บทที่ 570 - แล้วมันจะทนรับการโจมตีจากกระบี่ธาตุได้ไหมล่ะ

บทที่ 570 - แล้วมันจะทนรับการโจมตีจากกระบี่ธาตุได้ไหมล่ะ

[ กู่ : กู่ธาตุ ]

[ ระดับขั้น : สีแดง ]

[ เลเวล : 7 ]

[ เงื่อนไขการอัปเกรด : อัปเกรดอัตโนมัติ ]

[ ความสามารถ : ควบคุมธาตุ ]

[ ทักษะที่ 1 พลังแห่งธาตุ : สามารถทำให้กู่ธาตุควบคุมธาตุทุกชนิดบนโลก เปลี่ยนแปลงเป็นรูปแบบใดก็ได้ ทำการพลิกแพลงได้ทุกอย่างตามแต่ใจนึก การผสมผสานธาตุเข้าด้วยกันสามารถสร้างสรรค์จินตนาการได้ไม่รู้จบ ปลดปล่อยพลังอันไร้ขีดจำกัด! ]

[ ทักษะที่ 2 ภูมิคุ้มกันธาตุ : การโจมตีประเภทธาตุทุกชนิดจะไร้ผลกับคุณ ]

[ ทักษะที่ 3 บุตรแห่งธาตุ : บัฟและการเสริมพลังประเภทธาตุทุกชนิดจะมีผลกับคุณเพิ่มขึ้นสิบเท่า คุณสามารถหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับธาตุใดก็ได้บนโลก คุณคือธาตุ! ตราบใดที่ธาตุไม่ดับสูญ คุณก็เป็นอมตะ! ]

[ ทักษะที่ 4 ธาตุโอเวอร์โหลด : สามารถให้กู่ธาตุเสริมพลังให้กับกู่ประเภทธาตุตัวอื่นๆ ได้ ขอบเขตการเสริมพลังขึ้นอยู่กับเลเวล ศักยภาพ และความแข็งแกร่งของกู่ตัวนั้น กู่ธาตุไม่มีขีดจำกัดสูงสุด สามารถเสริมพลังได้แบบไร้ขีดจำกัด ]

[ ทักษะที่ 5 กระบี่ธาตุ : สามารถแปรสภาพเป็นกระบี่ที่สร้างความเสียหายจริงและทะลวงการป้องกันของทุกสรรพสิ่งบนโลกได้ กระบี่เล่มนี้คือกระบี่ที่คมกริบที่สุดในปฐพี ไม่มีเกราะใดต้านทานได้ ต่อให้เป็นเทพเจ้าก็ต้องหลั่งเลือด ]

[ ทักษะที่ 6 ธาตุดับสูญ : กระตุ้นธาตุทั่วโลก จุดไฟเผาผลาญสรรพสิ่ง ธาตุจงดับสูญ! ]

หลังจากกู้เหวินได้กู่ธาตุมาครอบครองในครั้งนี้ เขาก็พบว่ารายละเอียดทักษะหลายอย่างของมันเปลี่ยนไปจากเดิมค่อนข้างมาก

แต่โดยรวมแล้ว อธิบายได้แค่คำเดียวสั้นๆ

โหด!

ไม่ว่าจะเป็นพลังโจมตี หรือสายซัพพอร์ต!

หรือแม้กระทั่งพลังระเบิดทำลายล้าง!

กู่ธาตุก็ถือได้ว่าเป็นกู่ระดับท็อปอย่างแท้จริง

โกงโคตรๆ!

สิ่งที่กู้เหวินเรียกใช้ในครั้งนี้ก็คือ ทักษะที่ 5 กระบี่ธาตุ!

สามารถสร้างความเสียหายจริงและเจาะเกราะทุกสรรพสิ่งบนโลก

ถ้าอย่างนั้น...

ไอ้โซ่เก้าเส้นที่ดูดูลึกลับนี่ จะทนรับการโจมตีจากกระบี่ธาตุได้ไหมล่ะ

กู้เหวินหรี่ตาลงเล็กน้อย ยกยิ้มมุมปากอย่างเย็นชา

งั้นก็ขอเอาโซ่เก้าเส้นนี้มาสังเวยลองกระบี่หน่อยก็แล้วกัน!

กู้เหวินกำกระบี่ธาตุแน่น ปีกขนาดยักษ์ด้านหลังกางออกและกระพืออย่างแรง ก่อให้เกิดพายุหมุนพัดโหมกระหน่ำในพริบตา

เขาลอยตัวขึ้นไปในอากาศ จ้องมองโซ่ทั้งเก้าเส้นพร้อมกับรวบรวมพลังทั้งหมดในร่างกาย

ก่อนจะตวัดดาบฟันลงมาอย่างเต็มแรง

"ขาดซะ!"

ตูมมม!

พริบตาเดียว

พลังแห่งธาตุอันมหาศาลก็ระเบิดออก!

พลังธาตุหลากสีสันหลายคุณสมบัติปะทุขึ้นมาพร้อมกัน ราวกับจะบดขยี้ทุกสิ่งทุกอย่างที่ขวางหน้าให้แหลกเป็นจุล!

พลังงานอันไร้ขีดจำกัดปะทะกันจนเกิดคลื่นกระแทกสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งปราสาทอสุรา!

ส่วนโซ่ทั้งเก้าเส้นนั่นน่ะหรือ

เพียงเสี้ยววินาที มันก็ถูกฟันจนขาดสะบั้น!

แสงสีม่วงบนผิวโซ่สว่างวาบขึ้นมา ในตอนแรกมันพยายามจะต่อต้าน ทว่าเพียงแค่ไม่ถึงหนึ่งวินาที แสงสีม่วงนั้นก็แตกซ่านสลายไป!

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับความเสียหายจริงจากกระบี่ธาตุ

การป้องกันใดๆ ก็ไร้ความหมาย!

เปรี้ยง!

โซ่ขาดสะบั้น ร่วงหล่นกระแทกพื้นเสียงดังสนั่น

พลังมารที่พันธนาการร่างของหลี่เหลิ่งเอาไว้ก็มลายหายไปในพริบตา!

เสี้ยววินาทีที่มันสลายไป ยังทิ้งสัมผัสแห่งความอาฆาตแค้นเอาไว้อีกด้วย

เมื่อไร้ซึ่งโซ่ตรวน ร่างของหลี่เหลิ่งก็ร่วงหล่นลงมาทันที กู้เหวินบินโฉบลงไปรับร่างเขาไว้อย่างรวดเร็วพลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "กัปตันหลี่ ที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพวกเราเอง"

พูดจบ

กู้เหวินก็เปิดมิติเทวะวารีอีกครั้ง

ครั้งนี้

ไม่มีอุปสรรคใดๆ ขวางกั้นอีก

หลี่เหลิ่งถูกดูดเข้าไปในมิติเทวะวารีอย่างง่ายดาย

ขณะเดียวกัน กู้เหวินก็ส่งข้อความไปหาปลาทองยักษ์และเฮียโล้น ฝากฝังให้พวกเขาช่วยดูแลหลี่เหลิ่งด้วย

เวลานี้

ทุกคนเบิกตากว้างมองเศษโซ่ทั้งเก้าเส้นที่ขาดวิ่นอยู่บนพื้นด้วยความตกตะลึง

เซียวเซ่อกลืนน้ำลายเอื๊อก นัยน์ตาสั่นระริก

"เมื่อกี้ฉันใช้ระบบวิเคราะห์ข้อมูล เพิ่งจะประเมินระดับการป้องกันของโซ่เก้าเส้นนี้ได้ว่าน่าจะสูงกว่าเลเวล 11 ด้วยซ้ำ... แล้วนี่... โดนฟันขาดกระจุยแบบนี้เลยเหรอ"

วินาทีนี้

เซียวเซ่ออดไม่ได้ที่จะตั้งคำถามกับชีวิตตัวเองอีกครั้ง

ตั้งแต่เล็กจนโต เซียวเซ่อมั่นใจมาตลอดว่าตัวเองคืออัจฉริยะ

และคิดว่าเป็นอัจฉริยะที่พิเศษมากๆ ด้วย บนโลกใบนี้อาจจะไม่มีใครเทียบชั้นกับเขาได้เลยด้วยซ้ำ...

แต่ตั้งแต่มาเจอกู้เหวิน

เซียวเซ่อก็รู้สึกเหมือนโลกทัศน์ของตัวเองถูกพังทลายและสร้างใหม่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า...

กู้เหวินมักจะมีเรื่องเซอร์ไพรส์มาให้เขาประหลาดใจได้เสมอ

ส่วนกุ่ยเตา มอนสเตอร์ระดับ 9 ที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็มีสภาพไม่ต่างกัน

เขาเบิกตากว้างมองฉากตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อ พึมพำในใจอย่างเลื่อนลอย

"ไม่ใช่คนธรรมดาจริงๆ ด้วย มิน่าล่ะท่านหมายเลขหกถึงสั่งว่า ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิตก็ต้องปกป้องความปลอดภัยของเขาให้ได้... เขาอยู่รอดมีประโยชน์กว่าฉันจริงๆ นั่นแหละ..."

"บางทีผู้ชายคนนี้อาจจะเป็นคนที่เปลี่ยนแปลงเมืองผีเฟิงตูได้จริงๆ..."

เยี่ยยางพยักหน้าเบาๆ เอ่ยขึ้น

"อืม... ไม่เลว สมแล้วที่เป็นอัจฉริยะอันดับสอง ขนาดโซ่ที่ฉันฟันไม่ขาด เขายังฟันขาดได้"

แม้เยี่ยยางจะหยิ่งยโส แต่เขาก็เป็นเด็กที่พูดความจริงเสมอ

มีเพียงหลิวฮ่าวคนเดียวที่มุมปากกระตุกยิกๆ

"นั่นไม่ใช่ประเด็น! ประเด็นคือพวกเราทำเสียงดังลั่นขนาดนี้... เตรียมตัวรับมือเถอะ!"

พูดจบ

หลิวฮ่าวก็ยกค้อนยักษ์ของตัวเองขึ้นพาดบ่า กวาดสายตามองไปรอบๆ อย่างระแวดระวัง

เขาสัมผัสได้ว่าศัตรูกำลังจะบุกมาในไม่ช้านี้แน่!

พลังแห่งธาตุอันไร้ขีดจำกัดไหลเวียนอยู่ภายในร่างกู้เหวิน ดวงตาของเขาเย็นชา น้ำเสียงแฝงไปด้วยจิตสังหาร

"พวกเราไม่ได้จะมาต่อสู้ แต่จะมาสังหารหมู่ต่างหาก!"

"ทั้งจวนราชาผีซื่อหุนและคนของตำหนักมาร!"

"ต้องตายให้หมด!"

ทุกคนหัวใจกระตุกวูบ

พวกเขารู้ดี

ว่าครั้งนี้กู้เหวินเอาจริง!

ทั้งจวนราชาผีซื่อหุน ยกเว้นหลิ่วหรูเยียนเพียงคนเดียว...

เกรงว่าจะไม่เหลือรอดแม้แต่ชีวิตเดียว!

ในตอนนั้นเอง

เสียงตวาดกร้าวก็ดังกระหึ่มมาจากที่ไกลๆ น้ำเสียงนั้นทั้งแข็งกร้าว เย็นชา และแฝงความดำมืดเอาไว้

"ช่างอวดดีนัก!"

"กล้าบุกรุกเขตหวงห้ามของข้า ไอ้มดปลวกมนุษย์หน้าโง่ พวกแกแส่หาที่ตาย!"

ตูมม!

ปราณหยินอันมหาศาลระเบิดออกอย่างรุนแรง!

พร้อมกับการคืบคลานเข้ามาของปราณหยินอันน่าสะพรึงกลัว มอนสเตอร์ในชุดคลุมสีดำก็พุ่งทะยานเข้ามาอย่างรวดเร็ว กลิ่นอายรอบตัวมันแข็งแกร่งมั่นคงและแฝงไปด้วยความโหดเหี้ยม แรงกดดันมหาศาลถาโถมเข้ามาในพริบตา!

บีบคั้นจนทุกคนแทบหายใจไม่ออก!

สัมผัสได้ถึงแรงกดดันอันหนักอึ้ง!

มอนสเตอร์ตนนี้

ก็คือ ราชาผีซื่อหุน

ระดับ 9 ขั้นสูงสุด! ก้าวข้ามครึ่งก้าวสู่ระดับ 10!

กู้เหวินจ้องมองราชาผีซื่อหุนด้วยสายตาเรียบเฉย ก่อนจะแสยะยิ้มออกมา

"ได้ยินชื่อเสียงมานานเพิ่งเคยเจอตัวจริง ราชาผีซื่อหุน แกนี่มันโคตรอัปลักษณ์เลยว่ะ..."

วินาทีนี้ กู้เหวินกระจ่างแจ้งแล้ว

ว่าทำไมตอนที่หลิ่วหรูเยียนพูดถึงราชาผีซื่อหุน ถึงเอาแต่เรียกมันว่าไอ้ตัวอัปลักษณ์ แถมยังมีน้ำเสียงรังเกียจขยะแขยงและถอนหายใจออกมาตลอดเวลา

ถึงขนาดยอมเสี่ยงแอบขุดอุโมงค์ลับหลังบ้านเพื่อลักลอบเป็นชู้กับมอนสเตอร์ตนอื่น ก็ไม่ยอมมีอะไรกับราชาผีซื่อหุน...

จนกระทั่งวินาทีที่ได้เห็นหน้าราชาผีซื่อหุนนี่แหละ

กู้เหวินถึงเข้าใจทุกอย่าง!

เก็ทแล้วโว้ย!

เรื่องนี้จะไปโทษหลิ่วหรูเยียนก็คงไม่ได้จริงๆ!

ขืนเป็นคนอื่นก็คงรับสภาพแบบนี้ไม่ไหวเหมือนกัน!

ก็นะ

ในใต้หล้านี้

คงไม่มีคนหรือมอนสเตอร์หน้าไหนที่อัปลักษณ์ได้เท่ากับราชาผีซื่อหุนอีกแล้ว

เรียกได้ว่าหน้าตาอุบาทว์ไม่เหมือนใครและไม่มีใครเหมือน!

อัปลักษณ์แบบเป็นเอกลักษณ์สุดๆ!

เอาเป็นว่าอธิบายแบบนี้ก็แล้วกัน

ความน่าเกลียดของราชาผีซื่อหุน อยู่ในระดับที่สามารถทำให้เด็กสามขวบช็อกตายได้เลย

คนอื่นหน้าตาขี้เหร่อย่างมากก็แค่ทำให้เด็กร้องไห้

แต่ไอ้หมอนี่มันทำคนช็อกตายได้จริงๆ!

[จบแล้ว]