บทที่ 2: รวยข้ามคืน

เมื่อออกจากร้านอาหาร หลินเฟิงก็ถูกพาตัวขึ้นรถออดี้ A6 มุ่งหน้าตรงไปยังสนามบินเจียงหนานโดยมีรถพัสสาทสองคันขับประกบเป็นผู้คุ้มกัน

ครึ่งชั่วโมงต่อมา กลุ่มคนก็ขึ้นเครื่องบินเจ็ตส่วนตัวกัลฟ์สตรีม G300

หลังจากบินมากว่าสองชั่วโมง เครื่องบินเจ็ตส่วนตัวก็ลงจอดที่สนามบินเมืองหลวง

เมื่อลงจากเครื่อง หลินเฟิงก็ขึ้นรถออดี้ A8 และขับผ่านประตูสถาบันวิทยาศาสตร์มังกรภายใต้การคุ้มกันของรถออดี้ Q7 สองคัน

"หรือว่าผู้ซื้อลึกลับคนนั้นจะเป็นบุคคลระดับบิ๊กของสถาบันวิทยาศาสตร์มังกร?"

เมื่อคิดถึงความเป็นไปได้นี้ หัวใจของหลินเฟิงก็เต้นรัวด้วยความตื่นเต้นทันที

สถาบันวิทยาศาสตร์มังกรเป็นสถาบันวิจัยระดับสูงสุดของประเทศมังกร แค่จำนวนนักวิชาการก็มีมากกว่าร้อยคนแล้ว!

การได้ร่วมมือกับสถาบันระดับนี้ หลินเฟิงไม่ต้องกังวลเลยว่าจะถูกโกง!

รถ A8 ขับลึกเข้าไปจนถึงเขตหอพักพนักงาน และค่อยๆ จอดสนิทที่หน้าอาคารสองชั้นหลังเล็กๆ

"ถึงแล้ว ลงรถเถอะ" สาวชุดถุงน่องดำกล่าว

หลินเฟิงสูดหายใจเข้าลึกๆ ผลักประตูเปิดออก และเดินตามสาวชุดถุงน่องดำเข้าไปในอาคารสองชั้นหลังนั้น

"คณบดีเฉิน หลินเฟิงมาถึงแล้วค่ะ"

หลังจากกดกริ่ง สาวชุดถุงน่องดำก็พูดใส่อินเตอร์คอม

สีหน้าของหลินเฟิงเปลี่ยนไปเล็กน้อย คณบดีงั้นเหรอ? หรือว่าจะเป็นคณบดีของสถาบันวิทยาศาสตร์มังกร?

"จริงเหรอ?! รีบ... รีบให้เขาเข้ามาเลย!"

เสียงที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นดังออกมาจากอินเตอร์คอม ตามด้วยเสียงปลดล็อกประตูดัง "คลิก"

สาวชุดถุงน่องดำมองหลินเฟิงด้วยสายตาแปลกๆ เธอเปิดประตูแล้วพาก้าวเข้าไปด้านใน

พวกเขาเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่น ก่อนที่หลินเฟิงจะได้สำรวจการตกแต่งภายในห้อง ชายชราคนหนึ่งก็รีบเดินเข้ามาต้อนรับด้วยความตื่นเต้น

"สวัสดีครับคุณหลิน ผมเฉินมู่โส่ว คณบดีสถาบันวิทยาศาสตร์มังกร ในที่สุดผมก็ได้พบคุณสักที!"

หลินเฟิงยื่นมือไปจับกับเฉินมู่โส่วตามสัญชาตญาณ ในหัวของเขาขาวโพลนไปหมด

ให้ตายเถอะ คนๆ นี้คือคณบดีสถาบันวิทยาศาสตร์มังกรจริงๆ หรอกหรือ?

บุคคลระดับบิ๊กขนาดนี้กลับกระตือรือร้นที่จะจับมือกับเขา นี่เป็นเรื่องที่หลินเฟิงไม่กล้าแม้แต่จะฝันถึงด้วยซ้ำ!

"อะแฮ่ม!"

สาวชุดถุงน่องดำใช้เท้าสะกิดหลินเฟิงเบาๆ พร้อมกับกระแอมไอเพื่อเตือนสติ

หลินเฟิงเพิ่งได้สติและลองถามหยั่งเชิงดู "สวัสดีครับคณบดีเฉิน ที่คุณพาผมมาที่นี่เป็นเพราะโลหะผสมเอ็กซ์ใช่ไหมครับ?"

สีหน้าของหญิงสาวเปลี่ยนไปเล็กน้อย โลหะผสมเอ็กซ์คืออะไร?

"เสี่ยวจ้าว เธอออกไปก่อน"

หลังจากจ้าวชิงหย่าออกไป เฉินมู่โส่วก็พูดขึ้นว่า "คุณหลิน โลหะลึกลับที่คุณส่งมาให้ผมเรียกว่าโลหะผสมเอ็กซ์งั้นหรือ?"

ประเทศมังกรได้เริ่มโครงการวิจัยเครื่องยนต์อากาศยานรุ่นที่หกมาหลายปีแล้ว แต่กลับติดปัญหาเรื่องวัสดุใบพัดกังหันจนไม่มีความคืบหน้าใดๆ ซึ่งสร้างความหนักใจให้กับเหล่านักวิชาการเป็นอย่างมาก

เมื่อสามวันก่อน เฉินมู่โส่วได้รับพัสดุที่บรรจุชิ้นส่วนโลหะขนาดเท่ากำปั้นเด็กทารกพร้อมกับจดหมายหนึ่งฉบับ

ข้อความในจดหมายระบุว่าโลหะชนิดนี้มีประสิทธิภาพเหนือชั้นและสามารถนำไปใช้ผลิตใบพัดสำหรับเครื่องยนต์อากาศยานรุ่นที่หกได้

หลังจากการทดสอบก็พบว่าประสิทธิภาพของโลหะนั้นเหนือกว่ามาตรฐานที่ก้าวหน้าที่สุดของโลกถึงสองเท่า ซึ่งตรงตามข้อกำหนดสำหรับใบพัดเครื่องยนต์อากาศยานรุ่นที่หกพอดี!

ดังนั้น เฉินมู่โส่วจึงส่งคนไปรับตัวหลินเฟิงมาที่นี่

หลินเฟิงพยักหน้า "ใช่ครับ มันเรียกว่าโลหะผสมเอ็กซ์"

ระบบนี่มีของดีซ่อนอยู่จริงๆ ถึงกับส่งโลหะผสมเอ็กซ์ไปถึงมือคณบดีของสถาบันวิทยาศาสตร์มังกรได้โดยตรง

แต่ระบบส่งพัสดุไปตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? ลำดับเวลามันไม่เห็นจะตรงกันเลย!

เฉินมู่โส่วเชิญหลินเฟิงให้นั่งลงก่อน จากนั้นก็ชงชาให้เขาด้วยตัวเอง

จากนั้นเขาจึงเอ่ยถาม "คุณหลิน ช่วยบอกผมหน่อยได้ไหมว่าค้นพบโลหะผสมเอ็กซ์ได้อย่างไร?"

หลินเฟิงทำหน้าลำบากใจ "คณบดีเฉิน โปรดอย่าเข้าใจผิด โลหะผสมเอ็กซ์ไม่ได้เกิดขึ้นตามธรรมชาติครับ แต่ผมเป็นคนสังเคราะห์มันขึ้นมา ส่วนเรื่องที่ว่าสังเคราะห์ขึ้นมาได้อย่างไร... ตอนนี้คงยังไม่สะดวกที่จะบอกครับ"

เมื่อบริษัทเจียงหนานสเปเชียลแมททีเรียลส์จำกัดตกมาอยู่ในมือเขา ระบบก็น่าจะจัดการอุดช่องโหว่ทางตรรกะทั้งหมดให้เองใช่ไหมล่ะ?

"อะไรนะ?!"

เฉินมู่โส่วผุดลุกขึ้นพรวด

เขาคิดว่าโลหะผสมเอ็กซ์เป็นสิ่งที่หลินเฟิงบังเอิญค้นพบ ไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะเป็นคนสังเคราะห์มันขึ้นมาเอง!

หลังจากผ่านไปพักใหญ่ เฉินมู่โส่วก็ถามด้วยแววตาที่ลุกวาว "คุณหลิน คุณยังมีโลหะผสมเอ็กซ์อยู่อีกเท่าไหร่? ผมอยากจะขอซื้อมาทำการทดลองสักหน่อย"

ตาของหลินเฟิงเป็นประกาย "ไม่ทราบว่าคณบดีเฉินยินดีจ่ายในราคาเท่าไหร่ครับ?"

เฉินมู่โส่วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง "ในเมื่อคุณหลินรู้ว่าโลหะผสมเอ็กซ์สามารถนำไปใช้ทำใบพัดเครื่องยนต์อากาศยานรุ่นที่หกได้ คุณก็น่าจะพอทราบถึงมูลค่าของมันดี"

หลินเฟิงพยักหน้ารับตามสัญชาตญาณ ก่อนจะชะงักไป

ในฐานะนักศึกษาหัวกะทิด้านวัสดุศาสตร์ เขารู้ดีว่าวัสดุที่ใช้ผลิตใบพัดเครื่องยนต์อากาศยานนั้นมีมูลค่ามหาศาลเพียงใด

ยกตัวอย่างเครื่องยนต์อากาศยานรุ่นที่ห้า เงินที่ใช้ผลิตใบพัดระดับหนึ่งเพียงใบเดียวก็สามารถซื้อรถยนต์หรูๆ ได้คันหนึ่งแล้ว จะบอกว่ามันมีค่าดั่งทองคำก็ไม่เกินจริงเลย

อย่างไรก็ตาม นั่นรวมถึงต้นทุนการออกแบบและการผลิตด้วย มูลค่าของตัววัสดุเองก็ยังไม่ได้สูงเท่าทองคำอยู่ดี

แต่โลหะผสมเอ็กซ์สามารถนำไปใช้กับใบพัดเครื่องยนต์อากาศยานรุ่นที่หกได้ ดังนั้นมูลค่าของมันอย่างน้อยก็ต้องเทียบเท่ากับทองคำ!

"ฉันรวยเละแน่!" หลินเฟิงคิดอย่างตื่นเต้น

ทว่าน้ำเสียงของเฉินมู่โส่วกลับเปลี่ยนไป "แต่อย่างไรก็ตาม เงินทุนของสถาบันวิทยาศาสตร์มังกรนั้นมีจำกัด..."

ใจของหลินเฟิงหล่นวูบ บ้าเอ๊ย สถาบันวิทยาศาสตร์มังกรจนขนาดนี้เลยเหรอวะ?

"คุณคิดว่าราคาเทียบเท่าทองคำพอจะรับได้ไหมครับ?" เฉินมู่โส่วกล่าว

หลินเฟิง: "???"

เดี๋ยวก่อน... ลุงอย่าเว้นจังหวะแบบนี้สิ! มันไม่ดีต่อใจเลยนะ!

"ถ้าคุณหลินรู้สึกว่าราคานี้ไม่เหมาะสม เรายังคุยกันต่อได้นะครับ"

เฉินมู่โส่วคิดว่าเขาไม่พอใจ จึงรีบร้อนพูดขึ้น

หลินเฟิงตั้งสติได้และพูดด้วยความไม่พอใจ "คณบดีเฉินคิดว่าผม หลินเฟิง เป็นคนเห็นแก่เงินงั้นหรือครับ?"

หากมีคนอื่นอยู่ด้วย พวกเขาจะต้องอ้าปากค้างกับท่าทีของเขาแน่ๆ!

นี่คือเฉินมู่โส่ว ปูชนียบุคคลแห่งวงการวิทยาศาสตร์ของประเทศมังกร ผู้มีลูกศิษย์ลูกหาอยู่ทั่วทุกมุมโลกเชียวนะ!

แม้แต่คนใหญ่คนโตที่มีชื่อเสียงยังต้องพูดคุยกับเขาด้วยความสุภาพอย่างถึงที่สุด

แต่หลินเฟิงกลับชักสีหน้า ดูราวกับพร้อมจะเดินหนีออกไปได้ทุกเมื่อ

ทำเอาเฉินมู่โส่วถึงกับมึนงงไปเล็กน้อย "เอ่อ... ผมไม่ค่อยเข้าใจความหมายของคุณหลินเท่าไหร่ครับ"

หลินเฟิงแค่นเสียง "คณบดีเฉิน ผมเองก็เป็นคนของประเทศมังกร ผมย่อมอยากทำประโยชน์เพื่อชาติอยู่แล้ว"

"ในเมื่อโลหะผสมเอ็กซ์สามารถนำไปทำใบพัดเครื่องยนต์อากาศยานรุ่นที่หกได้ ในฐานะผู้พัฒนามันขึ้นมา ต่อให้ต้องขาดทุน ผมก็จะจัดหามันให้กับสถาบันวิทยาศาสตร์มังกร!"

"แต่คุณกลับคิดว่าผมไม่พอใจเรื่องราคา ถ้าแบบนี้ไม่เรียกว่าดูถูก แล้วจะให้เรียกว่าอะไรล่ะครับ?"

สำหรับเขา ต้นทุนในการผลิตโลหะผสมเอ็กซ์แทบจะเป็นศูนย์ การยอมถอยให้สักนิดหน่อย นอกจากจะได้ทำเพื่อชาติแล้ว ยังสร้างความประทับใจที่ดีให้กับเฉินมู่โส่วได้อีกต่างหาก—มีแต่ได้กับได้ชัดๆ

ความรู้สึกเคารพนับถือพุ่งปรี๊ดขึ้นมาในใจของเฉินมู่โส่วทันที!

ยอมขาดทุนเพื่อทำประโยชน์ให้ชาติ—ความเสียสละเพื่อส่วนรวมของหลินเฟิงช่างน่ายกย่องอย่างแท้จริง!

ย้อนกลับมาดูตัวเอง เอาแต่พูดเรื่องเงินๆ ทองๆ—นี่เขามีแต่กลิ่นเงินเหม็นหึ่งไปหมด ช่างน่ารังเกียจจริงๆ!

น่าละอาย เขาช่างน่าละอายจริงๆ!

หลังจากผ่านไปพักใหญ่ เฉินมู่โส่วก็กล่าวด้วยความรู้สึกผิด "ผมขอโทษครับคุณหลิน ผมพูดจาไม่ทันคิด ผมต้องขออภัยคุณด้วยจริงๆ!"

"เราเพิ่งเคยเจอกันครั้งแรก คณบดีเฉินจะเข้าใจผมผิดไปบ้างก็เป็นเรื่องปกติครับ"

หลินเฟิงโบกมือปัดและพูดต่อ "เอาเป็นว่าราคาของโลหะผสมเอ็กซ์อยู่ที่ 300 หยวนต่อกรัมก็แล้วกันครับ ส่วนที่ขาดทุนไปถือซะว่าผมได้อุทิศตนเพื่อชาติก็แล้วกัน"

"อย่างไรก็ตาม ผมมีเงื่อนไขอยู่อย่างหนึ่ง... ตอนที่คุณซื้อโลหะผสมเอ็กซ์ คุณต้องจ่ายค่ามัดจำล่วงหน้า 30%"

แววตาของเฉินมู่โส่วเป็นประกาย "เรื่องค่ามัดจำถือว่ายุติธรรมดีครับ แต่... คุณยังมีตัวอย่างอยู่อีกไหม?"

เขาไม่อาจเชื่อใจหลินเฟิงได้เพียงเพราะตัวอย่างชิ้นเล็กๆ แค่ชิ้นเดียว

หลินเฟิงเองก็รู้เรื่องนี้ดี เขาจึงหยิบโลหะสีเงินสามชิ้นออกมาจากกระเป๋าเป้ทันที นี่คือตัวอย่างโลหะผสมเอ็กซ์จำนวน 3 กิโลกรัมที่ระบบมอบให้เป็นรางวัลหลังจากทำภารกิจแรกสำเร็จ

ตาของเฉินมู่โส่วลุกวาว มองปราดเดียวก็รู้ว่านี่คือชิ้นส่วนที่ผ่านกระบวนการผลิตมาอย่างแม่นยำ มันไม่มีทางเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติแน่ๆ!

เมื่อคลายความสงสัยลงแล้ว เฉินมู่โส่วจึงกล่าวว่า "ผมขอรับโลหะผสมเอ็กซ์ทั้งสามชิ้นนี้ไว้ก็แล้วกัน นอกจากนี้ผมจะสั่งจองโลหะผสมเอ็กซ์ล่วงหน้าอีก 100 กิโลกรัม ไม่ทราบว่าจะใช้เวลาส่งมอบนานแค่ไหนครับ?"

หลินเฟิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบว่า "ประมาณครึ่งเดือนครับ"

หลังจากใช้จ่ายเงินครบ 1 ล้านหยวน กำลังการผลิตโลหะผสมเอ็กซ์จะเพิ่มขึ้นเป็น 10 กิโลกรัมต่อ 24 ชั่วโมง

ทันทีที่เงินมัดจำโอนเข้ามา เขาก็จะทำภารกิจสำเร็จได้อย่างรวดเร็ว!

"ตกลงครับ ถ้าอย่างนั้นเรามาเซ็นสัญญากันเลย!"

เฉินมู่โส่วรีบจัดการร่างสัญญาขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

หลังจากทั้งสองฝ่ายลงนามเสร็จสิ้น เงินจำนวน 9.9 ล้านหยวนก็ถูกโอนเข้าบัญชีของหลินเฟิงในเวลาไม่นาน