บทที่ 385 ถ้ำมหาจักรพรรดิโบราณเปิดออก! (ตอนฟรี)

ภายใต้การจัดการของพันธมิตรหยาง กองกำลังของสถาบันเจียหนานและขุมกำลังใต้สังกัดของพันธมิตรหยางในแดนเฮยเจี่ยวได้ถอนตัวออกไปจนเกือบหมดสิ้นแล้ว

เหลือเพียงยอดฝีมือระดับโต้วจุนไม่กี่คน นำโดยเทียนฮั่วจุนเจ่อ ที่ยังคงรั้งอยู่เพื่อรอคอยการมาถึงของเผ่าหุนและทำหน้าที่ส่งข่าว

ในเนื้อเรื่องเดิม นอกเหนือจากทวีปจงโจวแล้ว ผู้รับผิดชอบดูแลสาขาของตำหนักวิญญาณในภูมิภาคอื่นๆ ล้วนเป็นหน้าที่ของหุนโยว

ทว่าบัดนี้ ตำหนักวิญญาณทั้งหมดตกอยู่ภายใต้การควบคุมของเซียวเหยียน และในยามที่เขาไม่อยู่ ไห่ปัวตงย่อมรับหน้าที่ดูแลจัดการแทน

ตามคำสั่งของเซียวเหยียน เผ่าหุนควรจะค้นพบแดนเฮยเจี่ยวได้ภายในไม่กี่วัน แต่คราวนี้กลับต้องใช้เวลาถึงครึ่งเดือนกว่าจะค้นพบและรายงานกลับไป

ส่วนเหตุผลนั้นเรียบง่ายยิ่งนัก

ทวีปตะวันตกเฉียงเหนือคือเขตอิทธิพลของพันธมิตรหยาง พวกเขาจึงไม่กล้าเคลื่อนไหวอย่างโจ่งแจ้ง ในช่วงเวลานี้ พวกเขาทำเพียงส่งหน่วยสอดแนมกลุ่มเล็กๆ ลอบเร้นเข้าไป และยังต้องพรางตัวเพื่อสอดแนมอีกด้วย ความล่าช้าจึงเป็นเรื่องปกติธรรมดา

ด้วยเหตุนี้ หุนเทียนตี้จึงไม่ได้ระแวงสงสัยอันใด

"แดนเฮยเจี่ยวอย่างนั้นรึ?"

"ที่แท้ถ้ำมหาจักรพรรดิโบราณถัวเซ่อก็ซุกซ่อนอยู่ในอาณาเขตของเฉินหยางนี่เอง!"

"ข้าคาดไม่ถึงเลยจริงๆ!"

หุนเทียนตี้ เซียวเหยียน และซวีอู๋ถุนเหยียนยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กัน เบื้องหลังของพวกเขาคือสี่ผู้อาวุโสแห่งเผ่าหุนผู้เลื่องชื่อ และเหล่ามารศักดิ์สิทธิ์แห่งเผ่าหุน

ถัดออกไปเบื้องหลัง คือยอดฝีมือระดับโต้วเซิ่งเจ็ดดาวอีกหลายคน พร้อมด้วยโต้วเซิ่งหกดาวและห้าดาวอีกจำนวนหนึ่ง

สำหรับการเดินทางมายังแดนเฮยเจี่ยวในครั้งนี้ หุนเทียนตี้ไม่ได้พากำลังพลมามากนัก เฉกเช่นเดียวกับการบุกโจมตีมิติโอสถในคราวก่อน เขานำมาเพียงยอดฝีมือระดับหัวกะทิของเผ่าหุนเท่านั้น

สำหรับโต้วเซิ่งระดับสูงแล้ว ต่อให้เป็นแรงระเบิดจากการทำลายตัวเองของโต้วเซิ่งระดับล่างก็ไม่อาจสร้างความเสียหายร้ายแรงได้

การต่อสู้ดิ้นรนเฮือกสุดท้ายของโต้วเซิ่งเก้าดาวเพียงคนเดียว สามารถลากโต้วเซิ่งเจ็ดดาวหลายคนให้ตายตกตามกันไปได้ นั่นแหละคือคุณค่าที่แท้จริงของโต้วเซิ่งระดับสูง

ยิ่งแข็งแกร่งมากเท่าใด ช่องว่างของพลังก็ยิ่งยากที่จะก้าวข้าม

ด้วยเหตุนี้ หุนเทียนตี้จึงนำมาเฉพาะยอดฝีมือระดับโต้วเซิ่งห้าดาวขึ้นไปเท่านั้นในครั้งนี้!

"ท่านผู้นำเผ่า!"

"ท่านผู้อาวุโสสูงสุด!"

"ท่านซวีอู๋!"

ในขณะที่หุนเทียนตี้กำลังทอดถอนใจ เงาร่างสีดำสายหนึ่งก็พุ่งทะยานมาจากแดนไกล ก่อนจะค้อมกายแสดงความเคารพต่อทั้งสามอย่างนอบน้อม

"อืม!"

หุนเทียนตี้พยักหน้ารับ

"ท่านผู้นำเผ่า ตรวจสอบพื้นที่โดยรอบเรียบร้อยแล้วขอรับ!"

"ขุมกำลังในแดนเฮยเจี่ยวแห่งนี้แบ่งออกเป็นสองฝ่าย ฝ่ายหนึ่งคือพันธมิตรหยางที่เฉินหยางก่อตั้งขึ้นเมื่อครั้งพำนักอยู่ที่นี่ และอีกฝ่ายคือสถาบันเจียหนานที่ก่อตั้งโดยผู้อาวุโสเผ่าเหลย หมางเทียนฉื่อ!"

"ทว่าทั้งสองขุมกำลังนี้กลับมีความเกี่ยวพันกันอย่างลึกซึ้ง ในอดีตเฉินหยางก็เคยดำรงตำแหน่งผู้อาวุโสของสถาบันเจียหนาน และศิษย์ส่วนใหญ่ที่สถาบันฝึกฝนขึ้นมาในช่วงหลายปีมานี้ก็ล้วนเข้าร่วมกับพันธมิตรหยางทั้งสิ้น!"

"ห้าขุนพลแห่งกองทัพเกราะดำของมิติหยางในปัจจุบัน ล้วนเป็นศิษย์ที่โดดเด่นที่สุดในรุ่นนั้นของสถาบันเจียหนานขอรับ!"

หุนโยวประสานมือรายงานต่อหุนเทียนตี้ด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

"หากเป็นเช่นนั้น ก็กวาดล้างขุมกำลังเหล่านี้ไปพร้อมกันเลยก็แล้วกัน!"

"จะได้ถือเป็นการระบายความแค้นของข้าด้วย!"

เซียวเหยียนเอ่ยเสียงเย็นเยียบ

"เรียนท่านผู้อาวุโสสูงสุด!"

"นับตั้งแต่พวกเราเริ่มทำการสอดแนม ดูเหมือนว่าทางมิติหยางจะระแคะระคายถึงเรื่องนี้ เมื่อสามวันก่อน สถาบันเจียหนานและขุมกำลังอีกมากมายในแดนเฮยเจี่ยวได้อพยพผู้คนออกจากที่นี่จนหมดสิ้น และหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยขอรับ!"

หุนโยวเอ่ยตอบเซียวเหยียน

"เจ้าว่ากระไรนะ?"

"หนีไปหมดแล้วรึ?"

"เป็นไปได้อย่างไร?"

"หรือว่าเฉินหยางกับพวกจะรู้ตัวแต่แรกแล้วว่าถ้ำมหาจักรพรรดิโบราณถัวเซ่อซ่อนอยู่ใต้แดนเฮยเจี่ยว?"

ทักษะการแสดงของเซียวเหยียนช่างแนบเนียนไร้ที่ติ

ในอดีตเขาเคยเห็นถ้ำมหาจักรพรรดิโบราณด้วยตาตนเองแท้ๆ แต่บัดนี้กลับแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่องราวใดๆ เลย

"เรียนท่านผู้อาวุโสสูงสุด ตามหลักการแล้วก็สมควรเป็นเช่นนั้นขอรับ!"

แม้หุนโยวจะไม่อยากยอมรับ แต่จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น คำอธิบายเพียงประการเดียวก็คือเฉินหยางและพรรคพวกทราบดีว่าถ้ำมหาจักรพรรดิโบราณถัวเซ่อตั้งอยู่ที่นี่

"ช่างเถอะ!"

"ไม่ช้าก็เร็วพวกเขาก็ต้องรู้อยู่ดี!"

"ป่านนี้สายลับของกู่หยวนคงจะจับตาดูพวกเราอย่างใกล้ชิดมาตั้งนานแล้ว!"

"อย่างช้าที่สุดไม่เกินครึ่งชั่วยาม กู่หยวนกับพวกก็น่าจะมาถึง!"

หุนเทียนตี้กับกู่หยวนเป็นคู่ปรับกันมานับพันปี อาจกล่าวได้ว่าพวกเขามีความนับถือซึ่งกันและกันอย่างเสียมิได้

เผ่าหุนแฝงสายลับไว้ในเผ่ากู่ฉันใด เผ่ากู่ก็ย่อมต้องวางสายลับไว้ในเผ่าหุนฉันนั้น

ทว่า สิ่งที่หุนเทียนตี้ไม่รู้ก็คือ สายลับตัวฉกาจที่สุดในเผ่าหุนทั้งหมด บัดนี้กำลังยืนอยู่เคียงข้างเขานี่เอง

"ท่านผู้นำเผ่า!"

"พวกเราจะชักช้าไม่ได้แล้ว!"

"ควรรีบอัญเชิญถ้ำมหาจักรพรรดิโบราณออกมา เพื่อช่วงชิงมรดกสืบทอดของมหาจักรพรรดิโบราณถัวเซ่อให้จงได้!"

เซียวเหยียนเอ่ยขึ้น

"อืม!"

"เจ้ากล่าวได้ถูกต้อง!"

"ไปกันเถอะ!"

หุนเทียนตี้พยักหน้ารับ จากนั้นก็ตวัดมือ นำพาทุกคนมุ่งหน้าตรงไปยังที่ตั้งของสถาบันเจียหนาน

ขบวนยอดฝีมือที่ล้วนมีระดับโต้วเซิ่งห้าดาวขึ้นไป เร่งความเร็วในการทะยานร่าง และมาถึงเหนือน่านฟ้าของสถาบันเจียหนานในเวลาไม่ถึงครึ่งจิบน้ำ

หุนเทียนตี้แย้มยิ้มบางๆ ก่อนจะหยิบหยกจักรพรรดิโบราณถัวเซ่อออกมาจากแหวนมิติ

ทันทีที่หยกจักรพรรดิโบราณถัวเซ่อปรากฏขึ้น ร่างโปร่งแสงของมหาจักรพรรดิโบราณถัวเซ่อผู้มีเรือนผมหลากสีสัน ก็ปรากฏร่างขึ้นบนฟากฟ้าเหนือทุกคน

เมื่อเห็นเช่นนั้น หุนเทียนตี้ก็ตวัดมือ รอยประทับฝ่ามือสีเลือดขนาดมหึมาก็กดทับลงไปยังผืนดินเบื้องล่าง

ชั่วพริบตา พื้นที่ที่เคยเป็นสถาบันเจียหนานก็มลายกลายเป็นเถ้าถ่าน เมื่อหุนเทียนตี้กดฝ่ามือลงลึกยิ่งขึ้น ลาวาอันไร้ที่สิ้นสุดก็ทะลักพวยพุ่งขึ้นมาจากใต้พื้นพิภพ ในพริบตา แดนเฮยเจี่ยวทั้งมวลก็แปรสภาพกลายเป็นโลกแห่งลาวา

"ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!"

จังหวะนั้นเอง เงาร่างหลายสายก็พุ่งทะยานมาจากเส้นขอบฟ้าอย่างต่อเนื่อง หุนเทียนตี้ไม่ได้แม้แต่จะปรายตามอง เขายังคงขับเคลื่อนหยกจักรพรรดิโบราณถัวเซ่อเพื่อรับรู้ถึงถ้ำมหาจักรพรรดิโบราณที่อยู่ใต้ชั้นลาวา

"หุนเทียนตี้ หยุดเดี๋ยวนี้นะ!" กู่หยวนตวาดลั่น พุ่งทะยานเข้ามาอย่างรวดเร็วพร้อมกับเฉินหยางและพรรคพวก

"เจี๊ยะ เจี๊ยะ เจี๊ยะ!"

"กู่หยวน ปล่อยให้ข้าเป็นคู่มือของเจ้าเอง!"

ซวีอู๋ถุนเหยียนก้าวออกมาเบื้องหน้า จ้องมองกู่หยวนพลางหัวเราะเสียงเยือกเย็น

"ซวีอู๋ถุนเหยียน เจ้าคิดว่าโต้วเซิ่งเก้าดาวขั้นต้นอย่างเจ้า จะสามารถหยุดยั้งโต้วเซิ่งเก้าดาวอย่างพวกเราสองคนได้งั้นรึ?"

กู่หยวนแค่นเสียงเย็นชา เอ่ยกับซวีอู๋ถุนเหยียน

"เจี๊ยะ เจี๊ยะ เจี๊ยะ!"

ในตอนนั้นเอง เซียวเหยียนก็ก้าวออกมาและเปล่งเสียงหัวเราะเยือกเย็นเช่นกัน

"ท่านกู่หยวน ด้วยความโชคดีของลูกเขยคนเก่งของท่าน ข้าจึงได้แหวนมิติของเซียวเหยียนมาครอบครอง ข้าไม่ได้เพียงแค่ชิ้นส่วนสุดท้ายของหยกจักรพรรดิโบราณถัวเซ่อมาเท่านั้น แต่ข้ายังได้โอสถระดับเก้าขั้นทองคำมาอีกสองเม็ดด้วย!"

"หลังจากกลืนกินโอสถระดับเก้าขั้นทองคำทั้งสองเม็ดนี้เข้าไป อาการบาดเจ็บของข้าก็ไม่เพียงแค่หายเป็นปลิดทิ้ง แต่ข้ายังสามารถทะลวงเข้าสู่ระดับโต้วเซิ่งเก้าดาวขั้นกลางได้สำเร็จอีกด้วย!"

"พวกเราสองคนอาจจะไม่ใช่คู่มือของพวกท่าน แต่การหยุดยั้งพวกท่านทั้งสองไว้ชั่วครู่ชั่วยามย่อมไม่ใช่ปัญหา!"

เซียวเหยียนหัวเราะอย่างร้ายกาจ

"เหยียนเซียว!"

"เจ้าทำร้ายน้องชายของข้า จนป่านนี้เขายังคงต้องปิดด่านรักษาตัวอยู่เลย!"

"หากข้าไม่ได้เป็นนักปรุงโอสถระดับเก้าขั้นทองคำ รากฐานของเซียวเหยียนคงถูกทำลายป่นปี้ไปนานแล้ว!"

"วันนี้ ต่อให้ข้าต้องเผาผลาญปราณยุทธ์จนหมดสิ้น ข้าก็จะทำให้เจ้าต้องชดใช้อย่างสาสม!"

เฉินหยางพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อรักษาภาพลักษณ์ของชายผู้บ้าบิ่นและมุทะลุ!

"เจี๊ยะ เจี๊ยะ เจี๊ยะ!"

"เฉินหยาง ก็เข้ามาสิ!"

"วันนี้ ข้าจะสังหารยอดฝีมือทั้งหมดของพันธมิตรหยางของเจ้า เพื่อล้างแค้นให้กับผู้อาวุโสหุนซวีจื่อและท่านเจ้าตำหนักหุนเมี่ยเซิงแห่งเผ่าของข้า!"

สิ้นคำ เซียวเหยียนก็พุ่งตรงเข้าใส่เฉินหยางในทันที

เมื่อเห็นเช่นนั้น ซวีอู๋ถุนเหยียนก็กัดฟันกรอด

เจ้าที่เป็นถึงโต้วเซิ่งเก้าดาวขั้นกลาง กลับไม่ยอมไปสู้กับกู่หยวน ทิ้งให้ข้าที่เป็นแค่โต้วเซิ่งเก้าดาวขั้นต้นต้องมารับมือกับเขางั้นรึ?

แต่เมื่อลองคิดดูอีกที หากเหยียนเซียวสามารถสังหารเฉินหยางลงได้ มันก็ยังถือว่าได้กำไรจากศึกครั้งนี้!

ดังนั้น ซวีอู๋ถุนเหยียนจึงพุ่งตัวเข้าใส่กู่หยวน

สี่ผู้อาวุโสและสี่มารศักดิ์สิทธิ์แห่งเผ่าหุนต่างก็เลือกคู่ต่อสู้ของตนและเปิดฉากปะทะกัน

ท่ามกลางการต่อสู้ที่ดุเดือด หุนเทียนตี้ยังคงสงบนิ่งไม่ไหวติง

จากนั้น ในเวลาไม่ถึงสองนาทีครึ่ง คลื่นลาวาขนาดยักษ์สูงนับพันจั้งก็พลันปะทุขึ้นจากทะเลลาวาอย่างกะทันหัน

เมื่อคลื่นยักษ์สงบลง วังวนก็ปรากฏขึ้นที่ใจกลางของมัน

วังวนหมุนวนอย่างรวดเร็วและค่อยๆ ขยายตัวกว้างขึ้น

และที่ใจกลางของวังวนนั้น บานประตูหินโบราณอันเรียบง่ายก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้น

ประตูหินลอยตัวสูงขึ้นอย่างมั่นคง ค่อยๆ โผล่พ้นทะเลลาวา เผยให้เห็นรูปลักษณ์ที่แท้จริงของมัน!

"ถ้ำมหาจักรพรรดิโบราณ!"

"นี่คือ..."

"ถ้ำมหาจักรพรรดิโบราณถัวเซ่ออย่างนั้นหรือ?"

หุนเทียนตี้ทอดสายตามองถ้ำมหาจักรพรรดิโบราณเบื้องหน้า นัยน์ตาทอประกายความตื่นเต้นขณะพึมพำออกมา...