บทที่ 13 ล่อให้ติดกับ

หลินหางค่อยๆ สำรวจทิศทางโดยรอบด้วยตัวเอง

พูดตามตรง เขายังรู้สึกประหม่าอยู่บ้าง ท้ายที่สุดเขาก็ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายมีอาวุธหรือไม่ ยิ่งไปกว่านั้น สถานที่แห่งนี้อยู่ใกล้กับชายแดนมาก และไม่มีใครรู้ว่าพวกผู้ค้ายาเสพติดจะข้ามแดนไปหรือไม่

หลินหางเดินไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง ก่อนจะชะงักฝีเท้าลงอย่างกะทันหัน เขาก้มมองลงไปและพบว่าเป็นก้นบุหรี่ที่เพิ่งถูกขยี้ทิ้ง

เห็นได้ชัดว่าก้นบุหรี่นี้ไม่ได้มาจากคนของพวกเขา เพราะคงไม่มีตำรวจคนไหนสูบบุหรี่ระหว่างปฏิบัติหน้าที่แน่ ไม่มีทางที่ชาวบ้านธรรมดาจะมาอาศัยอยู่ในป่าลึกขนาดนี้ เมื่อตัดความเป็นไปไม่ได้ออกไปทั้งหมด คนที่มีโอกาสทิ้งก้นบุหรี่นี้ไว้มากที่สุดก็คือผู้ต้องสงสัย

หลินหางหยิบวิทยุสื่อสารขึ้นมาทันทีเพื่อรายงานสถานการณ์สั้นๆ ให้หลี่หมิงทราบ จากนั้นจึงเร่งฝีเท้าไล่ตามไป

อย่างไรเสีย ที่นี่ก็อยู่ห่างจากชายแดนเพียงไม่ไกล หากพวกมันสามารถหลบหนีข้ามแดนไปได้สำเร็จคงเป็นเรื่องยุ่งยากแน่

ตัดมาอีกด้านหนึ่ง

เซี่ยลี่และเซี่ยงต้าเฉียงกำลังเข้าใกล้ชายแดน

สมรรถภาพทางกายของคนแรกเห็นได้ชัดว่าด้อยกว่าคนหลัง ตอนนี้เขาจึงเหนื่อยหอบจนแทบจะหายใจไม่ออก ถึงจุดนี้ พวกเขาอยู่ห่างจากชายแดนเพียงหนึ่งถึงสองกิโลเมตรเท่านั้น เซี่ยลี่จึงหยุดพัก

แม้ว่าเซี่ยงต้าเฉียงจะไม่พอใจ แต่เขาก็พูดอะไรไม่ได้ เหตุผลหลักคือเขาเองก็เหนื่อยมากเช่นกัน แม้ว่าสภาพร่างกายของเขาจะดีกว่าเซี่ยลี่ก็ตาม ทว่าเส้นทางภูเขาหลายสิบกิโลเมตรก็สูบพละกำลังของเขาไปจนถึงขีดสุดแล้ว

"พักกันก่อนเถอะ ยังไงเราก็ใกล้จะข้ามแดนแล้ว ไม่น่าจะมีใครตามเรามาทันหรอก" เซี่ยลี่พูดพลางหอบหายใจ

เซี่ยงต้าเฉียงไม่เห็นด้วยกับคำพูดของเซี่ยลี่ เขาคิดเพียงแค่ว่าจะต้องรีบหนีออกนอกประเทศให้เร็วที่สุดเพื่อที่จะได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ ท้ายที่สุดแล้ว พวกเขาจะลดการป้องกันตัวลงไม่ได้เด็ดขาด โดยเฉพาะในช่วงเวลาวิกฤตเช่นนี้ แต่ในขณะที่ใจคิดไปอย่างหนึ่ง ร่างกายของเขากลับไม่ยอมทำตาม

"แกรก"

เสียงที่ดังขึ้นอย่างกะทันหันทำให้เซี่ยงต้าเฉียงสะดุ้งตกใจ เขาดึงปืนพกสีดำทะมึนออกมาจากเอวตามสัญชาตญาณ เขารีบดึงตัวเซี่ยลี่ขึ้นมาและเตรียมจะหนีไป

"มีบางอย่างผิดปกติ รีบไปจากที่นี่กันเถอะ!"

ทว่าเซี่ยลี่กลับไม่เห็นด้วย เขาคิดว่าเซี่ยงต้าเฉียงตื่นตูมไปเอง จึงสวนกลับไปทันทีว่า

"พักก่อนเถอะน่า ป่าใหญ่ขนาดนี้จะมีหมูป่าหรืออะไรโผล่มาบ้างก็เป็นเรื่องปกตินั่นแหละ"

หลินหางนั่งยองๆ นิ่งสนิทอยู่ในพุ่มไม้ไม่ไกลจากพวกเขา เขาค่อยๆ สูดลมหายใจเข้าออกช้าๆ เพื่อปรับจังหวะการหายใจของตัวเอง

เขาวิ่งมาตลอดทาง และเมื่อเห็นแสงไฟฉายของเซี่ยลี่และเซี่ยงต้าเฉียง เขาจึงค่อยๆ หยุดฝีเท้าและคืบคลานเข้าไปใกล้ แต่กลับคาดไม่ถึงว่าจะเผลอเหยียบกิ่งไม้แห้งเข้า เสียงที่เซี่ยลี่และเซี่ยงต้าเฉียงเพิ่งได้ยินไม่ใช่เสียงหมูป่า แต่เป็นเสียงของหลินหาง

หลังจากปรับลมหายใจแล้ว หลินหางก็เตรียมตัวที่จะเข้าไปใกล้พวกเขาอย่างช้าๆ ตอนนี้เขาแอบอิจฉาทีมตำรวจหน่วยปฏิบัติการพิเศษขึ้นมาตงิดๆ ที่แต่ละคนมีอุปกรณ์มองเห็นในเวลากลางคืนกันหมด รอบด้านมืดมิดไปหมด ทำให้ต้องระมัดระวังในทุกย่างก้าว

คราวนี้เซี่ยงต้าเฉียงไม่ฟังเซี่ยลี่ เขาเมินเฉยต่อคำคัดค้านและลากตัวเซี่ยลี่ออกไปทันที

หลินหางลุกขึ้นและค่อยๆ ตามไป จู่ๆ ระบบก็ปรากฏขึ้นในหัวของเขา เขานึกขึ้นได้ทันทีว่าเพิ่งจะจับกุมเกาเซิ่งตงและได้รับมา 1,000 แต้ม ทำไมไม่ลองเสี่ยงดวงในจังหวะสำคัญแบบนี้ดูสักหน่อยล่ะ ถ้าโชคดีสุ่มได้ทักษะการต่อสู้ระดับเทพมา เขาจะไม่สามารถจับสองคนนั้นได้ง่ายๆ โดยไม่ต้องออกแรงเลยหรอกเหรอ

หลินหางเรียกหน้าต่างระบบขึ้นมาในหัวทันที

"ระบบ สุ่มรางวัล!"

【ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์! คุณได้รับทักษะระดับกลาง — เนตรพญาอินทรี!】

【เมื่อเปิดใช้งานทักษะนี้ สายตาของโฮสต์จะดีขึ้น 3 เท่า และความสามารถในการมองเห็นในเวลากลางคืนจะเพิ่มขึ้น 4 เท่า!】

ในชั่วพริบตา หลินหางก็สัมผัสได้ถึงกระแสความร้อนที่พลุ่งพล่านเข้ามาในดวงตาจนเขาต้องหลับตาลง เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เขาก็พบว่าภาพทุกอย่างตรงหน้าชัดเจนขึ้นอย่างน่าเหลือเชื่อ ค่ำคืนที่เคยมืดมิดสนิทกลับสว่างไสวไม่ต่างจากตอนกลางวันในสายตาของเขา

เขาสามารถมองเห็นใบหน้าของผู้ต้องสงสัยทั้งสองคนที่อยู่ห่างออกไปหลายร้อยเมตรได้อย่างชัดเจน แต่น่าเสียดายที่ระยะห่างนั้นไกลเกินกว่าจะใช้เนตรขาวดำเพื่อตรวจสอบข้อมูลระบุตัวตนของพวกเขาได้

ทันใดนั้น รูม่านตาของหลินหางก็หดเกร็งเมื่อเขาเห็นปืนพกสีดำทะมึนอันตรายในมือของเซี่ยงต้าเฉียง แม้จะเห็นว่าอีกฝ่ายมีปืน แต่หลินหางก็ไม่อาจถอยหนีได้

หลังจากปิดหน้าต่างระบบลง เขาก็เร่งความเร็วขึ้นอีกครั้งเพื่อไล่ตามให้ทัน หลังจากเปิดใช้งานเนตรพญาอินทรี หลินหางก็ค้นพบเส้นทางสายเล็กๆ ที่สามารถลัดเลาะไปดักหน้าพวกเขาได้ทันที

......

ในเวลาเดียวกัน หลี่หมิงและตำรวจหน่วยปฏิบัติการพิเศษ ตำรวจสายสืบ และทีมปราบปรามยาเสพติดคนอื่นๆ ยังคงอยู่ห่างออกไปเบื้องหลังอีกไกล

หลี่หมิงรู้สึกเป็นห่วงหลินหางอยู่บ้าง จึงเอ่ยอย่างร้อนรนกับสวีหมิงอวี่ที่อยู่ด้านหลังว่า

"ผู้กองสวี เร่งมือกันหน่อยเถอะครับ ผมเกรงว่าหลินหางอาจจะตกอยู่ในอันตรายถ้าเขาบุกเดี่ยวไปแบบนั้น"

สวีหมิงอวี่คือหัวหน้ากองร้อยตำรวจปฏิบัติการพิเศษแห่งเมืองซีชวง ในแง่ของยศตำแหน่ง เขาอยู่ในระดับเดียวกับหลี่หมิง ทว่าที่นี่คือเขตแดนของคนอื่น พวกเขาจึงต้องถามความคิดเห็นของอีกฝ่ายตามมารยาท

สวีหมิงอวี่ยังคงเยือกเย็น เขาถอดแว่นตามองกลางคืนออกแล้วกล่าวว่า

"ผู้กำกับหลี่ไม่ต้องกังวลไปครับ ทีมจู่โจมปฏิบัติการพิเศษของเราทีมหนึ่งไปดักซุ่มรออยู่แถวชายแดนตั้งนานแล้ว"

หลี่หมิงถึงกับตะลึงเมื่อได้ยินเช่นนั้น พวกเขาเพิ่งจะมาสมทบกับกองตำรวจปฏิบัติการพิเศษหลังจากเข้ามาในภูเขาได้ไม่นาน เขาคิดว่าตำรวจพิเศษทุกคนอยู่ที่นี่กันหมดแล้ว ไม่คาดคิดเลยว่าจะมีหน่วยคอมมานโดไปดักซุ่มรออยู่ใกล้ชายแดนล่วงหน้าแล้ว

จังหวะนั้นเอง ฟางกั๋วหัวก็เอ่ยขึ้นช้าๆ "ผู้กำกับหลี่ ผมบอกตามตรงเลยนะว่าครั้งนี้เรากะจะกวาดล้างแก๊งค้ายาเสพติดที่นำโดยชาเหวินให้สิ้นซาก ตราบใดที่พวกมันกล้าเหยียบเข้ามาในเขตแดน เราจะทำให้แน่ใจว่าพวกมันไม่มีวันได้กลับไปอีก!"

หลี่หมิงตระหนักได้ทันทีว่าพวกเขากำลังวางแผนล่อให้ศัตรูมาติดกับ! มิน่าล่ะ คนกลุ่มนี้ถึงได้ไม่รีบร้อนและค่อยๆ ตามมา ที่แท้พวกเขาก็มีแผนการใหญ่ซ่อนอยู่นี่เอง

เจียวไท่เดินเข้ามาหาหลี่หมิงในจังหวะนั้น ตบไหล่เขาเบาๆ แล้วพูดว่า

"เรามาล้อมจับพวกมันให้เหมือนจับเต่าในโอ่งกันเถอะ!"

ถึงตอนนี้ เซี่ยลี่และเซี่ยงต้าเฉียงอยู่ห่างจากชายแดนไม่ถึงหนึ่งกิโลเมตรแล้ว

หลินหางใช้ทางลัดไปดักหน้าพวกเขาไว้ และเมื่อทั้งคู่เข้ามาใกล้ หลินหางก็ลอบเปิดใช้งานเนตรขาวดำของเขาอย่างเงียบๆ

【เซี่ยลี่ แต้มบาป 1167 คะแนน ต้องสงสัยในคดีฆาตกรรมโดยเจตนา ขโมยและขายความลับทางการค้า!】

【เซี่ยงต้าเฉียง แต้มบาป 1308 คะแนน นักฆ่ามืออาชีพ!】

เมื่อเห็นแต้มบาปที่สูงลิ่วขนาดนั้น หัวใจของหลินหางก็กระตุกวูบ โดยเฉพาะเมื่อเห็นคำว่า 'นักฆ่ามืออาชีพ' ลอยอยู่เหนือหัวของเซี่ยงต้าเฉียง

ทว่าเขาเองก็ไม่ใช่คนที่จะยอมให้ใครมารังแกได้ง่ายๆ หลินหางชักปืนพกออกมาทันที เตรียมจะจัดการกับเซี่ยงต้าเฉียงก่อน ส่วนเซี่ยลี่นั้น จับเป็นได้ก็จับ ถ้าไม่ได้ค่อยฆ่าทิ้งทีหลังก็ยังไม่สาย

"ปัง!"

วินาทีต่อมา เสียงปืนก็ดังกึกก้อง และเซี่ยงต้าเฉียงก็ล้มหงายลงกับพื้นทันที

เซี่ยลี่ตระหนักได้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น เขารีบชักปืนพกสีดำออกมาจากเอว เมื่อเห็นเช่นนั้น หลินหางก็สะดุ้งตกใจ เขาคิดว่าเซี่ยลี่ไม่มีปืน แต่กลายเป็นว่าไอ้หมอนี่มีเซอร์ไพรส์ชุดใหญ่ซ่อนไว้ให้เขา

หลังจากชักปืนออกมาได้ เซี่ยลี่ก็ยิงสวนไปทางหลินหางทันที

"ปัง ปัง ปัง!"

เสียงปืนดังขึ้นอีกหลายนัด ทำให้หลี่หมิงที่อยู่ด้านหลังร้อนใจขึ้นมาทันที พวกเขาจำได้ว่าเสียงปืนนัดแรกคือปืนพกไทป์ 92 ของตำรวจ ทว่าเสียงปืนหลายนัดต่อมากลับไม่ใช่ปืนพกของตำรวจ แต่เป็นเสียงจากปืนกล็อก!

ก่อนที่หลี่หมิงจะได้เอ่ยปาก สวีหมิงอวี่ก็ตะโกนสั่ง "รีบไปเสริมกำลังเร็วเข้า!"

ในขณะเดียวกัน ชาเหวินและลูกน้องที่รออยู่แถวชายแดนก็ได้ยินเสียงปืนเช่นกัน เขาเขวี้ยงขวดเหล้าลงพื้น จากนั้นก็ค่อยๆ ขึ้นลำกล้องปืนแล้วกล่าวว่า

"บุกเข้าไปชิงตัวกลับมา!"