บทที่ 7 กลุ่มโจรสลัดอาร์ลอง ถูกกวาดล้าง!

บทที่ 7 กลุ่มโจรสลัดอาร์ลอง ถูกกวาดล้าง!

“ฟิชเชอร์ ไทเกอร์ กัปตันของกลุ่มโจรสลัดพระอาทิตย์ จบลงด้วยการมีขยะที่ไร้ความทะเยอทะยานอย่างพวกแกได้ยังไงกันนะ?”

เมื่อได้ยินคำพูดเยาะเย้ยของเมอร์ลินอย่างต่อเนื่องจากระยะไกล มนุษย์เงือกทุกคนในกลุ่มโจรสลัดอาร์ลองก็มีสีหน้ามืดมนลงทันที

สายตาของพวกมันเย็นชา จับจ้องไปที่เมอร์ลิน

แม้แต่จุ๊บ เสนาธิการมนุษย์เงือกที่กำลังมุ่งหน้าไปหาเบลเมล ก็หันขวับมาในวินาทีนั้น แววตาของมันแฝงไปด้วยจิตสังหารขณะมองไปที่เมอร์ลิน

“แกเป็นแค่มนุษย์ กล้าดียังไงมาเอ่ยชื่อลูกพี่ไทเกอร์?”

“ถ้าไม่ใช่เพราะการทรยศของพวกมนุษย์อย่างพวกแก ลูกพี่ไทเกอร์จะตายได้ยังไง!”

“มนุษย์ที่น่ารังเกียจ ฆ่าพวกมันให้หมด กินพวกมันให้หมด!”

“ลูกพี่อาร์ลอง ออกคำสั่งฆ่าล้างหมู่บ้านเลยเถอะ!”

“ก่อนจะเริ่มฆ่าล้างบาง ไอ้เด็กเวรตรงหน้านี่ต้องตายด้วยน้ำมือของชั้นก่อน!”

…

เมอร์ลินแสยะยิ้มเยาะเย้ยมนุษย์เงือกที่กำลังโกรธแค้นซึ่งยืนอยู่ตรงนั้น แถมยังกระดิกนิ้วท้าทายพวกมันอีกด้วย

เมื่อต้องเผชิญกับคำพูดเยาะเย้ยซ้ำแล้วซ้ำเล่าของเมอร์ลิน ใบหน้าของอาร์ลองก็บิดเบี้ยวจนดูเหมือนน้ำจะหยดออกมาได้เลย!

ด้วยการโบกมือใหญ่ของเขา เพียงครั้งเดียว เสียงโหวกเหวกโวยวายของลูกน้องก็เงียบลงทันที

เขาเงยหน้าขึ้น ดวงตาของเขาแดงก่ำไปด้วยเลือด!

“ไอ้เด็กบ้า พวกแกเป็นแค่มนุษย์ กล้าดียังไงมาเอ่ยชื่อลูกพี่ไทเกอร์?”

“ต่อไป ชั้นจะฉีกแกเป็นชิ้น ๆ ด้วยมือของชั้นเอง เพื่อให้แกได้ลิ้มรสความตายจากการที่กล้าทำให้มนุษย์เงือกโกรธแค้น!”

เมื่ออาร์ลองพูดจบ เขาก็อ้าปากออก เผยให้เห็นเขี้ยวอันแหลมคมอย่างน่าสะพรึงกลัว ซึ่งสามารถกัดทะลุแผ่นเหล็กได้

ในฐานะมนุษย์เงือกฉลาม ฟันเหล็กอันน่าสะพรึงกลัวเหล่านี้คืออาวุธโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดของเขา!

ด้วยฟันเหล็กอันน่าสะพรึงกลัวเหล่านี้ แม้แต่ในแกรนด์ไลน์ เขาก็กัดทะลุร่างศัตรูมาแล้วนับไม่ถ้วน!

และครั้งนี้ คู่ต่อสู้ของเขาเป็นเพียงลูกมนุษย์

ถ้าเด็กนี่ไม่ทำให้เขาโกรธจัด เขาคงไม่เอาไม้ตายสุดท้ายออกมาใช้เพื่อจัดการหรอก!

“โอ๊ะ? ใจร้อนซะแล้วเหรอ?”

เมื่อมองไปที่อาร์ลอง ซึ่งจิตสังหารได้ระเบิดออกมา เมอร์ลินก็ยังคงทำตัวราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ยังคงยั่วยุเขาต่อไป

ณ จุดนี้ เมอร์ลินประสบความสำเร็จในการดึงดูดความเกลียดชังทั้งหมดของกลุ่มโจรสลัดอาร์ลองมาที่ตัวเองแล้ว

เพียงทำเช่นนี้ เมอร์ลินก็มั่นใจได้ว่านามิและคนอื่น ๆ จะไม่ถูกมนุษย์เงือกที่น่ารังเกียจพวกนี้ซุ่มโจมตีระหว่างที่เขาต่อสู้!

“แกรนหาที่ตายนัก!”

ทันทีที่อาร์ลองพูดจบ เขาก็พุ่งทะยานออกจากจุดที่ยืนอยู่ทันที

ความเร็วของอาร์ลองนั้นเร็วอย่างน่าสะพรึงกลัว!

ถึงแม้เขาจะไม่ได้อยู่ในสภาพแวดล้อมทางน้ำที่เขาถนัด แต่ความเร็วของเขาก็ยังเหนือกว่าขีดจำกัดของมนุษย์ธรรมดาทั่วไปมาก!

อย่างไรก็ตาม เมอร์ลินไม่ใช่มนุษย์ธรรมดา!

เขามีสูตรโกง!

ผลตอบแทนจากการฝึกฝนที่เขาได้รับจากการประเมินผลก่อนหน้านี้ จากการวิ่งเต็มกำลังหนึ่งแสนก้าว ได้ยกระดับความเร็วในการตอบสนองของเขาให้ขึ้นไปถึงระดับที่น่าสะพรึงกลัวอย่างไม่น่าเชื่อ

ความเร็วของอาร์ลอง ซึ่งแทบจะมองไม่ทันสำหรับมนุษย์เงือกส่วนใหญ่ ในสายตาของเมอร์ลินตอนนี้ เป็นเพียงแค่เร็วกว่าคนธรรมดาเล็กน้อยเท่านั้น

“โจรสลัดที่มีค่าหัว 20 ล้าน มีปัญญาแค่นี้เองเหรอ?”

“มันไม่พอให้ดูเลยจริง ๆ !”

เมื่อได้ยินคำพูดเยาะเย้ยของเมอร์ลิน อาร์ลองที่กำลังเดือดดาลก็เพิ่มความเร็วขึ้นไปอีก!

แทบจะในชั่วพริบตา เขาก็พุ่งมาอยู่ตรงหน้าเมอร์ลินแล้ว

เขาอ้าปากกว้างที่เต็มไปด้วยฟันเหล็กและกัดเข้าที่หัวของเมอร์ลินอย่างดุร้าย!

ในวินาทีสำคัญนั้น เมอร์ลินที่ยืนนิ่งมาตลอดก็ขยับตัวกะทันหัน!

เขาง้างหมัดขวาขึ้นและแสยะยิ้มเย็นชาใส่อาร์ลอง ที่กำลังพุ่งหัวเข้ามา

ท่ามกลางสายตาอันหวาดกลัวของอาร์ลอง เขาชกหมัดออกไปอย่างรุนแรง!

หมัดของเมอร์ลินเล็งเป้าไปที่ฟันเหล็กที่อาร์ลองภาคภูมิใจอย่างแม่นยำ!

“แครก!”

…

เสียงแตกหักดังสนั่นขึ้นท่ามกลางทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ในทันที

วินาทีต่อมา ฟันเหล็กอันน่าสะพรึงกลัวของอาร์ลองก็ถูกหมัดของเมอร์ลินกระแทกจนแหลกสลาย ปลิวว่อนไปทั่ว

มันตกลงอย่างแรงต่อหน้ากลุ่มโจรสลัดเงือก

แต่นั่นยังไม่หมด!

หลังจากบดขยี้เขี้ยวฉลามในปากของอาร์ลองจนแหลกละเอียด หมัดของเมอร์ลินก็พุ่งทะลุทะลวงราวกับไร้แรงต้านทาน

มันพุ่งทะลุปากของอาร์ลองออกไปทะลุด้านหลังหัวของเขา!

เศษสมองที่ปนกับเลือดกระเด็นไปทั่ว!

“เฮ้อ อ่อนแอมันซะจริง!”

เมอร์ลินพูดด้วยความดูแคลน จากนั้นก็ดึงหมัดกลับมา

เมื่อมองไปที่เลือดบนหมัดของเขา เขาก็ขมวดคิ้ว

เขาเช็ดมันลงบนเสื้อผ้าของอาร์ลองโดยตรง จากนั้นก็ผลักร่างของอาร์ลองเบา ๆ

อาร์ลองที่หัวถูกเป่าจนเปิดออกและตายสนิท ก็ล้มหงายหลังตึง!

หมัดเดียวง่าย ๆ ตัดสินชัยชนะและความพ่ายแพ้ ชีวิตและความตาย!

ในวินาทีนี้ ทุกคนในที่เกิดเหตุถึงกับตกตะลึง!

โดยเฉพาะมนุษย์เงือกจากกลุ่มโจรสลัดอาร์ลอง

พวกมันเบิกตากว้างอย่างไม่อยากจะเชื่อ มองดูทุกสิ่งที่อยู่ตรงหน้าด้วยความหวาดผวา

พวกมันไม่เข้าใจเลยว่าลูกพี่ของพวกมันตายได้ยังไง!

นี่คือลูกพี่อาร์ลองนะ!

หนึ่งในเสนาธิการผู้โด่งดังของกลุ่มโจรสลัดพระอาทิตย์ในอดีต อาร์ลอง!

เขาจะมาตายในทะเลอีสต์บลู ซึ่งขึ้นชื่อว่าเป็นทะเลที่อ่อนแอที่สุดของทั้งสี่ทะเล โดยที่ยังไม่ทันได้ตั้งตัวเลยงั้นเหรอ?

และถูกฆ่าโดยเด็กที่ผมยังขึ้นไม่เต็มหัวเนี่ยนะ?

มันจะเป็นไปได้ยังไงกัน!

ต่อให้พวกมันไปเล่าให้ใครฟัง ก็คงไม่มีใครเชื่อ!

นอกจากพวกมนุษย์เงือกแล้ว เบลเมลที่ยืนเตรียมปืนพร้อมที่จะสละชีพอย่างกล้าหาญก็ตกตะลึงเช่นกัน!

“น-นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับเด็กคนนี้กันแน่?”

“โจรสลัดเงือกที่มีพละกำลังมหาศาลขนาดนั้น ถ-ถูกหมัดเดียวของเขาฆ่าตายเนี่ยนะ?”

“ชั้นคงไม่ได้ตาฝาดไปใช่ไหม?”

เบลเมลขยี้ตาอย่างแรง

เมื่อเธอลืมตาขึ้นอีกครั้ง เธอก็เห็นอาร์ลองนอนนิ่งอยู่บนพื้น มีรูโหว่ขนาดใหญ่ที่หัว ไร้สัญญาณชีพโดยสิ้นเชิง

เธอยืนแข็งทื่ออยู่กับที่

“ความแข็งแกร่งของเด็กคนนี้น่าจะน่ากลัวยิ่งกว่าพวกตัวประหลาดตัวน้อย ๆ ที่กองทัพเรือคัดมาเป็นพิเศษเสียอีก!”

ขณะที่เบลเมลกังลังตกตะลึง นามิและโนจิโกะก็ลูบหน้าอกด้วยความโล่งใจ รู้สึกถึงความหวาดกลัวที่ยังคงหลงเหลืออยู่

ถึงแม้การตายของมนุษย์เงือกจะส่งผลกระทบต่อพวกเธออย่างมาก แต่ตราบใดที่เมอร์ลินปลอดภัย พวกเธอก็โล่งใจแล้ว!

ในเวลานี้ พวกเธอไม่ได้แสดงอาการหวาดกลัวเหมือนตอนที่เห็นคนตายครั้งแรกอีกต่อไป

พวกเธอเริ่มปรับตัวได้อย่างช้า ๆ

โดยธรรมชาติแล้ว เมอร์ลินพึงพอใจกับการตอบสนองของพวกเธอในเวลานี้มาก!

ในท้องทะเลอันกว้างใหญ่นี้ ความตายเกิดขึ้นได้บ่อยครั้ง

ถ้าพวกเธออยากจะเอาชีวิตรอดให้ดี พวกเธอก็ต้องปรับตัวให้เข้ากับความตายไว้ล่วงหน้า!

เมื่อบรรยากาศทั้งหมดตกอยู่ในความเงียบงัน ไร้ซึ่งเสียงใด ๆ เมอร์ลินก็ค่อย ๆ ก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าวและเอ่ยกับกลุ่มโจรสลัดเงือกภายใต้การนำของอาร์ลอง

“อาร์ลองตายแล้ว คราวนี้ก็ตาพวกแกบ้างล่ะ!”

“ชั้นจะให้โอกาสพวกแก ฆ่าตัวตายซะ!”

“ถ้าชั้นต้องลงมือ พวกแกคงไม่ได้ตายศพสวยแน่!”

เมอร์ลินยืนอยู่เพียงลำพังต่อหน้ากลุ่มโจรสลัดเงือกที่ตัวใหญ่กว่าเขามาก เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ไร้ความปรานี

และโจรสลัดเงือกพวกนี้ที่บุกเข้ามาในหมู่บ้าน ในวินาทีนี้ เมื่อมองไปที่ลูกมนุษย์ที่ตัวเล็กและอ่อนแอกว่าพวกมันอย่างนับไม่ถ้วน ดวงตาของพวกมันกลับเต็มไปด้วยความหวาดผวาและความกังวลใจ

พวกขี้ขลาดบางคนกลัวจนแทบจะจับอาวุธไว้ไม่อยู่!

“พี่น้อง อย่าไปกลัว!”

“มันมีแค่คนเดียว แต่พวกเรามีกันตั้งเจ็ดแปดสิบคน! มันจะฆ่าพวกเราทุกคนด้วยตัวคนเดียวได้ยังไง!”

“ฮึดสู้เข้าไว้ หยิบอาวุธของพวกแกขึ้นมา ฆ่าไอ้เด็กนี่ แล้วฆ่าล้างหมู่บ้านซะ!”

“แก้แค้นให้ลูกพี่อาร์ลองของเรา!”

ทันใดนั้น คุโรโอบิและจุ๊บ ลูกน้องของอาร์ลอง พร้อมกับหัวหน้าระดับล่างคนอื่น ๆ ก็ก้าวออกมาข้างหน้า

พวกมันเริ่มส่งเสียงปลุกระดมกลุ่มโจรสลัดเงือก!

เพราะพวกมันรู้ดีว่าเด็กหนุ่มคนนี้ไม่มีทางปล่อยพวกมันไปแน่!

เขาจะไม่ให้โอกาสพวกมันยอมจำนนด้วยซ้ำ!

และตอนนี้ ทางรอดเดียวก็คือหยิบอาวุธขึ้นมาแล้วสู้ให้สุดกำลัง!

ภายใต้การนำของหัวหน้าระดับล่างเหล่านี้ มนุษย์เงือกที่เหลือของกลุ่มโจรสลัดอาร์ลองก็หยิบอาวุธขึ้นมา

พวกมันเริ่มพุ่งเข้าใส่เมอร์ลินอย่างบ้าคลั่ง

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่พวกมันไม่รู้ก็คือ พวกมันกำลังจะเผชิญหน้ากับเมอร์ลิน ซึ่งเพิ่งจะประเมินผลการฝึกฝนของเขาสำเร็จไปอีกครั้ง!

…

ห้านาทีต่อมา ศพของมนุษย์เงือกจำนวนนับไม่ถ้วนกองอยู่ตรงหน้าเมอร์ลิน

อย่างไรก็ตาม เมอร์ลินเองกลับไม่มีร่องรอยบาดแผลใด ๆ เลย

เขามองไปที่กลุ่มโจรสลัดอาร์ลอง ซึ่งถูกกวาดล้างไปจนหมดสิ้น

จากนั้นเขาก็มองไปที่นามิ โนจิโกะ และเบลเมลที่กำลังถือปืนด้วยสีหน้างุนงงเล็กน้อย

และรวมถึงชาวบ้านที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืด เฝ้าดูการต่อสู้ทั้งหมด

เขาโบกมือให้ทุกคนและพูดพร้อมรอยยิ้มว่า “กลุ่มโจรสลัดอาร์ลองถูกกวาดล้างเรียบร้อยแล้ว คราวนี้ก็มาฉลองกันเถอะ!”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═