บทที่ 161 ถูกล้อมกรอบจากทั้งสองฝ่ายงั้นเหรอ?
บทที่ 161 ถูกล้อมกรอบจากทั้งสองฝ่ายงั้นเหรอ?
เดิมที โดฟลามิงโก้คาดการณ์ไว้ว่ากองกำลังหัวกะทิของไคโดและบิ๊กมัม (หม่าม้า) จะต่อสู้กันเองกลางทะเล ซึ่งจะทำให้เขาและเมอร์ลินสามารถเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ได้
อย่างไรก็ตาม เขาไม่คาดคิดเลยว่าเมอร์ลินจะออกคำสั่งโดยตรงในเวลานั้น ให้เขาหันหัวเรือเข้าไปในสมรภูมิของทั้งสองฝ่าย!
คำสั่งนี้ทำให้หัวใจของโดฟลามิงโก้กระตุกวูบ เขาอยากจะโต้แย้งตามสัญชาตญาณ พยายามที่จะทำให้เมอร์ลินเปลี่ยนความคิดที่โง่เขลาสุดๆ นี้
แต่เมื่อเขาเห็นสายตาที่ไม่ยอมโอนอ่อนของเมอร์ลิน คำคัดค้านทั้งหมดก็จุกอยู่ที่คอ
"ฉันเพิ่งจะคิดว่าแกฉลาดนะเนี่ย!"
"ที่แท้แกก็โง่เง่าเหมือนกับคนอื่นๆ นั่นแหละ!"
โดฟลามิงโก้สบถพึมพำในใจ
แต่เขารู้ว่าการตัดสินใจของเมอร์ลินนั้นขัดขืนไม่ได้
ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงกัดฟันและทำตามคำสั่งของเมอร์ลินต่อไป
โดฟลามิงโก้บังคับพวงมาลัยเรือมุ่งหน้าไปยังสมรภูมิที่อยู่ห่างออกไป
ความเย่อหยิ่งของเมอร์ลินทำให้เขารู้สึกถึงความไม่สบายใจที่ถาโถมเข้ามา
เขาเกรงว่าทันทีที่เรือของเขาเข้าสู่สมรภูมิ มันจะต้องเผชิญกับการโจมตีร่วมกันจากทั้งกองกำลังของไคโดและบิ๊กมัม!
ในขณะเดียวกัน กองกำลังที่ไคโดและบิ๊กมัมส่งมาก็กำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด
ท้องทะเลเต็มไปด้วยจิตสังหาร และอากาศก็อบอวลไปด้วยฮาคิที่กระจัดกระจาย
พลังผลปีศาจอันทรงพลังนานาชนิดถูกงัดออกมาใช้อย่างต่อเนื่อง!
พวกปลายแถวหลายคนถูกซัดตกลงไปในทะเล หรือไม่ก็ถูกศัตรูฆ่าตายโดยตรง
กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปกับสายลมทะเล ดึงดูดฝูงนกทะเลขนาดใหญ่ให้มาบินวนเวียนอยู่บนท้องฟ้า
ฉลามกระหายเลือดในทะเลก็รอคอยอาหารที่จะร่วงหล่นลงมาในไม่ช้าเช่นกัน
คิง อัคคีภัย และคาตาคุริ หนึ่งในสามแม่ทัพขนมหวาน กำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือดกลางอากาศ!
คิงแปลงร่างเป็นเทอราโนดอน ร่างกายของเขาลุกโชนไปด้วยเปลวไฟอันเป็นเอกลักษณ์ของเผ่าลูนาเรีย
ความร้อนแผดเผาจุดไฟลุกไหม้เรือที่อยู่รอบๆ ทั้งหมด
เขาชูทวนดาบยาวที่มีไฟลุกท่วมในมือขึ้น ฟาดฟันใส่คาตาคุริอย่างต่อเนื่อง!
คาตาคุริอาศัยฮาคิสังเกตที่มองเห็นอนาคตของเขา รับมือกับการโจมตีทุกรูปแบบของคิงได้อย่างใจเย็น
ในเวลาเดียวกัน เขาก็ใช้พลังผลโมจิ โมจิที่ตื่นขึ้นเพื่อเปลี่ยนรูปแบบอย่างต่อเนื่องและเข้าต่อสู้กับคิง
ฮาคิสังเกตของเขาทำให้เขาสามารถมองเห็นการเคลื่อนไหวต่อไปของคิง และตอบสนองล่วงหน้าได้
โมจิในมือของเขาเปลี่ยนเป็นตรีศูลยักษ์ ห่อหุ้มด้วยฮาคิเกราะอันทรงพลัง และแทงทะลวงเข้าใส่คิงอย่างโหดเหี้ยม
คิงแค่นเสียง กระพือปีกเทอราโนดอนขนาดมหึมาของเขาเพื่อหลบการโจมตีอย่างคล่องแคล่ว ในขณะที่สวนกลับด้วยกรงเล็บเพลิงของเขา
การปะทะกันทุกครั้งของทั้งสองแฝงไปด้วยพลังอันน่าทึ่ง!
อย่างไรก็ตาม ชั่วระยะเวลาหนึ่ง ไม่มีใครสามารถชิงความได้เปรียบได้เลย!
อีกด้านหนึ่ง ควีนแปลงร่างเป็นไดโนเสาร์สายพันธุ์โบราณ แบรกคิโอซอรัส
ร่างกายอันมหึมาของเขาทำให้เรือลำใหญ่ใต้เท้าทรุดฮวบลงไปอย่างเห็นได้ชัด!
อย่างไรก็ตาม ในเวลานี้ เขาถูกล้อมกรอบโดยกองทัพลูกๆ ของบิ๊กมัม นำโดยสมูทตี้
สมูทตี้ซึ่งกวัดแกว่งดาบยักษ์ และพี่น้องของเธอเข้าโจมตีควีนระลอกแล้วระลอกเล่า
แม้ว่าการป้องกันของควีนจะแข็งแกร่งมาก แต่ภายใต้การโจมตีที่หนาแน่นขนาดนี้ เขาก็ไม่สามารถชิงความได้เปรียบใดๆ ได้เลย
"ไอ้เด็กพวกนี้น่ารำคาญชะมัด!"
ควีนคำราม แกว่งหางขนาดมหึมาของเขา กวาดศัตรูทั้งหมดกระเด็นไป
แต่สมูทตี้คาดการณ์การเคลื่อนไหวของเขาไว้แล้ว
เธอพุ่งตัวหลบการโจมตี พร้อมกับแกว่งดาบของเธอเพื่อเปิดฉากสวนกลับที่รุนแรงยิ่งขึ้น!
ทั้งสองฝ่ายต่างก็ต่อสู้กันอย่างไม่ลดละ และการต่อสู้ก็ย่อมดุเดือดเลือดพล่านอย่างแน่นอน!
อย่างไรก็ตาม ในเวลานี้ เรือที่โดฟลามิงโก้บังคับอยู่ได้แทรกตัวเข้าไปอยู่ใจกลางสมรภูมิอย่างดื้อๆ!
ทุกคนบนเรือสามารถมองเห็นการต่อสู้อันดุเดือดระหว่างทั้งสองฝ่ายได้อย่างชัดเจน
เมอร์ลินยืนอยู่ที่หัวเรือ เฝ้ามองการต่อสู้อันวุ่นวายอย่างสงบนิ่ง
โดฟลามิงโก้พร้อมกับสมาชิกดองกิโฮเต้แฟมิลี่ ยืนอยู่ข้างหลังเมอร์ลิน หัวใจของพวกเขาเต็มไปด้วยความตึงเครียด
เขารู้ว่าพวกเขากำลังจะกลายเป็นศัตรูร่วมของทั้งสองฝ่ายแล้ว!
"นี่ทุกคน พวกนายไม่ได้ตั้งใจจะมาสู้กับชั้นหรอกเหรอ?"
"ทำไมพวกนายสองฝ่ายถึงเริ่มตีกันเองก่อนซะล่ะ?"
เสียงของเมอร์ลินไม่ได้ดังมากนัก แต่มันก็ส่งไปถึงหูของทุกคนได้อย่างชัดเจน
แทบจะในเวลาเดียวกัน โจรสลัดทุกคนที่กำลังฆ่าฟันศัตรูอย่างขะมักเขม้นก็หันขวับมามองทันที
พวกเขาเห็นเรือลำหนึ่งจอดอยู่ไม่ไกลจากพวกเขา
และยืนอยู่ตรงหัวเรือลำนั้นก็คือเป้าหมายภารกิจของพวกเขา เมอร์ลิน
วินาทีที่เห็นเมอร์ลิน ลูกน้องของไคโดและบิ๊กมัมที่กำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือดก็หยุดมือทันที
พวกเขาทั้งหมดถอยกลับไปที่เรือรบของตนเอง จ้องมองเรือลำเล็กที่เมอร์ลินอยู่อย่างระแวดระวัง
คิงและคาตาคุริก็ยืนอยู่ที่หัวเรือของตนเองเช่นกัน สายตาที่คมกริบราวกับใบมีดของพวกเขา ล็อคเป้าไปที่เมอร์ลิน
ท่าทางที่หยิ่งยโสของเมอร์ลินต่อหน้าพวกเขาทำให้พวกเขารู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมาก
มันเหมือนกับนายพรานที่กำลังล่ากระต่าย แล้วกระต่ายก็กระโดดมาใส่หน้าเพื่อเยาะเย้ยว่าปืนของเขาช้าเกินไปอย่างนั้นแหละ!
เมื่อเห็นเช่นนี้ โดฟลามิงโก้ก็รู้สึกจนปัญญา
แผนการที่จะเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ของเขาพังทลายลงเรียบร้อยแล้ว
เมื่อเผชิญกับสายตาของศัตรูจำนวนนับไม่ถ้วน เมอร์ลินก็เผยรอยยิ้มเย้ยหยัน
เขาใช้นิ้วกวักเรียกคิงและคาตาคุริอย่างสบายๆ เป็นการท้าทายอย่างเปิดเผย
"ชั้นอยู่นี่แล้ว พวกนายไม่ควรจะเข้ามาจัดการชั้นหน่อยเหรอ?"
คำพูดเหล่านี้ ราวกับราดน้ำมันลงบนกองไฟ จุดชนวนความโกรธของคิงและคาตาคุริในพริบตา
ทั้งสองฝ่ายที่เลือดกำลังสูบฉีดจากการต่อสู้กันเอง หันหอกเข้าหาเรือของเมอร์ลินทันทีเมื่อได้ยินคำเยาะเย้ยของเขา!
"ช่างเป็นไอ้หมอนี่ที่โอหังจริงๆ!"
คิงกล่าวอย่างเย็นชา ดวงตาของเขาเปล่งประกายด้วยความดุร้าย
ปีกเทอราโนดอนขนาดมหึมาที่อยู่ด้านหลังเขากางออกเล็กน้อย พร้อมที่จะโจมตีได้ทุกเมื่อ
เดิมทีเขาก็เป็นคนที่มีอารมณ์รุนแรงอยู่แล้ว และการยั่วยุของเมอร์ลินก็ทำให้เขาแทบอยากจะฉีกเมอร์ลินให้เป็นชิ้นๆ ซะเดี๋ยวนี้เลย!
"อย่ามาขวางทาง ข้าจะจัดการมันเอง!"
"นี่คือคนที่หม่าม้าต้องการตัว!"
คาตาคุริตอบกลับโดยไม่แสดงความอ่อนแอใดๆ
ยอดฝีมือระดับผู้นำทั้งสองคนกำลังกล่าวหาว่าอีกฝ่ายเกะกะขวางทาง
"ชั้นว่าพวกนายเข้ามาพร้อมกันให้หมดเลยดีกว่า"
"แบบนั้นจะได้ประหยัดเวลาไงล่ะ!"
คำพูดของเมอร์ลินทำให้ทั้งสองฝ่ายเดือดดาลจนถึงขีดสุดอีกครั้ง
ดูเหมือนเขาจะไม่ได้เห็นใครในพวกนั้นอยู่ในสายตาเลยสักนิด
คิงและคาตาคุริมีดวงตาที่ลุกโชนด้วยความโกรธมากยิ่งขึ้นเมื่อได้ยินเช่นนี้
"บุกเต็มกำลัง!"
"เหลือแค่เมอร์ลินไว้รอดชีวิต ที่เหลือฆ่าทิ้งให้หมด!"
ทั้งสองออกคำสั่งโจมตีแทบจะพร้อมๆ กัน
กองกำลังทั้งสองที่เพิ่งจะเผชิญหน้ากันเองเมื่อครู่นี้ พุ่งเป้าไปที่เรือลำเล็กของเมอร์ลินทันที เตรียมพร้อมสำหรับการล้อมกรอบเต็มรูปแบบ
บรรยากาศของการต่อสู้แข็งค้างในพริบตา และท้องทะเลก็เริ่มอบอวลไปด้วยจิตสังหารที่หนาแน่น
ลูกน้องของไคโดและบิ๊กมัมเปิดฉากบุกเต็มพิกัด
ปืนใหญ่ทั้งเล็กและใหญ่ทั้งหมดบนเรือเล็งเป้าไปที่เรือลำเล็กของเมอร์ลิน และยิงออกไปแทบจะพร้อมๆ กัน!
คิง คาตาคุริ สมูทตี้ และควีน พร้อมกับยอดฝีมือคนอื่นๆ กระโจนออกจากเรือของตน เปิดฉากโจมตีอย่างดุเดือดพุ่งเข้าหาเรือลำเล็กของเมอร์ลิน
อย่างไรก็ตาม เมื่อเผชิญกับการโจมตีที่ถาโถมเข้ามาอย่างมหาศาล เมอร์ลินก็ยังคงยืนยิ้มอยู่ที่หัวเรือ
เขายื่นมือออกไปกางบาเรียขนาดใหญ่ที่ล้อมรอบเรือลำเล็กของพวกเขาไว้
การโจมตีทั้งหมดที่ตกลงมาบนบาเรียนี้ถูกสลายไปได้อย่างง่ายดาย!
"พวกนายนี่ไม่ได้เรื่องเลย!"
"ในเมื่อพวกนายมันไม่ได้เรื่อง งั้นต่อไปตาชั้นบ้างล่ะนะ!"
ทันทีที่คำพูดของเมอร์ลินสิ้นสุดลง ออร่าของเขาก็ระเบิดออกมาอย่างกะทันหัน!
ฮาคิราชันย์อันทรงพลังกวาดล้างไปทั่วทั้งสมรภูมิในพริบตา!