ตอนที่ 109: รั้วตาข่ายไฟฟ้า โฉมใหม่ของแท่นลอยน้ำ

ตอนที่ 109: รั้วตาข่ายไฟฟ้า โฉมใหม่ของแท่นลอยน้ำ

เขานำเนื้ออสูรกายน้ำจำนวนมากไปวางขายในช่องแลกเปลี่ยน

ไป๋เย่ไม่สนใจเรื่องหลังจากนั้นอีกต่อไป

เขามองไปทางหมาป่าและหมีที่กำลังจ้องมองเขาด้วยความคาดหวัง

สัตว์เลี้ยงทั้งสองกำลังกระดิกหางให้เขา!

เห็นได้ชัดว่าพวกมันรู้ว่าไป๋เย่มีแก่นอสูรอยู่ในมือมากมาย และแก่นอสูรเหล่านี้ก็เป็นของดีสำหรับการเพิ่มพลัง

หมาป่าและหมีตัวนี้อยากกินพวกมันมานานแล้ว

"เอาล่ะๆ ดูพวกแกสิ!"

ไป๋เย่เคาะหัวหมาป่าและหมีเบาๆ

จากนั้น ด้วยความคิด

เคร้ง!

ขณะที่แก่นอสูรจำนวนมากร่วงหล่นลงมาจากช่องเก็บของ

ชั่วครู่เดียว แก่นอสูรก็กองพะเนินเป็นภูเขาขนาดย่อมในชามอาหารของหมาป่าและหมี

"บรู๊วว!"

ต้าไป๋ส่งเสียงหอนและเริ่มสวาปามอย่างตะกละตะกลามทันที

เมื่อเห็นเช่นนี้ เสี่ยวไป๋ก็ไม่ยอมน้อยหน้าและเริ่มกลืนแก่นอสูรที่อยู่ตรงหน้าคำโตๆ เช่นกัน

สำหรับสัตว์เลี้ยงทั้งสองในตอนนี้

เมื่อความแข็งแกร่งของพวกมันเพิ่มขึ้น ผลลัพธ์การเสริมพลังที่ได้รับจากแก่นอสูรคุณภาพสีเขียวและสีฟ้าก็ไม่ชัดเจนเหมือนเมื่อก่อน

แต่ถึงแม้ผลลัพธ์จะไม่ชัดเจนเท่าเดิม ทว่าปริมาณก็มีมากพออย่างแน่นอน!

เมื่อสะสมทีละเล็กทีละน้อย มันก็ยังคงทำให้ต้าไป๋และเสี่ยวไป๋ หมาป่าและหมี สามารถเปลี่ยนแปลงไปได้ในระดับหนึ่ง

เมื่อแสงสีขาวกะพริบวาบจางๆ

ขนาดตัวของต้าไป๋ก็ขยายใหญ่ขึ้นอีกหนึ่งระดับ

ขนสีขาวราวหิมะที่นุ่มสลวยนั้นเปลี่ยนเป็นการไล่ระดับสีขาวและสีฟ้าอ่อน

ในฝูงหมาป่าคมมีดน้ำแข็ง เห็นได้ชัดว่ามันเป็นตัวตนที่โดดเด่นสะดุดตาอย่างยิ่ง

【ชื่อ】: ต้าไป๋

【เผ่าพันธุ์】: หมาป่าคมมีดน้ำแข็ง

【ธาตุ】: น้ำแข็ง, เงา

【เลเวล】: ระดับ 3 (ปลุกพลังแล้ว)

【เพศ】: ตัวเมีย

【สมรรถภาพร่างกาย】: 150

【พลังจิต】: 320

【ความอิ่ม】: 100

【ความภักดี】: 100

【สถานะ】: แข็งแรง

【ศักยภาพ】: S

【ทักษะ】: เสียงคำรามข่มขวัญ (ปล่อยคลื่นกระแทก สร้างความเสียหายในระดับหนึ่งและทำให้เป้าหมายเข้าสู่สถานะหวาดกลัว สูญเสียความสามารถในการเคลื่อนที่ชั่วคราว)

ลมหายใจพิษ (พ่นหมอกพิษที่แฝงไปด้วยไอเย็น สร้างความเสียหายในระดับหนึ่งและทำให้ตกอยู่ในสถานะถูกแช่แข็งและติดพิษ)

【คำอธิบาย】: หมาป่าคมมีดน้ำแข็งกลายพันธุ์ที่มีพลังการต่อสู้อันน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง

...

"ในที่สุดก็ทะลวงสู่ระดับ 3 ได้แล้ว มิน่าล่ะตัวถึงใหญ่ขึ้นกว่าเมื่อก่อนตั้งเยอะ"

เขาลูบหัวต้าไป๋

เมื่อเห็นค่าสถานะของต้าไป๋ ไป๋เย่ก็รู้สึกพอใจ

เขากำลังจะมุ่งหน้าลึกเข้าไปในแดนลับ

เมื่อพลังการต่อสู้ของต้าไป๋เพิ่มขึ้น เขาก็จะมีความมั่นใจเพิ่มขึ้นอีกหน่อยสำหรับสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไป

"อยากรู้จังว่าความแข็งแกร่งของเสี่ยวไป๋จะเปลี่ยนไปยังไงหลังจากกินแก่นอสูรเข้าไปเยอะขนาดนี้?"

ด้วยความอยากรู้อยากเห็น ไป๋เย่จึงหันไปมองเสี่ยวไป๋

รูปร่างที่กลมป้อมอยู่แล้วของมันกลับดูจ้ำม่ำยิ่งขึ้นไปอีกในตอนนี้

เมื่อมองจากที่ไกลๆ มันดูเหมือนลูกไหมพรมสีขาวขนาดใหญ่เกินมาตรฐาน

"บรู๊วว~"

เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาของไป๋เย่

เสี่ยวไป๋ก็ส่งเสียงออดอ้อนเช่นกัน

เสียงของมันเล็กแหลมและน่ารัก เมื่อรวมกับรูปร่างกลมป้อมสีขาวราวหิมะ เจ้าหมอนี่คือนักฆ่าหัวใจสาวๆ ตัวยง มากพอที่จะทำให้หัวใจของสาวๆ นับไม่ถ้วนต้องละลาย

【เสี่ยวไป๋】

【เผ่าพันธุ์】: หมีขาวหิมะ

【เลเวล】: ระดับ 1

【สมรรถภาพร่างกาย】: 50

【ศักยภาพ】: A

【คำอธิบาย】: ลูกหมีขาวหิมะที่มีศักยภาพคุณภาพสูงและมีขีดจำกัดสูงสุดที่สูงมาก เมื่อปลุกพลังและเติบโตเต็มที่ มันจะกลายเป็นความช่วยเหลืออันยิ่งใหญ่ให้กับทีมของคุณ

ต่างจากต้าไป๋ เพราะมันยังไม่ได้รับการเสริมพลัง การเพิ่มความแข็งแกร่งของเสี่ยวไป๋จึงไม่ได้มากนัก

ในสายตาของไป๋เย่ มันค่อนข้างจะเชื่องช้าเสียด้วยซ้ำ

"ในโลกแห่งการเอาชีวิตรอดบนเกาะนี้ การเพิ่มพลังการต่อสู้ของสัตว์เลี้ยงคงไม่ได้จำกัดอยู่แค่แก่นอสูรเท่านั้นหรอกใช่ไหม?"

เมื่อลองคิดดู ไป๋เย่ก็รู้สึกว่ามันไม่น่าจะเป็นไปได้

ในเมื่อผู้เล่นสามารถเพิ่มพลังการต่อสู้ของตนเองผ่านม้วนคัมภีร์อาชีพและม้วนคัมภีร์ทักษะ และยังสามารถใช้น้ำยาเสริมพลังเป็นตัวช่วยได้

ดังนั้น สัตว์เลี้ยงก็น่าจะสามารถได้รับการฝึกฝนผ่านวิธีการต่างๆ ได้เช่นกันใช่ไหม?

เพียงแต่ว่าในตอนนี้ เขายังไม่ได้รับช่องทางเหล่านั้นสำหรับการเพิ่มพลังการต่อสู้ของสัตว์เลี้ยงเท่านั้นเอง

ไป๋เย่ไม่ได้คิดอะไรมาก

ในพริบตา เขาก็โยนเรื่องนี้ทิ้งไปจากหัว

เมื่อเทียบกับสิ่งที่ไม่แน่นอนเหล่านั้น

วิธีเคลียร์แดนลับนี้

และวิธีเอาชีวิตรอดจากการมาถึงของหมอกในอีกสามวัน

นั่นคือสิ่งที่สำคัญที่สุด

หลังจากขายเนื้ออสูรกายน้ำไปจำนวนมาก เขาก็สะสมวัสดุไว้ในมือได้มากมายอีกครั้ง

ต่อไป ก่อนที่จะมุ่งหน้าลึกเข้าไปในแดนลับ

ไป๋เย่วางแผนที่จะทำการอัปเกรดแท่นลอยน้ำทั้งหมดอย่างครอบคลุม!

ในขณะที่ไป๋เย่กำลังใช้อำนาจเจ้าของเรือของเขาและกำลังจะโชว์ฝีมือ

จู่ๆ ข้อความแลกเปลี่ยนก็เด้งขึ้นมา

ไป๋เย่เปิดมันดูและเห็นว่าข้อความแลกเปลี่ยนนี้ถูกส่งมาโดยเจียงเสี่ยวเสี่ยว

"ลูกพี่ใหญ่ไป๋เย่ ฉันเพิ่งได้พิมพ์เขียวก่อสร้างคุณภาพสูงมา หวังว่าจะแลกเปลี่ยนกับเนื้ออสูรกายน้ำของคุณได้นะคะ"

เมื่อเขาเห็นว่าเจียงเสี่ยวเสี่ยวใช้พิมพ์เขียวก่อสร้างมาแลกเปลี่ยน

ไป๋เย่ก็รู้สึกสนใจขึ้นมาบ้าง

ด้วยความคิด เขาเปิดมันขึ้นมาเพื่อตรวจสอบ

【รั้วตาข่ายไฟฟ้า】

【ความต้องการในการก่อสร้าง】: เหล็กกล้า10, แผงวงจร10

【คำอธิบาย】: อาคารป้องกันที่สามารถเชื่อมต่อกับเครื่องกำเนิดไฟฟ้าเพื่อสร้างตาข่ายไฟฟ้าได้ มันอาจจะกลายเป็นแนวป้องกันสำคัญที่จะคอยกันพวกสัตว์ต่างดาวและมอนสเตอร์ให้อยู่ข้างนอก

...

"ของดีนี่นา!"

หลังจากอ่านข้อมูลบนพิมพ์เขียวการคราฟต์ 【รั้วตาข่ายไฟฟ้า】 ดวงตาของไป๋เย่ก็เป็นประกายอย่างห้ามไม่อยู่

หมอกกำลังจะมาในอีกสามวัน

เมื่อถึงตอนนั้น สัตว์ต่างดาวและมอนสเตอร์จำนวนมากจะต้องเข้าโจมตีอย่างแน่นอน

ถ้าเขามีสิ่งนี้ เมื่อหมอกลงมา ไป๋เย่ก็จะมีความปลอดภัยเพิ่มขึ้นอีกหลายชั้น

"ได้สิ ฉันสามารถแลกเปลี่ยนกับเนื้ออสูรกายน้ำห้าสิบปอนด์ได้ ตกลงไหม?"

...

ในอีกเขตทะเลหนึ่ง อีกภูมิภาคหนึ่ง

เจียงเสี่ยวเสี่ยวเห็นข้อความของไป๋เย่

รอยยิ้มแห่งความปิติยินดีก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธออย่างห้ามไม่อยู่

จริงๆ แล้ว เจียงเสี่ยวเสี่ยวตั้งใจจะเก็บพิมพ์เขียวการคราฟต์นี้ไว้และไม่พร้อมที่จะแลกมันไป

แต่น่าเสียดายที่วัสดุที่ต้องใช้ในการสร้างรั้วตาข่ายไฟฟ้านั้นมันมีเยอะเกินไป!

ณ ตอนนี้ เจียงเสี่ยวเสี่ยวไม่มีทางรวบรวมวัสดุที่จำเป็นในการสร้างตาข่ายไฟฟ้าได้ทันก่อนที่หมอกจะลงมาเลย

เธอทำอะไรไม่ได้นอกจากต้องเลือกที่จะขายมันเพื่อแลกกับเนื้อสัตว์ต่างดาวและมอนสเตอร์เพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งของตัวเองก่อนที่หมอกจะมาถึง

วิธีนี้เป็นวิธีเดียวที่เธอจะสามารถนำพานักเรียนของเธอให้เอาชีวิตรอดหลังจากที่หมอกลงมาได้

"ได้ค่ะ! แน่นอนค่ะ! ขอบคุณค่ะ ลูกพี่ใหญ่ไป๋เย่!"

"ขอบคุณค่ะ ลูกพี่ใหญ่ไป๋เย่ คุณเป็นคนดีจริงๆ ด้วย!"

"ยินดีที่ได้ร่วมธุรกิจด้วยนะคะ! ขอให้ลูกพี่อายุยืนเป็นอมตะ และเป็นผู้ชายที่ 'เจ็ดรอบต่อคืน' นะคะ!"

หลังจากพรั่งพรูคำอวยพรจากใจจริงออกมาชุดใหญ่

การแลกเปลี่ยนก็เสร็จสมบูรณ์

เมื่อหยิบเนื้ออสูรกายน้ำออกมา เจียงเสี่ยวเสี่ยวก็แทบรอไม่ไหวที่จะโยนมันลงหม้อและเริ่มต้มมัน

หลังจากได้ลิ้มรสอุ้งตีนหมีที่ไป๋เย่ให้มา

เจียงเสี่ยวเสี่ยวก็รู้ดีว่าผลลัพธ์ที่เกิดจากเนื้อสัตว์ต่างดาวนั้นมันท้าทายสวรรค์แค่ไหน

ดังนั้น ครั้งนี้ เจียงเสี่ยวเสี่ยวจึงทำอาหารหม้อใหญ่

ไม่เพียงแค่เธอในฐานะเจ้าของเรือเท่านั้น แต่นักเรียนทุกคนที่เป็นลูกเรือของเธอก็ได้รับส่วนแบ่งคนละสองชิ้นด้วย

เมื่อเห็นว่าผิวพรรณของเจียงเสี่ยวเสี่ยวเรียบเนียนและอ่อนนุ่มขึ้นมากหลังจากกินอุ้งตีนหมี

กลุ่มเด็กสาวบนเรือก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเสียดายเล็กน้อย

ใครบ้างล่ะที่ไม่ต้องตากแดดตากลมในช่วงนี้?

ผิวของพวกเธอหยาบกร้าน ลอก และคล้ำแดดลงไปมากนานแล้ว

ถ้ารู้ว่าเนื้อสัตว์ต่างดาวไม่เพียงแต่เพิ่มความแข็งแกร่งได้เท่านั้น แต่ยังมีผลด้านความงามในระดับหนึ่งด้วยล่ะก็

พวกเธอคงไม่มีทางปฏิเสธเด็ดขาดไม่ว่ายังไงก็ตาม

ตอนนี้ เมื่อเห็นโอกาสที่จะได้กินเนื้อมอนสเตอร์อีกครั้ง ดวงตาของสาวๆ ทุกคนก็เป็นประกาย

พวกเธอแย่งชิงและเบียดเสียดกันเพื่อแย่งชิ้นเนื้อเพิ่มอีกสองสามชิ้นจากมือของเจียงเสี่ยวเสี่ยว

"ไม่คิดเลยนะว่าเนื้อสัตว์ต่างดาวกับมอนสเตอร์พวกนี้จะไม่ใช่แค่ช่วยเสริมสร้างสมรรถภาพร่างกาย แต่ยังช่วยบำรุงผิวพรรณให้สวยขึ้นได้ด้วย"

"นั่นน่ะสิ คราวก่อนฉันพลาดกินอุ้งตีนหมีไป คราวนี้ฉันจะพลาดกินเนื้ออสูรกายน้ำไม่ได้เด็ดขาด!"

"อิอิ ผิวฉันหยาบกร้านไปหมดแล้ว พอมีเนื้ออสูรกายน้ำนี่ ฉันก็จะได้ถือโอกาสบำรุงผิวซะเลย!"

บนแพ เด็กสาวหลายคนกำลังพูดคุยหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน

พวกเธอถือชามและตะเกียบ คีบเนื้ออสูรกายน้ำขึ้นมา และเริ่มลงมือกิน

อย่างไรก็ตาม ทันทีที่กัดเข้าไปคำแรก

รสชาติที่แย่จนแทบกลืนไม่ลงก็ทำให้สีหน้าของเด็กสาวทุกคนบิดเบี้ยว

แต่ไม่นาน เมื่อนึกขึ้นได้ว่ามีผู้เล่นหลายคนที่อ้อนวอนขอเนื้ออสูรกายน้ำนี้ยังไงก็ไม่ได้

และเมื่อนึกถึงผลในการเสริมสร้างสมรรถภาพร่างกาย บำรุงผิวพรรณ และความสวยความงามที่เนื้อชนิดนี้มี

พวกเธอก็อดทนต่อความไม่สบายท้องและฝืนกลืนมันลงไป

"แหวะ!"

ถึงแม้น้ำตาจะไหลพรากเพราะความฉุน แต่พวกเธอก็ยังคงยัดมันเข้าปากคำโตๆ

บนแพ เสียงเด็กสาวที่กำลังพะอืดพะอมดังขึ้นระงมไปทั่ว