ตอนที่ 224: คุณพ่อคะ หนูจะสอบตกแล้ว!

ตอนที่ 224: คุณพ่อคะ หนูจะสอบตกแล้ว!

ผู้ช่วยพิเศษหลี่ มองดูท่านประธานหน้าหนาของเขา

เมื่อครู่ยังด่าคนอื่นว่าเป็นจอมโกหกคำโตอยู่เลย ตัวเองก็ไม่ต่างกันแท้ๆ

ด้วยลูกอมแค่ห้าเม็ด เขาก็หลอกล่อให้ ยัยหนู ขึ้นรถไปโรงเรียนได้สำเร็จ โดยบอกว่าจะผ่อนจ่ายให้วันละเม็ด

ในขณะเดียวกัน ต้าเถียกัว (เจ้าหม้อใหญ่) ที่ยังไม่ได้ใบประกาศนียบัตรจบชั้นอนุบาลด้วยซ้ำ ก็ไม่รู้เลยสักนิดว่าคำว่า "ผ่อนจ่าย" หมายถึงอะไร

ในหัวของเธอมีแต่เรื่องลูกอมห้าเม็ด ซึ่งเป็นแรงผลักดันให้เธออยากไปโรงเรียน

ยัยหนู กอดคอคุณพ่ออย่างมีความสุขพร้อมกับพูดจาประจบประแจง "พี่ชาย เหลียงจ๋าย ให้หนูแค่สามเม็ด แต่ คุณพ่อของหนู ให้ตั้งห้าเม็ดแน่ะ คุณพ่อรักหนูมากกว่าพี่ชาย เหลียงจ๋าย อีก!"

"ว่าแล้วเชียว พี่ชาย เหลียงจ๋าย กับ พี่ชายหมอ สู้ คุณพ่อของหนู ไม่ได้เลย คุณพ่อของหนู ให้ลูกอมตั้งห้าเม็ดเมื่อเช้านี้"

"หนูไม่รักพี่ชาย เหลียงจ๋าย กับ พี่ชายหมอ แล้วล่ะ หนูรัก คุณพ่อของหนู ที่สุดเลย~"

พูดไป ยัยตัวน้อยก็กอดคอ กงหลิงเซียว ไว้แน่น เอาใบหน้ายุ้ยๆ ของเธอถูไถกับแก้มของเขาจนแก้มเขาแทบจะบี้แบนเสียทรง

เมื่อก่อน กงหลิงเซียว เคยเกลียดการกระทำแบบนี้เอามากๆ

แต่ตอนนี้ เขากลับรู้สึกว่ามันมีค่ามาก

เขาอยากให้ยัยหนูมาออดอ้อนคลอเคลียเขาแบบนี้ทุกวันเลย

เขาลูบหน้าผากยัยหนูอย่างอารมณ์ดี "ดีแล้วที่รู้ว่าพ่อรักลูกที่สุด เพราะฉะนั้น ลูกจะปล่อยให้ผู้ชายหน้าไหนมาหลอกล่อง่ายๆ ไม่ได้นะ!"

ต้าเถียกัว พยักหน้าอย่างว่าง่าย "หนูจะไม่เปลี่ยนใจเด็ดขาดค่ะ หนูจะไม่ยอมให้ผู้ชายหน้าไหนมาหลอกล่อได้หรอก"

กงหลิงเซียว ยังคงกำชับต่อ "ถึงพวกเขาจะให้ลูกอมสามเม็ด ลูกก็ห้ามไปเด็ดขาด!"

ต้าเถียกัว ชูนิ้วกลางขึ้นและสาบานต่อหน้าต่างซันรูฟ "หนู ต้าเถียกัว จะไม่มีวันถูกผู้ชายหน้าเหม็นหลอกล่อด้วยลูกอมแค่สามเม็ดเด็ดขาดค่ะ"

กงหลิงเซียว พยักหน้าอย่างพึงพอใจ "สี่เม็ดก็ไม่ได้! ห้าเม็ดก็ไม่ได้ เข้าใจไหม?"

ต้าเถียกัว ทำหน้าขึงขังราวกับพร้อมจะสละชีพเพื่ออุดมการณ์ เต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจในความหนักแน่นของตัวเอง "หนู ต้าเถียกัว จะไม่มีวันถูกหลอกด้วยลูกอมแค่สี่หรือห้าเม็ดเด็ดขาดค่ะ"

เมื่อเห็นยัยหนูจริงจังขนาดนี้ กงหลิงเซียว ก็รู้สึกเบาใจขึ้นมาได้ในที่สุด

รถแล่นมาถึงโรงเรียนอนุบาล

กงหลิงเซียว มาส่งยัยหนูและโบกมือลาเธอ แต่ก็ยังไม่วายกำชับด้วยความเป็นห่วงว่า "จำไว้นะ ไม่ว่าจะเป็นใครก็ห้ามไปสนใจเวลามีคนเอาของกินมาให้ ยกเว้นพ่อคนเดียวนะ!"

"รับทราบค่ะ~" ต้าเถียกัว โบกมือน้อยๆ อย่างน่ารัก และกระโดดโลดเต้นไปทางห้องเรียนชั้นเด็กเล็ก

"องค์หญิงน้อยที่รัก เธอคือเพื่อนตัวน้อยที่ผอมและสวยที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็นมาเลยนะ"

ทันใดนั้น ก็มีเสียงหนึ่งดังมาจากหลังต้นไทร

ต้าเถียกัว หยุดชะงักทันทีเมื่อได้ยินคำว่า "ผอมและสวยที่สุด"

เธอหันกลับมาและมองซ้ายมองขวา "ใครคะ? ใครบอกว่าหนูผอมและสวย?"

ก็แหม นี่มันเป็นคำพูดที่ ต้าเถียกัว ชอบฟังที่สุดเลยนี่นา

"ฉันเอง"

ผู้ชายคนนั้นสูงตั้ง 1.89 เมตร สวมชุดวอร์มสีขาว หน้าตาหล่อเหลา เครื่องหน้าคมคาย และมีรอยยิ้มอ่อนโยนประดับอยู่บนใบหน้าขณะเดินตรงเข้ามาหาเธอ ดูเหมือนคนเพิ่งเดินทางไกลมาหมาดๆ

ต้าเถียกัว เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ปากเล็กๆ อ้าค้าง

ผู้-

ชาย-

หล่อ!

เธอจ้องมองผู้ชายสุดหล่อที่กำลังเดินเข้ามาหาตาไม่กระพริบ ราวกับว่าทั้งถังแก๊สถูกแช่แข็งให้อยู่กับที่

เมื่อเห็นลูกสัตว์ตัวน้อยทำหน้าเคลิบเคลิ้ม ริมฝีปากของผู้ชายคนนั้นก็ยกขึ้นเล็กน้อย "องค์หญิงน้อยที่รัก เธอทั้งผอมและสวยจริงๆ นะ!"

แก้มยุ้ยๆ ของ ต้าเถียกัว เปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อในทันที

ในหัวของเธอมีแต่คำว่า "เธอทั้งผอม เธอทั้งสวย" วนเวียนอยู่เต็มไปหมด... ทำยังไงดีเนี่ย?

คุณพ่อบอกว่าอย่าไปเชื่อคำพูดของผู้ชาย... แต่ผู้ชายสุดหล่อคนนี้เท่จังเลย~

จมูกหมูน้อยๆ ของเธอขยับฟุดฟิดเมื่อได้กลิ่นส้มโชยมาจากตัวผู้ชายคนนั้น

"เห็นแก่ที่เธอน่ารักขนาดนี้ ฉันจะให้เซตขนมชุดใหญ่กับเธอ เอาไหม?"

ต้าเถียกัว ดีใจจนเนื้อเต้นเมื่อเห็นผู้ชายสุดหล่อยื่นเซตขนมชุดใหญ่ที่ใหญ่กว่าตัวอ้วนกลมของเธอเสียอีก

ปากเล็กๆ ของเธอขยับงุบงิบ น้ำลายเริ่มสอ

หัวใจดวงน้อยเต้นรัว ขณะที่เธอพูดด้วยน้ำเสียงหวานใสราวน้ำนมว่า "คุณพ่อคะ~ หนู~ ทนต่อสิ่งยั่วยวนไม่ไหวแล้วล่ะค่ะ~ หนูใกล้จะสอบตกแล้วน้า~!"

"องค์หญิงน้อย พูดว่าอะไรนะ? ไม่ชอบเซตขนมชุดใหญ่ของฉันเหรอ?" ผู้ชายคนนั้นนั่งยองๆ ลงและขยิบตาให้เธอ