บทที่ 251 เด็กมัธยมต้นสมัยนี้น่ากลัวชะมัด

สิ้นเสียงของโค้ชคุโรเบะ เท็ตสึกะ จากฝั่งเด็กมัธยมต้นก็ก้าวลงสู่คอร์ตโดยไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย

แม้ใบหน้าของเขาจะยังคงเรียบเฉยเมื่อต้องเผชิญหน้ากับผู้เล่นจากคอร์ตหมายเลข 1 แห่งค่ายฝึก U-17 แต่ลึกๆ แล้วเขากลับรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก

ช่วงเริ่มต้นของการแข่งขัน ชินโนะได้เตือนทุกคนเกี่ยวกับเหล่ายอดฝีมือระดับท็อปในคอร์ตหมายเลข 1 และ ทาเนงาชิมะ ชูจิ ก็คือหนึ่งในนั้น เท็ตสึกะมักจะตั้งตารอคอยที่จะได้ดวลกับคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งเสมอ

แตกต่างจากเท็ตสึกะในไทม์ไลน์ดั้งเดิม ผู้ซึ่งมีความสุขุม เยือกเย็น จริงจัง และมีมาดของผู้นำอย่างแท้จริง... เท็ตสึกะในเวอร์ชันปัจจุบันนี้แตกต่างออกไป แม้ว่าเขาจะยังคงเย็นชาราวกับภูเขาน้ำแข็ง แต่เขากลับมีความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะแข็งแกร่งขึ้น และมีความทะเยอทะยานอย่างเปี่ยมล้นต่อเส้นทางเทนนิสของตนเอง

อีกด้านหนึ่ง ทาเนงาชิมะ ชูจิ เดินลงสนามมาโดยมีเสื้อแจ็คเก็ตพาดไว้บนบ่าข้างหนึ่งลวกๆ ดูท่าทางไม่ยี่หระและดูเหมือนจะไม่ใส่ใจกับการแข่งขันเลยสักนิด

เมื่อเห็นทาเนงาชิมะ ชูจิ ในสภาพนั้น ซานาดะ ที่อยู่ในพื้นที่ของเด็กมัธยมต้นแทบอยากจะตะโกนออกไปว่า "ย่อหย่อนเกินไปแล้ว!" แต่เมื่อนึกถึงความแข็งแกร่งของทาเนงาชิมะที่เขาเคยประจักษ์แก่สายตาที่หน้าผาแห่งใจ เขาก็ต้องกลืนคำพูดเหล่านั้นลงคอไป

ท้ายที่สุดแล้ว คนเราย่อมไม่มีสิทธิ์ไปเทศนาสั่งสอนคนที่มีความแข็งแกร่งเหนือกว่าตัวเองไปไกลลิบ

ยูกิมูระ ฟูจิ และคนอื่นๆ มองไปที่ทาเนงาชิมะ ชูจิ ที่ลงสู่สนามด้วยสายตาที่แฝงความเคร่งเครียด นี่คือบุคคลที่ชินโนะได้แนะนำให้รู้จักเป็นพิเศษก่อนเริ่มการแข่งขัน...หมายเลข 2 ของ U-17 หนึ่งในผู้เล่นระดับโลกแห่งคอร์ตหมายเลข 1

พวกเขารู้ดีว่าในแมตช์นี้ เท็ตสึกะจะต้องเผชิญกับความท้าทายที่ไม่เคยมีมาก่อน เพราะนี่คือผู้เล่นระดับโลกคนที่สองที่เขาต้องรับมือ ถัดจากคนแรกอย่าง ชินโนะ ชินอิจิ

เปิดฉากการดวล

บนคอร์ต ทั้งสองคนยืนเผชิญหน้าและประเมินกันและกัน

เท็ตสึกะไม่ได้ประมาทรุ่นพี่ตรงหน้าเพียงเพราะรูปลักษณ์ภายนอกที่ดูชิลๆ ของเขา ตรงกันข้าม คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันเล็กน้อยพร้อมกับสัมผัสได้ถึงความตื่นเต้นที่ก่อตัวขึ้น

คู่ต่อสู้คือผู้เล่นหมายเลข 2 ของ U-17 ที่มีความแข็งแกร่งระดับโลก และด้วยเหตุนี้ เท็ตสึกะจึงยิ่งกระหายที่จะแข่งขันกับยอดฝีมือระดับนี้ให้รู้ดำรู้แดง

ทาเนงาชิมะ ชูจิ เองก็รู้สึกสนใจในตัวเท็ตสึกะเช่นกัน ท้ายที่สุดแล้ว เด็กหนุ่มหน้าตายราวกับภูเขาน้ำแข็งคนนี้ ได้รับการยกย่องในนิตยสารเทนนิสชื่อดังหลายฉบับว่าเป็นอัจฉริยะอันดับสองของวงการมัธยมต้น รองจากชินโนะ ชินอิจิ

เขาอยากจะทดสอบด้วยตัวเองว่า เท็ตสึกะ คุนิมิตสึ คู่ควรกับเกียรตินี้หรือไม่

ไม่นาน ทั้งสองก็เริ่มเสี่ยงทายแดนที่หน้าเน็ต เดิมทีทาเนงาชิมะอยากจะแกล้งหยอกเท็ตสึกะด้วยการชวนเป่ายิ้งฉุบ แต่เท็ตสึกะกลับเมินเขาอย่างสมบูรณ์แบบ

ท้ายที่สุด หลังจากการโยนเหรียญ เท็ตสึกะก็เดินตรงไปที่เส้นท้ายคอร์ต ส่วนทาเนงาชิมะเมื่อเห็นดังนั้นก็ไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากต้องเดินกลับไปที่แดนของตัวเองด้วยท่าทางหงอยๆ เล็กน้อย

"การแข่งขันเริ่มขึ้น ตัวแทนมัธยมต้น เท็ตสึกะ คุนิมิตสึ เป็นฝ่ายเสิร์ฟก่อน"

สิ้นเสียงของกรรมการ ทั้งสนามก็ตกอยู่ในความเงียบงัน สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่คอร์ต

ป๊อก... ป๊อก...

เท็ตสึกะเดาะลูกเทนนิสเบาๆ สังเกตตำแหน่งของทาเนงาชิมะที่อยู่อีกฝั่ง ก่อนจะโยนลูกบอลขึ้นไปในอากาศสูงลิ่ว ทันใดนั้น ออร่าสีขาวก็พวยพุ่งออกมาจากร่างกายของเขา ค่อยๆ ไหลไปรวมและพันรอบแขนซ้าย จากนั้นเขาก็กระโดดขึ้นสูง ง้างแร็กเก็ต และตบลูกลงมาด้วยแรงเหวี่ยงอันมหาศาล

ปัง...

ด้วยเสียงราวกับระเบิด ลูกเทนนิสพุ่งแหวกลม ก่อตัวเป็นวิถีโค้งอันสมบูรณ์แบบพุ่งข้ามไปยังฝั่งตรงข้าม

ทันทีที่เท็ตสึกะเริ่มลงมือ เขาก็ปลดปล่อย ผลแห่งการฝึกฝนร้อยพันประการ ออกมาทันที เขารู้ดีว่าเมื่อเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้คนนี้ เขาต้องใช้พลังเต็มที่ตั้งแต่เริ่มต้น

เหล่าเด็กมัธยมต้นไม่ได้แปลกใจเลยที่เท็ตสึกะทุ่มสุดตัวตั้งแต่แรก เพราะหลังจากที่เขาได้ดวลกับชินโนะในการแข่งขันระดับโตเกียว เขาก็ใส่เต็มกำลังกับคู่ต่อสู้ทุกคนเสมอ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงแมตช์ในวันนี้ ที่อีกฝ่ายคือหมายเลข 2 ของ U-17 ผู้เล่นระดับโลกตัวจริงเสียงจริง

ตึก... ตึก...

แม้ว่าลูกเสิร์ฟของเท็ตสึกะจะทรงพลังและมีจุดตกที่รับยากมาก แต่ฟุตเวิร์กของทาเนงาชิมะก็ไม่ได้ช้าเลย เพียงไม่กี่ก้าว เขาก็มาถึงตรงหน้าลูกเทนนิส หลังจากเหลือบมองตำแหน่งของเท็ตสึกะ เขาก็ตวัดแร็กเก็ต ส่งลูกบอลพุ่งกลับไปยังอีกด้านของคอร์ต

ปัง...

"สมแล้วที่เป็นหมายเลข 2 ของ U-17!"

คนอื่นๆ อาจจะแค่ทึ่งกับการตีโต้ที่หมดจดของทาเนงาชิมะ แต่เหล่ายอดฝีมือระดับท็อปในหมู่เด็กมัธยมต้นสังเกตเห็นว่า ในวินาทีที่ทาเนงาชิมะตีลูกกลับไป พลังและสปินที่เท็ตสึกะอัดใส่มาในลูกเทนนิส... ถูกลบล้างไปจนเกือบหมด

"เทคนิคนี้ร้ายกาจมาก สไตล์เทนนิสของรุ่นพี่ทาเนงาชิมะดูเหมือนจะข่มเทคนิคที่ใช้สปินโดยธรรมชาติเลย" ฟูจิหรี่ตาลงเล็กน้อย ตั้งแต่วินาทีที่ทาเนงาชิมะรับลูก เขาก็ตระหนักถึงความแข็งแกร่งในเทคนิคของอีกฝ่าย

โดยเฉพาะวิธีการสลายสปินและลดทอนพลังนั้น ถือว่ายอดเยี่ยมไร้ที่ติ

ชินโนะเองก็ประหลาดใจที่ได้เห็นฉากนี้ เพราะสิ่งที่ทาเนงาชิมะใช้ยังไม่ใช่ท่าไม้ตายก้นหีบอย่าง จิเมย์มุ (ความว่างเปล่า) ด้วยซ้ำ มันเป็นเพียงเทคนิคเทนนิสล้วนๆ ของเขาเท่านั้น

การปะทะกันของขั้วตรงข้าม

เมื่อมองดูลูกเทนนิสที่พุ่งเข้ามา เท็ตสึกะก็เร่งจังหวะฟุตเวิร์กของตัวเอง หลังจากตามลูกทัน เขาก็ตวัดแร็กเก็ตอย่างรวดเร็วอีกครั้ง

ปัง...

ในช็อตนี้ เท็ตสึกะเพิ่มแรงเข้าไปอีกภายใต้ผลของ ผลแห่งการฝึกฝนร้อยพันประการ และสปินที่เขาใส่เข้าไปก็ยิ่งน่าทึ่งมากขึ้น

อันที่จริง ตอนที่เขาเสิร์ฟลูกแรก เขาได้แอบใช้ อาณาเขตเท็ตสึกะ ไปแล้ว แต่เนื่องจากสปินของลูกถูกทาเนงาชิมะฝั่งตรงข้ามสลายไปจนเกือบหมด อาณาเขตเท็ตสึกะจึงไม่สามารถก่อตัวขึ้นได้

เท็ตสึกะรู้ดีว่าเมื่อต้องต่อสู้กับยอดฝีมือระดับท็อปอย่างทาเนงาชิมะ การจะสร้างอาณาเขตเท็ตสึกะไม่ใช่เรื่องง่าย เขาทำได้เพียงใส่สปินเข้าไปในลูกเทนนิสอย่างต่อเนื่อง เพื่อหวังให้ค่อยๆ ก่อตัวเป็นอาณาเขตขึ้นมา

เมื่อมองลูกเทนนิสที่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว ทาเนงาชิมะก็ไม่ได้มีท่าทีตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขาก้าวเพียงไม่กี่ก้าวก็ไล่ตามลูกได้ทัน จากนั้นก็เล็งไปที่ลูกแล้วหวดลูกไดร์ฟแบบรีเวิร์สสวนกลับไป

ปัง...

ลูกเทนนิสพุ่งแหวกลมราวกับลำแสงสีส้ม ตรงดิ่งไปยังอีกด้านของเท็ตสึกะอย่างรวดเร็ว

อย่างไรก็ตาม การตอบสนองของเท็ตสึกะก็รวดเร็วไม่แพ้กัน แทบจะในวินาทีที่ลูกบอลลอยออกจากแร็กเก็ตของทาเนงาชิมะ เท้าของเขาก็ขยับแล้ว

เขาวิ่งไปข้างหน้าสั้นๆ และหลังจากที่ลูกกระทบพื้น เท็ตสึกะก็ตั้งแร็กเก็ตทำมุม 70 องศา แล้วสไลซ์เฉือนลูกในแนวนอน

ปัง...

ลูกเทนนิสลอยออกไป วาดเป็นเส้นโค้งสั้นๆ ในอากาศ เฉียดขอบเน็ตพอดีในจังหวะที่มันกำลังจะตกลงในแดนของคู่ต่อสู้

"ดรอปช็อตศูนย์องศา งั้นเหรอ?"

เมื่อมองลูกที่กำลังจะตก ดวงตาของทาเนงาชิมะก็แคบลงเล็กน้อย ท่าไม้ตายบางอย่างของเท็ตสึกะไม่ใช่ความลับในค่าย U-17 และทาเนงาชิมะย่อมรู้เรื่องนี้ดี

ดังนั้น เมื่อเห็นลูกนี้กำลังจะตกลงพื้น เขาก็มั่นใจได้ทันทีว่าช็อตนี้คือหนึ่งในท่าไม้ตายของเท็ตสึกะอย่างแน่นอน

ความคิดแล่นผ่านหัว ทาเนงาชิมะเร่งฟุตเวิร์กอย่างฉับพลัน ในเสี้ยววินาทีก่อนที่ลูกบอลจะสัมผัสพื้น เขาก็กดแร็กเก็ตลงต่ำ ช้อนใต้ลูกเทนนิส แล้วงัดมันขึ้นมาจากล่างขึ้นบนโดยตรง

ปัง...

แม้ว่าการงัดลูกของทาเนงาชิมะในครั้งนี้จะดูเหมือนลูกไดร์ฟมากกว่า แต่ลูกเทนนิสก็ลอยขึ้นไปได้สูงพอสมควร

เมื่อมองลูกเทนนิสที่ลอยโด่ง เท็ตสึกะก็กระโดดขึ้นทันที และใช้แขนซ้ายที่ถูกห่อหุ้มด้วย ผลแห่งการฝึกฝนร้อยพันประการ ตบมันลงมาอย่างหนักหน่วง

ปัง...

เสียงปะทะดังสนั่น ภายใต้การเสริมพลัง ลูกเทนนิสเปรียบเสมือนดาวตกที่พุ่งหลาวลงมาจากที่สูงด้วยความเร็วสูง

"เขาได้แต้มแล้ว..."

เด็กมัธยมต้นหลายคน เมื่อเห็นเท็ตสึกะใช้พลังสูงสุดในการตบลูก ต่างก็มีสีหน้าตื่นเต้น โดยเฉพาะกลุ่มจากยามาบุกิ ที่มั่นใจเต็มเปี่ยมว่ากัปตันของพวกเขาจะต้องคว้าแต้มนี้ไปได้แน่

"นายแข็งแกร่งอย่างกับสัตว์ประหลาดจริงๆ น่ากลัวชะมัด..." แต่บนคอร์ต ทาเนงาชิมะกลับยิ้มบางๆ "แต่อย่างไรก็ตาม สำหรับฉัน ลูกแบบนี้ไม่ได้สร้างภัยคุกคามอะไรเลยสักนิด!"

สิ้นคำพูด ทาเนงาชิมะก็รวบรวมพลังระเบิดไปที่ปลายเท้า เพียงแค่การเคลื่อนไหวแวบเดียว เขาก็มาดักรออยู่ตรงหน้าลูกเทนนิสแล้ว จากนั้นเขาก็สไลซ์ลูกในแนวนอน และลูกตบอันทรงพลังของเท็ตสึกะก็ถูกสปินที่เขาใส่เข้าไปหักล้างพลังไปจนเกือบหมดในพริบตา

ปัง...

ลูกเทนนิสถูกทาเนงาชิมะตีไปตกที่ด้านหลังของเท็ตสึกะโดยตรง ในขณะที่เท็ตสึกะซึ่งยังคงอยู่หน้าเน็ตไม่ได้ขยับเท้าเลยแม้แต่น้อย

"ดูเหมือนแต้มนี้ทาเนงาชิมะจะเป็นคนได้ไปนะ" บันริกิ สมาชิกคอร์ตหมายเลข 1 พูดขึ้นช้าๆ ตอนนี้เขารู้สึกโชคดีมากที่โค้ชไม่ได้จับคู่ให้เขาต้องลงแข่งกับพวกเด็กมัธยมต้น ไม่เช่นนั้น เขาคงถูกเด็กพวกนี้กวาดล้างแบบเดียวกับคิมิจิมะและโทโนะแน่ๆ

แต่อิริเอะที่อยู่ข้างๆ กลับส่ายหน้าเบาๆ "ไม่หรอก แต้มนี้ยังไม่จบ"

ทันทีที่อิริเอะพูดจบ กระแสลมหมุนวนรุนแรงก็ก่อตัวขึ้นใต้เท้าของเท็ตสึกะ จากนั้นลูกเทนนิสที่กำลังจะลอยออกไป ก็ดูเหมือนจะถูกดึงดูดให้ลอยกลับมาหาเท็ตสึกะอย่างควบคุมไม่ได้

อาณาเขตเท็ตสึกะ ปรากฏขึ้นบนคอร์ตอีกครั้ง!

อย่างไรก็ตาม การก่อตัวของอาณาเขตในครั้งนี้เป็นไปอย่างยากลำบาก หากไม่ใช่เพราะทาเนงาชิมะต้องรีบรับลูก ดรอปช็อตศูนย์องศา ประกอบกับแรงและสปินพิเศษที่เท็ตสึกะอัดเข้าไปในลูกตบ ซึ่งทาเนงาชิมะยังสลายมันได้ไม่หมด อาณาเขตเท็ตสึกะก็คงไม่สามารถก่อตัวได้เร็วขนาดนี้

"ไม่น่าเชื่อเลยว่า ขนาดโดนทาเนงาชิมะลดทอนสปินและพลังไปขนาดนั้นแล้ว เขายังสามารถสร้างอาณาเขตได้อีก" บันริกิรู้สึกเหลือเชื่อเมื่อเห็นภาพนี้

บนคอร์ต หลังจากลูกเทนนิสลอยมาตรงหน้าเท็ตสึกะ เขาก็ใช้พลังของ ผลแห่งการฝึกฝนร้อยพันประการ ตีสวนกลับไปทันที พร้อมกับเพิ่มสปินให้หนักหน่วงยิ่งขึ้น เพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้กับอาณาเขตเท็ตสึกะของเขา

"คิดไม่ถึงเลยว่าทุกกระบวนท่าจะมีแผนสำรองเตรียมไว้เสมอ สมแล้วที่เป็นสัตว์ประหลาดในหมู่เด็กมัธยมต้น น่ากลัวจริงๆ"

แม้ปากจะบอกว่าเท็ตสึกะน่ากลัว แต่ฟุตเวิร์กของเขากลับไม่ช้าลงเลยแม้แต่น้อย เพียงไม่กี่ก้าว เขาก็ตามลูกเทนนิสได้ทันอย่างรวดเร็ว

จากนั้นเขาก็ยื่นแร็กเก็ตออกไปปะทะกับลูกเทนนิส เมื่อสัมผัสได้ถึงสปินอันหนักหน่วงและน่าสะพรึงกลัวบนลูก ทาเนงาชิมะ ชูจิ ก็เผยรอยยิ้มบางๆ "นี่คืออาณาเขตเท็ตสึกะสินะ? แต่ว่านะ ท่านี้มันใช้กับฉันไม่ได้ผลหรอก!"

เป็นที่ยอมรับว่า อาณาเขตเท็ตสึกะนั้นทรงพลังมากและสามารถควบคุมทิศทางการตีของคู่ต่อสู้ได้ แต่ครั้งนี้ เท็ตสึกะต้องมาเจอกับ "ดาวข่ม" ของเทนนิสสายสปิน สำหรับคนอื่น อาณาเขตเท็ตสึกะอาจเป็นกระบวนท่าที่ไร้เทียมทาน แต่สำหรับทาเนงาชิมะ มันไม่ใช่ท่าที่ทำลายไม่ได้

ท้ายที่สุดแล้ว แก่นแท้ของอาณาเขตนี้คือ "การหมุน (สปิน)" ดังนั้น ในทำนองเดียวกัน ตราบใดที่สามารถตีลูกด้วยสปินที่ตรงกันข้ามในระดับที่มากพอเพื่อหักล้างกันได้ อาณาเขตก็จะพังทลายลงไปเองตามธรรมชาติ

ด้วยเหตุนี้ หลังจากที่คิดได้ ทาเนงาชิมะก็ดึงแร็กเก็ตสวนไปในทิศทางตรงกันข้ามโดยตรง อัดสปินแบบย้อนกลับอันทรงพลังเข้าไปในลูกเทนนิส สปินย้อนกลับนี้เข้าปะทะกับสปินของอาณาเขต และลบล้างการหมุนของอาณาเขตเท็ตสึกะไปในพริบตา!

ปัง...

ลูกเทนนิสถูกทาเนงาชิมะตีกลับไป มันดูเป็นลูกธรรมดาๆ มาก แต่หลังจากตกกระทบพื้น มันไม่ได้ลอยกลับไปหาเท็ตสึกะอีก แต่ยังคงรักษาวิถีพุ่งตรงไปตามปกติ

"เขาทำลายอาณาเขตเท็ตสึกะได้ในการตีเพียงครั้งเดียว..."

สีหน้าของอาโตเบะเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาเคยเจ็บปวดกับกระบวนท่านี้ของเท็ตสึกะมามากพอแล้ว เขาจึงรู้ดีถึงความร้ายกาจของมัน แต่ทาเนงาชิมะ ชูจิ คนนี้กลับทำลายมันได้ด้วยการตีเพียงลูกเดียว ลองจินตนาการดูสิว่าความแข็งแกร่งด้านเทนนิสของคนคนนี้จะน่าสะพรึงกลัวขนาดไหน

แม้ว่าอาณาเขตจะถูกทำลายและเท็ตสึกะต้องตกเป็นฝ่ายวิ่งไล่ตามลูก แต่ฟุตเวิร์กของเขาก็ไม่ได้ช้าลง เขาตามลูกเทนนิสได้ทันอย่างง่ายดาย หลังจากมาถึงตรงหน้าลูก แสงสว่างก็เปล่งประกายออกมาจากร่างของเท็ตสึกะอีกครั้ง พร้อมกับที่เขาจ้องมองไปยังทาเนงาชิมะ ชูจิ ในฝั่งตรงข้าม

บนอัฒจันทร์ หลายคนจากกลุ่มยามาบุกิมีสีหน้าประหลาดใจ คิคุมารุและเซ็นโงคุตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้น "มันมาแล้ว! นั่นมัน 'ประกายปัญญาแห่งการตระหนักรู้' ของเท็ตสึกะนี่นา!"

ไม่ใช่แค่กลุ่มยามาบุกิที่ตื่นเต้น แต่เด็กมัธยมต้นคนอื่นๆ ต่างก็มองไปที่เท็ตสึกะบนคอร์ตด้วยความคาดหวัง

พวกเขากำลังรอ... รอให้เท็ตสึกะทำการพยากรณ์ล่วงหน้าแบบเด็ดขาด ทว่าเท็ตสึกะที่อยู่บนคอร์ต หลังจากจ้องมองทาเนงาชิมะ ชูจิ อีกฝั่งหนึ่ง สีหน้าที่เคยเย็นชาราวกับภูเขาน้ำแข็งของเขาก็พลันเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง

เพราะภาพความคืบหน้าของการแข่งขันที่ถูกจำลองโดยสภาวะการตระหนักรู้นั้น มันไร้ที่สิ้นสุด... ราวกับว่าการตีโต้แย่งชิงแต้มนี้ ถูกกำหนดมาให้ดำเนินต่อไปตลอดกาล...