ตอนที่ 353 ยัยหนูแอบดูคลิปเต้นกวาดขา

ตอนที่ 353 ยัยหนูแอบดูคลิปเต้นกวาดขา

แววตาของกงหลิงเซียวมืดครึ้มลง "รนหาที่ตายหรือไง ระวังคำพูดหน่อย"

ผู้ช่วยพิเศษหลี่รีบหุบปากทันที

ความจริงแล้ว ผู้ช่วยพิเศษหลี่เห็นเหตุการณ์ทุกอย่างมาโดยตลอด หากตอนนั้นกงหลิงเซียวไม่หาเรื่องใส่ตัว เย่ฮุยก็คงไม่จากไป

"ฉันจะไม่ยอมให้ลูกสาวต้องมาชดใช้อะไรทั้งนั้น นี่มันเรื่องของฉัน ฉันจะรับผิดชอบเอง" กงหลิงเซียวกล่าวเสียงขรึม

ผู้ช่วยพิเศษหลี่พึมพำเสียงเบา "ตอนนี้เธอไม่แม้แต่จะให้โอกาสคุณด้วยซ้ำ"

กงหลิงเซียวตวัดสายตามองค้อนอย่างเย็นชา

ผู้ช่วยพิเศษหลี่ก้มหน้าลงโดยสัญชาตญาณ

ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเขาพูดถูก

หากเย่ฮุยไม่แม้แต่จะยอมรับต้ากัว กงหลิงเซียวก็คงไม่มีสิทธิ์พูดอะไรในเรื่องนี้อีกแล้วจริงๆ

"ตกลง! หนูจะเอาของหม้อนี้ไปซ่อน! ถ้าป๊ะป๋าไม่ให้หนูกินข้าว หนูค่อยเอาออกมา ตอนนี้หนูไม่กลัวตายแล้ว แล้วก็ไม่กลัวว่าจะกลายเป็นหมูย่างด้วย"

ให้ตายเถอะ เจ้าก้อนแป้งสร้างเกราะป้องกันทางจิตใจให้ตัวเองได้สำเร็จแล้ว

ฮวาฮวาเอ่ยอย่างร้อนใจ "คุณหนูคะ ดิฉันคิดว่าคุณหนูเข้าใจผิดแล้วล่ะค่ะ ไม่ใช่ว่าคุณชายกงไม่ยอมให้คุณหนูทานข้าว แต่ทำไปก็เพื่อสุขภาพของคุณหนูนะคะ คุณหนูรู้ไหมคะว่าสุขภาพดีคืออะไร"

ต้ากัวกะพริบตาปริบๆ ด้วยความงุนงง ใบหน้าที่ทั้งไร้เดียงสาและดูเด๋อด๋านั้นทำให้ผู้ช่วยพิเศษหลี่ถึงกับต้องมองบนใส่กงหลิงเซียว "ดูสิครับ คุณอยู่กับลูกสาวมาตั้งนาน ยังไม่รู้ระดับความเข้าใจของเธออีกเหรอ"

ตอนนั้นผู้ช่วยพิเศษหลี่ก็รู้สึกแปลกใจอยู่เหมือนกัน ว่าทำไมยัยหนูถึงเอาแต่จ้องน่องไก่ย่างนั่นตาไม่กะพริบ

หรือว่าเธอคิดว่าตัวเองจะกลายเป็นหมูย่างกันนะ

และแล้วเขาก็เดาไม่ผิด สมองของเด็กวัยสองขวบคิดไปว่าถ้าตายไปตัวเองจะต้องถูกย่างเป็นหมูหัน เธอไม่เข้าใจเลยสักนิดว่าสิ่งที่กงหลิงเซียวทำนั้นก็เพราะห่วงใยสุขภาพของเธอ

"สุขภาพดีหน้าตาเป็นยังไงเหรอคะ" ต้ากัวมองสาวใช้ฮวาฮวาด้วยความอยากรู้อยากเห็น

สาวใช้ตอบอย่างใจเย็น "ก็หมายถึงการไม่เจ็บป่วย ไม่ต้องกินยา มีความสุขทุกวัน แล้วก็ไม่รู้สึกเหนื่อยหรืออ่อนเพลียไงคะ"

"อัยหยา! อัยหยา! อัยหยา! หนูรู้สึกเหนื่อยแล้วก็ไม่มีแรงเลยค่ะ!" จู่ๆ ต้ากัวก็โวยวายขึ้นมา "งั้นแสดงว่าหนูสุขภาพไม่ดีใช่ไหมคะ"

สาวใช้ยกนิ้วโป้งให้ "ถูกต้องเลยค่ะ! ถ้ารู้สึกเหนื่อยก็แปลว่าสุขภาพไม่ดี"

ต้ากัวขมวดคิ้วมุ่นอีกครั้ง "แต่ที่หนูรู้สึกเหนื่อยก็เพราะพรุ่งนี้ต้องไปโรงเรียนนี่นา เหมือนกับที่พี่สาวฮวาฮวาไม่ชอบไปทำงานนั่นแหละค่ะ"

ประโยคสุดท้ายนั่นช่างแทงใจดำเสียจริง

สาวใช้ไม่ชอบไปทำงานจริงๆ นั่นแหละ ถ้าไม่ใช่เพราะเงินเดือนสูง เธอคงไม่อยากทำหรอก

"ไม่เป็นไรค่ะ! เราปรับเปลี่ยนได้ อย่างเช่นการออกกำลังกายไงคะ! เหมือนกับพวกพี่ชายสุดหล่อที่คุณหนูชอบดู พวกเขาไปยิมเพื่อปั้นซิกซ์แพ็ก นั่นแหละค่ะเรียกว่าสุขภาพดี"

ดวงตาของต้ากัวเป็นประกายปิ๊งปั๊ง "ออกกำลังกายเหรอคะ"

เธอกุมหัวเล็กๆ ของตัวเอง ครุ่นคิดอย่างจริงจังอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ถกแขนเสื้อขึ้น เผยให้เห็นแขนอวบอ้วนสีชมพูระเรื่อ เธอลองหยิบเนื้อหยุ่นๆ ดู ก่อนจะยกแขนขึ้นอย่างแรง เลียนแบบท่าทางเบ่งกล้าม "แบบนี้เหรอคะ ถ้าหนูฝึกแบบนี้ สุขภาพหนูจะดีใช่ไหม"

ผู้ใหญ่ทั้งสามคนได้แต่มองตาปริบๆ ขณะที่เจ้าก้อนแป้งเกร็งหน้าจนแก้มยุ้ยๆ แดงก่ำ ชูแขนทั้งสองข้างขึ้นฟ้า

นั่นมันท่าอะไรกัน ยกน้ำหนักหรือไง

ต้ากัวเห็นฮวาฮวาเอาแต่จ้องแขนของเธอโดยไม่พูดอะไร

หรือว่าพี่สาวฮวาฮวาจะหลงใหลในท่าทางแมนๆ ของเธอเข้าแล้ว ยัยหนูจึงรีบเลิกเสื้อขึ้นแล้วส่ายเอวอวบๆ ไปมา "ดูสิคะ ซิกซ์แพ็กก้อนเดียวของหนู!"

ท่าทางแบบนี้! กงหลิงเซียวและผู้ช่วยพิเศษหลี่โพล่งขึ้นมาพร้อมกัน "ใครเปิดคลิปสั้นผู้ชายส่ายเอวให้ลูกดูอีกแล้วเนี่ย!"

ไม่เคยจะจำอะไรดีๆ หรอก จำมาแต่เรื่องไม่เป็นเรื่องทั้งนั้น

ฮวาฮวาเข้าใจแล้ว เธอยกมือปิดหน้าด้วยความเขินอาย รีบดึงเสื้อของเจ้าก้อนแป้งลงมาอย่างรวดเร็ว "ไม่ได้นะคะ! เราเป็นเด็กผู้หญิง จะมาเปิดเสื้อสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้เด็ดขาด แล้วก็ห้ามให้คุณลุงโรคจิตที่ไหนมาช่วยเลิกเสื้อแบบนี้ด้วยค่ะ!"

เจ้าก้อนแป้งกะพริบตาตาปริบๆ "แต่พวกพี่ชายเขาก็ทำแบบนั้นกันหมดเลยนี่นา"

เธอบิดตัวอวบๆ ไปมา ส่ายซ้ายทีขวาที "พี่สาวก็ดูพวกเขาทุกวันไม่ใช่เหรอคะ"

ฮวาฮวาอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี รีบตะครุบปากยัยหนูไว้ "ชู่ว! เราแค่ดูอย่างเดียวก็พอค่ะ แต่ห้ามเลียนแบบท่าเลิกเสื้อเด็ดขาด!"

"แล้วตกลงพวกเขาสุขภาพดีไหมคะ" ต้ากัวถามด้วยความงุนงง

ฮวาฮวาอับอายขายขี้หน้าสุดๆ สงสัยว่าเธอคงเผลอไปโดนโทรศัพท์เข้าโดยไม่ตั้งใจ มันถึงได้บังเอิญเปิดไปเจอไลฟ์สตรีมของวงบอยแบนด์พอดี

เสียงเพลงที่คุ้นเคยนั้น... ดูเหมือนจะปลุกดีเอ็นเออะไรบางอย่างในตัวยัยหนูขึ้นมา เธอรีบลุกขึ้นยืนบนเก้าอี้ เอามือเท้าสะเอว จิกปลายเท้าป้อมๆ แล้วไถลตัวไปมาบนเก้าอี้ "แล้วท่าเต้นกวาดขาแบบนี้ ถือเป็นการออกกำลังกายเพื่อสุขภาพด้วยไหมคะ"