บทที่ 17 ปฏิบัติการร่วมกับไทเกอร์

บทที่ 17 ปฏิบัติการร่วมกับไทเกอร์

เมื่อได้ยินคำพูดของยาซาย ไทเกอร์ก็ชะงักไปครู่หนึ่ง การมีคนนำทางย่อมดีกว่าอยู่แล้ว แต่ยาซายเพิ่งจะหนีพ้นจากขุมนรกมาได้หมาดๆ การที่เขาต้องย้อนกลับเข้าไปเสี่ยงเพียงเพราะต้องการช่วยตนเองนั้น ทำให้ไทเกอร์รู้สึกเกรงใจอยู่ไม่น้อย

ข้าชื่อฟิชเชอร์ ไทเกอร์ นับแต่นี้ไปน้องชาย เจ้าคือมิตรของพวกเราเหล่ามนุษย์เงือก

มนุษย์เงือกและมนุษย์ แม้จะมีสายเลือดใกล้เคียงกัน แต่ก็มีความขัดแย้งกันมานานนับพันปี มนุษย์เงือกเหยียดหยามมนุษย์ที่ร่างกายอ่อนแอ โดยเชื่อว่ามนุษย์ไม่มีค่าพอจะครอบครองผืนดินอันกว้างใหญ่ ยิ่งไปกว่านั้นมนุษย์เงือกส่วนใหญ่ต่างโหยหาชีวิตบนพื้นดิน ทั้งแสงอาทิตย์ ป่าไม้ และสิ่งใหม่ๆ ที่ไม่เคยพบเห็น ส่วนมนุษย์บนฝั่งเองก็มีทัศนคติที่ไม่เป็นมิตรนัก หลายคนในโลกนี้มองว่ามนุษย์เงือกเป็นพวกนอกรีต จึงมักออกล่าและซื้อขายพวกเขาอย่างอิสระ

เมื่อยาซายที่เป็นมนุษย์ประกาศกร้าวว่าจะช่วยไทเกอร์กอบกู้พวกพ้อง เขาก็ได้รับความประทับใจจากไทเกอร์ในทันที ไทเกอร์ไม่ได้มีความอาฆาตมาดร้ายต่อมนุษย์ อีกทั้งเขายังเชื่อมั่นเช่นเดียวกับราชินีโอโตฮิเมะที่ว่ามนุษย์และมนุษย์เงือกสามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างสันติ แม้มนุษย์เงือกส่วนใหญ่จะเยาะเย้ยแนวคิดนี้ แต่เมื่อเห็นยาซายตัดสินใจแน่วแน่ที่จะช่วยเหลือเขาทั้งที่เป็นเพียงคนแปลกหน้า ไทเกอร์ก็เปลี่ยนความคิดไปทันที

ในเวลานี้ ไทเกอร์เห็นด้วยกับคำพูดของราชินีโอโตฮิเมะอย่างสุดซึ้ง ท้ายที่สุดแล้ว ตัวอย่างที่ดีที่สุดของแนวคิดนี้ก็ยืนอยู่ตรงหน้าเขาแล้วไม่ใช่หรือ

ข้าชื่อยาซาย และข้าเองก็รู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้เป็นมิตรกับเหล่ามนุษย์เงือก

ยาซายยิ่งไม่มีอคติต่อมนุษย์เงือกเข้าไปใหญ่ โลกวันพันช์แมนเต็มไปด้วยตัวละครประหลาดมากมาย ดังนั้นแค่คนหน้าตาเหมือนปลาจึงถือเป็นเรื่องปกติ ยิ่งไปกว่านั้นมนุษย์เงือกคือบุตรแห่งท้องทะเลที่มีพลังการต่อสู้มหาศาลในน้ำ ในอนิเมะที่เน้นการผจญภัยในมหาสมุทร การมีมิตรเป็นมนุษย์เงือกย่อมไม่ใช่เรื่องเสียหาย

อาศัยความมืดในยามค่ำคืน ทั้งสองปีนป่ายไปตามทางจนกระทั่งถึงดินแดนศักดิ์สิทธิ์แมรีจัวส์หลังจากใช้เวลาเกือบทั้งวัน

พี่ไทเกอร์ ถ้าข้าจำไม่ผิด ที่ที่พวกมนุษย์เงือกถูกขังไว้น่าจะอยู่ทางทิศนั้น

หลังจากปีนขึ้นมาได้ ยาซายชี้ไปยังทิศทางหนึ่ง ซึ่งเป็นจุดเดียวกับที่พวกเผ่ามังกรฟ้าใช้คุมขังทาสระดับสูง ไทเกอร์มองไปยังแมรีจัวส์อันกว้างใหญ่ แล้วมองกลับมาที่ร่างของยาซายที่ดูยังไงก็อายุเพียงสิบกว่าปี เขาจึงเอ่ยขึ้นว่า น้องชายยาซาย เจ้าควรหนีกลับไปทางที่เจ้ามาเถอะ ข้าจะช่วยเจ้ากู้คืนคนที่เจ้าต้องการช่วยเอง

เห็นได้ชัดว่าตอนอยู่บนหน้าผามืดมิด ไทเกอร์เพียงได้ยินเสียงของยาซายที่ดูอ่อนเยาว์ แต่เขาไม่คิดว่าเด็กคนนี้จะอายุน้อยถึงเพียงนี้ การให้เด็กวัยขนาดนี้ร่วมทางไปช่วยคนย่อมเป็นการฆ่าตัวตายชัดๆ ยามของเผ่ามังกรฟ้าไม่ใช่พวกโง่เขลา การติดตามเขาไปจึงอันตรายเกินไปสำหรับยาซาย

พี่ไทเกอร์ ข้าช่วยท่านได้จริงๆ

จะให้เขากลับไปงั้นหรือ ตลกน่า แล้วภารกิจล่ะ ปีนหน้าผาลงไปครึ่งวัน ปีนกลับขึ้นมาอีกครึ่งวัน ทั้งหมดก็เพื่อรางวัลนั้นไม่ใช่หรือ

เจ้ายังเด็กเกินไป และพวกเราเป็นมนุษย์เงือก เจ้าไม่จำเป็นต้องลำบากเพื่อพวกเราขนาดนี้

รูปลักษณ์ของยาซายในตอนนี้ช่างดูหลอกตาเสียเหลือเกิน ใครจะไปคิดว่าเด็กที่ยังโตไม่เต็มที่คนหนึ่งจะแข็งแกร่งได้เพียงใด

ณ ที่แห่งนี้มีเพียงทาสที่ถูกเผ่ามังกรฟ้าจับมา ไม่มีการแบ่งแยกว่าเป็นมนุษย์เงือกหรือมนุษย์หรอก ไม่ว่าพวกเขาจะเป็นเผ่าพันธุ์ใด ความต้องการของข้าที่จะช่วยพวกเขาก็เหมือนกันทั้งหมด!

เมื่อยาซายพูดออกมาด้วยตัวเอง แม้แต่เขาเองยังรู้สึกกระดากอายเล็กน้อย ทว่าต้องยอมรับว่าไทเกอร์เป็นพวกแพ้ทางประโยคทำนองนี้ หลังจากยาซายพูดจบ ค่าความประทับใจที่สูงอยู่แล้วก็ยิ่งพุ่งทะยานขึ้นไปอีก จากเดิมที่มองว่าเป็นเพียง "น้องชายที่นิสัยดี" ก็กลายเป็น "มิตรแท้ที่ฝากชีวิตไว้ได้"

แต่ถึงอย่างนั้นไทเกอร์ก็ยังรู้สึกว่าไม่ควรให้ยาซายเสี่ยงอันตราย คงเป็นเรื่องน่าเศร้าหากเด็กหนุ่มที่มีใจกว้างต่อมนุษย์เงือกและมีจิตใจงดงามเช่นนี้ต้องมาจบชีวิตลงที่นี่ ยาซายรู้ดีว่าหากไม่แสดงพลังให้เห็นบ้าง ไทเกอร์คงไม่สบายใจแน่

ยาซายเดินไปที่ร่างยามเผ่ามังกรฟ้าที่เขาหักคอไปก่อนหน้านี้ หยิบดาบยาวที่ตกอยู่กลับมาหาไทเกอร์ ทันทีที่สัมผัสด้ามดาบ ยาซายรู้สึกถึงกระแสเชื่อมโยงราวกับดาบนั้นเป็นส่วนหนึ่งของร่างกาย เขารู้ดีว่าเป็นความรู้สึกที่ได้จากการ์ดยาสุโอะ

ในฐานะจอมดาบผู้โด่งดังแห่งไอโอเนีย ยาสุโอะท่องไปทั่วทวีปโดยอาศัยเพียงคมดาบและวิชาดาบวายุ ยาซายหลับตาลงสัมผัสกระแสลม ก่อนจะตวัดดาบอย่างรวดเร็วราวสายฟ้าทิ้งไว้เพียงแสงสีเงินกลางอากาศ ในสายตาที่ไม่อยากจะเชื่อของไทเกอร์ คลื่นดาบวายุได้ถูกปลดปล่อยออกจากคมดาบของยาซายจนทิ้งรอยลึกไว้บนพื้นดิน

เจ้าเป็นจอมดาบงั้นหรือ น้องชายยาซาย เจ้ามาจากวาโนะคุนิใช่หรือไม่

การแสดงฝีมือของยาซายทำเอาไทเกอร์ตกตะลึง ไม่ใช่ว่าเขาจะรับมือไม่ได้ คนที่บุกแมรีจัวส์ได้ย่อมต้องมีระดับใกล้เคียงเจ็ดเทพโจรสลัด แต่สิ่งที่ทำให้ไทเกอร์ประหลาดใจคือความแข็งแกร่งของยาซายในวัยนี้ การเป็นจอมดาบได้ตั้งแต่อายุเพียงเท่านี้ อนาคตของเขาจะรุ่งโรจน์เพียงใดกัน

นักดาบที่ "ตัดเหล็ก" ได้และปลดปล่อยคลื่นดาบได้ถือเป็นสัญลักษณ์ของจอมดาบ ส่วนระดับเหนือกว่านั้นอย่างการตัดเพชรก็ถูกเรียกว่ายอดฝีมือระดับสูง แม้คลื่นดาบของยาซายจะยังดูอ่อนหัดไปบ้าง แต่นั่นก็คือคลื่นดาบอย่างแท้จริง

ข้าไม่ใช่ซามูไรจากวาโนะคุนิ ข้าแค่โชคดีที่เคยได้รับคำชี้แนะจากยอดจอมดาบตอนยังเด็ก ว่าอย่างไรพี่ไทเกอร์ ข้าพอจะร่วมทางไปช่วยคนกับท่านได้แล้วใช่ไหม

ยาซายไม่ได้ลงรายละเอียดเรื่องที่มาของวิชาดาบ เขาเพียงแค่อยากรู้ว่าการฟาดดาบเมื่อครู่ได้รับคำรับรองจากไทเกอร์หรือยัง

ตกลง แต่ถ้าเจอศัตรูที่เจ้ามือไม่ถึง ให้ข้าจัดการเอง อย่าพยายามทำตัวเป็นวีรบุรุษ

ฝีมือของยาซายได้รับความเห็นชอบจากไทเกอร์ อย่างน้อยนักรบมนุษย์เงือกหลายคนที่เขารู้จักยังไม่มีใครเก่งเท่าเด็กคนนี้ เมื่อเห็นไทเกอร์พยักหน้า ยาซายก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ตราบใดที่เขาสามารถแอบอู้บ้างและออกจากแมรีจัวส์ได้อย่างปลอดภัย ภารกิจนี้ก็นับว่าเสร็จสิ้นสมบูรณ์

คนของเจ้าอยู่ที่ไหน เราไปช่วยพวกพ้องของเจ้าก่อน แล้วค่อยไปช่วยพวกพ้องของข้า

เนื่องจากไทเกอร์มีมนุษย์เงือกต้องช่วยจำนวนมาก เขาจึงเกรงว่าหากช่วยพวกมนุษย์เงือกก่อน พวกเผ่ามังกรฟ้าคงแห่กันมาจนสถานการณ์วุ่นวาย และการไปช่วยเพื่อนของยาซายในตอนนั้นคงไม่ง่ายดายนัก