บทที่ 32 ดาร์กเนสมูนเบรก!! ร่างจักรพรรดิอยู่ฝั่งคนดีงั้นหรือ

"นี่คือพลังของร่างจักรพรรดิสินะ...."

เจียงหลีเข้าใจขึ้นมาในทันที อย่างที่ทุกคนรู้กันดี ร่างจักรพรรดินั้นแท้จริงแล้วก็คือร่างพื้นฐานของคิบะ! ดังนั้น พลังอันน่าสะพรึงกลัวที่เขาสัมผัสได้ในตอนนี้ ย่อมต้องเป็นพลังจักรพรรดิปีศาจในสภาวะที่ถูกปลดปล่อยออกมาอย่างเต็มที่แน่นอน!

"น่าเสียดายนะ ที่แกจะไม่มีโอกาสได้สัมผัสกับพลังของคิบะอีกแล้วล่ะ" หลังจากปรับตัวเพียงชั่วครู่ เจียงหลีก็มองไปยังเมดูซ่าเลเจนด์ดอร์ก้า พร้อมกับก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างช้าๆ ขณะที่เอ่ยปากพูด

"แต่ว่า... ฉันจะอนุญาตให้แกตายภายใต้พลังของคิบะก็แล้วกัน!"

ทันทีที่พูดจบ เจียงหลีก็เริ่มออกวิ่ง เร่งความเร็วขึ้นเรื่อยๆ พร้อมกับกางมือทั้งสองข้างออกเล็กน้อย

ท่ามกลางเสียงกระทบกันดังกังวานของผนึกแห่งพันธนาการ ร่างของเจียงหลีก็วูบไหว หลบหลีกการฉกกัดของงูหลามยักษ์สีน้ำเงินอมม่วงตัวแล้วตัวเล่า และพุ่งทะยานไปอยู่เบื้องหน้าเมดูซ่าเลเจนด์ดอร์ก้ารวดเร็วดั่งสายฟ้าฟาด

"อย่าคิดว่าแกจะ... แค่ก แค่ก!!" เมดูซ่าเลเจนด์ดอร์ก้าพยายามจะหลบหลีก แต่มือสีแดงฉานข้างนั้นก็คว้าเข้าที่คอของมันเสียแล้ว!

ด้วยพลังอันมหาศาลที่ปะทุขึ้น เจียงหลียกตัวเมดูซ่าเลเจนด์ดอร์ก้าขึ้นอย่างแรงและลากมันถอยหลังไป พุ่งชนกำแพงจนพังทลายลงมาเสียงดังสนั่น ซากปรักหักพังด้านหลังก็ไม่อาจรอดพ้นเช่นกัน เส้นทางสายหนึ่งถูกบดขยี้ทะลวงผ่านจากหน้าไปหลังอย่างดุดัน

ท้ายที่สุด พร้อมกับเสียงระเบิดดังตูม เมดูซ่าก็ถูกเหวี่ยงออกไปอย่างแรง จนเสาหินที่ตั้งตระหง่านอยู่หักสะบั้นเป็นสองท่อน

"อั้ก...." ผ่านฝุ่นควันที่คละคลุ้งจากการร่วงหล่นของเสาหิน เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดของเมดูซ่าเลเจนด์ดอร์ก้าก็ดังเล็ดลอดออกมาให้เห็นอย่างแผ่วเบา

"ฟ่อ ฟ่อ!!"

แต่วินาทีต่อมา งูยักษ์ที่มีความกว้างอย่างน้อย 3 เมตรก็พุ่งทะลวงฝุ่นควันออกมา มันชูหัวขึ้นสูง ขู่ฟ่อด้วยความโกรธเกรี้ยว ลำตัวอันยาวเหยียดของมันขดตัวในตอนแรก ก่อนจะพุ่งฉกออกไปราวกับลูกธนู เคลื่อนไหวรวดเร็วเสียจนอากาศเกิดเสียงหวีดหวิวแหลมปรี๊ด!

เจียงหลีคาดการณ์เรื่องนี้ไว้นานแล้ว เขาย่อขาลง สไลด์ตัวไปข้างหน้า และไถลลอดใต้ท้องของงูยักษ์ไปอย่างพอดิบพอดี...

"ฟุ่บ!!"

ทันใดนั้นเอง! ร่างหนึ่งก็พุ่งเข้าใส่เขาจากด้านหน้า! มันคือเมดูซ่าเลเจนด์ดอร์ก้านั่นเอง! งูยักษ์เป็นเพียงแค่ตัวล่อ ในขณะที่ตัวมันซ่อนอยู่หลังร่างของงูยักษ์เพื่อลอบโจมตี กรงเล็บอันน่าเกลียดน่ากลัวคู่หนึ่งที่เรืองแสงสีน้ำเงินอมม่วงอันน่าสยดสยอง กำลังกางกรงเล็บพุ่งตรงมาที่ใบหน้าของเจียงหลีอย่างเอาเป็นเอาตาย!

"ตาย... ตายซะ!!"

ในเวลานี้ เมดูซ่าเลเจนด์ดอร์ก้าตื่นเต้นสุดขีด! มันครอบครองพิษร้ายแรงที่อันตรายและรุนแรงกว่าสิ่งมีชีวิตที่มีพิษร้ายกาจที่สุดในโลกถึงหลายสิบเท่า สัตว์ประหลาดทั่วไปเพียงแค่สูดดมกลิ่นของมันเข้าไปแม้เพียงนิดเดียว ร่างกายก็จะเน่าเปื่อยและตายลงตรงนั้นทันที ดังนั้น มันจึงมั่นใจเป็นอย่างยิ่งว่า ต่อให้เป็นราชาแห่งแฟงไกอาองค์นี้ หากสัมผัสกับพิษโดยตรงก็ไม่อาจต้านทานได้อย่างสมบูรณ์แน่นอน!

ทว่า ในขณะที่เมดูซ่าเลเจนด์ดอร์ก้าคิดว่ามันกำลังจะทำสำเร็จ จู่ๆ เจียงหลีก็ตะโกนขึ้นเบาๆ... "ผนึกจักรพรรดิปีศาจ!!"

"ตู้ม!!"

พร้อมกับผนึกค้างคาวสีทองขนาดมหึมาที่พุ่งทะลวงผ่านร่างของมันไป สีหน้าของเมดูซ่าก็แข็งทื่อลงในพริบตา ความเจ็บปวดแสนสาหัสและความรู้สึกถูกพันธนาการที่คุ้นเคยถาโถมเข้าใส่ทั่วทั้งร่างของมัน! "อ๊ากกกก!!"

โดยไม่สนใจความคับแค้นใจและเจตนาร้ายในดวงตาของเมดูซ่า เจียงหลีหยิบนกหวีดสีแดงออกมาจากเอวทันที นี่คือนกหวีดแห่งการตื่นรู้ที่เป็นของเฉพาะสำหรับคิบะเท่านั้น

"ตื่นรู้!"

"จงตื่นขึ้น!!"

เมื่อเขาวางนกหวีดไว้ที่เอว คิแบทก็งับนกหวีดแห่งการตื่นรู้เอาไว้ในทันที หลังจากเป่าอย่างแรง เสียงขลุ่ยอันไพเราะสง่างามก็ดังกังวานขึ้น จากนั้น มันก็กระพือปีกอย่างแรง บินแยกตัวออกจากเข็มขัด และบินวนรอบตัวเจียงหลีด้วยความตื่นเต้น เตรียมพร้อมที่จะช่วยเขาปลดปล่อยท่าไม้ตายแรกออกมา!

"ย้าก!"

เจียงหลีย่อตัวลงเล็กน้อย ปลอกแขนสีแดงฉานค่อยๆ ขยับเข้าหากันเบื้องหน้าใบหน้าของเขา ในระหว่างกระบวนการนี้ ม่านหมอกสีเลือดซึ่งมีสีแดงฉานเข้ากับสีของปลอกแขนก็แผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ พระจันทร์เต็มดวงดวงใหม่ลอยเด่นขึ้นกลางท้องฟ้า แต่เมื่อเจียงหลีประกบมือเข้าด้วยกัน มันก็ค่อยๆ ถูกบดบังด้วยหมอกสีดำ จนท้ายที่สุดก็กลายเป็นพระจันทร์เสี้ยว!

"ดาร์กเนสมูนเบรก!"

"ดาร์กเนส... มูนเบรก!!"

เมื่อเสียงเอฟเฟกต์อันน่าเกรงขามดังกังวานขึ้น จู่ๆ เจียงหลีก็ยกขาขวาขึ้นสูง พื้นดินใต้ฝ่าเท้าของเขาถูกสลักเป็นร่องลึกลักษณะคล้ายพระจันทร์เสี้ยว ส่งผลให้ฝุ่นคลุ้งกระจายไปทั่ว!

"แกร๊ก!"

ในเวลาเดียวกัน โซ่พันธนาการทั้งหมดบนขาขวาของเขาก็แตกกระจายออก และเครื่องพันธนาการ ประตูแห่งขุมนรก สีเงินก็ถูกปลดผนึกอย่างสมบูรณ์ คิแบทรีบพุ่งเข้าไปหลอมรวมกับมันด้วยความร้อนใจ ย้อมมันให้กลายเป็นสีแดงฉานดั่งเลือด!

"ปัง!!"

เมื่อคิแบทกางปีกสีแดงฉานออก เจียงหลีก็กระทืบเท้าอย่างแรงและตีลังกากลับหลังขึ้นสู่อากาศ! จนกระทั่งร่างของเขาซ้อนทับกับดวงจันทร์เสี้ยว เจียงหลีจึงพลิกตัว ตั้งท่าไรเดอร์คิก และทิ้งตัวลงมาอย่างรวดเร็วด้วยพละกำลังอันหาที่เปรียบไม่ได้ คิแบทบนเท้าขวาของเขาคอยปรับทิศทางปีกอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้แน่ใจว่าจะพุ่งชนเป้าหมายได้อย่างแม่นยำ!

"ตู้ม!!"

หินจักรพรรดิปีศาจขนาดยักษ์ทั้ง 3 ก้อนได้มอบพลังจักรพรรดิปีศาจที่เพิ่มพูนขึ้นอย่างไม่เคยมีมาก่อนในวินาทีนี้! คลื่นพลังงานที่พลุ่งพล่านทำให้เส้นผมงูของเมดูซ่าเต้นระบำอย่างบ้าคลั่ง ท่ามกลางความหวาดกลัวและสิ้นหวัง มันทำได้เพียงมองดูเท้าของเจียงหลีพุ่งกระแทกเข้าที่หน้าอก ร่างของมันถูกซัดปลิวถอยหลังไปอย่างแรง และในที่สุดก็พุ่งชนเข้ากับกำแพงเพียงแห่งเดียวที่ยังคงตั้งตระหง่านอยู่ในซากปรักหักพังทั้งหมด...

"ตู้ม!!"

เสียงคำรามกึกก้องจนหูอื้ออึงดังขึ้นอีกครั้ง ร่างกายของเมดูซ่าเลเจนด์ดอร์ก้าถูกทะลวงผ่านจนเป็นรูโหว่ และตราประทับค้างคาวขนาดยักษ์ก็ปรากฏขึ้นบนกำแพงด้านหลังของมัน!

... "วู้ฮู้!" ทุกสิ่งทุกอย่างจบลงแล้ว

คิแบทที่เพิ่งปลดปล่อยท่าไม้ตายเสร็จสิ้น บินวนเวียนอยู่กลางอากาศด้วยความพึงพอใจ

เจียงหลีหันกลับมา ในเวลานี้ ไรเดอร์จำนวนมากกำลังยืนเตรียมพร้อมรับมือ

เจียงหลีกวาดสายตามองและพบว่า นอกเหนือจากไรเดอร์สิบกว่าคนในตอนแรกแล้ว ยังมีไรเดอร์หน้าตาไม่คุ้นเคยปรากฏตัวเพิ่มขึ้นมาอีกหลายคน

"ขออธิบายก่อนนะ ฉันไม่ได้ถูกสัตว์ประหลาดสิงร่าง ดังนั้นทุกคนไม่ต้องตื่นเต้นไปหรอก" เมื่อเผชิญหน้ากับเหล่าไรเดอร์ที่ถึงขั้นกำลังรวบรวมพลังเตรียมใช้ท่าไม้ตาย เจียงหลีจึงรีบโบกมือปฏิเสธเป็นพัลวัน แม้เขาจะมั่นใจว่าสามารถป้องกันการโจมตีเหล่านั้นได้โดยไร้รอยขีดข่วน แต่เขาก็ไม่อยากถูกพายุท่าไม้ตายซัดเข้าใส่โดยไร้เหตุผล

"ไม่ได้... ไม่ได้ถูกสิงร่างงั้นเหรอ" ชูกวางและเหล่าไรเดอร์ต่างตกตะลึง เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่คาดคิดว่าเจียงหลีจะพูดเช่นนี้

ทว่าวินาทีต่อมา... พวกเขากลับยิ่งตึงเครียดมากกว่าเดิม!

ล้อกันเล่นหรือเปล่าเนี่ย!

ราชาสัตว์ประหลาดแห่งเผ่าพันธุ์สัตว์ประหลาดหุ่นเชิดในตำนานที่เพิ่งตื่นรู้ ทำให้ท้องฟ้าเปลี่ยนสีและมีพระจันทร์สีเลือดลอยเด่นขึ้นมาทันทีที่ลืมตาตื่น ผู้ที่สามารถระเบิดสัตว์ประหลาดระดับสูงในสภาพสมบูรณ์ให้แหลกเป็นจุลได้ง่ายดายราวกับเชือดไก่ แถมยังถูกค้างคาวน้อยจอมหยิ่งยโสและหยาบคายตัวนั้นเรียกขานอย่างเคารพว่า องค์ราชา อีก... แล้วหลังจากเกิดเรื่องทั้งหมดนี้ นายยังจะบอกว่าจิตใจของมนุษย์ยังคงเป็นผู้ควบคุมร่างกายอยู่อย่างนั้นหรือ

ขวับ ขวับ! ชูกวางและเหล่าไรเดอร์หันมองหน้ากัน

สายตาของพวกเขาแลกเปลี่ยนข้อความกันนับไม่ถ้วนในชั่วพริบตา

ท้ายที่สุด พวกเขาก็ได้ข้อสรุปเป็นเสียงเดียวกันท่ามกลางความเงียบงัน... นี่คือราชาสัตว์ประหลาดที่เหนือล้ำยิ่งกว่าสิ่งใดอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนอย่างแน่นอน!

เขาสามารถเรียกคืนสติสัมปชัญญะกลับมาได้อย่างสมบูรณ์ในเวลาอันสั้น แถมยังดึงความทรงจำทั้งหมดของเจ้าของร่างเดิมมาได้สำเร็จ... ยากจะจินตนาการเลยว่า หากปล่อยให้ราชาสัตว์ประหลาดระดับนี้หลุดรอดไปได้ จะก่อให้เกิดภัยพิบัติอันน่าสะพรึงกลัวมากมายเพียงใด แล้วพวกเขาจะต้องกลายเป็นคนบาปหนักหนาแค่ไหนกัน!

เมื่อคิดได้เช่นนี้ ไรเดอร์บางคนก็กัดฟันกรอด

พวกเขากล่าวบอกลาครอบครัวและมิตรสหายอยู่ในใจ เตรียมพร้อมที่จะยอมพลีชีพไปพร้อมกับศัตรูเบื้องหน้าแล้ว!

"ดูเหมือนจะมีอะไรผิดปกติแฮะ..." เมื่อเห็นเหล่าไรเดอร์ทวีความระแวดระวังมากยิ่งขึ้น เจียงหลีก็อดไม่ได้ที่จะตบหน้าผากตัวเอง ดูเหมือนคำอธิบายของเขาจะยิ่งทำให้สถานการณ์เลวร้ายลงกว่าเดิม เขารู้สึกปวดหัวขึ้นมาตงิดๆ ไม่รู้ว่าจะพิสูจน์ตัวเองอย่างไรต่อไปดี

แต่ในตอนนั้นเอง นาฬิกาข้อมือของชูกวางก็สั่นเตือนขึ้นมากะทันหัน

ขณะที่ยังคงจับจ้องเจียงหลีอย่างระแวดระวัง ชูกวางก็รีบเหลือบสายตาลงมอง เขากำลังจะเงยหน้าขึ้นมา แต่มองได้เพียงครึ่งทางก็ต้องชะงักค้าง ราวกับว่าเขาได้เห็นเรื่องเหลือเชื่อบางอย่างบนนาฬิกา และอดไม่ได้ที่จะร้องอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ... "เป็นไปได้อย่างไรกัน!"

จากนั้น ชูกวางก็เลิกสนใจเจียงหลีที่อยู่ตรงหน้า

ภายใต้สายตาอันงุนงงของเหล่าไรเดอร์รอบข้าง เขารีบยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาตรวจสอบ

ติ๊ด!

"โปรดทราบ อัศวินชูกวาง!"

"เป้าหมาย จักรพรรดิ มีการเปลี่ยนแปลงจุดยืนและสถานะ จุดยืนปัจจุบัน เป็นมิตร!"

"ขอย้ำเตือนข้อความสำคัญอีกครั้ง"

"เป้าหมาย จักรพรรดิ มีการเปลี่ยนแปลงจุดยืนและสถานะ สถานะปัจจุบัน เป็นมิตร!"

"การเปลี่ยนแปลงจุดยืน... แถมยังเป็นระดับ เป็นมิตร ด้วยเนี่ยนะ ทำไมถึงเป็นแบบนี้ได้!" ชูกวางถึงกับตกตะลึง

เห็นได้ชัดว่าสิ่งที่เรียกว่าการเปลี่ยนแปลงจุดยืนนี้ สร้างความตกตะลึงให้เขาอย่างมหาศาล!

อันที่จริง มันก็เป็นอย่างที่เห็น

แม้ว่าสัตว์ประหลาดระดับสูงจะสามารถส่งผลกระทบและกัดกินจิตใจรวมถึงความคิดของผู้ปลุกพลังได้ แต่ก็ใช่ว่าสัตว์ประหลาดระดับสูงทุกตนจะชั่วร้ายบริสุทธิ์ ต้องการเพียงแค่เข่นฆ่าสิ่งมีชีวิตหรือทำลายล้างโลกเสมอไป

ดังนั้น เพื่อเป็นการประเมินและตัดสินความดีความเลวรวมถึงจุดยืนของสัตว์ประหลาดระดับสูง สำนักงานความมั่นคงไรเดอร์จึงนำระบบการจัดระดับจุดยืนมาใช้สำหรับผู้ปลุกพลังที่ปลุกพลังสัตว์ประหลาดระดับสูงขึ้นมาได้

ซึ่งมีทั้งหมด 3 ระดับด้วยกัน คือ เป็นปรปักษ์ เป็นกลาง และ เป็นมิตร

เป็นปรปักษ์ เป็นไปตามชื่อ สัตว์ประหลาดที่อยู่ในจุดยืนนี้เต็มไปด้วยความคิดที่จะยึดครองโลก ก่ออาชญากรรม และทำลายล้าง เหล่าไรเดอร์จะเข้าจู่โจมสังหารทันทีที่พบเห็นโดยไม่ต้องพูดพร่ำทำเพลง

เป็นกลาง หมายถึงพวกมันจะไม่ส่งผลกระทบต่อสิ่งมีชีวิตหรือสังคม สามารถอยู่ร่วมกับเหล่าไรเดอร์ได้อย่างสงบสุขโดยต่างคนต่างอยู่

ส่วนระดับ เป็นมิตร... ระดับนี้สงวนไว้สำหรับผู้ที่มีความปรารถนาดีต่อมนุษย์และโลกอย่างลึกซึ้ง ถึงขั้นคอยให้ความช่วยเหลืออยู่บ่อยครั้ง ในแง่หนึ่ง จะเรียกพวกเขากลุ่มนี้ว่าเป็นไรเดอร์ก็คงไม่ผิดนัก!

และตอนนี้ เซียระบุว่า จักรพรรดิ ถูกจัดอยู่ในระดับเป็นมิตร ซึ่งหมายความว่า... จักรพรรดิ จะไม่ทำอันตรายต่อมนุษย์หรือโลกใบนี้เลยแม้แต่น้อย และเป็นบุคคลที่พวกเขาสามารถไว้วางใจได้อย่างเต็มที่!