บทที่ 11: เบื้องลึกเบื้องหลัง

"เสี่ยวหยา เธอออกมาได้อย่างปลอดภัยแล้วใช่ไหม? เป็นอะไรหรือเปล่า? เจ้าหน้าที่ปล่อยเธอออกมาเหรอ? หรือว่าเธอหนีออกมาเอง..."

สายตาที่เต็มไปด้วยความกระตือรือร้นเกินเหตุของโจวอวี่อวี่คลอไปด้วยหยาดน้ำตา

เจียงเสี่ยวหยาเหลือบมองหญิงสาวผู้กระตือรือร้นเกินเบอร์ตรงหน้า ก่อนจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้ เธอเงยหน้าขึ้นมองหูฟังเทียนเหยียนที่อีกฝ่ายสวมอยู่

เธอไม่ลืมหรอกว่าพวกเธอเป็นคู่แข่งกันในรายการนี้

คนคนนี้จะมายืนรอเธอที่นี่ซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพียงเพื่อจะแสดงความเป็นห่วงเธออย่างนั้นเหรอ?

เมื่อตัดความเป็นไปได้ข้อนี้ออกไป ก็เหลือเพียงเหตุผลเดียวเท่านั้น

เธอกำลังพยายามเกาะกระแสความดังของเธอ!

เจียงเสี่ยวหยารู้ดีว่าในรายการนี้ การจัดอันดับวัดกันที่ความสามารถ แต่ผู้เข้าแข่งขันคนไหนที่ได้รับความนิยมสูงจนเป็นกระแสไวรัล ก็จะได้รับผลประโยชน์ไม่น้อยไปกว่าคนที่ทำอันดับได้ดี ผู้เข้าแข่งขันหลายคนที่ดังเปรี้ยงจากรายการนี้ บางคนก็ได้เดบิวต์เป็นนักแสดง บางคนได้ออกอัลบั้ม ได้รับคำเชิญไปออกรายการวาไรตี้ยอดฮิต หรืออย่างน้อยที่สุดก็กลายเป็นอินฟลูเอนเซอร์ขายของ ซึ่งทั้งหมดนี้ทำเงินให้พวกเขาได้มหาศาล

การมาเกาะกระแสเธอ มันก็เหมือนกับการมาแย่งข้าวในชามของเธอไปชัดๆ

และเมื่อฟังจากคำพูดของโจวอวี่อวี่แล้ว ก็เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายไม่ได้มีความปรารถนาดีต่อเธอเลยแม้แต่น้อย

ประกายความเย็นชาฉายวาบขึ้นในดวงตาของเจียงเสี่ยวหยา เธอเก็บเงินเข้ากระเป๋าแล้วยื่นมือไปเปิดหูฟังเทียนเหยียนที่เธอปิดไปตอนขึ้นรถตำรวจ

"เสี่ยวหยา?"

เมื่อเห็นท่าทางของเธอ โจวอวี่อวี่ก็รู้ทันทีว่าอีกฝ่ายกำลังเปิดหูฟัง หัวใจของเธอก็เต้นรัวเหมือนกลอง เธอหวังจะผูกมิตรกับอีกฝ่ายเพื่อหาโอกาสต่อยอดให้ตัวเอง

"เธอพูดอะไรของเธอน่ะ? ถ้าเจ้าหน้าที่ไม่ปล่อยฉันออกมา แล้วฉันจะหนีออกมาจากสถานีตำรวจได้ยังไง? ฉันจะไปทำอะไรผิดกฎหมายแบบนั้นได้เหรอ? เธอจะปรักปรำฉันหรือไง?"

สีหน้าของเจียงเสี่ยวหยาเคร่งขรึมลงด้วยความไม่พอใจ เธอรัวคำถามใส่จนโจวอวี่อวี่ตั้งตัวไม่ติด เป็นการพลิกสถานการณ์กลับมาได้อย่างทันควัน

สีหน้าของโจวอวี่อวี่เปลี่ยนไปในทันที

"เสี่ยวหยา เธอพูดอะไรน่ะ? ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นเลยนะ... เธอคิดกับฉันแบบนั้นได้ยังไง? ฉันจะเป็นคนประเภทนั้นได้ยังไงกัน? ฉันแค่เป็นห่วงเธอเท่านั้นเอง ฉันผิดไปแล้ว ฉันขอโทษ ฉันคงร้อนใจไปหน่อยเลยพูดอะไรที่ไม่เข้าท่าออกมา ยกโทษให้ฉันเถอะนะ"

โจวอวี่อวี่รู้ตัวว่าเพิ่งหลุดปากพูดสิ่งที่คิดจริงๆ ออกไป จึงรีบเอ่ยขอโทษด้วยสีหน้าสำนึกผิด

"อ๋อ อือ เฮอะ!"

เจียงเสี่ยวหยาพยักหน้าส่งๆ สามครั้งรวด ไม่คิดจะต่อความยาวสาวความยืดกับอีกฝ่าย ราวกับว่าเพิ่งได้เจอคนแปลกหน้าข้างทาง เธอหมุนตัวเดินจากไปโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง

โจวอวี่อวี่ได้แต่ยืนแข็งทื่ออยู่กับที่ เธอเติบโตมาในครอบครัวที่มีพื้นฐานดีและรูปร่างหน้าตาที่โดดเด่น เธอเคยถูกใครปฏิเสธอย่างเย็นชาขนาดนี้ที่ไหนกัน? เมื่อถูกเมินเฉยเช่นนี้ ความโกรธแค้นและเจ็บใจก็พลุ่งพล่านขึ้นมา

เธอหลุบตาลงเพื่อซ่อนความแค้นในแววตา ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป เธอถอดหูฟังเทียนเหยียนวางทิ้งไว้ข้างนอก แล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่อหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็กสถานการณ์ในไลฟ์สตรีม

เธอเข้าไลฟ์สตรีมของตัวเองเป็นอันดับแรก ยอดผู้ชมที่เคยมีอยู่สองถึงสามหมื่นและพุ่งสูงสุดถึงห้าถึงหกหมื่น กลับลดลงอย่างเห็นได้ชัด ในเวลาเพียงไม่กี่นาที ยอดคนดูก็เหลือเพียงเจ็ดถึงแปดพันคน

โจวอวี่อวี่ยังมีฐานแฟนคลับอยู่บ้าง เมื่อเห็นท่าทีของเจียงเสี่ยวหยา พวกเขาก็ต่างพากันออกมาปกป้องเธอ

【เจียงเสี่ยวหยาต้องกินรังแตนมาแน่ๆ นิสัยแย่จริงๆ อวี่อวี่แค่อุตส่าห์เป็นห่วงแท้ๆ ทำท่าทางแบบนั้นใส่ทำไมกัน?】

【เธอน่าจะอิจฉาความสวยของอวี่อวี่มากกว่ามั้ง? อวี่อวี่ของเราสวยโดยธรรมชาติขนาดนี้ ไม่เห็นเหรอที่ชาวเน็ตเรียกเธอว่ายัยบ๊อง? เป็นแฟนคลับประสาอะไรถึงตั้งฉายาแบบนั้นให้คนอื่น? แต่เธอก็บ๊องจริงๆ นั่นแหละ ยัยโง่ตัวแม่เลย】

【ฉันโกรธจนจะบ้าแล้ว อยากจะพุ่งเข้าไปตบหน้ายัยโง่นั่นสักที】

สีหน้าของโจวอวี่อวี่อ่อนลงเล็กน้อย ไม่รู้ทำไม พอเห็นคนอื่นรังเกียจเจียงเสี่ยวหยาพอๆ กับที่เธอรังเกียจ มันกลับทำให้เธอรู้สึกมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก

แต่เธอประเมินกระแสตอบรับผิดไป

เธอกำลังเกาะกระแสจากเจียงเสี่ยวหยา คนพวกนี้เข้ามาในไลฟ์สตรีมเพราะเจียงเสี่ยวหยา และพวกเขาก็มีความรู้สึกเอนเอียงไปทางเจียงเสี่ยวหยาอยู่แล้ว เพราะมองว่าเธอเป็นคนแปลกใหม่และสร้างความประทับใจแรกพบให้พวกเขา อีกอย่าง ตราบใดที่คนพวกนี้ไม่ได้โง่ ทุกคนก็ดูออกว่าโจวอวี่อวี่มีเจตนาร้ายแค่ไหน เมื่อเห็นแฟนคลับของเธอคอมเมนต์ด่าทออย่างรุนแรง พวกเขาก็ไม่ยอมทน

【ถ้าพูดไม่เป็นก็หุบปากไปเถอะ ดูสิ่งที่เธอพูดสิ ไม่แปลกหรอกที่เจียงเสี่ยวหยาจะโกรธ ถ้าเป็นฉัน ฉันคงไม่แค่โกรธเฉยๆ หรอก ฉันคงตบคว่ำไปแล้ว】

【ความสวยของแม่สาวคนนี้ต้องให้คนอิจฉาด้วยเหรอ? ถ้าเธอนั่งรับแขกอยู่ข้างถนน ฉันยังสงสัยเลยว่าจะมีใครกล้าเดินเข้าไปหาไหม】

【ถ้าพูดอะไรที่ฟังไม่เข้าหูอีก ก็พูดให้มันมากกว่านี้หน่อยสิ】

【เฮอะ ความจริงก็พิสูจน์ได้ว่า ตราบใดที่ผู้ชายไม่ได้ตาบอด พวกเขาก็แยกออกว่าใครเป็นพวก 'ดอกบัวขาว' จริงไหม?】

【ไปเถอะ ไปกันเถอะ ถ้าไม่ใช่เพราะมาเกาะกระแสเจียงเสี่ยวหยา ใครจะอยากดูคนแบบนี้กัน? หน้าตายังสู้พวกผู้หญิงหากินตามตรอกยังไม่ได้เลย】

โจวอวี่อวี่แทบจะสำลักความโกรธจนเกือบกระอักเลือดออกมา

เกินไปแล้ว เกินไปจริงๆ เธอจะต้องรายงานคนพวกนี้ให้หมด

โจวอวี่อวี่สั่นสะท้านไปด้วยความโกรธ แต่ปลายนิ้วกลับเผลอกดเปลี่ยนช่องไลฟ์สตรีมโดยอัตโนมัติ เข้าไปในไลฟ์สตรีมของเจียงเสี่ยวหยาที่อยู่อีกช่อง

เธอเห็นว่าไลฟ์สตรีมที่ก่อนหน้านี้ตกลงไปอยู่อันดับแปดและมีคนดูเพียงแค่หนึ่งถึงสองพันคน กลับมียอดพุ่งทะลุเกินเจ็ดถึงแปดหมื่นคนภายในไม่กี่นาที และยังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

โจวอวี่อวี่ไม่มีเวลาแม้แต่จะอ่านคอมเมนต์ เธอตบหน้าจอโทรศัพท์ดับลง ก่อนจะกุมขมับซุกหน้าลงกับฝ่ามือตัวเองอย่างลึกซึ้ง

หลังจากอารมณ์สงบลงแล้ว เธอจึงเปิดไลฟ์สตรีมขึ้นมาอีกครั้งแล้วเช็กอันดับความนิยม โดยไม่น่าแปลกใจนักที่เจียงเสี่ยวหยาไต่อันดับกลับขึ้นมาเป็นที่หนึ่งได้อย่างง่ายดาย ในขณะที่ตัวเธอเองไม่เพียงแต่ถูกเบียดตกอันดับไปเท่านั้น แต่ยังร่วงลงไปอยู่ที่สี่อีกด้วย

ตอนที่โจวอวี่อวี่เริ่มเข้าร่วมรายการ ความนิยมของเธอยังไม่สูงนัก และเธอก็พยายามอย่างมากจนไต่ขึ้นมาถึงอันดับสามได้ การที่ต้องร่วงกลับไปอยู่อันดับสี่แบบนี้ ผลลัพธ์อาจจะดูไม่แย่มากนัก แต่นิสัยของคนเราเป็นแบบนี้เสมอ เมื่อได้ลิ้มรสความหวานแล้ว ก็ยากที่จะยอมปล่อยมือจากสิ่งที่เคยคว้ามาได้ง่ายๆ

เธอจะต้องดึงเจียงเสี่ยวหยาลงมา แล้วกลับไปยืนบนจุดสูงสุดของตารางอันดับให้ได้

.

หลังจากที่เจียงเสี่ยวหยาเปิดหูฟังเทียนเหยียนและสลัดโจวอวี่อวี่หลุดแล้ว เธอก็หาที่เหมาะๆ เพื่อนั่งนับเงินของตัวเองต่อ

ต้องยอมรับเลยว่าเงินหนึ่งหมื่นหยวนนี่มันมากมายจริงๆ

รอยยิ้มบนริมฝีปากของเจียงเสี่ยวหยาไม่มีทีท่าว่าจะจางหายไปเลย

ผู้ชมในไลฟ์สตรีมเห็นไลฟ์กลับมาเปิดอีกครั้ง ต่างก็รู้สึกประหลาดใจและดีใจราวกับได้ของรักคืนมา เมื่อพวกเขามองเข้าไปในจอ ก็เห็นหญิงสาวกำลังนั่งยองๆ อยู่ที่มุมหนึ่งเพื่อนับเงิน

【เธอออกมาได้จริงๆ เหรอเนี่ย? ฉันยังไม่อยากจะเชื่อเลย】

【ขนาดเรื่องนี้เธอยังรอดมาได้ เข้าออกสถานีตำรวจถึงสี่รอบในวันเดียว นี่ควรเรียกว่าโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่เนี่ย?】

【เงินนั่นเท่าไหร่กันนะ? ยังนับไม่เสร็จอีกเหรอ?】

【ฉันเช็กรางวัลนำจับมาแล้ว เงินรางวัลจับฆาตกรคือหนึ่งหมื่นหยวน】

【ใครๆ ก็บอกว่าเธอไม่มีทางรอดออกมาได้ แต่เธอไม่เพียงแต่ออกมาได้เท่านั้น ยังคว้าเงินรางวัลกลับมาอีก ใครที่เคยพูดไว้น่าจะรู้สึกหน้าแตกกันบ้างล่ะนะ?】

【ไม่ลองพิจารณาเปลี่ยนสายงานดูหน่อยเหรอ? ทีมสืบสวนอาชญากรรมกำลังต้องการคนมีความสามารถแบบนี้พอดี】

【จะเปลี่ยนงานทำไมล่ะ! ถ้าไม่มีพี่สาวบ๊อง ใครจะสร้างความสุขให้พวกเรากัน?】

【ออกไปเลย ออกไปให้ไวเลย!】

【ตราบใดที่พี่สาวบ๊องยังไม่ออกจากรายการ ฉันจะตามดูเธอไปจนตาย】

【ฝีมือการจับฆาตกรสองกระบวนท่าเมื่อคืนนี้ ฉันขอยกให้เป็นวิชาที่ต้องเรียนรู้ตลอดปีเลย】

【โอย อย่าพูดถึงเรื่องนั้นเลย แค่เห็นคนตัวผอมบางแบบนั้นออกหมัดใส่คนอื่น มันเท่ชะมัด】

【ทุกคนเรียกเธอว่าพี่สาวบ๊อง แต่เธอไปโง่ตรงไหนกัน? ออร่าความเท่ของเธอทำเอาฉันใจสั่นไปหมดแล้วเนี่ย】

แน่นอนว่าก็ยังมีเสียงที่ไม่พอใจอยู่บ้าง

【ออกมาได้แล้วเหรอ? ต้องมีเบื้องลึกเบื้องหลังแน่ๆ】

【ฉันไม่เข้าใจ แต่ฉันก็ไม่ยอมรับหรอก เธอรู้อย่างแม่นยำว่าศพถูกทิ้งที่ไหนและฆาตกรซ่อนตัวอยู่ที่ไหน ใครจะไปเชื่อว่าเธอไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับคดีฆาตกรรมนี้จริงๆ?】

【เจียงเสี่ยวหยาออกมาได้แถมยังได้เงินรางวัลไปอีก มองมุมไหนสถานีตำรวจเมืองหลี่ก็ดูไร้น้ำยาเหลือเกิน】