ตอนที่ 234: จับผู้ช่วยพิเศษหลี่ยัดลงกระเป๋าเดินทาง

ตอนที่ 234: จับผู้ช่วยพิเศษหลี่ยัดลงกระเป๋าเดินทาง

กงหลิงเซียว รู้สึกกระอักกระอ่วน "เป็นไปไม่ได้หรอกที่ฉันจะมีขี้ตา"

เขารักความสะอาดจะตายไป จะปล่อยให้ตัวเองมีขี้ตาได้ยังไง?

เขายังคงดึงดันขยี้ตาตัวเอง

"คุณกงครับ พรุ่งนี้ทางโรงเรียนของเราจัดทัศนศึกษาที่สวนหยางซาน เวลาออกเดินทางคือ 8:00 น. หวังว่าคุณกงจะพาหนูน้อย ต้าเถียกัว มาโรงเรียนให้ตรงเวลานะครับ" ครูจาง ยื่นใบรายชื่อข้อควรระวังให้ กงหลิงเซียว

ต้าเถียกัว เขย่งปลายเท้าและเอียงคอเล็กๆ มองกระดาษสีชมพูที่ ครูจาง ยื่นให้อย่างอยากรู้อยากเห็น "อะไรเหรอคะ? การบ้านหรือเปล่า? ถ้าเป็นการบ้าน หนูไม่ไปหรอกนะ"

ครูจาง เคยมีประสบการณ์มาแล้วว่าเธอทั้งฉลาดและซุกซนขนาดไหน

โดยเฉพาะการบ้านที่ยัยตัวน้อยส่งเมื่อเช้านี้

เขาบอกให้เธอเขียนชื่อตัวเองชัดเจน แต่เธอกลับเปลี่ยนชื่อตัวเองไปซะหมด

เธอเปลี่ยนจาก 'กงหว่านซิน' เป็น 'เย่ 11'

ในฐานะครู เขาถึงกับพูดไม่ออก ยังไงซะ กงหลิงเซียว ก็ไม่ได้บอกว่าห้ามลูกสาวเปลี่ยนชื่อ แต่ ครูจาง ก็รู้สึกว่า ต้าเถียกัว เป็นเด็กที่รับมือยากที่สุดเท่าที่เขาเคยจัดการมา

"หนูน้อย ต้าเถียกัว การบ้านคืนนี้คือจัดกระเป๋าเดินทางสำหรับไปทัศนศึกษาพรุ่งนี้นะครับ แล้วก็พรุ่งนี้พอกลับจากทัศนศึกษาจะไม่มีการบ้านด้วย เพราะงั้นเข้าร่วมได้ตามสบายเลยนะ หนูน้อย ต้าเถียกัว"

พอได้ยินแบบนี้ ดวงตาของ ต้าเถียกัว ก็เป็นประกายขึ้นมาทันที "เย่! ไม่มีการบ้าน~ หนูต้องสนุกสุดๆ แน่ๆ เลย!"

ยัยตัวน้อยวิ่งเหยาะๆ ไปที่รถ ขาสั้นๆ ของเธอกระเด้งดึ๋งๆ ไปตามจังหวะ

กงหลิงเซียว รู้สึกเอือมระอาเหลือเกิน

"คุณกงครับ ความจริงผมมีเรื่องอยากจะบอก" เมื่อเห็นว่า ต้าเถียกัว ไม่อยู่ตรงนั้นแล้ว ครูจาง จึงเอ่ยเตือน "จริงๆ แล้ว อารมณ์ของ ต้าเถียกัว ที่โรงเรียนค่อนข้างคงที่นะครับ เธอชอบช่วยเหลือเพื่อนร่วมชั้นและไม่กลัวปัญหาใดๆ ที่พบเจอ อย่างเมื่อเช้านี้ แม้จะเจอคนไม่ดี เธอก็รับมือได้อย่างใจเย็นมาก เธอเป็นเด็กที่ยอดเยี่ยมจริงๆ ครับ แต่ทว่าเมื่อบ่ายนี้ เธอถูกยั่วโมโหเพราะ หลิวซิงซิง บอกว่าเธอไม่มีแม่ ผมเชื่อว่าคุณเพิ่งได้ยินเรื่องนี้ไปเมื่อกี้ แต่ผมหวังว่าคุณจะให้ความสำคัญเป็นพิเศษกับเรื่องการขาดความรักจากแม่ของเด็กนะครับ"

ครูจาง มองผ่านหน้าต่างรถไปที่ ต้าเถียกัว ซึ่งกำลังดูการ์ตูนอย่างมีความสุข "การทะเลาะกับ หลิวซิงซิง ในวันนี้ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะเธอต้องการพิสูจน์ว่าตัวเองมีพ่อที่ดีที่สามารถเป็นได้ทั้งพ่อและแม่ ถึงจะไม่มีแม่ แต่เธอก็ยังเป็นเด็กที่พ่อรักและทะนุถนอม ดูเหมือนว่าในใจของ ต้าเถียกัว คุณกงจะเป็นพ่อที่ดีมากๆ เลยนะครับ"

กงหลิงเซียว กล่าวว่า "ขอบคุณสำหรับคำชมครับคุณครู ผมจะใส่ใจสภาพจิตใจของลูกให้ดี และจะไม่ยอมให้เธอเติบโตมาในครอบครัวพ่อเลี้ยงเดี่ยวด้วยความรู้สึกต่ำต้อยแน่นอน"

"ถ้าอย่างนั้นผมฝากด้วยนะครับ"

หลังจากบอกลาคุณครู กงหลิงเซียว ก็ขึ้นรถ

ขณะที่รถค่อยๆ เคลื่อนตัวออกจากโรงเรียนอนุบาล ชายคนหนึ่งในชุดคนสวนกำลังมองดูรถของ กงหลิงเซียว ขับออกไปจากระยะไกล

เขาพูดใส่โทรศัพท์กับปลายสายที่ไม่ระบุตัวตน "ผมได้รับข่าวมาว่าเด็กชั้นเล็กจะไปทัศนศึกษาที่สวนหยางซานพรุ่งนี้เวลา 8:00 น. ครับ"

"ดี! ดีมาก!" ในโทรศัพท์ หวงเซียว กระตุกยิ้มอย่างผู้ชนะ

ในเมื่อไม้อ่อนใช้ไม่ได้ผล งั้นนังเด็กอ้วนนั่นก็โทษฉันไม่ได้แล้วล่ะที่ต้องใช้ไม้แข็ง...

ภายในคฤหาสน์หรู

หลังจากทานอาหารเย็นเสร็จ กงหลิงเซียว ก็ตั้งใจแน่วแน่ว่าจะช่วย ต้าเถียกัว จัดกระเป๋าเดินทาง

"ต้าเถียกัว ดูสิลูกว่าอยากจะเอาอะไรใส่กระเป๋าเดินทางอีกไหม"

เมื่อได้ยินเสียงของเขา ต้าเถียกัว ก็วิ่ง 'ตึก ตึก ตึก' ออกมาจากห้องเด็ก

เธอมองดูของใช้ประจำวันที่จัดเรียงอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยในกระเป๋าเดินทางสีชมพู แล้วส่ายหน้าพร้อมกับเดาะลิ้น

"เป็นอะไรไป? ขาดอะไรหรือเปล่า?" เมื่อเห็นว่ายัยหนูดูเหมือนจะไม่ค่อยพอใจ กงหลิงเซียว จึงเอ่ยถาม "บอกพ่อสิ เดี๋ยวพ่อช่วยจัดให้"

ต้าเถียกัว หมุนตัวที่กลมกลิ้งราวกับถังแก๊สไปมอง ผู้ช่วยพิเศษหลี่ ที่อยู่ด้านหลัง "คุณพ่อคะ หนูอยากเอา ผู้ช่วยพิเศษหลี่ ใส่ลงไปด้วย! หนูอยากพา ผู้ช่วยพิเศษหลี่ ไปเป็นผู้ช่วยหนูด้วยค่ะ!"