ตอนที่ 221 หนูจะเลิกกับพี่!

ตอนที่ 221 หนูจะเลิกกับพี่!

"เลิกแกล้งโง่กับพ่อได้แล้ว" กงหลิงเซียวสืบเท้าไปข้างหน้า ยื่นแขนยาวๆ ออกไปหิ้วปีกต้ากัวขึ้นมาตรงๆ "ไม่อยากเรียนมหาวิทยาลัยแล้วหรือไง? ถ้าถึงตอนนั้นลูกยังเขียนชื่อตัวเองไม่ได้ จะไปสอบเข้าได้ยังไง"

ต้ากัวชี้ไปที่หน้าผากของตัวเอง "เดี๋ยวสมองหนูก็โต! ถึงตอนนั้นหนูก็เขียนเป็นเองแหละ!"

ขณะที่พูด ขาสั้นๆ ของเธอก็เตะสะเปะสะปะกลางอากาศ แต่กงหลิงเซียวก็ไม่ยอมปล่อยเธอลง

จนกระทั่งเขาวางเธอนั่งลงบนเก้าอี้ และเธอได้เห็นวิดีโอคอลของหมอหวง

"สวัสดีครับ ต้ากัว!" ใบหน้าหล่อเหลาของหมอหวงปรากฏขึ้นตรงหน้า ทำเอาดวงตาของเจ้าตัวเล็กเป็นประกายวิบวับ

คราวนี้เธอนั่งตัวตรงแหน่วอยู่บนเก้าอี้อย่างเรียบร้อย ถึงขั้นยืดหลังตรงเป๊ะ

กงหลิงเซียวมองเจ้าก้อนแป้งตัวแสบอย่างพูดไม่ออก เขารู้ดีว่าไม้นี้แหละที่ได้ผลกับเธอที่สุด

"พี่หมอสุดหล่อ ไม่เจอกันตั้งนาน หนูคิดถึงพี่แค่ติ๊ดเดียวเองนะ" ใบหน้าอวบอูมของต้ากัวแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย เธอฉีกยิ้มแฉ่งจนเห็นฟันน้ำนม แล้วยื่นแก้มยุ้ยๆ เข้าไปใกล้หน้าจอ

หมอหวงยิ้มพลางกล่าวว่า "ต้ากัว หนูต้องฝึกเขียนชื่อตัวเองให้เก่งๆ นะครับ! โตไปเวลาออกไปข้างนอกจะให้ทุกคนเรียกหนูว่าต้ากัวไม่ได้แล้วนะ! อีกอย่างชื่อ กงหว่านซิน ก็ออกจะเพราะ พี่หมอน่ะชอบชื่อ กงหว่านซิน ที่สุดเลย"

ผู้ช่วยพิเศษหลี่ที่อยู่ด้านข้างแอบยกนิ้วโป้งให้กงหลิงเซียวอย่างเงียบๆ

เพื่อพัฒนาการของเจ้าก้อนแป้งแล้ว เขาช่างทุ่มเทสุดตัวจริงๆ

ต้ากัวรู้สึกเขินม้วนเมื่อถูกชม ด้วยความที่เป็นคนแพ้คนหน้าตาดี เธอจึงเอานิ้วชี้สองข้างจิ้มกันไปมาด้วยความเอียงอาย แล้วแอบเหลือบมองพี่หมอสุดหล่ออีกครั้ง "จิงเหยอคะ?"

หมอหวงยืนยันหนักแน่น "แน่นอนสิครับ! หมอหวงเคยโกหกต้ากัวของเราที่ไหนกัน จริงไหม?"

ต้ากัวหัวเราะคิกคักแล้วพยักหน้าอย่างว่าง่าย "ใช่แย้ว! พี่หมอสุดหล่อไม่เคยโกหกหนู"

"ถ้าอย่างนั้นต้ากัวรีบทำการบ้านให้เสร็จเร็วๆ นะครับ โอเคไหม?"

ทุกคนมองไปที่ต้ากัว เพราะเห็นเธอหยิบดินสอขึ้นมาจรดลงบนสมุดแบบฝึกหัด เหมือนกำลังจะเริ่มเขียน... แต่จู่ๆ เจ้าก้อนแป้งก็ขมวดคิ้วอย่างหนักใจและบิดมือไปมา "พี่หมอคะ หนูคิดว่าหนูตกหลุมรักคนอื่นซะแย้ว! หนูไม่ค่อยยักพี่แล้วล่ะ ตอนนี้หนูชอบพี่ตำรวจสุดหล่อ เพราะเขาไม่บังคับให้หนูทำการบ้าน! ถึงพี่หมอจะหล่อมว๊ากกก แต่พี่อยากให้หนูทำการบ้าน เพราะงั้นเราเลิกกันเถอะ"

หมอหวง "..."

กงหลิงเซียว "..."

ผู้ช่วยพิเศษหลี่ "..."

ทั่วทั้งห้องหนังสือตกอยู่ในความเงียบกริบ

ชั่วขณะหนึ่ง หมอหวงถึงกับไปไม่เป็น ไม่รู้จะตอบโต้ยังไงดี

อีกอย่าง พวกเขายังไม่เคยคบกันเลย แล้วจะเลิกกันได้ยังไง?

เด็กสมัยนี้คิดอะไรกันอยู่เนี่ย!

เขามองกงหลิงเซียวด้วยสายตาว่างเปล่า ความปรารถนาที่จะเลิกงานแทบจะแผ่ทะลุหน้าจอออกมา

ในเมื่อเจ้าก้อนแป้งไม่ชอบเขาแล้ว ก็ถึงเวลาต้องเปลี่ยนตัวเป็นพี่ตำรวจสุดหล่อคนนั้นแทน

ต้ากัวเอ่ยปลอบใจอย่างใจดี "หมอหวง อย่าเยียใจไปเลยนะ! เรายังเป็นเพื่อนกานได้ พี่เป็นคนดี อย่าร้องไห้เยียใจไปเลยนะที่เลิกกับหนูอะ!"

หมอหวงหัวเราะออกมาด้วยความขบขัน "โอเคครับ พี่จะไม่เสียใจ"

"งั้นก็บ๊ายบายนะ~" เจ้าตัวเล็กเอามือน้อยๆ จิ้มหน้าจอ กดวางสายวิดีโอคอลไป

เธอเอนหลังพิงเก้าอี้อย่างสบายใจและถอนหายใจยาว "คุณพ่อจ๋า การเป็นคนเจ้าชู้หลายใจเนี่ย มันเหมือนกับที่หนูทำอยู่ตอนนี้ใช่มั้ยคะ?"

กงหลิงเซียวถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก "พ่อบอกให้ลูกทำการบ้าน แล้วลูกไปพูดเรื่องคนเจ้าชู้หลายใจอะไรเนี่ย?"

กงหลิงเซียวเดินเข้าไปหาเจ้าก้อนแป้ง ในเมื่อไม้อ่อนใช้ไม่ได้ผล ก็ต้องใช้ไม้แข็ง

เขาเปิดสมุดแบบฝึกหัดออก แล้วเขียนอักษรสามตัวคำว่า กงหว่านซิน ลงบนกระดาษเปล่า "เขียนเลย! คัดมาสองหน้า ได้ยินไหม?"

ความอดทนของกงหลิงเซียวเริ่มลดน้อยถอยลงเรื่อยๆ

แต่ต้ากัวกลับฟุบหน้าลงกับโต๊ะดังปุ "คุณพ่อจ๋า หนูง่วงแย้ว... หนูอยากปายนอน"