เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 17 เวลาฟ้าลิขิต สรรพสิ่งร่วมแรง เจ็ดพลังรวมเป็นหนึ่ง!

บทที่ 17 เวลาฟ้าลิขิต สรรพสิ่งร่วมแรง เจ็ดพลังรวมเป็นหนึ่ง!

บทที่ 17 เวลาฟ้าลิขิต สรรพสิ่งร่วมแรง เจ็ดพลังรวมเป็นหนึ่ง!


บทที่ 17 เวลาฟ้าลิขิต สรรพสิ่งร่วมแรง เจ็ดพลังรวมเป็นหนึ่ง!

เพียงแค่เดือนเดียวหลังจากที่เจียงฮ่าวตั้งเป้าหมายเอาไว้ บุคคลที่ไม่คาดคิดก็ปรากฏตัวขึ้นที่จวนเจียง

"เซี่ยหงรึ?"

เจียงฮ่าวจ้องมองไปที่สตรีชุดแดงในห้องโถง

ทำไมเซี่ยหงถึงมาที่นี่ได้?

"อัจฉริยะแห่งจวนเจียง ศิษย์สำนักเฮยถาเจียงฮ่าว!"

"เจ้าคงไม่คิดว่าข้าจะตามเจ้ามาถึงที่นี่ได้สินะ?"

เซี่ยหงหันกลับมาและพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"เซี่ยหง เจ้าต้องการอะไรรึ?"

เจียงฮ่าวขมวดคิ้ว

ถึงนางจะมอบตราตระกูลเซี่ยให้เขา แต่นางก็ไม่ใช่คนที่จะคบหาได้ง่ายๆ

"เจ้ายังถามอีกรึว่าข้าต้องการอะไร? ตอนนี้เจ้าต่างหากที่กำลังทำอะไรอยู่?"

"ข้ามอบตราตระกูลเซี่ยให้กับเจ้าก็เพื่อให้เจ้าใช้เข้าสำนักหวงเทียน แต่เจ้ากลับยกให้คนอื่น เรื่องนี้เจ้าไม่คิดจะอธิบายข้าสักหน่อยหรือ?"

เซี่ยหงไม่พูดอ้อมค้อมและเข้าประเด็นทันที

นางมาเพื่อเอาความเจียงฮ่าว

เดิมทีนางบังเอิญได้พบกับเจียงฮ่าวและได้เห็นแววอัจฉริยะจึงอยากมอบโอกาสให้เขา

หากเจียงฮ่าวเข้าสำนักหวงเทียนได้ ในอนาคตเขาอาจจะได้เป็นศิษย์ชั้นในและมีโอกาสเป็นลูกน้องคนสนิทให้กับนาง

แม้ว่าตระกูลเซี่ยจะยิ่งใหญ่แต่ก็มีผู้สืบทอดมากมาย

หากนางมีผู้ช่วยที่ดี นางก็จะได้เปรียบในการแข่งขันชิงอำนาจกับคนอื่นๆในตระกูล

เซี่ยหงนั้นมองเห็นศักยภาพของเจียงฮ่าว แต่เจียงฮ่าวกลับยกตราให้ผู้อื่น มันเป็นเรื่องที่เซี่ยหงไม่สามารถเข้าใจได้

โดยเฉพาะทู่ฝูเทียน คนที่เซี่ยหงเคยได้พบ

ในเมืองชางเฉิง ทู่ฝูเทียนอาจถือว่าเป็นอัจฉริยะ...

แต่เมื่ออยู่สำนักหวงเทียน ทู่ฝูเทียนกลับเป็นแค่ศิษย์ธรรมดา

ด้วยความโกรธของเธอ เซี่ยหงจึงสืบหาจนรู้ว่าเจียงฮ่าวเป็นใครและมาที่จวนเจียงด้วยตัวเองเพื่อให้เจียงฮ่าวอธิบายเรื่องนี้

เจียงฮ่าวเหลือบมองเซี่ยหงและเอ่ยด้วยเสียงทุ้ม "พี่สาวเซี่ยหง ท่านมอบตราให้ข้าและแนะนำให้ข้าได้เข้าสำนักหวงเทียนเช่นนั้น เพราะท่านหวังให้ข้าช่วยเหลือท่านในอนาคตใช่ไหม?"

ด้วยวัยเพียงแปดขวบ การเรียกเซี่ยหงว่า "พี่สาว" ก็เหมาะสมแล้ว

และยังช่วยลดช่องว่างความบาดหมางระหว่างกันอีกด้วย

แม้แต่เซี่ยหงก็มีน้ำเสียงที่อ่อนลงก่อนจะพยักหน้า "ใช่ ข้าต้องการให้เจ้าช่วยเหลือข้าในอนาคต แต่เจ้าต้องเข้าสำนักหวงเทียนให้ได้ก่อน เพราะมีเพียงการเข้าไปที่นั่นได้เท่านั้นเจ้าถึงจะพัฒนาฝีมือได้อย่างรวดเร็วและมีพลังมากพอที่จะช่วยข้าได้"

"แต่เจ้ากลับยกโอกาสนั่นให้ทู่ฝูเทียน ตอนนี้เจ้าก็เข้าสำนักหวงเทียนไม่ได้แล้วจะเอาอะไรมาช่วยข้า?"

"พี่สาวเซี่ยหง ใครบอกว่าข้าเข้าสำนักหวงเทียนไม่ได้? ท่านสืบจนรู้ว่าข้าเป็นศิษย์สำนักเฮยถาแล้ว แล้วพี่สาวไม่รู้ภูมิหลังอาจารย์ของข้าเลยหรือ? ที่จริงข้าเองก็ยังมีโอกาสเข้าสำนักหวงเทียนอยู่นะ..."

"หืม? เจ้าหมายความว่าจ้าวเฮยถ่าจะมอบโอกาสที่ตกทอดมาจากบรรพบุรุษของตระกูลจ้าวให้กับเจ้ารึ? โอกาสนั้นเป็นโอกาสเพื่อเข้าเป็นศิษย์ชั้นในไม่ใช่รึ?!"

เซี่ยหงจ้องไปที่เจียงฮ่าวด้วยสายตาเป็นประกาย

ดูเหมือนว่านางจะสืบเรื่องของเจียงฮ่าวมาอย่างดี

เธอรู้เรื่องของเจียงฮ่าวดีมากกว่าสำนักอื่นๆในเมืองชางเฉิงเสียอีก

เธอรู้ถึงขนาดว่าจ้าวเฮยถ่ามีโอกาสมอบสิทธิ์เพื่อเป็นศิษย์ชั้นในของสำนักหวงเทียนเลยด้วยซ้ำ

"ใช่ ท่านอาจารย์สัญญาว่าจะยกโอกาสนั้นให้กับข้า!"

เซี่ยหงครุ่นคิด

"งั้นรึ? ไม่แปลกใจเลยที่เจ้าจะไม่สนใจโอกาสที่ข้ามอบให้ ที่แท้ก็เจ้าก็ยังมีโอกาสเป็นศิษย์ชั้นในเองรึ..."

"พี่สาวเซี่ยหง ท่านพูดผิดแล้ว ตราของพี่สาวน่ะช่วยข้าได้มาก ข้าได้ใช้ตราของพี่สาวไปแล้วดังนั้นจึงถือว่าข้าติดหนี้บุญคุณพี่สาว ดังนั้นข้าจะตอบแทนพี่สาวอย่างงามในภายภาคหน้า!"

เมื่อพูดถึงขั้นนี้ เซี่ยหงจึงเข้าใจทุกอย่าง

ท่าทีของนางจึงผ่อนคลายลง

นางมองเจียงฮ่าวด้วยความรู้สึกที่ดีขึ้น

"ข้าขอถามเจ้าอีกครั้ง เจ้าจะเข้าเป็นศิษย์ชั้นในตั้งแต่ยังอยู่ในขอบเขตพลังภายในเลยหรือ?"

"ใช่"

เซี่ยหงพยักหน้า "เข้าใจแล้ว เจ้าคิดจะท้าทายหอหวงเทียนสินะ? เจ้าช่างกล้าหาญมากจริงๆ..."

เซี่ยหงไม่อะไรถามต่อ

ผู้ที่กล้าท้าทายหอหวงเทียนล้วนเป็นคนที่บ้าระห่ำและเป็นอัจฉริยะในหมู่อัจฉริยะ

หากจ้าวเฮยถ่ากล้ามอบโอกาสเป็นศิษย์ชั้นในให้กับเจียงฮ่าว แสดงว่าเขาจะต้องมั่นใจในตัวเจียงฮ่าวระดับหนึ่งแน่นอน

เพราะบรรพบุรุษของจ้าวเฮยถ่าก็เป็นถึงนักศิลปะการต่อสู้ขอบเขตวิถีที่ไม่ด้อยไปกว่าตระกูลเซี่ยแห่งเมืองชิงหยางเลย

เพียงแต่ตระกูลจ้าวในตอนนี้ตกต่ำลงมาก

แต่ถึงอย่างนั้น จ้าวเฮยถ่าก็ย่อมรู้กฎของสำนักหวงเทียนเป็นอย่างดี

"เอาล่ะ ข้าจะรอฟังข่าวดีของเจ้าที่สำนักหวงเทียนก็แล้วกัน"

เซี่ยหงลุกขึ้นแล้วจากไป

"ฟิ้ววว"

ทันใดนั้น เซี่ยหงก็โยนตำราลับเล่มหนึ่งมาให้เจียงฮ่าว

"หมับ!"

เจียงฮ่าวรับตำรานั้นไว้ได้

บนปกมันเขียนว่า "วิชาหมุนเวียน"

เห็นได้ชัดว่านี่คือตำราฝึกวิชา

"พี่สาวเซี่ยหง..."

"รับไปเถอะ นี่เป็นวิชาชั้นเลิศในขอบเขตพลังภายใน มันเป็นของส่วนตัวของข้าไม่มีความเกี่ยวข้องกับตระกูลเซี่ยหรือสำนักหวงเทียนหรอก"

"ข้าไม่รู้ว่าเจ้ากลั่นเลือดปราณได้มากเท่าใดแล้ว แต่ถ้าจ้าวเฮยถ่ามั่นใจให้เจ้าไปท้าทายหอหวงเทียน แสดงว่าเลือดปราณของเจ้าต้องไม่ธรรมดาเป็นแน่ ดังนั้นวิชานี้อาจจะเป็นประโยชน์กับเจ้า"

"หากเจ้าอยากขอบคุณข้า ก็จงตั้งใจเข้าเป็นศิษย์ชั้นในให้ได้และอย่าทำให้โอกาสของอาจารย์เจ้าเสียเปล่า! อีกอย่างหนึ่ง ข้ายังหวังให้เจ้าตอบแทนบุญคุณข้า ซึ่งเจ้าจะทำเช่นนั้นได้ก็ต่อเมื่อเจ้าเป็นศิษย์ชั้นในได้เท่านั้น..."

หลังจากนั้น เซี่ยหงก็จากไปอย่างรวดเร็ว

เจียงฮ่าวมองไม่เห็นร่างของนางแล้ว

"อีกหนึ่งวิชาชั้นเลิศรึ ดูเหมือนหนี้บุญคุณของข้าจะเพิ่มพูนขึ้นเรื่อยๆซะแล้ว..."

เจียงฮ่าวมองตำราวิชาหมุนเวียนในมือพร้อมกับรอยยิ้มที่ปรากฏบนใบหน้า

การที่หนี้บุญคุณเพิ่มขึ้นเป็นเรื่องดี

เซี่ยหงเองก็เข้าใจทุกอย่าง

เพราะนี่คือการช่วยเหลือเจียงฮ่าว!

"พี่สาวเซี่ยหง ท่านอาจารย์ ศิษย์พี่รอง... ข้าจะไม่ทำให้พวกท่านต้องผิดหวัง!"

เจียงฮ่าวสูดหายใจลึก

เซี่ยหงที่เดินทางมาไกล เดิมทีตั้งใจจะมา "เอาความ" แต่สุดท้ายกลับมอบวิชาชั้นเลิศให้เขา ซึ่งมันเป็นสิ่งที่เจียงฮ่าวต้องการมากที่สุดในตอนนี้

เมื่อได้วิชาหมุนเวียนจากเซี่ยหง เจียงฮ่าวในตอนนี้จึงมีวิชาชั้นเลิศในขอบเขตพลังภายในเจ็ดวิชาแล้ว

หากฝึกจนสำเร็จทั้งหมด พลังของเขาจะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล

ดังนั้น เจียงฮ่าวจึงเริ่ม "ฝึก" อย่างเต็มที่ทันที

เขาจะฝึกอย่างหนักเพื่อทำให้วิชาทั้งเจ็ดนั้นสำเร็จโดยเร็วที่สุด

...

ฤดูใบไม้ผลิผ่านไป ฤดูใบไม้ร่วงมาเยือน อีกหนึ่งปีผ่านพ้น

ตั้งแต่วันที่เซี่ยหงมาที่จวนเจียง เวลาได้ผ่านไปแล้วหนึ่งปีสามเดือน

เจียงฮ่าวก็ไม่ได้ไปสำนักแต่กลับฝึกอยู่ที่บ้าน

ตามที่จ้าวเฮยถ่าบอก เขาเองไม่มีอะไรจะสอนเจียงฮ่าวแล้ว

ทุกอย่างในตอนนี้ขึ้นอยู่กับตัวเจียงฮ่าวเอง

ส่วนเจียงฮ่าวก็ไม่ทำให้ผิดหวัง ด้วยพรสวรรค์อันแข็งแกร่ง เขาได้ฝึกวิชาชั้นเลิศได้สำเร็จถึงหกวิชาแล้ว

ตอนนี้เหลือเพียงเคล็ดวิชาสุดท้าย “วิชาหมุนเวียน” เท่านั้น

ซึ่งวิชานี้มันค่อนข้างซับซ้อน

มันไม่ค่อยเข้ากับเจียงฮ่าวมากเท่าไรนัก

แต่ถึงอย่างนั้น เจียงฮ่าวก็ใช้เวลาเพียงสี่เดือนในการฝึกฝนจนเกือบจะสำเร็จแล้ว

"วู้มมม"

ทันใดนั้น จู่ๆร่างกายของเจียงฮ่าวก็เริ่มสั่นสะท้าน

เขารู้สึกได้ถึงพลังใหม่ที่ถือกำเนิดขึ้นในร่างกาย

วิชาหมุนเวียนสำเร็จแล้ว!

"ในที่สุด วิชาชั้นเลิศทั้งเจ็ดก็สำเร็จแล้ว!"

เจียงฮ่าวลืมตาขึ้น

เขารีบตรวจสอบสภาพร่างกายของตัวเองทันที

พลังยุทธ์ : ขอบเขตพลังภายใน(ขั้นต้น)

พรสวรรค์ : 7

ความเข้าใจ : 5.7

จิตวิญญาณ : 2

วิชาหมัดพยัคฆ์ : เชี่ยวชาญเล็กน้อย

พลังภายใน : เพิ่มพลังได้ 310%

ในช่วงเวลาหนึ่งปีที่ผ่านมา พลังของเจียงฮ่าวพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว

เนื่องจากการเพ่งสมาธิไปที่พระจันทร์สีเลือดอย่างเต็มที่ ความเข้าใจของเจียงฮ่าวจึงสูงถึง 5.7

ซึ่งความเข้าใจระดับนี้ถือว่าน่ากลัวมาก

ด้วยความเข้าใจเช่นนี้ วิชาหมัดพยัคฆ์ของเจียงฮ่าวจึงเริ่มมีความคืบหน้า

เขาเริ่มรู้สึกได้อย่างเลือนรางว่ามันใกล้จะไปถึงขั้นสมบูรณ์แบบแล้ว

อาจจะขาดแค่โอกาสเหมาะๆเพื่อเลื่อนระดับวิชาในคราวเดียวเท่านั้น

และด้วยการเสริมพลังจากวิชาชั้นเลิศทั้งเจ็ด ตอนนี้พลังภายในของเจียงฮ่าวจึงมีพลังเพิ่มขึ้นกว่าสามเท่า

ซึ่งพลังระดับนี้ยากที่จะจินตนาการได้

อย่างน้อยถ้าอยู่ในขอบเขตพลังภายใน ก็คงไม่มีใครเทียบกับเขาได้แล้ว

แต่เจียงฮ่าวกลับไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นมากนัก

แม้ว่าการฝึกวิชาชั้นเลิศทั้งเจ็ดจะเป็นไปตามที่เขาคาดไว้

แต่ถึงแม้ความเข้าใจของเขาจะสูงถึง 5.7 วิชาหมัดพยัคฆ์ของเขาก็ยังไม่มีการพัฒนามากนัก

วิชาหมัดพยัคฆ์นั้นฝึกง่ายแต่เข้าใจได้ยาก ซึ่งเจียงฮ่าวเองก็รู้เรื่องนี้มานานแล้ว

แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังรู้สึกผิดหวังอยู่บ้าง

ถึงแม้จะรู้สึกว่าวิชาหมัดพยัคฆ์ขาดแค่โอกาสเหมาะเท่านั้น

แต่เขาก็ไม่คิดที่จะรออีกต่อไป

เซี่ยหงและจ้าวเฮยถ่าต่างก็ฝากความหวังไว้กับเขา

ดังนั้น การรอคอยต่อไปก็มีแต่จะเสียเวลาเปล่า

มีเพียงไปที่สำนักหวงเทียนและเป็นศิษย์ชั้นในเท่านั้นที่จะทำให้เจียงฮ่าวพัฒนาได้อย่างรวดเร็ว

"ตู้เจวียน ช่วยเตรียมรถม้าทีข้าจะไปสำนัก"

"ค่ะนายน้อย"

ตู้เจวียนไปเตรียมรถม้า

เหตุผลที่เจียงฮ่าวไม่ให้ต้าหูพาไป เพราะเขาปล่อยต้าหูกลับไปที่เขาเฟยอิงแล้ว

ถึงแม้ต้าหูจะชอบอยู่ที่จวนเจียง

แต่เสือก็ควรอยู่ในป่า

ยิ่งไปกว่านั้น ต้าหูยังสามารถกลับมาหาเจียงฮ่าวที่จวนเจียงได้เป็นครั้งคราว

ไม่นานหลังจากนั้น เจียงฮ่าวก็มาถึงสำนักเฮยถ่าและได้พบกับอาจารย์ของเขาจ้าวเฮยถ่า

"ท่านอาจารย์ ตอนนี้ศิษย์ฝึกวิชาชั้นเลิศทั้งเจ็ดครบแล้ว ศิษย์คิดว่ามันถึงเวลาแล้วขอรับ!"

เจียงฮ่าวพูดไปตรงประเด็น

"ฟุ่บ!"

จ้าวเฮยถ่าเงยหน้าขึ้นทันทีและจ้องมองไปที่เจียงฮ่าวด้วยสายตาเขม็ง

"ฝึกวิชาชั้นเลิศทั้งเจ็ดครบแล้วรึ?"

"ใช่ขอรับ"

จ้าวเฮยถ่าเข้าใจทันที

ในตอนนี้เจียงฮ่าวมีพลังภายในมากขึ้นกว่าเดิมถึงสามเท่า!

ถึงแม้จ้าวเฮยถ่าจะคาดการณ์ว่าเรื่องแบบนี้จะต้องเกิดขึ้นสักวัน แต่ก็ไม่คิดว่าชมันจะมาถึงเร็วขนาดนี้

จบบทที่ บทที่ 17 เวลาฟ้าลิขิต สรรพสิ่งร่วมแรง เจ็ดพลังรวมเป็นหนึ่ง!

คัดลอกลิงก์แล้ว