บทที่ 541 ศึกปะทะชิชิงะคุ

บทที่ 541 ศึกปะทะชิชิงะคุ

หลังจากผ่านไปหนึ่งวัน ในที่สุดสี่ทีมสุดท้ายของการแข่งขันระดับชาติก็ถูกกำหนดขึ้น ทีมที่ผ่านเข้าสู่รอบรองชนะเลิศในสายบนคือริคไค ซึ่งขาดทั้งยูกิมุระและมารุอิ และยามาบุกิ ซึ่งชนะรวดสามแมตช์ติดหลังจากที่ เอจิเซ็น เรียวมะ พ่ายแพ้

ส่วนสายล่างประกอบด้วยเฮียวเทย์ ที่กวาดล้างนาโกย่า เซย์โตคุ มาอย่างราบคาบ และชิชิงะคุ ซึ่งคว้าแชมป์ภูมิภาคคิวชูมาหลายสมัยติดต่อกัน

สองวันต่อมา...

หลังจากช่วงพักผ่อนของทั้งสี่ทีม การแข่งขันรอบรองชนะเลิศสองแมตช์ก็เริ่มขึ้นพร้อมกัน ต่างจากเหล่านักข่าวที่พุ่งความสนใจไปที่แมตช์ของเฮียวเทย์ ผู้เล่นจากทีมอื่น ๆ กลับให้ความสนใจกับแมตช์ระหว่างยามาบุกิและริคไคมากกว่า

ท้ายที่สุดแล้ว เฮียวเทย์ก็ครองความยิ่งใหญ่ในวงการเทนนิส ม.ต้น ระดับชาติมาสองปีซ้อน และพวกเขาทุกคนต่างก็หวังว่าจะได้เห็นผู้ท้าชิงที่สมน้ำสมเนื้อปรากฏตัวขึ้น

เก้าโมงเช้า ทั้งสี่ทีมมุ่งหน้าไปยังคอร์ทของตนเอง...

ที่คอร์ทสำหรับการแข่งขันระหว่างเฮียวเทย์และชิชิงะคุ ทั้งสองทีมมารวมตัวกันเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้กำลังรอเพียงให้กรรมการประกาศเริ่มการแข่งขัน

สิบนาทีต่อมา...

“การแข่งขันรอบรองชนะเลิศของการแข่งขันระดับชาติกำลังจะเริ่มขึ้น โดยเป็นการพบกันระหว่าง เฮียวเทย์ และ ชิชิงะคุ”

“ขอเชิญผู้เล่นจากทั้งสองทีมลงสู่สนามครับ...”

สิ้นเสียงของกรรมการ ชินโนะก็นำสมาชิกเฮียวเทย์เดินลงสู่คอร์ท ไปยืนอยู่ต่อหน้าทีมชิชิงะคุที่นำโดย ทาจิบานะ คิปเป และ ชิโตเสะ เซ็นริ

“ไม่เจอกันนานเลยนะ ทาจิบานะ...”

ชินโนะยื่นมือออกไปและมองดูชายผมบลอนด์ตรงหน้า รู้สึกได้ถึงคลื่นแห่งความรู้สึกที่เอ่อล้นขึ้นมา เพราะการปรากฏตัวของเขา ชะตากรรมของทาจิบานะและชิโตเสะจึงเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ไม่เพียงแต่พวกเขายังคงเต็มเปี่ยมไปด้วยความหลงใหลในเทนนิส แต่ความแข็งแกร่งของพวกเขาก็ยังเติบโตขึ้นอย่างก้าวกระโดดอีกด้วย

คนกลุ่มเดียวที่ต้องทนทุกข์ทรมานคืออิบุ คามิโอะ และคนอื่น ๆ จากฟุโดมิเนะ เมื่อไม่มี ทาจิบานะ คิปเป พวกเขาก็หมดโอกาสที่จะเข้าร่วมการแข่งขันระดับชาติในปีนี้

อย่างไรก็ตาม ชินโนะก็ค่อนข้างมองโลกในแง่ดีเกี่ยวกับอนาคตของพวกเขา ท้ายที่สุดแล้ว กำลังหลักของพวกเขาก็ประกอบด้วยผู้เล่นปีสอง และความแข็งแกร่งของพวกเขาก็อยู่ในระดับที่ใช้ได้ เมื่อชินโนะและคนอื่น ๆ ในรุ่นปาฏิหาริย์เรียนจบไป พวกเขาก็จะมีโอกาสสูงมากที่จะทะลุเข้าสู่ระดับชาติได้

อีกด้านหนึ่ง เมื่อมองดูชินโนะที่เป็นมิตร ทาจิบานะ คิปเป ในฐานะกัปตันของชิชิงะคุ ก็ยิ้มและยื่นมือออกไป “ไม่เจอกันนานเลยนะ ทุกคนจากเฮียวเทย์”

ในฐานะตัวจริงในรุ่น U-14 ทาจิบานะ คิปเป คุ้นเคยกับผู้เล่นส่วนใหญ่ของเฮียวเทย์เป็นอย่างดี ดังนั้น ถึงแม้พวกเขาจะเป็นคู่แข่งกันในแมตช์นี้ แต่บรรยากาศระหว่างสองทีมก็ค่อนข้างจะกลมเกลียวกัน

ไม่นาน หลังจากการพูดคุยสั้น ๆ มารยาทก่อนการแข่งขันก็สิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการ ต่อไปก็จะเป็นการแข่งขันของจริง

“การแข่งขันเดี่ยวมือ 3 กำลังจะเริ่มขึ้น เป็นการพบกันระหว่าง โทยามะ คินทาโร จากเฮียวเทย์ พบกับ ทาจิบานะ คิปเป จากชิชิงะคุ”

สิ้นเสียงของกรรมการ สีหน้าของทุกคนในโซนของชิชิงะคุก็เปลี่ยนไป ในรอบรองชนะเลิศนี้ เฮียวเทย์ส่งผู้เล่นตัวหลักลงสนามตั้งแต่เริ่มเลยเหรอเนี่ย

ถึงแม้ชิชิงะคุจะตั้งอยู่ในคุมาโมโตะ แต่พวกเขาก็คอยติดตามผลงานของแชมป์ระดับชาติอย่างเฮียวเทย์อยู่เสมอ ชื่อของ โทยามะ คินทาโร เป็นที่รู้จักกันดีในหมู่พวกเขา พวกเขารู้ว่าเด็กหนุ่มอัจฉริยะคนนี้ไม่เพียงแต่จะเปิดใช้งานเทนิมุโฮได้เท่านั้น แต่ยังมีเทคนิคที่ดุดันอย่าง สัญชาตญาณสัตว์ป่า และ ไลต์บอล อีกด้วย

“ฟู่...”

ทาจิบานะ คิปเป ที่กำลังเตรียมตัวลงสนาม พ่นลมหายใจออกเบา ๆ ถึงแม้เขาจะไม่มั่นใจว่าจะเอาชนะคู่แข่งได้ แต่ในฐานะกัปตันของชิชิงะคุ เขาไม่มีเหตุผลที่จะถอย ในแมตช์นี้ เขาจะทุ่มสุดตัวและเดิมพันทุกอย่างที่มี

อีกด้านหนึ่ง เมื่อมองดูคินทาโรที่กำลังวอร์มอัปร่างกายอย่างตั้งใจขณะเดินลงสู่สนาม รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของสมาชิกเฮียวเทย์

“อยากรู้จังว่าทาจิบานะจะตกใจแค่ไหนหลังจากได้เห็นความแข็งแกร่งของคินทาโร?”

อาโทเบะมั่นใจว่าคินทาโรจะชนะแมตช์นี้ ท้ายที่สุดแล้ว อาโทเบะก็รู้ว่าคินทาโรได้เรียนรู้ท่า อัสนีบาตแปดทิศ ของชินโนะแบบย่อส่วนไปแล้ว เมื่อท่านี้ถูกใช้ออกไป ในวงการเทนนิส ม.ต้น ของญี่ปุ่นก็คงมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่สามารถหวดมันกลับมาได้

“ฉันล่ะหวังว่าทาจิบานะจะไม่เกิดแผลใจจากคินทาโรในครั้งนี้นะ”

โอชิตาริดันแว่นตาขึ้น น้ำเสียงของเขาฟังดูเหมือนยังคงมีความหวาดกลัวหลงเหลืออยู่ หลังจากคินทาโรกลับมาจากการฝึกพิเศษกับชินโนะและอาโทเบะครั้งที่แล้ว เขาก็ได้ซ้อมแข่งกับคินทาโร และสำหรับผลของการแข่งขันนั้น โอชิตาริก็ยังคงรู้สึกอยากจะร้องไห้เมื่อนึกย้อนกลับไป

เมื่ออยู่ต่อหน้าคินทาโรที่ยังไม่ได้งัดเอาความแข็งแกร่งทั้งหมดออกมาใช้ด้วยซ้ำ โอชิตาริก็ไม่สามารถทำแต้มได้เลยแม้แต่แต้มเดียว กระบวนการทั้งหมดเป็นการถูกคินทาโรบดขยี้อยู่ฝ่ายเดียว

เมื่อเห็นท่าทีหวาดกลัวของโอชิตาริ มุมปากของชินโนะก็กระตุกยิ้มขึ้นเล็กน้อย “ฉันก็หวังว่าทาจิบานะจะทนรับความเจ็บปวดจากความพ่ายแพ้ได้ล่ะนะ...”

ชินโนะไม่สงสัยเลยว่าคินทาโรจะเอาชนะ ทาจิบานะ คิปเป ได้

บนคอร์ท หลังจากวอร์มอัปเสร็จ ผู้เล่นของแมตช์นี้ก็เริ่มเดินลงสู่คอร์ท เมื่อมาถึงหน้าเน็ตและมองไปที่ ทาจิบานะ คิปเป ที่ดูดุดัน คินทาโรก็พาดแร็กเก็ตไว้หลังศีรษะ “ฮี่ฮี่ พี่ชายผมบลอนด์ ฉันเก่งมากเลยนะจะบอกให้! พี่ต้องทุ่มสุดตัวในแมตช์นี้ และงัดท่าที่เจ๋งที่สุดออกมาใช้ให้หมดเลยนะ”

คำพูดของคินทาโรมาจากความไร้เดียงสาล้วน ๆ และ ทาจิบานะ คิปเป ก็ไม่ได้เก็บมาใส่ใจ เขาเพียงแค่พยักหน้าด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ฉันจะทำอย่างนั้นแน่นอน หวังว่าเราจะได้มีแมตช์ที่ยอดเยี่ยมด้วยกันนะ”

เมื่อได้ยินคำสัญญาของ ทาจิบานะ คิปเป รอยยิ้มอันพึงพอใจก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของคินทาโร

“เริ่มการแข่งขัน ทาจิบานะ คิปเป จากชิชิงะคุ เป็นฝ่ายเสิร์ฟก่อน”

ทั้งสองโยนเหรียญบนคอร์ทกันอย่างรวดเร็ว เมื่อกรรมการประกาศเริ่มการแข่งขัน เสียงผู้หญิงที่ชัดเจนมากก็ดังมาจากโซนกองเชียร์ของชิชิงะคุอย่างกะทันหัน “สู้เขานะ พี่จ๋า!”

ชินโนะมองไปทางต้นเสียง และเห็นเด็กสาวผมสั้นประบ่า กำลังป้องปากเป็นโทรโข่งและตะโกนเสียงดังลั่น

เมื่อมองไปที่เด็กสาวผู้ร่าเริงคนนี้ ชินโนะก็จำเธอได้ในพริบตา เธอคือ ทาจิบานะ แอน น้องสาวของ ทาจิบานะ คิปเป นั่นเอง

“น่าเสียดายจัง...”

ชินโนะคิดในใจอย่างเสียดาย เด็กสาวแบบนี้ไม่ใช่สเปคที่เขาชอบ สิ่งที่ชินโนะชอบคือผู้หญิงที่อายุมากกว่า...และแน่นอน พวกเธอต้องมีทรวดทรงองค์เอวที่เย้ายวนใจในทุกสัดส่วน...

แปะ แปะ

บนคอร์ท เมื่อได้ยินเสียงน้องสาวเชียร์ ทาจิบานะ คิปเป ที่กำลังเดาะลูกเทนนิสอยู่ ก็ลดจังหวะการเคลื่อนไหวลง และรอยยิ้มอันสดใสก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา

แต่ไม่นาน เขาก็หุบยิ้มและรวบรวมสมาธิทั้งหมดไปที่คอร์ท เขากำลูกเทนนิสที่กระดอนขึ้นมาจากพื้นไว้ในมือซ้าย และหลังจากสูดหายใจเข้าลึก ๆ สายตาของเขาก็ไปหยุดอยู่ที่ โทยามะ คินทาโร ฝั่งตรงข้าม

ในเมื่อเขาตัดสินใจที่จะเดิมพันทุกอย่างแล้ว เขาก็จะพยายามเล่นแมตช์นี้ให้ดีที่สุด ดังนั้น ทาจิบานะ คิปเป จึงไม่ลังเลอีกต่อไปและโยนลูกเทนนิสขึ้นไปในอากาศ

ฟึ่บ...

ในวินาทีที่ลูกร่วงหล่นลงมาตรงหน้า ออร่าสัตว์ป่าสีดำแดงอันไร้ที่สิ้นสุดก็ระเบิดออกมาจากร่างกายของ ทาจิบานะ คิปเป

จากนั้น ความตึงเครียดในทั่วทั้งร่างของเขาก็ทะลักออกมาดั่งกระแสน้ำหลากในวินาทีที่เขาหวดแร็กเก็ต

“เสียงคำรามของราชสีห์ป่า...”

ตู้ม...

ทาจิบานะ คิปเป งัดเอาเทคนิคซิกเนเจอร์ของเขาออกมาใช้ตั้งแต่เริ่มเกม ทันทีที่ลูกหลุดออกจากแร็กเก็ต มันก็แตกแขนงออกเป็นเงาของลูกนับสิบ ทะลักเข้าสู่คอร์ทฝั่งของ โทยามะ คินทาโร

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับเงาของลูกมากมายขนาดนี้ บนใบหน้าของ โทยามะ คินทาโร กลับไม่มีความเคร่งเครียดใด ๆ กลับกัน เขากลับเต็มเปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้น

โดยไม่ลังเลใด ๆ คินทาโรขยับสเต็ปเท้าอย่างรวดเร็ว ภาพติดตาของ โทยามะ คินทาโร นับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นทั่วทั้งคอร์ท และภาพติดตาเหล่านี้ก็หวดเข้าใส่เงาของลูกแต่ละลูกที่ ทาจิบานะ คิปเป ซัดมา ซึ่งดูเหมือนลูกจริงไม่มีผิด

ฟึ่บ... ฟึ่บ... ฟึ่บ...

หลังจากหวดไปหลายครั้ง เมื่อเหลือเงาของลูกเพียงสี่ลูก เสียงกระทบก็ดังมาจากแร็กเก็ตของคินทาโรอย่างกะทันหัน และเงาที่เหลือก็มลายหายไปในพริบตา

ตู้ม...

ด้วยเสียงระเบิดกึกก้อง แสงสีทองก็พุ่งปะทุออกจากแร็กเก็ตของ โทยามะ คินทาโร ครั้งนี้ ลูกรีเทิร์นของคินทาโรก็ไม่ได้ออมมือเช่นกัน เขาหวดไลต์บอลสวนกลับไปโดยตรง

ลูกเทนนิสอัดแน่นไปด้วยพละกำลังอันน่าสะพรึงกลัวอย่างเหลือเชื่อ ออร่าแห่งการทำลายล้างอันรุนแรงพุ่งเข้าบดขยี้ ทาจิบานะ คิปเป อย่างจัง

นอกคอร์ท เมื่อมองดูการโจมตีอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ ทาจิบานะ แอน ที่อยู่ในโซนกองเชียร์ของชิชิงะคุ ก็เอามือปิดปาก ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความหวาดวิตก

ถึงแม้เธอจะอยากตะโกนบอกให้พี่ชายอย่ารับลูกนั้น แต่ ทาจิบานะ แอน ก็รู้ดีว่าพี่ชายของเธอไม่มีทางฟังเธอเมื่อเป็นเรื่องของเทนนิส และเขาจะไม่มีวันหลบการโจมตีอันตรายนั้นบนคอร์ทอย่างแน่นอน

บนคอร์ท ทาจิบานะ คิปเป ก็เป็นอย่างที่ ทาจิบานะ แอน คาดไว้จริง ๆ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับไลต์บอลของคินทาโร เขาไม่เพียงแต่ไม่หลบ แต่มุ่งหน้าเข้าหามันอย่างกระตือรือร้น

จากนั้น เขาก็กัดฟันแน่น ดันออร่าสัตว์ป่าของเขาไปจนถึงขีดจำกัด และหวดแร็กเก็ตเข้าใส่ลูกด้วยสองมือ

“ย้าก...”

เสียงคำรามต่ำดังก้องไปทั่วคอร์ท ในวินาทีที่แร็กเก็ตของ ทาจิบานะ คิปเป สัมผัสกับลูก พลังอันมหาศาลที่น่าสะพรึงกลัวก็พุ่งเข้าจู่โจมทั่วทั้งร่างกายของเขา

ถึงแม้ค่าสถานะพละกำลังแบบห้ามิติของ ทาจิบานะ คิปเป จะอยู่ในระดับท็อปของประเทศ แต่ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็ไม่สามารถหยุดยั้งไลต์บอลไว้ได้

เคร้ง...

คินทาโรเป่าแร็กเก็ตกระเด็นหลุดจากมือของ ทาจิบานะ คิปเป โดยตรง และจากนั้น ลูกก็พุ่งต่อไปด้วยโมเมนตัมที่ไม่ลดลงเลย กระแทกเข้ากับกำแพงด้านหลัง ทาจิบานะ คิปเป อย่างจัง และระเบิดมันจนเป็นรูโหว่ขนาดใหญ่

“15–0 แต้มเป็นของ โทยามะ คินทาโร จากเฮียวเทย์”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล