บทที่ 381 อาโทเบะ...ชินโน นายรู้เยอะจังนะ

บทที่ 381 อาโทเบะ...ชินโน นายรู้เยอะจังนะ

เมื่อกลับมาที่พื้นที่ผู้เล่นของทีมชาติญี่ปุ่น อาคุตสึก็ทิ้งตัวลงนั่งตรงม้านั่งโค้ช ในเวลานี้ ชินโนที่ยืนอยู่ด้านหลังอาคุตสึ ก็ยื่นผ้าขนหนูให้เขา: “ร่างกายเป็นยังไงบ้าง?”

แม้ว่าอาคุตสึจะเพิ่งคว้าชัยชนะมาได้สามเกมรวด แต่การเข้าสู่สภาวะสัมผัสที่แปดก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีผลข้างเคียง มันไม่เพียงแต่กินพละกำลังมหาศาลเท่านั้น แต่ยังสร้างแรงกดดันอย่างหนักต่อกล้ามเนื้อของเขาอีกด้วย

“ฉันไม่เป็นไร...”

คำตอบของอาคุตสึนั้นสั้นกระชับ เขาเพียงแค่ใช้เวลาพัก 90 วินาทีเพื่อฟื้นฟูพละกำลังให้ได้มากที่สุด ท้ายที่สุดแล้ว ในแมตช์ที่มีความเข้มข้นสูงขนาดนี้ โอกาสที่จะให้ร่างกายได้พักหายใจก็ต้องใช้ให้คุ้มค่าที่สุด

ดังนั้น พออาคุตสึพูดจบ เขาก็รีบคว้าเครื่องดื่มเกลือแร่แบบมัลติฟังก์ชันที่อาโทเบะ เคโงะ อีกหนึ่งคนจากเฮียวเทย์ยื่นให้ แล้วจิบไปสองสามอึกเล็ก ๆ ทันที

“อย่าประมาทล่ะ ความแข็งแกร่งของคิว.พี คนนั้นไม่ได้เรียบง่ายขนาดนั้น” แม้ชินโนจะรู้ดีว่าอาคุตสึเป็นประเภทที่จะสู้ยิบตาตราบใดที่ยังมีแรงเหลืออยู่แม้แต่นิดเดียว และไม่มีความจำเป็นต้องพูดอะไรมาก

แต่เพื่อเห็นแก่การคว้าชัยชนะในแมตช์นี้ และเพื่อความสำเร็จอีกขั้นสำหรับเทมเพลตระบบของเขา ชินโนก็ยังคงเอ่ยปากเตือน

“ฉันรู้ แต่ฉันแข็งแกร่งกว่าเขา ผู้ชนะจะต้องเป็นฉันอย่างแน่นอน”

เมื่ออาคุตสึพูดจบ ประกายเย็นชาก็วาดผ่านดวงตาของเขา เขาชำเลืองมองคิว.พี ที่อยู่ฝั่งตรงข้าม ใบหน้าของเขาไม่มีวี่แววของความผ่อนคลายเลย

แม้ว่าเขาจะทำคะแนนนำอยู่ แต่ความแข็งแกร่งที่คู่แข่งแสดงให้เห็นก็ประมาทไม่ได้เลย ยิ่งไปกว่านั้น การถูกจัดให้อยู่ในตำแหน่งเดี่ยวมือ 1 โดยหัวหน้าโค้ชของทีมเยอรมนี ก็พอจะเดาได้ว่าคิว.พี คนนี้จะต้องมีไพ่ตายซ่อนอยู่อย่างแน่นอน

“ฟู่...”

อีกด้านหนึ่ง ในพื้นที่ผู้เล่นของทีมเยอรมนี หลังจากที่คิว.พี รับผ้าขนหนูจากบอร์กมา เขาก็พรูลมหายใจออกมายาวเหยียด

ความแข็งแกร่งที่คู่แข่งแสดงให้เห็นนั้นเหนือกว่าที่เขาประเมินไว้ ไม่ว่าจะเป็นพลัง ความเร็ว พลังระเบิด หรือความเร็วในการตอบสนอง ทุกอย่างแข็งแกร่งกว่าข้อมูลที่เคยวิเคราะห์ไว้มาก

มีความเป็นไปได้เพียงสองอย่างสำหรับความคลาดเคลื่อนกับข้อมูลข่าวกรองนี้: ไม่ก็อาคุตสึออมมือในแมตช์ก่อน ๆ หรือไม่ก็ในช่วงเวลาสั้น ๆ ไม่กี่วันนี้ ความแข็งแกร่งของอาคุตสึได้รับการพัฒนาอย่างก้าวกระโดดจนน่าสะพรึงกลัว...

เกี่ยวกับเรื่องนี้ คิว.พี รู้สึกเอนเอียงไปทางอย่างหลังมากกว่า แม้ว่าเขาจะอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเหลือเชื่อว่าการพัฒนาความแข็งแกร่งอย่างก้าวกระโดดจะเกิดขึ้นได้ในเวลาสั้น ๆ เช่นนี้...

“สภาวะสัมผัสที่แปด อาคุตสึ จิน คงทนได้ไม่นานหรอก ตราบใดที่เราลากให้เขาสู้ยืดเยื้อในแมตช์นี้ ผู้ชนะคนสุดท้ายจะต้องเป็นพวกเราอย่างแน่นอน”

ขณะที่คิว.พี กำลังรู้สึกหนักใจกับความแข็งแกร่งของอาคุตสึ บอร์กก็เดินมาอยู่ข้าง ๆ และพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

ในช่วงสามเกมก่อนหน้านี้ บอร์กได้สังเกตอาคุตสึอย่างระมัดระวัง แม้ว่าพรสวรรค์ทางกายภาพของเด็กหนุ่มคนนี้จะยอดเยี่ยม แต่พละกำลังทางกายภาพของเขายังมีช่องว่างที่ห่างกันมากเมื่อเทียบกับเบียวโดอินที่เคยแข่งกับเขาก่อนหน้านี้

เหตุผลของช่องว่างที่ห่างกันขนาดนี้อาจเป็นเพราะอายุ แต่การขาดพละกำลังความอึดนี้คือจุดอ่อนของอาคุตสึในปัจจุบันจริง ๆ

บอร์กสามารถบั่นทอนกำลังของเบียวโดอินที่มีพละกำลังความอึดมากกว่าได้ และเขาเชื่อว่าคิว.พี ก็สามารถทำเช่นเดียวกันในแมตช์นี้

“เข้าใจแล้วครับ รุ่นพี่เยอร์เกน” หลังจากได้ยินคำพูดของบอร์ก คิว.พี ก็ดูเหมือนจะตระหนักได้ถึงอะไรบางอย่าง และชำเลืองมองอาคุตสึที่อยู่ฝั่งตรงข้ามด้วยหางตา

หลังจากได้ยินคำตอบของคิว.พี บอร์กก็พยักหน้าเล็กน้อยและพูดต่อ: “เล่นให้เป็นอิสระ ตอนนี้สิ่งที่นายต้องคิดไม่ใช่การทำคะแนน แต่เป็นการลากเขาลงมา เหมือนกับตอนที่คู่แข่งยังไม่ได้เปิดใช้งานสัมผัสที่แปด...เล่นสงครามยืดเยื้อซะ”

“อืม เข้าใจแล้วครับ”

คิว.พี น้อมรับคำแนะนำของบอร์กอย่างถ่อมตน และในเวลานี้ เวลาพัก 90 วินาทีก็สิ้นสุดลง และกรรมการก็เริ่มประกาศให้ผู้เล่นกลับลงสู่คอร์ต

ไม่นาน ผู้เล่นทั้งสองก็กลับมาประจำที่ เกมที่สี่ของเซ็ตแรกเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง โดยคิว.พี ของทีมเยอรมนีเป็นฝ่ายเสิร์ฟ

ปึก... ปึก... หลังจากเดาะลูกเทนนิสสองสามครั้ง คิว.พี ก็มองไปที่อาคุตสึฝั่งตรงข้ามด้วยสายตาที่เรียบเฉย และจากนั้น รัศมีอันเจิดจ้าก็แผ่ออกมาจากร่างกายของเขาอย่างกะทันหัน

“นั่นมัน สุดยอดสมบูรณ์แบบ (เทนิมุโฮ โน คิวะมิ) นี่...” ในพื้นที่ผู้เล่นของทีมชาติญี่ปุ่น ชิราอิชิ คุราโนะสึเกะ, ชิโตเสะ เซ็นริ และคนอื่น ๆ ร้องอุทานด้วยความประหลาดใจ

เทซึกะที่อยู่ข้าง ๆ ก็มีประกายแสงวาบผ่านแว่นตาของเขา เขาพบว่า สุดยอดสมบูรณ์แบบ ของคิว.พี คนนี้ไม่ได้มีออร่าเหมือนกับของ โอนิ จูจิโร่

“นี่คือหนึ่งในรูปแบบของ สุดยอดสมบูรณ์แบบ ในหมู่ผู้เล่นชาวยุโรป มันถูกเรียกว่า ‘แสงแห่งความโดดเดี่ยว’ เฉพาะผู้ที่เคยสัมผัสจุดกำเนิดของพลังและเข้าใจถึงความไม่แน่นอนของขีดจำกัดเท่านั้น ถึงจะสามารถปลุกความสามารถนี้ขึ้นมาได้” เมื่อได้ยินเด็กม.ต้นสองสามคนตรงนั้นกำลังสงสัยและไม่แน่ใจ ชินโนก็แสดงความเชี่ยวชาญแบบ "อาจารย์ไก" ของเขาอีกครั้ง อธิบายให้ทุกคนฟังว่าท่านี้มีที่มาที่ไปอย่างไร

เมื่อได้ยินคำพูดของชินโน ชิราอิชิ, ชิโตเสะ และคนอื่น ๆ ก็นึกถึงสิ่งที่เคยพูดถึงในอดีตเกี่ยวกับสามวิธีในการเข้าสู่ สุดยอดสมบูรณ์แบบ และแสงแห่งความโดดเดี่ยวนี้ก็คือหนึ่งในนั้น

และรุ่นพี่โอนิ จูจิโร่ ในทีมของพวกเขาก็ครอบครองหนึ่งในรูปแบบของแสงเช่นกัน: แสงแห่งความทรหด

“ชินโน แสงแห่งความทรหดของรุ่นพี่โอนิ เทียบกับแสงแห่งความโดดเดี่ยวนี้แล้วเป็นยังไงบ้าง?” นับตั้งแต่ก้าวเข้าสู่ สภาวะไร้อัตตา (มุ งะ โน เคียวจิ) ชิโตเสะ เซ็นริ ก็เกิดความสนใจใน สุดยอดสมบูรณ์แบบ อย่างมาก เขาเองก็อยากจะเข้าสู่อาณาเขตนี้เช่นกัน

ดังนั้น ชิโตเสะจึงอยากรู้จริง ๆ ว่าในบรรดาสามรูปแบบของแสง แบบไหนแข็งแกร่งกว่าหรืออ่อนแอกว่ากัน

เมื่อชิโตเสะพูดจบ ทุกคนก็หันสายตาไปที่ชินโน

เมื่อเห็นเช่นนี้ สีหน้าของชินโนก็ยังคงสงบนิ่งอย่างยิ่ง และเขาตอบอย่างเรียบเฉย: “รูปแบบแสงทั้งสามแบบของ สุดยอดสมบูรณ์แบบ ไม่ได้มีความแตกต่างเรื่องความเหนือกว่าหรือด้อยกว่า อย่างไรก็ตาม คนที่ใช้ท่านี้ต่างหากที่มีความแตกต่างเรื่องความแข็งแกร่ง”

เมื่อชินโนพูดจบ ทุกคนก็เข้าใจความหมายที่ซ่อนอยู่ในคำพูดของเขาทันที และรู้สึกว่าสิ่งที่ชินโนพูดนั้นถือเป็นสัจธรรมอันลึกซึ้ง

ท่าเดียวกัน เมื่ออยู่ในมือของคนที่แข็งแกร่งกว่า ย่อมต้องกลายเป็นทรงพลังยิ่งกว่าอย่างเป็นธรรมชาติ

ทันทีที่ชินโนพูดจบและมองกลับไปที่คอร์ต อาโทเบะที่อยู่ข้าง ๆ ก็กำลังมองชินโนตั้งแต่หัวจรดเท้า

ฮาคิสังเกตการณ์ของชินโนทำงานอย่างเงียบ ๆ ตลอดเวลา เขาสัมผัสได้ทันทีว่าอาโทเบะกำลังมองเขาอยู่ แต่เขาไม่ได้หันสายตาไปไหน ยังคงจ้องมองไปที่คอร์ต ขณะที่ถามอาโทเบะว่า: “มีอะไรเหรอ? ทำไมนายถึงมองฉันแบบนั้นล่ะ?”

อาโทเบะรู้ว่าชินโนกำลังถามเขา ดังนั้นในเวลานี้ เขาจึงถามคำถามที่อยู่ในใจออกมา: “ชินโน ทำไมนายถึงรู้เยอะจังล่ะ?”

เมื่อฟังคำพูดของอาโทเบะ ชินโนก็รู้สึกอึดอัดเล็กน้อย แต่เขาก็ยังคงสร้างข้ออ้างส่งเดชไป: “ก็เพราะฉันคือ ชินโน ชินอิจิ ไง...”

“ชิ...” สำหรับคำตอบของชินโน อาโทเบะรู้สึกว่ามันเป็นคำตอบที่หยิ่งยโสมาก เพียงเพราะชื่อชินอิจิ ก็เลยรู้เยอะงั้นเหรอ?

หมอชินโนนี่ต้องปิดบังความลับอะไรบางอย่างจากเขาอยู่แน่ ๆ

อย่างไรก็ตาม อาโทเบะก็ไม่ได้ซักไซ้ไล่เลียงอะไรอีก เพราะบนคอร์ต คิว.พี ได้เสิร์ฟลูกเทนนิสออกไปแล้ว

ปัง... ลูกเสิร์ฟนี้ ภายใต้การเสริมพลังของ สุดยอดสมบูรณ์แบบ ความเร็วเกือบจะถึงขีดจำกัด แม้ว่ามันจะไม่เร็วเท่า มัคเสิร์ฟ ของ โอจิ สึกิมิตสึ แต่มันก็ไม่ได้อ่อนแอไปกว่าท่าไม้ตายระดับโลกของเบียวโดอินอย่าง กระทิงสเปน เลย

แต่ถึงกระนั้น ลูกเสิร์ฟนี้ก็ยังคงถูกสกัดโดยอาคุตสึ ซึ่งเปิดใช้งาน สัญชาตญาณสัตว์ป่า และ สัมผัสที่แปด พร้อมกัน ทันใดนั้น อาคุตสึซึ่งร่างกายเคลื่อนไหวราวกับภูตผี ก็สวิงแร็กเกตห้าครั้งติดต่อกัน ตีโต้ลูกเสิร์ฟที่เร็วอย่างเหลือเชื่อของคิว.พี กลับไปโดยตรง

บูม... อาคุตสึตีเงาลูกออกไปห้าสาย ภาพติดตาแต่ละสายนั้นแยกไม่ออกจากลูกจริง หลังจากบินข้ามคอร์ตไปแล้ว พวกมันก็ตกลงไปตามทิศทางต่าง ๆ รอบคอร์ต

เมื่อมองดูเงาลูกทั้งห้าสายที่กำลังบินเข้ามา คิว.พี ก็ไม่ได้นิ่งดูดาย ในทางกลับกัน เขาเร่งฟุตเวิร์กของเขาจนถึงขีดจำกัดสูงสุด แล้วเริ่มไล่ตามเงาลูกที่กระจัดกระจายไปทั่ว

ท่าทางนี้คือความตั้งใจที่จะรีเทิร์นเงาลูกทั้งห้าสายกลับไป...

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าความเร็วเท้าของเขาจะเร็วขึ้นภายใต้การเสริมพลังของ สุดยอดสมบูรณ์แบบ แต่เขาก็ยังคงล้มเหลวในการรีเทิร์นเงาลูกที่กระจัดกระจายไปทั่วคอร์ตกลับไปได้ทั้งหมด...

ดังนั้น หลังจากซัดเงาลูกไปได้สามลูกรวด ลูกเทนนิสของจริงจากเงาลูกที่เหลืออีกสองลูก ก็ตกลงพื้นและกระดอนออกนอกเส้นไปแล้ว...

“0–15 พอยต์ของทีมชาติญี่ปุ่น”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน