ตอนที่ 255 มีคนมาก่อกวนหนู

ตอนที่ 255 มีคนมาก่อกวนหนู

หวงเซียวตกใจกลัวแทบตาย คิดว่าเป็นคนของกงหลิงเซียวอีกแล้ว

เพิ่งจะผ่านไปแค่ครึ่งวัน แต่หวงเซียวกลับรู้สึกเหมือนเรี่ยวแรงทั้งหมดถูกสูบออกไปจนหมด

เด็กๆ ที่เพิ่งตื่นจากการนอนกลางวัน ต่างพากันมาอยู่ที่โรงภาพยนตร์บนชั้นสองด้วยความร่าเริงเต็มเปี่ยม

"สาวน้อยคนสวย"

ชายในชุดลำลองสีดำบังเอิญเดินออกมาจากห้องน้ำ และเห็นต้ากัวกำลังเข้าแถวรออยู่พอดี

"ทำไมคนสวยตัวน้อยถึงได้น่ารักขนาดนี้นะ อยากกินป๊อปคอร์นไหม" ชายคนนั้นจำได้ว่าหวงเซียวเคยบอกไว้ว่าก้อนแป้งน้อยคนนี้ชอบกินเป็นที่สุด

ต้ากัวขมวดคิ้ว เอียงคอเล็กๆ ทุยๆ ของเธอ แล้วปรายตามองชายคนนั้น สลับกับมองไปที่ห้องน้ำ "หนูไม่กินป๊อปคอร์นในห้องน้ำหรอกนะ"

เธอส่ายหน้า แล้วไม่ลืมหันไปบอกเจียวเจียวที่อยู่ด้านหลัง "ผู้ชายคนนั้นน่าขยะแขยงจัง เขาไปกินป๊อปคอร์นในห้องน้ำด้วยล่ะ"

ชายคนนั้น : "..."

ว่าแล้วเชียว!

ก้อนแป้งน้อยคนนี้ไม่เหมือนเด็กคนอื่น เธอหลอกไม่ง่ายเลยสักนิด

มิน่าล่ะเมื่อกี้ประธานหวงถึงได้มีสภาพเหมือนคนใกล้ตาย ดูท่าทางคงจะโดนปั่นหัวมาไม่น้อย

ชายคนนั้นพูดต่อ "ลุงหมายความว่า ถ้าหนูอยากกิน ลุงจะซื้อให้ต่างหากล่ะ"

เขาชี้ไปที่ป๊อปคอร์นทำเสร็จใหม่ๆ ซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก

กลิ่นหอมของเนยนมอบอวลไปทั่วทั้งโถงทันที

"พวกเราสนิทกันขนาดนั้นเลยเหรอคะ" ต้ากัวมองชายคนนั้นอีกครั้ง "หนูไม่คบคนที่หน้าตาไม่หล่อเป็นเพื่อนหรอกนะ"

ชายหนุ่มถึงกับหัวเราะไม่ออกร้องไห้ไม่ได้ ยัยเด็กนี่กล้าพูดว่าเขาไม่หล่อเชียวหรือ!

"ครูจางคะ! มีคนมาก่อกวนหนู!"

ก่อนที่ชายคนนั้นจะทันตั้งตัว ต้ากัวก็ตะโกนลั่นสุดเสียง

เด็กๆ และครูทุกคนต่างหันขวับมามองเขา

ครูจางรีบวิ่งหน้าตื่นเข้ามา "ใคร! ใครกล้ามารังแกต้ากัวของพวกเรา"

เหล่าบอดี้การ์ดที่รออยู่ใกล้ๆ ก็กรูกันเข้ามาเช่นกัน

โดยไม่ต้องไต่สวนอะไรให้มากความ พวกเขาก็พุ่งเข้าไปจับแขนของชายคนนั้นไพล่หลังกดลงกับกำแพง แล้วลากตัวเขาออกไปอย่างใช้กำลัง

"เฮ้ย! พวกคุณเป็นใครเนี่ย ผมยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ! พวกคุณมีสิทธิ์อะไรมาจับตัวผม อีกอย่าง ผมก็มาดูหนังเหมือนกัน ซื้อตั๋วมาแล้วด้วย..."

ยังพูดไม่ทันขาดคำ บอดี้การ์ดคนหนึ่งก็ซัดหมัดใส่เขาด้วยความรำคาญ พร้อมกับชี้ไปที่ป้ายตรงหน้า "ที่นี่โรงเรียนอนุบาลเหมาโรงไว้หมดแล้ว ถ้าอยากดูหนังก็ไปดูโรงอื่น"

ชายหนุ่มน้ำตาแทบเล็ดเพราะความเจ็บปวด ขณะมองดูข้อความบนป้ายที่เขียนว่า 'โรงภาพยนตร์ที่ 1 ปิดให้บริการสำหรับบุคคลทั่วไป'

นี่เป็นสิ่งที่กงหลิงเซียวตัดสินใจไว้ตั้งแต่เมื่อคืน ไม่ว่าต้ากัวจะไปทำกิจกรรมที่ไหน เขาจะเหมาสถานที่นั้นทั้งหมดเพื่อป้องกันไม่ให้ใครมาก่อกวนลูกสาวสุดน่ารักของเขาได้

ชายหนุ่มถอนหายใจอย่างหมดหนทาง ถ้าเป็นแบบนี้ คงไม่มีทางเข้าใกล้ต้ากัวได้เลย

เงินแสนหยวนของประธานหวงนี่มันได้มาไม่ง่ายเลยจริงๆ

ถ้าอย่างนั้น!

เขาตัดสินใจว่าเขาจะเอาห้าแสน เขาไม่เชื่อหรอกว่าจะจับก้อนแป้งน้อยวัยสองขวบไม่ได้

ดังนั้นเขาจึงแสร้งทำตัวน่าสงสารและอ้อนวอนขอให้บอดี้การ์ดปล่อยตัวเขาไป "ผมขอโทษครับ ผมไม่รู้จริงๆ ว่าที่นี่ปิดให้บริการ ผมขอโทษแล้วปล่อยผมไปได้ไหม"

ระหว่างที่พูด เขาก็พยายามจะปัดมือของบอดี้การ์ดออก แต่บอดี้การ์ดกลับจับเขาไว้แน่น

บอดี้การ์ด : "ขอโทษไปก็เปล่าประโยชน์ ท่านประธานกงของพวกเราสั่งไว้ว่า หากพบพนักงานหรือบุคคลต้องสงสัย ให้จับโยนเข้าสถานีตำรวจให้หมด ทนายความของเราจะแจ้งตำรวจตามพฤติกรรมของคุณและข้อกฎหมาย ยังไงซะ เราก็จะหาทุกวิถีทางเพื่อจับคุณขังคุกให้ได้"

ชายหนุ่มถึงกับอึ้ง

นี่ยังไม่ทันเริ่มก็จบแล้วงั้นเหรอ

"พวกคุณจะใช้อำนาจบาตรใหญ่รังแกคนอื่นแบบนี้ไม่ได้นะ! เฮ้ย!" ชายหนุ่มตะโกนด้วยความสิ้นหวัง แต่เขาก็ถูกเหล่าบอดี้การ์ดลากตัวขึ้นรถไป...

ภายในโรงภาพยนตร์

ต้ากัวหาที่นั่งแถวหน้าสุด เนื่องจากนี่เป็นครั้งแรกที่เธอมาโรงภาพยนตร์ เธอจึงทำตัวตื่นตาตื่นใจราวกับไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน

"คุณพ่อ~ ดูสิคะ ทีวีเครื่องนี้ใหญ่กว่าที่บ้านเราตั้งเยอะ! ต่อให้เอาคุณพ่อสิบคนมานอนเรียงกัน ก็ยังไม่เต็มจอเลย"

กงหลิงเซียวตั้งใจจะวิดีโอคอลหาก้อนแป้งน้อยตอนที่เธอเพิ่งตื่นนอน แต่เด็กน้อยกลับพูดกับเขาว่า "คุณพ่อคะ บ้านเราไม่ได้รวยมากนะคะ เพราะงั้นอย่าใช้เงินสิ้นเปลืองสิคะ ไม่ต้องขับรถเติมน้ำมันไปทำงานแล้ว เปลี่ยนไปขับรถไฟฟ้าแทนเถอะค่ะ!"