บทที่ 25 สร้างบาดแผลสาหัสให้มังกรฟ้า

บทที่ 25 สร้างบาดแผลสาหัสให้มังกรฟ้า

ในเนื้อเรื่องต้นฉบับ แค่ลูฟี่ชกมังกรฟ้าตัวเดียวก็ทำให้กลุ่มหมวกฟางต้องแยกย้ายกันไปนานถึงสองปี หากไม่ได้คุมะมาถึงทันเวลา พล็อตเรื่องหลังจากนั้นก็คงไม่เกิดขึ้น และกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางอาจถูกคิซารุจัดการจนสิ้นซากไปแล้ว สิ่งที่ยาไซทำอยู่ในตอนนี้ก็ไม่ได้ต่างจากที่ลูฟี่ทำนัก ลูฟี่ชกมังกรฟ้า ส่วนเขาก็จับมังกรฟ้าเป็นตัวประกัน ทั้งคู่ไม่ต่างกันเท่าใดนัก

แต่หากเขาสังหารมังกรฟ้าจริงๆ สถานการณ์จะเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง การฆ่ามังกรฟ้าคนหนึ่งจะทำให้รัฐบาลโลกไม่มีทางนิ่งเฉย พวกเขาต้องส่งกองกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดออกมาไล่ล่าเขาอย่างแน่นอน มังกรฟ้าคนอื่นๆ จะไม่มีทางปล่อยเรื่องนี้ไป ไม่ใช่เพราะเซนต์ชาร์ลส์มีความสำคัญจนทำให้มังกรฟ้าทุกคนต้องเดือดร้อน แต่เพราะนี่เป็นเรื่องของหลักการ

มันคือท่าทีของมังกรฟ้าในฐานะชนชั้นสูงของโลก ลองจินตนาการดูสิว่าหากทาสหน้าไหนก็สามารถฆ่าพวกเขาได้ แล้วพวกเขาจะยังคงรักษาภาพลักษณ์ของผู้มีอำนาจเด็ดขาดในอนาคตได้อย่างไร? หากมังกรฟ้าถูกฆ่าได้ง่ายดายเพียงนั้น ก็จะเกิดความเข้าใจผิดว่ามังกรฟ้าเป็นพวกอ่อนแอ และนั่นอาจนำไปสู่การก่อกบฏจากคนจำนวนมากขึ้น แล้วบรรดาประเทศที่ยอมจ่ายส่วยสวรรค์ให้พวกเขาจะคิดอย่างไร?

ดังนั้น จึงห้ามสร้างบรรทัดฐานเช่นนี้เด็ดขาด เมื่อมีใครกล้าเป็นคนแรกที่ริอ่านจับปูใส่กระด้ง ชะตากรรมของคนผู้นั้นย่อมไม่น่าอภิรมย์แน่ ยาไซย่อมไม่อยากหาเรื่องใส่ตัว เขาไม่ได้มีดวงชะตาของตัวเอกเหมือนลูฟี่ และเขาก็ไม่ได้อยากมีปัญหากับกองทัพเรือจนเกินไปนัก

นอกจากนี้ แม้มังกรฟ้าตัวนี้จะพ่นวาจาชั่วร้ายออกมาไม่หยุด แต่เขายังไม่ได้ลงมือทำอะไรยาไซจริงๆ ไว้เมื่อเขามีพลังมากขึ้นในอนาคต โอกาสที่จะสะสางหนี้แค้นนี้ย่อมมีอีกมาก หลังจากไทเกอร์และคนอื่นๆ จากไปแล้ว ยาไซก็วางแผนจะถอยกลับเช่นกัน

เป็นอย่างที่เซนต์ชาร์ลส์พูด หากยาไซไม่มีวิธีพิเศษ เขาก็คงหนีไม่พ้น เพราะเหล่าทหารยามไม่มีทางปล่อยให้เขาหนีไปพร้อมกับเซนต์ชาร์ลส์เหมือนคนอื่นๆ แน่ แต่ยาไซกลับไม่ตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย เพราะเขา บิน ได้! แม้พลังปราณจะไม่มากมายและระยะทางที่บินได้จะไม่ไกลนัก แต่เขาก็ยังมีความสามารถที่จะบินลงจากหน้าผาได้ การปีนหน้าผาก่อนหน้านี้ก็เพียงเพื่อประหยัดแรงไว้หาเกาะใกล้เคียง เพราะการว่ายน้ำในมหาสมุทรนั้นอันตรายเกินไป

แต่ในเมื่อตอนนี้มีไทเกอร์และเหล่ามนุษย์เงือกรอรับอยู่ที่ตีนเขา ยาไซก็ไม่จำเป็นต้องเก็บแรงไว้บินข้ามมหาสมุทรอีกต่อไป ท่ามกลางสายตาตะลึงงันของทุกคน คลื่นปราณโปร่งแสงพุ่งพล่านไปทั่วร่างของยาไซ แล้วร่างของเขาก็เริ่มลอยขึ้นช้าๆ พร้อมกับเซนต์ชาร์ลส์ที่ถูกหิ้วอยู่นั้น

พวกเราทำตามที่เจ้าบอกแล้ว รีบวางท่านเซนต์ชาร์ลส์ลงเดี๋ยวนี้ หัวหน้าหน่วยข่าวกรองตะโกนขึ้นอย่างร้อนรน หากทาสคนอื่นหนีไปก็ช่างมัน แต่ถ้าช่วยเซนต์ชาร์ลส์ได้และจับตัวการที่กล้าจับมังกรฟ้าเป็นตัวประกันได้ พวกเขาก็ยังพอมีผลงานไปรายงานเบื้องบน แต่ใครจะไปคาดคิดว่าเจ้าเด็กเหลือขอนี่จะบินได้!

ข้าไม่มีเจตนาจะฆ่าเจ้าหมูอ้วนตัวนี้ แต่เมื่อถึงระยะที่ปลอดภัย ข้าจะส่งคืนมันให้พวกเจ้า ยาไซคิดแผนหลบหนีไว้ก่อนแล้ว แม้จะมีคนล้อมรอบจำนวนมาก แต่มีน้อยคนนักที่ใช้วิชาเดินชมจันทร์ได้ อีกอย่างวิธีโจมตีระยะไกลของพวกมันก็มีแค่ปืนใหญ่และปืนธรรมดา ทันทีที่ยาไซบินผ่านระยะหนึ่ง อาวุธเหล่านั้นก็ไร้ผล

ยาไซบินไปได้สักพักและรู้สึกว่าห่างพอสมควรแล้ว จึงโยนเจ้าหมูอ้วนในมือไปทางพวกสมุนที่กำลังใช้เดินชมจันทร์ไล่ตามมา พวกที่ไล่ตามเมื่อเห็นเซนต์ชาร์ลส์ร่วงลงมาก็รู้ดีว่าควรเลือกอะไร

ไอ้ทาส ไปตายซะ!

ปัง!

ทว่ายาไซคาดไม่ถึงว่าเจ้าหมูอ้วนเซนต์ชาร์ลส์นี่จะเป็นคนอำมหิตถึงเพียงนี้ ทันทีที่หลุดจากการควบคุมของยาไซ มันกลับชักปืนพกบรรจุกระสุนหินไคโรออกมาจากอกเสื้อแล้วลั่นไกใสยาไซทันที

วิชาดาบควมคุมลม: กำแพงวายุ!

เมื่อเผชิญหน้ากับกระสุนที่พุ่งเข้าใส่ ยาไซใช้ทักษะวิชาสุดยอด กำแพงวายุ อีกครั้ง! แต่เนื่องจากระยะห่างใกล้เกินไปและกระสุนหินไคโรนั้นค่อนข้างแข็งแกร่ง กำแพงวายุของยาไซจึงป้องกันไม่ได้ทั้งหมด มันเพียงเปลี่ยนทิศทางของกระสุนเท่านั้น กระสุนส่วนใหญ่เบนออกไป แต่มีนัดหนึ่งที่พุ่งเข้าไหล่ของยาไซจนเลือดสาดกระจาย

ไอ้สารเลว เจ้าหมูอ้วน แกหาที่ตายเองนะ! พายุเหล็ก!

บาดแผลที่ได้รับทำให้ยาไซเกือบเสียการทรงตัว ความเจ็บปวดกระตุ้นให้เขาโกรธจัด เขาชักดาบออกมาก่อนจะฟาดฟันคลื่นลมที่พุ่งตรงไปยังศีรษะของเซนต์ชาร์ลส์ ห้ามฆ่ามังกรฟ้าหรือ? พลเรือเอกตามล่าหรือ? ช่างหัวมันปะไร! ถ้าเมื่อกี้เขาหลบไม่ทัน เขาคงตายไปแล้ว

เมื่อเห็นคลื่นดาบลมฉีกกระชากอากาศพุ่งเข้ามาหา เซนต์ชาร์ลส์ก็หวาดกลัวจนวิญญาณแทบหลุดออกจากร่าง มันยังจำภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับสายลับซีพีสามคนก่อนได้อย่างแม่นยำ

บรรดาสายลับซีพีที่เดิมหวังจะฉวยโอกาสตอนยาไซบาดเจ็บเพื่อจับกุมเขา เมื่อเห็นฉากนี้ก็รีบใช้เดินชมจันทร์พุ่งเข้าหาเซนต์ชาร์ลส์เพื่อคุ้มกันทันที

วายุเท้า!

เมื่อเห็นคลื่นดาบเหมือนพายุหมุนกำลังจะปะทะเซนต์ชาร์ลส์ เหล่าสายลับที่ไม่สามารถไปถึงตัวได้ทันท่วงทีจึงใช้เท้าปล่อย วายุเท้า ออกมาหวังจะหักล้างคลื่นดาบของยาไซ แต่คลื่นดาบของนักดาบพายุเหล็กนั้นไม่ได้ต้านทานได้ง่ายๆ ถึงแม้การ์ดใบนี้จะยังเป็นเพียงระดับศูนย์ดาว แต่ยาไซฟันออกไปด้วยความโกรธ พลังจึงรุนแรงกว่าเดิมมาก ท้ายที่สุดนี่ก็คืออนิเมะโชเน็น พลังโจมตีขึ้นอยู่กับการตะโกน! ยาไซเพิ่งระเบิดพลังไปเมื่อครู่ คลื่นดาบนั้นจึงไปถึงระดับใหม่แล้ว

วายุเท้าไม่สามารถหักล้างคลื่นดาบของยาไซได้ แต่ก็ทำให้ พายุเหล็ก เบี่ยงทิศทางเดิมไป คลื่นดาบที่ควรจะผ่าร่างเซนต์ชาร์ลส์ออกเป็นสองท่อน จึงเฉือนลงบนหัวไหล่ของมันแทน จากนั้นตามมาด้วยเสียงโซนิคบูมที่แหวกอากาศ แขนซ้ายของเซนต์ชาร์ลส์ก็ขาดกระเด็นออกไปในทันที!

เหล่าสายลับที่มาถึงภายหลังรีบเข้าไปรับตัวเซนต์ชาร์ลส์ที่ร่วงลงมา

อ๊ากกกก! เจ็บ! เจ็บ! ข้าจะตายแล้ว ห้ามเลือดให้ข้าสิ! รีบพาข้าไปรักษา!

มังกรฟ้าผู้ถูกตามใจมาตลอดชีวิตไม่เคยได้รับบาดเจ็บสาหัสขนาดนี้มาก่อน เซนต์ชาร์ลส์เริ่มกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง และเมื่อสายลับซีพีคนอื่นๆ รู้ตัวว่าเรื่องบานปลายและหันมาจะจัดการยาไซ ตัวการนั้นก็หายลับไปไร้เงาเสียแล้ว...