บทที่ 22: มีเรื่องราวระหว่างสองสาวสวย

หลินเฟิงยิ้มมุมปากแล้วเหยียบคันเร่งมุ่งหน้าสู่ถนนสายหลัก

"เป็นไง สาวสวยเมื่อกี้ไม่ถูกใจงั้นเหรอ?" จ้าวชิงหย่าถามด้วยสีหน้าเรียบเฉย

หลินเฟิงยักไหล่ "มีคนสวยอย่างคุณอยู่ข้างๆ ผมคงหวั่นไหวกับผู้หญิงคนอื่นได้ยากแล้วล่ะ"

จ้าวชิงหย่ารู้สึกพอใจลึกๆ แต่ก็ปากแข็งว่า "นั่นเป็นเพราะคุณยังไม่ได้ฉันต่างหาก"

หลินเฟิงเลิกคิ้ว "ดูเหมือนคุณจะเข้าใจผู้ชายดีจังเลยนะ?"

จ้าวชิงหย่าทัดปอยผมเบาๆ "ก็ไม่ได้เข้าใจอะไรลึกซึ้งหรอก แต่ฉันมีหลานชายอยู่คนนึงน่ะ"

หลินเฟิง: "???"

จ้าวชิงหย่าพูดต่อ "ฉันซื้อของเล่นแพงๆ ให้เขาตั้งเยอะแยะ แต่เขาก็ยังชอบไปแย่งของเล่นเด็กคนอื่นอยู่ดี"

หลินเฟิงขมวดคิ้วเล็กน้อย "คุณไม่ได้ถามเขาเหรอว่าทำไม?"

จ้าวชิงหย่าถอนหายใจ "ฉันถามแล้ว เขาบอกว่าเขาไม่เคยเล่นของเล่นพวกนั้นมาก่อน หึ ผู้ชาย..."

หลินเฟิงไม่คาดคิดเลยว่าไอ้เด็กบ้าที่เขาไม่เคยเจอหน้า จะกลายมาเป็นอุปสรรคชิ้นโตในการตามจีบจ้าวชิงหย่า!

เด็กบ้าอะไรจะมีความคิดลึกซึ้งขนาดนั้น?!

หลังจากโดนจ้าวชิงหย่ายอกย้อน หลินเฟิงก็สามารถรักษาความเงียบไว้ได้นานกว่าสิบนาที

จากนั้นเขาก็ชวนคุยเรื่องสัพเพเหระ "ผมสังเกตว่าคนขับรถในเซี่ยงไฮ้นี่มีมารยาทดีจัง ขับมาสิบกว่านาทีแล้วยังไม่เจอใครปาดหน้าเลยสักคน"

จ้าวชิงหย่ากลอกตา "ถ้าคุณขับรถคันนี้กลับไปที่เจียงหนาน คุณก็จะพบว่าคนขับที่นั่นก็มีมารยาทดีขึ้นเหมือนกันนั่นแหละ"

ก็แหงล่ะ รถหรูราคาตั้งสิบล้าน ขืนขับไปชนเข้า บ้านก็คงปลิวหายไปทั้งหลัง แล้วแบบนี้คนขับจะไม่มีมารยาทได้ยังไง?

"ก็จริงนะ"

หลินเฟิงพยักหน้าเห็นด้วย เหมือนตอนที่เขาขับซีตรอง C4 นั่นแหละ พอเจอรถหรูอย่างโรลส์-รอยซ์หรือเบนท์ลีย์ เขาแทบอยากจะถอยห่างสักร้อยเมตรเลยด้วยซ้ำ

สักพักหลินเฟิงก็ถามขึ้นอีก "ว่าแต่ คุณคุ้นเคยกับเซี่ยงไฮ้ไหม?"

จ้าวชิงหย่าเลิกคิ้วเรียวสวย "คุณวางแผนจะทำอะไร? ห้ามพยักหน้านะ!"

หลินเฟิงขำ บอดี้การ์ดสาวสวยนี่ไม่เบาเลยนะ รู้จักชิงตอบก่อนด้วย!

"ผมแค่อยากหาที่แข่งรถแบบมืออาชีพเพื่อจะเหยียบมิดไมล์สักหน่อยน่ะ"

รถซูเปอร์คาร์แรงม้า 770 จะให้ขับแค่ 40 หรือ 50 กม./ชม. เนี่ยนะ? อย่างน้อยๆ ก็ต้องได้สัมผัสความรู้สึกตอนแข่งรถเร็วทะลุขีดจำกัดสิ!

จ้าวชิงหย่าขมวดคิ้วครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง "สวนรถยนต์เซี่ยงไฮ้เป็นไง? แต่ปกติเขามักจะให้เหมาสนามนะ ถ้าไปตอนนี้อาจจะไม่ได้ลงสนามก็ได้"

"ว่างๆ ก็ลองไปดูกันเถอะ"

หลินเฟิงให้จ้าวชิงหย่าตั้ง GPS แล้วพวกเขาก็มาถึงสวนรถยนต์เซี่ยงไฮ้ในอีกครึ่งชั่วโมงต่อมา

ตามที่จ้าวชิงหย่าแนะนำ สวนรถยนต์เซี่ยงไฮ้แห่งนี้มีชื่อเสียงมากในแวดวงการแข่งรถ

สนามแข่งแห่งนี้สร้างขึ้นตามมาตรฐานระดับ F3 สามารถรองรับรถยนต์ที่ออกสตาร์ทพร้อมกันได้สูงสุดถึง 25 คัน

ระยะทางรวมของสนามคือ 3.6 กิโลเมตร โดยส่วนที่กว้างที่สุดของถนนคือ 19 เมตร และส่วนที่แคบที่สุดคือ 11 เมตร

มีโค้งทั้งหมด 18 โค้ง รวมถึงจุดหนึ่งที่มีโค้งหักศอกสามชั้น ซึ่งเหมาะสมอย่างยิ่งสำหรับการจัดการแข่งขันระดับมืออาชีพ

การเหมาสนามทั้งสนามราคา 100,000 หยวนต่อชั่วโมง และการเล่นคนเดียวราคา 5,000 หยวนต่อชั่วโมง

นี่คือสถานที่บันเทิงสำหรับคนมีเงินโดยเฉพาะ

การที่จ้าวชิงหย่ารู้รายละเอียดพวกนี้ ก็บ่งบอกเป็นนัยๆ ว่าเธอไม่ใช่คนธรรมดาๆ แน่นอน

'คงต้องหาวิธีคุยกับเธอให้ลึกซึ้งกว่านี้ซะแล้วสิ...'

เมื่อคิดเช่นนี้ หลินเฟิงก็ขับรถเข้าไปในสวนและสอบถามพนักงาน

โชคดีที่เวลานี้ไม่มีใครเหมาสนาม หลังจากหลินเฟิงจ่ายเงินไป 10,000 หยวน เขาก็ขับลัมโบร์กินี อเวนทาดอร์ ลงสู่สนามเพื่อปลดปล่อยความเร็วทันที

ครึ่งชั่วโมงต่อมา...

"ฉันจะบอกคุณให้นะ นี่ต่างหากล่ะที่เขาเรียกว่าการแข่งรถ!"

จ้าวชิงหย่าทนไม่ไหวอีกต่อไป นี่มันสนามแข่งระดับมืออาชีพนะ แต่ความเร็วสูงสุดของหลินเฟิงกลับอยู่ที่ 150 เท่านั้น

ตอนเข้าโค้ง เขาแทบจะเหยียบเบรกลดความเร็วลงเหลือ 40 ซะให้ได้!

หลินเฟิงสามารถขับรถลัมโบร์กินี อเวนทาดอร์ 770 แรงม้า ให้กลายเป็นรถยนต์ครอบครัวราคาแสนหยวนไปได้อย่างหน้าตาเฉย!

ได้แค่นี้เองเหรอ?

หลินเฟิงกลอกตา "มีชีวิตอยู่ต่อไม่ดีกว่าหรือไง?"

ตอนนี้เขาเป็นเศรษฐีพันล้านที่มีอนาคตไร้ขีดจำกัดแล้ว ทำไมเขาต้องเอาชีวิตไปเสี่ยงเพื่อความตื่นเต้นชั่วครู่ด้วยล่ะ?

ถนนมีเป็นล้านสาย แต่ความปลอดภัยต้องมาก่อน หากขับรถไม่ระวัง คนข้างหลังจะหลั่งน้ำตา!

ในขณะเดียวกัน กลุ่มหนุ่มสาวแต่งตัวจัดจ้านก็ขับรถซูเปอร์คาร์เข้ามาในสวนยานยนต์เมืองโม่ตู

หลังจากดริฟต์โชว์อยู่ริมสนามได้สักพัก พวกเขาก็ลงจากรถและเดินขึ้นไปบนอัฒจันทร์ผู้ชม

"เฮ้ยๆ ดูลัมโบร์กินี อเวนทาดอร์คันนั้นดิ"

"เชี่ยเอ๊ย นั่นรถเต่าหรือเปล่าวะ? ขับช้ากว่าหอยทากซะอีก!"

"โห คนขับโคตรปอดแหกเลย ขับอเวนทาดอร์แบบนั้นได้ไงวะ?"

"ดูสิ รถคันนั้นจอดแล้ว โอ้ มีคนสวยลงมาจากที่นั่งผู้โดยสารด้วย... เชี่ย นั่นมันคุณหนูจ้าวไม่ใช่เหรอวะ?!"

เป็นเพราะจ้าวชิงหย่าคิดว่าหลินเฟิงขับรถช้าเกินไป เธอจึงตัดสินใจโชว์ทักษะการแข่งรถให้ดูเป็นขวัญตา

ในตอนที่ทั้งสองสลับที่นั่งกัน กลุ่มหนุ่มสาวสุดชิคกลุ่มนั้นก็จำจ้าวชิงหย่าได้

ต้องยอมรับเลยว่าจ้าวชิงหย่าขับรถได้ดุดันมาก เธอเร่งความเร็วทะลุ 220 ในทางตรง และยังซัดไปถึง 80 ตอนเข้าโค้ง!

"เห็นหรือยัง? นี่ต่างหากล่ะที่เรียกว่าการแข่งรถ!"

จ้าวชิงหย่าเอ่ยขึ้น หลังจากที่ลัมโบร์กินี อเวนทาดอร์ จอดสนิทด้วยการดริฟต์อันงดงาม

หลินเฟิง: "..."

ดาเมจอาจไม่เยอะ แต่หยามกันสุดๆ!

เขารู้สึกว่าในฐานะลูกผู้ชาย เขาต้องกอบกู้ศักดิ์ศรีของตัวเองกลับมาให้ได้!

ถ้าจำไม่ผิด ในร้านค้าระบบมีหนังสือทักษะการขับรถอยู่ด้วย และแต้มระบบ 10,000 แต้มที่เพิ่งได้มาเขาก็ยังไม่ได้ใช้เลย...

ตอนนั้นเอง ขบวนรถซูเปอร์คาร์ที่นำโดยบูกัตติ เวย์รอน ก็ขับเข้ามาจากแต่ไกล แล้วตีวงล้อมลัมโบร์กินี อเวนทาดอร์ เอาไว้อย่างรวดเร็ว

จากนั้น หนุ่มสาวสุดชิคเก้าคนก็ก้าวลงมาจากซูเปอร์คาร์ โดยมีหญิงสาวในชุดกางเกงยีนส์ขาสั้นเป็นผู้นำ เดินมาหยุดยืนอยู่หน้ารถลัมโบร์กินี อเวนทาดอร์

สีหน้าของจ้าวชิงหย่าเปลี่ยนไปเล็กน้อย เธอพึมพำกับตัวเอง "ซวยแล้ว ทำไมต้องมาเจอพวกนี้ที่นี่ด้วยเนี่ย..."

"ว้าว ดูขายาวๆ นั่นสิ!"

แววตาของหลินเฟิงเป็นประกายขึ้นมาทันทีที่เห็นหญิงสาวในชุดกางเกงยีนส์ขาสั้น!

หญิงสาวคนนี้มีความสูงถึง 178 เซนติเมตร สวมหมวกเบเร่ต์สีดำ ปล่อยผมลอนยาวสีน้ำตาลสยายลงมาเคลียไหล่

เครื่องหน้าของเธอจิ้มลิ้มราวกับตุ๊กตากระเบื้องเคลือบ ความสวยของเธอสูสีกับจ้าวชิงหย่าเลยทีเดียว

เธอผูกปมเสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีขาวจนดูเหมือนเสื้อครอป ส่วนภายใต้กางเกงยีนส์ขาสั้นก็คือเรียวขายาวสวยระดับนางแบบ ที่มีส่วนโค้งเว้าชวนมอง

เธอสวมรองเท้าผ้าใบสีขาว ดูทั้งไร้เดียงสาและยั่วยวนในคราวเดียวกัน

หลังจากที่หญิงสาวเดินมาถึงหน้ารถ เธอก็จ้องมองจ้าวชิงหย่าด้วยสายตาดุดันราวกับกระแสไฟฟ้า

ทันทีที่สองสาวสบตากัน ประกายไฟที่มองไม่เห็นก็ปะทุขึ้นในอากาศ!

หลินเฟิงสังเกตเห็นความผิดปกติ "มีอะไรเหรอ คุณรู้จักพวกเขางั้นเหรอ?"

จ้าวชิงหย่าพยักหน้า "พวกนั้นเป็นทายาทเศรษฐีรุ่นที่สองของเมืองโม่ตูทั้งหมด คนนำกลุ่มชื่อ อวี๋ซือซือ ครอบครัวทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ มีทรัพย์สินกว่าห้าหมื่นล้านหยวน"

"คนที่อยู่ข้างๆ เธอคือเฟิงไท่..."

หลังจากฟังจ้าวชิงหย่าแนะนำ หลินเฟิงก็รู้ว่าห้าในเก้าคนนี้เป็นทายาทเศรษฐีรุ่นที่สอง ซึ่งทุกคนล้วนมีทรัพย์สินครอบครัวไม่ต่ำกว่าหมื่นล้านหยวน โดยครอบครัวของอวี๋ซือซือนั้นทรงอิทธิพลที่สุด

มิน่าล่ะถึงมีปัญญาขับบูกัตติ เวย์รอน...

คำถามก็คือ ในเมื่อจ้าวชิงหย่ารู้จักกับพวกทายาทอภิมหาเศรษฐีเหล่านี้ ภูมิหลังครอบครัวของเธอก็คงไม่ธรรมดาเหมือนกันใช่ไหมล่ะ?

"เป็นอะไรไป? นานๆ ทีคุณหนูจ้าวจะกลับมาเมืองโม่ตูทั้งที ไม่คิดจะลงจากรถมาทักทายกันหน่อยเหรอ?"

อวี๋ซือซือแค่นหัวเราะ

แววตาของจ้าวชิงหย่าวูบไหว เธอผลักประตูรถก้าวออกไป แล้วเอ่ยด้วยสีหน้าซับซ้อน "ซือซือ ไม่เจอกันนานเลยนะ"

"จุ๊ๆ ฉันก็นึกว่าเธอจำฉันไม่ได้ซะแล้ว" อวี๋ซือซือพูดด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย

สิ่งนี้ทำให้หลินเฟิงที่เพิ่งก้าวลงมาจากลัมโบร์กินี อเวนทาดอร์รู้สึกงุนงงเล็กน้อย ดูเหมือนว่าสองสาวสวยระดับเทพนี่จะมีเรื่องราวบาดหมางกันมาก่อน