บทที่ 6 การหัวโล้นคือเรื่องถูกต้อง คนเราจะแข็งแกร่งขึ้นได้อย่างไรถ้าไม่หัวโล้น

บทที่ 6 การหัวโล้นคือเรื่องถูกต้อง คนเราจะแข็งแกร่งขึ้นได้อย่างไรถ้าไม่หัวโล้น

วันถัดมา 【แผนการฝึกฝนไซตามะ】 ก็เริ่มต้นขึ้น

ไซตามะตื่นเช้าเป็นพิเศษเพื่อเตรียมตัวออกไปวิ่งระยะไกลสิบกิโลเมตรเป็นอย่างแรก

ยาไจ ตื่นได้แล้ว ไม่ใช่ว่าเมื่อคืนเจ้าบอกหรือว่าสนใจ 【แผนการฝึกฝน】 ของข้าและอยากจะเข้าร่วมด้วยน่ะ

ยาไจขยี้ตาที่ง่วงงุน เขาดูเหมือนจะนึกขึ้นได้ว่าตกลงที่จะฝึกไปพร้อมกับไซตามะเมื่อวานนี้

สุดท้ายยาไจก็ยังไม่ยอมแพ้ เขาตั้งใจจะฝึกร่วมกับไซตามะ เผื่อว่าปาฏิหาริย์จะเกิดขึ้น

หากเขาฝึกกับไซตามะครบสามปี บางทีเขาอาจจะทำลาย ขีดจำกัด ของตัวเองได้ ความล้มเหลวในครั้งก่อนคงเป็นเพราะไซตามะไม่ได้อยู่ด้วย

แต่สถานการณ์ตอนนี้ต่างออกไป บางทีเขาอาจได้รับอิทธิพลจาก รัศมีตัวเอก ของไซตามะและอาจจะทำสำเร็จก็ได้

อีกอย่าง แม้ว่าปริมาณการออกกำลังกายจะไม่มากนัก แต่ตัวยาไจเองก็จำเป็นต้องฝึกฝน แม้จะไม่มีไซตามะก็ตาม

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว... หลังจากที่ไซตามะทำตามแผนการฝึกฝนที่กำหนดไว้เป็นเวลาประมาณปีครึ่ง

อ๊ากกก!

ยาไจถูกปลุกให้ตื่นจากภวังค์การหลับใหลด้วยเสียงกรีดร้องระดับเดซิเบลสูง เสียงตะโกนนี้ไม่เพียงแสดงถึงความประหลาดใจและความไม่เชื่อเท่านั้น แต่ยังแฝงไปด้วยความแค้นเคืองอย่างลึกซึ้ง

โชคดีที่เพื่อนบ้านแถวนั้นย้ายออกไปหมดแล้ว ไม่อย่างนั้นต้องมีคนมาโวยวายอีกแน่

กลางวันแสกๆ จะร้องอะไรนักหนา ลืมเรื่องลดราคาสินค้าที่ซูเปอร์มาร์เก็ตอีกแล้วหรือไง

ยาไจดึงผ้าห่มมาคลุมหัวอย่างไม่พอใจ เขาและไซตามะเล่นเกมดึกเกินไปเมื่อคืน ใครจะไปทนเสียงตะโกนแหกปากแต่เช้าแบบนี้ได้

ยาไจ! ยาไจ! ยาไจ! ข้าหัวล้านแล้วจริงๆ!

ไซตามะที่วิ่งมาด้วยความเร็วกว่าเสียงมาถึงข้างเตียงยาไจ คว้าไหล่ของเขาแล้วเขย่าอย่างบ้าคลั่ง

บอกข้ามาเดี๋ยวนี้ เจ้ามีความสามารถในการมองเห็นอนาคตหรือเปล่า? เจ้าล่วงรู้อยู่แล้วใช่ไหมว่าข้าจะต้องมีวันนี้ที่หัวล้าน?

ภายใต้การเขย่าอย่างหนักของไซตามะ ในที่สุดยาไจก็เริ่มได้สติ

เมื่อมองไปที่หัวโล้นเลื่อมที่อยู่ตรงหน้า ยาไจก็เข้าใจในที่สุด ไซตามะคงจะค้นพบความจริงอันเจ็บปวดเรื่องผมร่วงของเขาขณะที่กำลังล้างหน้าอยู่หน้ากระจกในวันนี้

ในที่สุดก็โล้นสักที! การหัวโล้นนี่แหละสุดยอด!

ยาไจแตะหัวโล้นเลื่อมของไซตามะ เขาเฝ้ารอวันนี้มานานเท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้

การที่ไซตามะหัวล้านพิสูจน์ได้ว่าเขาแข็งแกร่งขึ้นแล้ว ขีดจำกัด ของร่างกายเขาถูกทำลายลงในที่สุด จากนี้ไปเขาคืออาจารย์ไซตามะ 【ผู้พิฆาตสัตว์ประหลาด】

ยาไจ ไอ้คนสารเลว! กล้าดียังไงถึงบอกว่าข้าหัวล้านแล้วมันดี! ข้าสงสัยมานานแล้วว่าเจ้าต้องอิจฉาหน้าตาอันหล่อเหลาของข้า ทุกครั้งที่เราออกไปวิ่งด้วยกัน เจ้ามักจะบ่นเสมอว่าทำไมสาวงามตามทางถึงคอยส่งสายตาให้ข้า

แต่ข้าไม่นึกเลยว่าเจ้าจะลงมือกับผมสวยๆ ของข้า ข้าประเมินเจ้าผิดไปจริงๆ

ยาไจพูดไม่ออกกับความหลงตัวเองของไซตามะ ทุกครั้งที่ออกไปวิ่งน่ะ สาวๆ เขามองยาไจต่างหากล่ะ เข้าใจไหม?

ล้อเล่นอะไรของเจ้า? ด้วยหน้าตาของข้า ข้าจะไปอิจฉาเจ้าหรือลงมือกับผมของเจ้าไปทำไม?

ในเมื่อศักดิ์ศรีเป็นเดิมพัน ยาไจจึงไม่ยอมแพ้และเริ่มเถียงกับไซตามะ

งั้นบอกข้ามาสิว่าตอนนี้มันเกิดอะไรขึ้น? ทำไมข้าถึงหัวล้าน?

หลังจากใช้เวลาอยู่กับยาไจมานาน ไซตามะย่อมรู้ดีว่าเพื่อนซี้ของเขาไม่ใช่คนประเภทนั้น เขาชี้ที่หัวโล้นเลื่อมของตัวเองแล้วถามด้วยน้ำตาคลอเบ้า

ง่ายมาก เจ้าแข็งแกร่งขึ้น เจ้าก็เลยหัวล้าน

ยาไจพูดเรื่องนี้อย่างเป็นธรรมชาติราวกับเป็นเรื่องปกติ และใช่แล้ว ถ้าไซตามะไม่หัวล้าน เขาจะยังเป็นไซตามะหมัดเดียวจอดอยู่หรือเปล่าล่ะ?

ราคาของการแข็งแกร่งขึ้นมันเจ็บปวดขนาดนี้เลยหรือ?

หลังจากได้รับคำอธิบาย ไซตามะก็เปลี่ยนเป็นสีเทาสลับขาว นั่งยองๆ อยู่ที่มุมห้องในท่าสิ้นหวัง ไม่สามารถฟื้นตัวจากความเสียหายครั้งใหญ่นี้ได้

โลกนี้ไม่ยุติธรรมจริงๆ ทำไมเราถึงฝึกมาด้วยกัน แต่ข้าถึงหัวล้านอยู่คนเดียว...

เดิมทียาไจตั้งใจจะปลอบใจไซตามะ แต่หลังจากเดินเข้าไปใกล้และได้ยินเสียงพึมพำของเขา ยาไจก็รีบโยนหมอนใส่หัวโล้นเลื่อมของเขาในทันที

ไอ้หมอนี่มันอกตัญญูเกินไปแล้ว! การแลกเปลี่ยนผมที่ไร้ค่ากับพลังที่เหนือกว่าคนทั้งโลก สำหรับยาไจแล้วถือว่ากำไรเห็นๆ แต่ไอ้หมอนี่ยังดูไม่พอใจอีก

ยังจะมานั่งเศร้าอยู่อีกหรือ? แล้วข้าล่ะ? ข้าฝึกกับเจ้ามาตั้งนาน ทำไมตอนนี้เจ้าถึงสามารถฆ่าข้าได้ในพริบตา ในขณะที่ข้าไม่มีอะไรเปลี่ยนเลยนอกจากความอึดที่เพิ่มขึ้นนิดหน่อย!

ถ้าเลือกได้ ยาไจยินดีจะแลกผมของเขาเพื่อพลังของไซตามะแน่นอน

หน้าตาดีไปทำไม? ถ้าตายไปก็เสียทุกอย่าง

ยาไจ ทำไมเจ้าไม่โกนผมทิ้งเหมือนข้าล่ะ? บางทีเจ้าอาจจะแข็งแกร่งเท่าข้าก็ได้

ไซตามะที่ท้อแท้หันมามองผมหนาสีเขียวเข้มที่แบ่งเป็นชั้นๆ ของยาไจ ความแค้นที่เรียกว่า ความอิจฉา ก็ผุดขึ้นในใจของไซตามะ

ไปตายซะ! อย่ามาหลอกให้ข้าหัวล้าน ต่อให้ข้าหัวล้านเหมือนเจ้า ข้าก็ไม่ได้แข็งแกร่งขึ้นหรอก

ยาไจรู้ทันแผนชั่วของไซตามะดี เขาแค่กลัวว่าในเมื่อหน้าตาตัวเองด้อยกว่ายาไจอยู่แล้ว ตอนนี้ถ้าเขาหัวล้าน ความหล่อเหลาของเขาต้องลดลงต่ำกว่าเกณฑ์มาตรฐานแน่ๆ

ถ้าอนาคตออกไปไหนด้วยกัน สาวๆ คงมองแต่นยาไจ และไซตามะคงกลายเป็นแค่ตัวประกอบฉาก

อย่าพูดแบบนั้นสิ ถ้าไม่ลองดูก็ไม่รู้หรอกว่าจะไม่ได้ผล?

ไซตามะที่ไม่ยอมแพ้คว้ากรรไกรและกำลังจะพุ่งเข้าหาผมของยาไจ

ยาไจพยายามขัดขืนตามธรรมชาติ แต่กรรไกรเอ๊ย พลังปัจจุบันของไซตามะเหนือกว่าเขามาก ยาไจเทียบไซตามะไม่ติดเลยทั้งความเร็วและพลัง

ถ้าเจ้ากล้าแตะผมของข้า ข้าจะยึดเงินค่าครองชีพคืน

ยาไจที่ไร้หนทางต่อกรกับไซตามะที่ใช้กำลังบังคับได้แต่ต้องใช้ไม้ตาย

นอกจากเรื่องผมแล้ว เรื่องการเงินคือจุดอ่อนที่สองของไซตามะ เมื่อยาไจใช้เรื่อง เงิน เป็นข้อต่อรอง ไซตามะจึงทำได้เพียงเลือกที่จะหยุดอย่างจำใจ

ไม่มีทางเลือกอื่น ในเมื่อยาไจมีเงิน และคำว่า ผู้ที่มีเงินคือเจ้านาย นั้นใช้ได้จริงในทุกที่

อย่าหดหู่ไปเลย สาวๆ บางคนชอบผู้ชายหัวโล้นจะตาย แย่ที่สุดเดี๋ยวครั้งหน้าข้าจะแนะนำให้สักสองสามคน

เมื่อเห็นไซตามะกลับไปนั่งยองๆ ที่มุมห้องขีดเขียนวงกลมอย่างสิ้นหวังอีกครั้ง ยาไจก็ได้แต่พยายามปลอบใจ

ถึงเขาจะมีเงิน แต่ไซตามะคือ ต้นขาใหญ่ (ผู้สนับสนุน) เขาจำเป็นต้องเกาะต้นขานี้ไว้ และการรักษาความสัมพันธ์อันดีต่อกันเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว อีกหนึ่งปีครึ่งผ่านไปตั้งแต่ไซตามะหัวล้าน นั่นหมายความว่าไซตามะฝึกฝนมาอย่างต่อเนื่องเป็นเวลาสามปี

ไซตามะหยุดฝึกก็ต่อเมื่อเขารู้สึกว่าถึง จุดคอขวด ชั่วคราวและไม่สามารถแข็งแกร่งขึ้นได้อีก

ในช่วงเวลานี้ ยาไจได้รับภารกิจที่ออกโดย 【ระบบฮีโร่】 เป็นครั้งคราว และในขณะที่กำจัดสัตว์ประหลาด เขาก็ได้รับ โอกาสจั่วการ์ด

แต่ดูเหมือนว่าหลังจากจั่วได้ 【นักดาบพายุใบมีด】 ก่อนหน้านี้ ยาไจก็ได้ใช้โชคจากฝั่งยุโรปไปจนหมดสิ้น และการจั่วครั้งต่อๆ มาก็ไม่มีอะไรดีเลย

ลืมเรื่องตัวละครขยะไปได้เลย เขาไม่สามารถจั่วได้แม้แต่ 【การ์ดตัวละคร】 ใบเดียว ทั้งหมดเป็นเพียง 【การ์ดไอเทม】 และเป็นแบบที่ไร้ประโยชน์เสียด้วย

ในช่วงเวลานี้ยังมี ขนมปังของซานาเอะ ที่มีความเป็นพิษรุนแรงจนเกือบส่งไซตามะ 【ผู้แข็งแกร่งที่สุดในโลก】 ไปลงโลง...