บทที่ 17 บ้าอะไรวะเนี่ย? ให้แกลองสัมผัสดูแค่นี้ แกก็ใช้ฮาคิเกราะได้แล้วเรอะ?

บทที่ 17 บ้าอะไรวะเนี่ย? ให้แกลองสัมผัสดูแค่นี้ แกก็ใช้ฮาคิเกราะได้แล้วเรอะ?

“อย่างแรก ฮาคิเกราะ!”

“ฮาคิเกราะคือรูปแบบพื้นฐานที่สุดของฮาคิ ซึ่งทำได้ยอดเยี่ยมทั้งการป้องกันและการโจมตี”

“ผู้มีพลังผลปีศาจสามารถต่อสู้กับผู้มีพลังผลปีศาจด้วยกันได้โดยพึ่งพาฮาคิเกราะ และมันก็ถูกใช้อย่างแพร่หลายในครึ่งหลังของแกรนด์ไลน์!”

เมอร์ลินเพียงแค่พยักหน้ารับคำอธิบายของการ์ปอย่างใจเย็น

ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็รู้เรื่องพวกนี้ดีอยู่แล้ว

อย่างไรก็ตาม นอกจากเมอร์ลิน โบการ์ด และทหารเรือฝีมือดีบางคนแล้ว

คนอื่น ๆ ที่เพิ่งเคยได้ยินแนวคิดเรื่องฮาคิเป็นครั้งแรกต่างก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึงอย่างมาก!

“ฮาคิคืออะไรกัน? นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ชั้นได้ยินน่ะ!”

“มันดูเหมือนจะเป็นความสามารถที่ทำให้คนแข็งแกร่งขึ้นได้นะ เดี๋ยวพอพลเรือโทการ์ปสาธิตให้ดู ชั้นต้องเรียนรู้ให้ได้เลย!”

“นี่มันของจากครึ่งหลังของแกรนด์ไลน์เลยนะเนี่ย ถ้าชั้นเรียนฮาคิได้ ชั้นก็จะได้ก้าวเข้าไปเป็นผู้แข็งแกร่งด้วยหรือเปล่านะ?”

“โธ่เอ๊ย การต่อสู้มือเปล่าของแกมันห่วยจะตายไป แกยังอยากจะเรียนฮาคิอีกเรอะ? แกเรียนอะไรไม่ได้หรอกน่า!”

“เฮ้ นายได้ยินที่พลเรือโทการ์ปเพิ่งพูดไหม? ฮาคิดูเหมือนจะสามารถรับมือกับพวกผู้ใช้พลังผลปีศาจได้ด้วยนะ!”

“อะไรนะ? รับมือกับผู้ใช้พลังผลปีศาจงั้นเรอะ? พลังจากผลปีศาจมันไร้เทียมทานไม่ใช่เหรอ?”

…

เมื่อได้ยินการพูดคุยของคนรอบข้าง

นามิและโนจิโกะต่างก็แสดงความตื่นเต้นออกมาบนใบหน้า!

ถึงแม้พวกเธอจะไม่ค่อยเข้าใจว่าฮาคิกับผลปีศาจคืออะไรกันแน่

แต่จากน้ำเสียงที่ตกตะลึงของคนรอบข้าง พวกเธอก็พอจะเดาออก

ฮาคิคงจะเป็นอะไรที่พิเศษมากแน่ ๆ !

และตอนนี้เมอร์ลินก็กำลังจะได้เรียนรู้สิ่งพิเศษนี้ แถมยังเรียนจากพลเรือโทการ์ปแห่งกองทัพเรืออีกด้วย!

นั่นทำให้พวกเธอทั้งคู่รู้สึกดีใจกับเมอร์ลินจากใจจริง!

“ไอ้หนู แกพร้อมหรือยัง?”

การ์ปกอดยอก อ้าปากกว้าง เผยให้เห็นฟันขาวเรียงตัวสวย และพูดพร้อมรอยยิ้ม

เมอร์ลินพยักหน้า

ถึงแม้จะดูเยือกเย็น แต่ลึก ๆ แล้วเขาก็แอบตื่นเต้นอยู่เหมือนกัน

ต้องเข้าใจนะ ว่านี่คือฮาคิ!

มันคือรากฐานสู่การเป็นผู้แข็งแกร่งบนท้องทะเล!

เดิมทีเขาคิดว่าอย่างน้อยก็คงต้องไปถึงแกรนด์ไลน์ก่อน ถึงจะมีโอกาสได้เจอฮาคิ

แต่เขาไม่คิดเลยว่าจะได้มาเจอฮาคิเร็วขนาดนี้หลังจากเพิ่งจะออกเรือมาได้ไม่นาน!

“ไอ้หนู ก่อนที่แกจะเริ่มฝึก ให้ชั้นแสดงให้ดูว่าฮาคิคืออะไรก่อนก็แล้วกัน!”

“จำไว้ให้ดีนะ นี่แหละคือฮาคิเกราะ มันหมุนเวียนอยู่ในร่างกายแบบนี้แหละ!”

พูดจบ

การ์ปก็คว้ามือของเมอร์ลินมาทาบไว้บนแขนขวาของเขา

ทันใดนั้น เพียงแค่เขาคิด

แขนขวาทั้งหมดของเขาก็ถูกปกคลุมไปด้วยมวลอากาศที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า แต่กำลังพลุ่งพล่านอย่างต่อเนื่องในพริบตา!

สำหรับคนธรรมดาที่ยังไม่ชำนาญฮาคิ

พวกเขาจะไม่สามารถมองเห็นอะไรได้เลย!

อย่างไรก็ตาม เมอร์ลิน ซึ่งฝ่ามือทาบอยู่บนแขนของการ์ป

กลับสัมผัสได้ถึงฮาคิที่พลุ่งพล่านอย่างต่อเนื่องบนแขนขวาทั้งหมดของการ์ปได้อย่างชัดเจนที่สุด!

“ระบบ เริ่มการประเมินผล!”

แน่นอนว่าเมอร์ลินไม่ยอมปล่อยโอกาสในการสัมผัสฮาคิให้หลุดลอยไปหรอก!

วินาทีที่เขาสัมผัสได้ถึงฮาคิ เขาก็เรียกหาระบบในใจให้เริ่มประเมินผลทันที!

【ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ทำความเข้าใจฮาคิเกราะได้หนึ่งวินาทีสำเร็จ เปิดใช้งานระบบผลตอบแทนจากการฝึกฝนหมื่นเท่า!】

【กำลังเริ่มการประเมินผล!】

【ประเมินผลสำเร็จ! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับผลตอบแทนจากการทำความเข้าใจฮาคิหนึ่งหมื่นวินาทีสำเร็จ!】

【ความเข้าใจฮาคิของโฮสต์ได้รับการพัฒนาอย่างประสบความสำเร็จโดยไร้ผลข้างเคียงใด ๆ !】

แทบจะในพริบตา การรับรู้เรื่องฮาคิของเมอร์ลินก็ก้าวเข้าสู่อีกระดับ!

อย่างไรก็ตาม เขาไม่คิดที่จะหยุดการทำความเข้าใจและการรับรู้เกี่ยวกับฮาคิไว้เพียงแค่นั้น

ขณะเฝ้ามองการ์ปหมุนเวียนฮาคิเกราะของเขาต่อไป

เมอร์ลินก็นำความเข้าใจฮาคิเกราะที่ได้รับจากระบบมาใช้ด้วยเช่นกัน

เขาทำความเข้าใจฮาคิเกราะของการ์ปต่อไป

ครั้งนี้ ความเข้าใจในฮาคิของเมอร์ลินนั้นแข็งแกร่งกว่าเดิมหลายเท่า!

เมื่อสัมผัสได้ถึงการหมุนเวียนของฮาคิเกราะอีกครั้ง

ตอนนี้เขาสามารถเข้าใจเส้นทางการหมุนเวียนของฮาคิเกราะ ปริมาณของฮาคิ และวิธีการควบคุมมันได้อย่างแม่นยำ!

ในสภาวะนี้ เขาจงใจสัมผัสมันให้นานขึ้นอีกนิดในครั้งนี้

สิบวินาทีต่อมา เขาก็เอ่ยขึ้นในใจ

“ระบบ ประเมินผลอีกครั้ง!”

【ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ทำความเข้าใจฮาคิเกราะได้สิบวินาทีสำเร็จ เปิดใช้งานระบบผลตอบแทนจากการฝึกฝนหมื่นเท่า!】

【กำลังเริ่มการประเมินผล!】

【ประเมินผลสำเร็จ! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับผลตอบแทนจากการทำความเข้าใจฮาคิเกราะหนึ่งแสนวินาทีสำเร็จ!】

【ความเข้าใจฮาคิของโฮสต์ได้รับการพัฒนาอย่างประสบความสำเร็จโดยไร้ผลข้างเคียงใด ๆ !】

หลังจากได้รับผลตอบแทนจากการฝึกฝนในครั้งนี้

ความเข้าใจฮาคิเกราะของเมอร์ลินก็มาถึงระดับที่ละเอียดถี่ถ้วนมาก!

อย่างไรก็ตาม ในวินาทีนั้นเอง

การ์ปก็เหมือนจะรู้สึกว่าเมอร์ลินสัมผัสมานานพอแล้ว

จู่ ๆ เขาก็สลายฮาคิเกราะที่มือขวา และปล่อยมือของเมอร์ลินออก

“ไอ้หนู นี่เป็นครั้งแรกที่แกได้เจอฮาคิเกราะนะ แกรู้สึกยังไงกับฮาคิบ้างล่ะ?”

ในเวลานี้ การ์ปมองมาที่เมอร์ลินด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง

เขาดูเหมือนอยากจะได้ยินเมอร์ลินพูดอะไรบางอย่างที่จะมาพลิกโลกทัศน์ของเขา

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่การ์ปไม่คาดคิดก็คือ

สีหน้าของเมอร์ลินในเวลานี้ยังคงเยือกเย็นอย่างเหลือเชื่อ ไม่มีสีหน้าตกตะลึงอย่างที่เขาจินตนาการไว้จากการที่ได้เจอฮาคิเลย

“ฮาคิแข็งแกร่งก็จริง แต่น่าเสียดายที่มันง่ายไปหน่อยนะ”

ทันทีที่เมอร์ลินพูดจบ

โบการ์ดและกลุ่มทหารเรือที่รู้ดีว่าการฝึกฮาคิยากเย็นแสนเข็ญแค่ไหน

ต่างก็ยืนอึ้งกันไปเลย!

“ฮาคิ... ง่ายงั้นเรอะ?”

“ไอ้เด็กนี่ยังไม่ได้เริ่มฝึกฮาคิเลยด้วยซ้ำ แต่กลับกล้าพูดว่าฮาคิมันง่ายเนี่ยนะ?”

“ไอ้เด็กอวดดี! พอเริ่มฝึกฮาคิอย่างเป็นทางการ มันก็จะรู้เองแหละว่าคำพูดของมันตอนนี้โง่เขลาแค่ไหน!”

“ฮ่าฮ่าฮ่า ชั้นฝึกฮาคิมาตั้งนานแล้ว เคลือบได้แค่นิดเดียวบนหมัดเองนะ”

“ชั้นล่ะอยากเห็นสีหน้าของไอ้เด็กนี่ตอนที่มันเริ่มฝึกฮาคิจริง ๆ เลยว่ะ!”

…

เมื่อได้ยินเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของคนรอบข้าง

ใบหน้าของเมอร์ลินไม่เพียงแต่ไม่แสดงอาการประหม่าออกมา แต่เขายังคงมองทุกคนด้วยสีหน้าเรียบเฉย

ท้ายที่สุดแล้ว สำหรับเขาแล้ว

หลังจากที่ใช้เวลาทำความเข้าใจฮาคิเกราะมานานขนาดนี้

ถึงแม้เขาจะยังไม่ได้เริ่มฝึกฮาคิอย่างเป็นทางการ แต่ในแง่ของความเข้าใจเกี่ยวกับฮาคิ

เขาคงจะก้าวข้ามคนส่วนใหญ่ที่อยู่ที่นี่ไปแล้วล่ะ!

การ์ปจ้องมองเมอร์ลินอยู่นาน

เมื่อเห็นใบหน้าของเขายังคงไม่สะทกสะท้าน ดูไม่เหมือนคนโกหก

ด้วยเหตุผลบางอย่าง จู่ ๆ การ์ปก็รู้สึกว่าไอ้เด็กเมอร์ลินไม่ได้โกหก

แต่เขากลับรู้สึกจริง ๆ ว่าฮาคิเกราะมันไม่ได้ยากสำหรับเขาเลย!

ขณะที่การ์ปกำลังจะอ้าปากพูด เพื่อให้เมอร์ลินลองเล่าถึงความเข้าใจในฮาคิเกราะของเขา

จู่ ๆ เมอร์ลินก็ยิ้มและยื่นแขนออกมา

ตามวิธีที่เขาสัมผัสถึงพลังชี่ที่ไหลเวียนบนมือของการ์ปก่อนหน้านี้ เขาก็ลองหมุนเวียนฮาคิเกราะของตัวเองดูเลย!

เมื่อเห็นเมอร์ลินจู่ ๆ ก็ทำแบบนั้น

การ์ปก็อดไม่ได้ที่จะประหลาดใจเล็กน้อย

“เขากำลัง... จะโชว์ฮาคิเกราะของเขาให้ชั้นดูงั้นเรอะ?”

“มันจะเป็นไปได้ยังไง!”

“ในเวลาสั้น ๆ แค่นี้ เขาจะพัฒนาฮาคิเกราะขึ้นมาได้ยังไงกัน?”

ขณะที่การ์ปกำลังคิดเช่นนั้นอยู่ในใจ

วินาทีต่อมา

ฉากที่ทำให้การ์ปและกลุ่มคนที่อยู่รอบ ๆ ซึ่งคิดว่าเมอร์ลินประเมินฮาคิต่ำไปถึงกับอ้าปากค้างก็ปรากฏขึ้น!

พลังชี่ที่แผ่วเบามากเริ่มไหลเวียนอยู่บนแขนของเมอร์ลิน

ถึงแม้ว่าพลังชี่นั้นจะเบาบางมาก ราวกับเปลวเทียนในสายลมที่พร้อมจะดับลงได้ทุกเมื่อ

แต่พลังชี่ที่ให้ความรู้สึกคุ้นเคยเป็นอย่างยิ่งสำหรับพวกเขานั้น

มันคือฮาคิเกราะที่พวกเขาอ้างว่าฝึกฝนยากเย็นแสนเข็ญและไม่มีใครสามารถชำนาญได้ในเวลาสั้น ๆ อย่างแน่นอน!

เมื่อเห็นภาพตรงหน้า

ใบหน้าของการ์ปที่มักจะเต็มไปด้วยรอยยิ้มขี้เล่น ก็ถูกแทนที่ด้วยความตกตะลึงในทันที!

เขาร้องอุทานด้วยน้ำเสียงที่ตกตะลึงสุดขีด

“ชั้นก็แค่ให้แกลองสัมผัสฮาคิเกราะดูเท่านั้น ชั้นยังไม่ได้เริ่มสอนแกเลยนะ!”

“แล้วแกไอ้หนู แกกลับใช้ฮาคิเกราะได้แล้วเรอะ?”

“แกมันเป็นตัวประหลาดประเภทไหนกันวะเนี่ย?”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล