลังพยายามหาทางให้เจิงจวินมาเป็นพ่อเลี้ยงของตัวเองอยู่ใช่ไหม?"

หัวกลมๆ เล็กๆ ของต้ากัวขาวโพลนไปหมด "อ๊ะย่า! ป๊ะป๋า ทำไมถึงมองหนูเป็นคนแบบนั้นล่ะคะ!"

เธอถลึงตาเป็นรูปสามเหลี่ยมพลางทำปากยื่นปากยาว "หนูเป็นลูกรักสุดที่รักของป๊ะป๋านะคะ! หนูรักป๊ะป๋าที่สุดในโลกเลย! หนูจะไปเรียกคนอื่นว่าป๊ะป๋าได้ยังไง? นี่ผู้ชายคนนี้ไม่รับรู้ถึงความในใจของหนูเลยเหรอคะเนี่ย?"

กงหลิงเซียวเลิกคิ้วขึ้น "ลูกเคยเรียกคนอื่นว่า 'ป๊ะป๋า' หน้าตาเฉยเพียงเพราะขนมแค่ห่อเดียวมาแล้วนะ! ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อกี้ลูกยังเจื้อยแจ้วอยู่ตรงหน้าพ่ออยู่เลยว่าอยากได้เจิงจวินมาเป็นพ่อเลี้ยง"

ต้ากัวส่ายหัวดิกก่อนจะสวมกอดแขนของกงหลิงเซียวเอาไว้ "ป๊ะป๋า ป๊ะป๋าคือป๊ะป๋าตัวจริงของหนูนะคะ! เมื่อกี้หนูก็แค่เล่นละครไปอย่างนั้นเอง อย่าไปเชื่อสิคะ! ป๊ะป๋าจะเป็นป๊ะป๋าที่ดีที่สุดในใจหนูตลอดไป เป้าหมายของหนูก็แค่สร้างครอบครัวที่อบอุ่นให้ป๊ะป๋าต่างหาก"

ขณะที่พูด เธอก็แนบแก้มยุ้ยๆ เด้งดึ๋งของตัวเองถูไถไปกับมือหนาของกงหลิงเซียวอย่างประจบประแจง

"ป๊ะป๋า สัมผัสถึงความรักที่หนูมีให้หรือยังคะ?"

กงหลิงเซียวขมวดคิ้ว

"หนูรักป๊ะป๋าที่สุดเลย! หนูสาบานได้เลยว่าในใจหนูไม่มีที่ว่างให้ผู้ชายคนไหนอีกแล้ว!"

กงหลิงเซียวหรี่ตาอันเย็นชาลง มองดูเจ้าก้อนแป้งน้อยที่กำลังตบหน้าอกตัวเองฉาดๆ "สาบานมาสิว่าพ่อเป็นพ่อที่ดีที่สุดในใจลูก"

เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม แต่เขามักจะรู้สึกอยู่เสมอว่าเจ้าก้อนแป้งตัวนี้กำลังวางแผนเจ้าเล่ห์อะไรบางอย่างอยู่ และเขาก็กลัวว่าจะตกหลุมพรางอยู่ตลอดเวลา

ต้ากัวชูนิ้วกลางขึ้นชี้เพดาน "หนู ต้ากัว ขอสาบานต่อฟ้าดินเลยว่า ป๊ะป๋าคือป๊ะป๋าที่ดีที่สุดในใจหนู"

แต่ก็นะ นั่นไม่ได้หมายความว่าหนูจะเรียกคนอื่นว่าป๊ะป๋าไม่ได้นี่นา คนอื่นอาจจะเป็นป๊ะป๋าที่รักหนูที่สุด หรือเป็นป๊ะป๋าที่ตามใจหนูที่สุดก็ได้นี่

กงหลิงเซียวก้มตัวลงมาหาอย่างกะทันหัน เจ้าก้อนแป้งน้อยที่กำลังรู้สึกผิดจึงรีบหันหน้าหนีพลางเกาหัวแกรกๆ "หนูคันหัวแล้ว ได้เวลาสระผมแล้วค่า!"

ร่างอวบอ้วนเปลือยเปล่ากระโดดตุ้บลงไปในอ่างอาบน้ำที่เต็มไปด้วยน้ำจนน้ำกระจาย ดำหัวหลบลงไปใต้น้ำมิดชิด

ป๊ะป๋ามองไม่เห็นหนู!

ป๊ะป๋ามองไม่เห็นหนู! ตราบใดที่ป๊ะป๋ามองไม่เห็นหนู ป๊ะป๋าก็จะไม่รู้ว่าหนูโกหก!

กงหลิงเซียวมองดูเจ้าก้อนแป้งหมุนติ้วอยู่ในอ่างอาบน้ำไม่หยุดราวกับมอเตอร์สระว่ายน้ำ

เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าไปเรียนวิธีสระผมหมุนติ้วเป็นเครื่องซักผ้าฝาหน้าแบบนี้มาจากใคร

แต่เวลาก็ล่วงเลยมาจนดึกมากแล้ว

พรุ่งนี้เจ้าก้อนแป้งยังต้องไปโรงเรียน คืนนี้เธอจึงต้องรีบเข้านอนแต่หัวค่ำ

กงหลิงเซียวอุ้มเจ้าก้อนแป้งที่อาบน้ำจนสะอาดเอี่ยมอ่องเดินตรงไปยังห้องนอน

คืนนี้เขายังต้องอดหลับอดนอนปั่นงานต่อ ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็ได้เซ็นสัญญากับเจิงจวินไปแล้ว และเขาจำเป็นต้องรีบเปิดตัวรถยนต์รุ่นใหม่ในช่วงที่บริษัทนิวหลินกำลังระส่ำระสาย เพื่อแย่งชิงผลประโยชน์ทางการตลาดมาให้ได้

"คืนนี้อยากฟังนิทานเรื่องไหนล่ะ? 'นางร้ายสายตบกลับมาทวงแค้น' หรือว่า 'สาวน้อยวัยใสพลิกแผ่นดินโค่นล้มจักรวรรดิธุรกิจ' หรือจะเป็น 'สวยเริ่ดเชิดหยิ่ง หลังสะบัดบ๊อบทิ้งผู้ชายห่วยๆ' ดีล่ะ?"

ผู้ช่วยพิเศษหลี่ที่บังเอิญเดินผ่านหน้าห้องพอดี ถึงกับลอบปาดเหงื่อเงียบๆ เมื่อได้ยินชื่อนิทานแต่ละเรื่องที่เจ้านายของเขากำลังจะเล่า

ดูเหมือนว่าความฝันอยากเป็นเจ้าหญิงของต้ากัวจะถูกกงหลิงเซียวบีบคอให้ตายสนิทไปตั้งแต่เด็กเสียแล้ว

ต้ากัวฟังชื่อนิทานทั้งสามเรื่องที่กงหลิงเซียวอ่านให้ฟังแล้วขมวดคิ้วมุ่น "ไม่มีเรื่องเจ้าชายกับเจ้าหญิงบ้างเลยเหรอคะ?"

กงหลิงเซียวตอบหน้าตาย "พ่อไม่ได้บอกลูกไปแล้วเหรอว่าหลังจากเจ้าหญิงแต่งงานกับเจ้าชาย พวกเธอก็ตรอมใจตายด้วยโรคซึมเศร้ากันหมดน่ะ? ลูกยังอยากจะฟังอีกเหรอ?"

ต้ากัวหน้ามุ่ยพลางเกาเส้นผมนุ่มสลวยที่เพิ่งสระมาใหม่ๆ "ไม่เห็นจริงเลย! หวงเซียวบอกว่าเจ้าชายกับเจ้าหญิงใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขตลอดไปและไม่ตายด้วย! ป๊ะป๋าโกหกหนูนี่นา"

ดวงตาอันเย็นชาของกงหลิงเซียวฉายแววเหยียดหยาม "ไอ้ลูกหมานั่นมันเอาเรื่องรักๆ ใคร่ๆ ไร้สาระพวกนี้มายัดใส่หัวลูกงั้นเหรอ?"