บทที่ 220 บุตรแห่งโชคชะตา (ฟรี)

บทที่ 220 บุตรแห่งโชคชะตา

หยางเอี๋ยนหัวเราะอย่างสติแตก "หึหึ พวกแกไม่น่าทำให้ฉันโกรธเลย ต่อไปนี้ สิ่งที่พวกแกจะได้รับคือประสบการณ์ที่น่ากลัวยิ่งกว่าความตายหนึ่งหมื่นเท่า!"

เหยียนหรูอวี้พูดอย่างร้อนใจ "เร็วเข้า มู่เฉิน นายรีบหนีไปเถอะ ถ้าไม่ไปตอนนี้จะไม่ทันแล้ว!"

เหยียนหรูอวี้รู้ตัวว่าขาเธอบาดเจ็บ หนีก็หนีไม่รอด จึงคิดเสียสละตัวเองเพื่อถ่วงเวลาให้มู่เฉินหนีไป

หยางเอี๋ยนยิ้ม "สายไปแล้ว"

ถัดมา

ซากปีศาจชีวะอ้าปากกว้าง ภายในปากมีฟันแหลมคมเต็มไปหมด ในช่องปากเต็มไปด้วยน้ำเลือดที่มีฤทธิ์กัดกร่อนอย่างรุนแรง มันคำรามออกมาอย่างเงียบงัน ดวงตาที่ว่างเปล่าจ้องมองมู่เฉินและเหยียนหรูอวี้อย่างไม่วางตา

จากนั้น มู่เฉินก็ยกมือขึ้น ใช้ทักษะ【ดรรชนีทำลายล้าง】สังหารมันในทันที

ซากปีศาจชีวะตาย ตายอย่างรวดเร็วและหมดจด

หยางเอี๋ยนถึงกับอึ้ง เหยียนหรูอวี้ก็ยืนนิ่งอยู่กับที่ด้วยความงุนงง

ม้วนคัมภีร์อัญเชิญซากปีศาจชีวะ เป็นของที่บุตรแห่งโชคชะตาคนหนึ่งขององค์กร นำกลับมาจากโลกแสงแห่งรุ่งอรุณ

ซากปีศาจชีวะที่มันอัญเชิญออกมานั้น มีพลังต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัว

องค์กรศูนย์กลางศักดิ์สิทธิ์เคยทำการทดลอง โดยการนำมังกรโคโมโดที่ดุร้ายที่สุดในโลก 3 ตัว ไปขังไว้ในห้องเดียวกันกับซากปีศาจชีวะ

เพียงพริบตาเดียว ซากปีศาจชีวะก็สังหารมังกรโคโมโดทั้ง 3 ตัวนั้นในทันที

อาวุธปืนที่มนุษย์สร้างขึ้น ไม่ว่าจะเป็นปืนหรือกระสุน ก็สร้างความเสียหายให้กับซากปีศาจชีวะได้อย่างจำกัด มันแทบจะเรียกได้ว่าคงกระพัน

สัตว์ประหลาดที่น่ากลัวเช่นนี้ ควบคุมได้ยากมาก

เคยเกิดเหตุการณ์ที่มันทำร้ายผู้ที่อัญเชิญมันขึ้นมา

ดังนั้น 【ม้วนคัมภีร์อัญเชิญซากปีศาจชีวะ】จึงเป็นสิ่งต้องห้ามในองค์กรศูนย์กลางศักดิ์สิทธิ์

เหยียนหรูอวี้ก็ไม่รู้ว่าหยางเอี๋ยนได้สิ่งต้องห้ามนี้มาได้อย่างไร

ตอนแรก เมื่อเห็นหยางเอี๋ยนอัญเชิญซากปีศาจชีวะออกมา

เหยียนหรูอวี้ก็สิ้นหวังแล้ว

แต่เธอไม่คิดว่ามู่เฉินจะแข็งแกร่งขนาดนี้ สามารถสังหารซากปีศาจชีวะได้อย่างง่ายดาย

ด้วยความตื่นเต้น ใบหน้าที่งดงามของเธอจึงเข้ามาใกล้มู่เฉิน ริมฝีปากสีแดงเพลิงประทับลงบนใบหน้าของเขา

มู่เฉินไม่แสดงปฏิกิริยาใดๆ ดวงตาของเขาจ้องมองไปที่หยางเอี๋ยนตลอดเวลา ไม่ละสายตาไปไหน

เขาต้องการดูว่าหยางเอี๋ยนยังมีอะไรอีก

เห็นได้ชัดว่า 【ม้วนคัมภีร์อัญเชิญซากปีศาจชีวะ】ที่ใช้ไปเมื่อครู่ เป็นไอเทมในเกมชิ้นเดียวที่หยางเอี๋ยนพกติดตัวมา

สีหน้าของเขาเผยให้เห็นถึงความตกใจและหวาดกลัว

ถัดมา

หยางเอี๋ยนก็ล้วงมือไปด้านหลังอย่างรวดเร็ว หยิบระเบิดควันออกมา ดึงสลักด้วยมือเดียว แล้วขว้างไปทางมู่เฉิน

ในขณะเดียวกัน มู่เฉินก็ยกมือขึ้น ใช้ทักษะดรรชนีทำลายล้างทะลุหน้าอกของหยางเอี๋ยน สังหารเขาในทันที

ในวินาทีแห่งความตาย ใบหน้าของหยางเอี๋ยนเต็มไปด้วยความไม่ยอมรับ

ระเบิดควันตกลงที่ข้างเท้าของมู่เฉิน เขาเตะมันออกไปอย่างไม่ใส่ใจ

ในตอนนี้ ภายในตึกที่สร้างไม่เสร็จทั้งหลัง เหลือเพียงมู่เฉินและเหยียนหรูอวี้ที่ยังมีชีวิตอยู่

"เราออกไปจากที่นี่กันเถอะ"

มู่เฉินพูดกับเหยียนหรูอวี้

เหยียนหรูอวี้พยักหน้า แต่แล้วคิ้วของเธอก็ขมวดเล็กน้อย พูดว่า "ฉันโดนยิงที่ต้นขา หัวกระสุนยังอยู่ข้างใน ฉันต้องเอาออกก่อน"

มู่เฉินมองดูบาดแผลของเหยียนหรูอวี้ แล้ววางมือลงบนต้นขาของเธอ ใช้เวทย์รักษาระดับรองรักษาเธอ

บาดแผลของเหยียนหรูอวี้หายในทันที หัวกระสุนถูกเนื้อใหม่ที่งอกขึ้นมาดันออกมา

"เอ๋?"

ใบหน้าสวยๆ ของเหยียนหรูอวี้เต็มไปด้วยความประหลาดใจ

"นี่คือพรสวรรค์ของบุตรแห่งโชคชะตาเหรอ?"

"ไม่ นี่เป็นแค่ทักษะธรรมดาๆ เท่านั้น" มู่เฉินพูด

"ทักษะธรรมดา?"

เหยียนหรูอวี้ทำหน้างง

มู่เฉินถาม "เธอไม่เคยเล่น《แสงแห่งรุ่งอรุณ》เหรอ?"

"เล่นนะ แต่ฉันทำงานประจำค่อนข้างยุ่ง กิลด์ของฉันเพื่อนสนิทเป็นคนดูแล ฉันไม่ค่อยได้ออนไลน์"

เหยียนหรูอวี้ตอบ

เพื่อนสนิทของเหยียนหรูอวี้ น่าจะเป็นสาวสวยที่มักจะอยู่กับเธอ ใส่ชุดกี่เพ้าสีขาวกับถุงน่องเนื้อ

มู่เฉินเตือนด้วยความหวังดี "ฉันแนะนำให้เธอเล่น《แสงแห่งรุ่งอรุณ》เยอะๆ นะ พอถึงวันสิ้นโลก มันจะช่วยชีวิตเธอได้"

เหยียนหรูอวี้กระพริบตาสวยๆ ถามว่า "นายก็รู้เรื่องคำทำนายวันสิ้นโลกด้วยเหรอ?"

คำทำนายวันสิ้นโลก?

มู่เฉินอึ้งไปครู่หนึ่ง เขาลองคิดดู แล้วก็นึกขึ้นได้ว่า นี่น่าจะเป็นเรื่องที่องค์กรศูนย์กลางศักดิ์สิทธิ์กุขึ้นมา

พวกเขาไม่รู้ว่าใช้วิธีไหน ถึงรู้ว่าอีก 3 ปี จะเกิดหายนะวันสิ้นโลกที่จะทำลายล้างโลก

องค์กรศูนย์กลางศักดิ์สิทธิ์เดาเรื่องวันสิ้นโลกได้ถูกต้อง

แต่พวกเขาเดาไม่ถูกว่า ที่มาของวันสิ้นโลกนั้น เกิดจากการรุกรานของเทพแห่งความโกลาหล

เพื่อรับมือกับหายนะวันสิ้นโลก องค์กรศูนย์กลางศักดิ์สิทธิ์ได้ทุ่มเงินมหาศาลสร้างที่พักพิงขนาดใหญ่หลายแห่ง

แต่เมื่อเทพแห่งความโกลาหลบุกเข้ามา ที่พักพิงขนาดใหญ่เหล่านั้นก็ไม่ได้มีประโยชน์อะไร นอกจากสิ้นเปลืองทรัพยากรและเงินทองไปมากมาย

สาเหตุหลักก็คือ สำนักงานใหญ่ของศูนย์กลางศักดิ์สิทธิ์ ตั้งอยู่ในยุโรป

ความเชื่อทางศาสนาเป็นที่แพร่หลาย ภาพวันสิ้นโลกในความคิดของพวกเขา คือ น้ำท่วมใหญ่ ภัยพิบัติร้ายแรง อะไรทำนองนั้น

"อืม ประมาณนั้น"

มู่เฉินพูดกับเหยียนหรูอวี้

เหยียนหรูอวี้หัวเราะอย่างมีเสน่ห์ "ดูเหมือนว่าการที่ฉันโทรไปขอความช่วยเหลือจากนาย เป็นทางเลือกที่ถูกต้องแล้ว"

มู่เฉินยิ้ม ไม่ได้ตอบอะไร

ตอนนั้น เหยียนหรูอวี้โทรหามู่เฉิน เพราะจนตรอก

เฉิงม่านม่าน เพื่อนสนิทของเธอ ถูกหยางเอี๋ยนวางแผนถ่วงเวลาเอาไว้ ไม่สามารถมาช่วยได้

ลูกน้องคนอื่นๆ ก็ถูกหยางเอี๋ยนยิงตายหมดแล้ว

ด้วยความจำเป็น เหยียนหรูอวี้จึงต้องติดต่อมู่เฉิน

ครั้งที่แล้ว ที่บ้านของเหยียนหรูอวี้ หลังจากที่มู่เฉินใช้ทักษะหายตัวออกจากบ้านของเธอ

เหยียนหรูอวี้ก็เดาว่ามู่เฉินน่าจะเป็นบุตรแห่งโชคชะตาคนหนึ่ง ที่มีความสามารถในเกม

เพราะตอนนั้นมู่เฉินก็หายตัวไปอย่างลึกลับ

เธออดคิดแบบนั้นไม่ได้

จากข้อมูลขององค์กร ผู้เล่นที่มีพรสวรรค์ระดับสูง มีโอกาสเป็นบุตรแห่งโชคชะตามากกว่า

มู่เฉินมีการ์ดพรสวรรค์ระดับ S

โอกาสที่เขาจะเป็นบุตรแห่งโชคชะตา ยิ่งมีมากขึ้น

นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมหยางเอี๋ยนถึงไม่สนใจบทลงโทษขององค์กร แล้วโจมตีเหยียนหรูอวี้และลูกน้องของเธอ ก็เพื่อที่จะรู้จากปากของเหยียนหรูอวี้ว่า เธอใช้การ์ดพรสวรรค์ระดับ Sใบนั้นกับใคร

เหยียนหรูอวี้ถามอีกว่า "นอกจากหายตัว ปล่อยสายฟ้าสีแดง และเวทย์รักษาแล้ว นายยังทำอะไรได้อีกบ้าง?"

มู่เฉินตอบ "ทำได้หลายอย่าง"

เหยียนหรูอวี้พึมพำกับตัวเอง

"ดูเหมือนว่านายจะเก่งกว่าบุตรแห่งโชคชะตาคนอื่นๆ มาก พวกเขากลายเป็นบุตรแห่งโชคชะตา ก็แค่ได้รับพรสวรรค์ในเกมมา บางครั้งถ้าโชคดี ก็สามารถนำไอเทมในเกมออกมาใช้ในโลกแห่งความเป็นจริงได้"

มู่เฉินพยักหน้าอย่างเงียบๆ

ก่อนที่เทพแห่งความโกลาหลจะปรากฏตัว

โลกแสงแห่งรุ่งอรุณยังไม่สามารถหลอมรวมกับโลกแห่งความเป็นจริงได้อย่างสมบูรณ์ แม้ว่าจะมีผู้เล่นบางคนที่สามารถใช้ความสามารถบางอย่างในเกมในโลกแห่งความเป็นจริงได้ก่อนล่วงหน้า

แต่นี่ก็เป็นเพียงกรณีส่วนน้อยเท่านั้น

มีเพียงผู้ที่มีพรสวรรค์ระดับสูงเท่านั้น ที่จะกลายเป็น "บุตรแห่งโชคชะตา" ในคำพูดของศูนย์กลางศักดิ์สิทธิ์!

แบบมู่เฉินนี่

ที่สืบทอดความสามารถในเกมมาได้อย่างสมบูรณ์ มีเพียงคนเดียวในโลก

"เอาล่ะ เรารีบไปกันเถอะ"

เหยียนหรูอวี้เร่ง

หยางเอี๋ยนเป็นชายบำเรอของผู้อาวุโสอันดับสามขององค์กร เรื่องนี้ผู้บริหารทุกคนในองค์กรรู้ดี

ตามหลักเหตุผลแล้ว ด้วยความกล้าของหยางเอี๋ยน เขาไม่น่าจะทำเรื่องแบบนี้

เหยียนหรูอวี้มีเหตุผลมากพอที่จะสงสัยว่ามีคนอยู่เบื้องหลังหยางเอี๋ยน