บทที่ 30 สวนดอกไม้แห่งความมืดมัว

บทที่ 30 สวนดอกไม้แห่งความมืดมัว

มู่เฉินเก็บอุปกรณ์และเหรียญทองที่พวกกิลด์เพลิงพิโรธดรอปไว้

หลังจากทำทั้งหมดนี้เสร็จ

มู่เฉินก็เดินทางต่อไปยังสวนดอกไม้แห่งความมืดมัว

ในขณะที่มู่เฉินกำลังจะจากไป

คู่รักที่ถูกรังแกโดยผู้เล่นเพลิงพิโรธก็เข้ามาขวางมู่เฉินไว้

ทั้งสองคนมีสีหน้าขอบคุณ

"สหาย ขอบคุณมากที่ช่วยพวกเรา เงินนี่ถึงจะไม่มาก แต่ก็เป็นน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ ของผม รับไปเถอะ!"

ผู้เล่นชายมอบเหรียญทองทั้งหมดที่เขาดรอปจากมอนสเตอร์ให้กับมู่เฉิน

ไม่มาก แค่ 127 เหรียญทอง

เขาเพิ่งเลเวล 4 จะดรอปเหรียญทองได้มากขนาดนี้ก็ไม่ง่ายแล้ว

มู่เฉินส่ายหัวไม่รับ

พูดอย่างเฉยเมยว่า "เรื่องเล็กน้อย ไม่ต้องพูดถึงหรอก"

พูดจบ

มู่เฉินก็เดินผ่านทั้งสองคนไป เดินทางต่อไป

จะว่าไปแล้ว

ฉันกำลังจะออกจากหมู่บ้านสนธยาแล้ว แค่คิดก็รู้สึกใจหายเล็กน้อย

ปากเพิ่งบอกว่าจะแก้แค้นเฟิงฮั่วเหลียนเฉิงแท้ๆ ถ้าต้องออกไปเลยทั้งๆแบบนี้ มู่เฉินไม่ยอมหรอก!

หรือจะอยู่ในหมู่บ้านสนธยาต่ออีกสักสองสามวัน?

ซุ่มโจมตีในป่า ฆ่าเฟิงฮั่วเหลียนเฉิงสักสองสามครั้ง ยังไงหมอนี่ก็มีอุปกรณ์และเหรียญทองเยอะพอสมควร

ฆ่าเขาครั้งหนึ่ง

ก็แทบจะเท่ากับของที่ดรอปจากบอสแล้ว

มู่เฉินคิดฟุ้งซ่านไปพลางๆ เดินทางไปพลางๆ

ไม่นาน ก็มาถึงทางเข้าสวนดอกไม้แห่งความมืดมัว

เขตนี้จะเปิดให้ผู้เล่นเข้าได้เฉพาะหลังเที่ยงคืนเท่านั้น

ตอนนี้เป็นเวลาสองทุ่มสี่สิบนาที

ยังอีกนานกว่าจะถึงเที่ยงคืน

มู่เฉินหาที่สุ่มๆ ออกจากเกม เตรียมกินข้าวเย็น อาบน้ำ แล้วค่อยเข้าเกมตอนเที่ยงคืน

หลังจากออกจากเกม

มู่เฉินถอดหมวกเกมออก รู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัว

สองวันนี้ นอกจากหาเวลาว่างกินข้าวเช้าและกลางวันแล้ว เวลาที่เหลือเขาก็เล่นเกมตลอด เวลาออนไลน์เกือบสองวันหนึ่งคืนแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น

เตียงในห้องเช่าแข็งเกินไป นอนนานๆ ก็ไม่สบาย

ทำให้ฉันปวดหลังปวดเอวหลังจากเล่นเกมเสร็จ

มู่เฉินลุกจากเตียง ขยับร่างกายเล็กน้อย

แล้วออกจากห้องนอน ไปที่ห้องนั่งเล่น

บังเอิญเห็นซ่งเจียสวมชุดเต้น ถุงน่องสีขาวที่ขาเรียวสวย กำลังฝึกท่าเต้นต่างๆ เช่น ท่ายืดขาฉีกขา ท่าก้มตัว

ดูเหมือนซ่งเจียจะฝึกซ้อมมานานแล้ว

ใบหน้าสวยๆ เต็มไปด้วยเหงื่อ

เห็นมู่เฉินเดินออกมาจากห้องนอน

ซ่งเจียเงยหน้าขึ้น ยิ้มหวานให้มู่เฉิน "พี่มู่เฉิน รอแป๊บนึงนะคะ หนูจะไปทำอาหารให้พี่เดี๋ยวนี้!"

พูดจบ

ซ่งเจียก็ลุกขึ้นยืน เท้าเล็กๆ ที่สวมถุงน่องสีขาวเหยียบลงบนพื้น เดินไปที่ห้องครัว

มู่เฉินเห็นแล้วก็พูดว่า "ใส่รองเท้าด้วย ระวังจะเป็นหวัด!"

"ไม่เป็นไรค่ะ" ซ่งเจียพูด

.....

ผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วโมง

ซ่งเจียยกอาหารออกมาจากห้องครัว

อาหารเย็นอุดมสมบูรณ์มาก มีไก่ผัดซอสแดงและปีกไก่โค้ก รสชาติอร่อย

หลังจากกินข้าวเย็นเสร็จ

มู่เฉินเตรียมตัวไปอาบน้ำ

ซ่งเจียที่กำลังเก็บโต๊ะอยู่ ทันใดนั้นก็นึกอะไรขึ้นได้ รีบดึงมู่เฉินไว้ พูดว่า "พี่มู่เฉินรอแป๊บนึงนะคะ ให้หนูเก็บห้องน้ำก่อน ห้องน้ำรกนิดหน่อย..."

พูดจบ ซ่งเจียก็รีบเข้าไปในห้องน้ำ

สักพัก เธอก็เดินออกมาจากห้องน้ำด้ใยใบหน้าแดงพร้อมกับเสื้อผ้าบางๆ สองชิ้นในอ้อมแขน

นั่นน่าจะเป็นชุดชั้นในของเธอ

มู่เฉินแกล้งทำเป็นไม่เห็น เข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำ

หลังจากอาบน้ำเสร็จ มู่เฉินก็ออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับผ้าขนหนูผืนหนึ่ง

หลังจากอาบน้ำเสร็จ เมื่อไม่มีอะไรทำ

มู่เฉินก็นั่งดูทีวีที่โซฟาในห้องนั่งเล่นเพื่อฆ่าเวลา รอให้ถึงเที่ยงคืนแล้วค่อยเข้าเกม

ส่วนซ่งเจียหลังจากเก็บห้องครัวเสร็จ

ก็นั่งดูทีวีกับมู่เฉินที่โซฟา

ซ่งเจียนั่งขดตัวอยู่มุมหนึ่งของโซฟา ร่างกายนุ่มนิ่ม มีกลิ่นดอกมะลิจางๆ

นั่นคือกลิ่นของครีมอาบน้ำ

ไม่รู้ทำไม

ทั้งๆ ที่มู่เฉินและซ่งเจียใช้ครีมอาบน้ำยี่ห้อเดียวกัน

แต่กลิ่นบนตัวของซ่งเจียหอมกว่าอย่างเห็นได้ชัด

มู่เฉินคิดยังไงก็คิดไม่ออก

ทั้งสองคนดูทีวีไป คุยกันไป ทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งสองคนสนิทกันมากขึ้น ความรู้สึกแปลกหน้าค่อยๆ หายไป

เวลาผ่านไป

ไม่นานก็ถึงเที่ยงคืน

ซ่งเจียหลับไปแล้ว

มู่เฉินลุกขึ้นปิดทีวี ห่มผ้าห่มให้ซ่งเจีย แล้วกลับไปที่ห้องนอน

เขาสวมหมวกเกม

เข้าสู่เกม

หลังจากเข้าเกม มู่เฉินลืมตาขึ้น

อีกห้านาทีสวนดอกไม้แห่งความมืดมัวก็จะเปิด

และที่ทางเข้าสวนดอกไม้แห่งความมืดมัว นอกจากมู่เฉินแล้ว ยังมีผู้เล่นคนอื่นๆ มารวมตัวกันอีกหลายคน

พวกเขาล้วนเป็นผู้เล่นที่เตรียมจะสำรวจสวนดอกไม้แห่งความมืดมัวในคืนนี้!

ในโรงเตี๊ยมของหมู่บ้านสนธยา มีพ่อค้าสมุนไพรคนหนึ่งที่มาจากเมืองหลัก

เขารับซื้อสมุนไพรต่างๆ เช่น ดอกจันทร์กระจ่างฟ้า หญ้าใจศิลา และหญ้าพิษสีน้ำเงิน ตลอดทั้งปี

หญ้าพิษสีน้ำเงินเติบโตในป่าสนธยาชั้นใน

อยู่ในเขตหากินของหมาป่าคลั่งสนธยา

หญ้าใจศิลาอยู่ในถ้ำใต้ดิน มีซาลาแมนเดอร์ชั้นยอดเฝ้าอยู่

ส่วนดอกจันทร์กระจ่างฟ้า

เติบโตในสวนดอกไม้แห่งความมืดมัว

ราคารับซื้อดอกจันทร์กระจ่างฟ้าคือ 100 เหรียญทองต่อดอก

ราคารับซื้อที่สูงเช่นนี้ ย่อมดึงดูดผู้เล่นที่ไม่กลัวตายให้ไปเก็บดอกจันทร์กระจ่างฟ้าในสวนดอกไม้แห่งความมืดมัว

นอกจากผู้เล่นที่มาเพื่อเหรียญทองแล้ว

ยังมีผู้เล่นอีกหลายคนที่ถูกดึงดูดโดยตำนานสยองขวัญของสวนดอกไม้แห่งความมืดมัว

ตำนานเล่าว่า

วิญญาณของภรรยาบารอนและคนสวนที่ถูกฝังทั้งเป็น ยังคงวนเวียนอยู่ในสวนดอกไม้แห่งความมืดมัว

พวกเขาจะฝังผู้บุกรุกทุกคนทั้งเป็น!

ผู้ที่หายตัวไปในสวนดอกไม้แห่งความมืดมัว ก็ถูกฝังอยู่ใต้ดิน

นี่คือเหตุผลที่

ดอกจันทร์กระจ่างฟ้าในสวนดอกไม้แห่งความมืดมัว ถึงแม้จะไม่มีคนดูแล แต่ก็ยังคงเบ่งบาน!

ผู้เล่นสามารถรับภารกิจชื่อ "ผู้สูญหายในสวนดอกไม้แห่งความมืดมัว" จากหัวหน้าหน่วยรักษาความสงบเรียบร้อยของหมู่บ้านสนธยา

เนื้อหาของภารกิจคือการสืบหาว่าชาวบ้านที่หายตัวไปในสวนดอกไม้แห่งความมืดมัวหายไปไหน!

นำกระดูกของชาวบ้านที่หายตัวไปกลับมา

ภารกิจที่น่าตื่นเต้นและน่ากลัวเช่นนี้

ย่อมดึงดูดผู้เล่นที่ชอบความตื่นเต้นและชอบการผจญภัย

เนื่องจากสวนดอกไม้แห่งความมืดมัวเป็นแผนที่ เลเวล 7 ดังนั้น รวมมู่เฉินด้วย คืนนี้มีทั้งหมดหกคนที่จะสำรวจที่นี่

เห็นว่าสวนดอกไม้แห่งความมืดมัวกำลังจะเปิด

มู่เฉินเดินไปที่ทางเข้าสวนอย่างไม่รีบร้อน

ในขณะที่สวนดอกไม้แห่งความมืดมัวยังไม่เปิด

มู่เฉินกวาดสายตามองผู้เล่นที่จะสำรวจสวนดอกไม้แห่งความมืดมัวไปพร้อมกันทีละคน

อีกห้าคนเป็นผู้ชายสามคน ผู้หญิงสองคน ล้วนเป็นเลเวล 7

ในนั้นมีผู้เล่นสตรีมเมอร์คนหนึ่ง

ID คือ ชูซี

หน้าตาดี ดูเย็นชา หุ่นสูงเพรียว อาชีพเรนเจอร์

สวมชุดล่าสัตว์รัดรูปสีดำ เผยให้เห็นรูปร่างที่สมบูรณ์แบบ ดูสง่างาม

เป็นสาวสไตล์พี่สาว

"สวัสดีทุกคน คืนนี้ชูซีจะมาท้าทายสำรวจสวนดอกไม้แห่งความมืดมัว ฝากทุกคนติดตามและให้กำลังใจฉันด้วยนะคะ!"

ชูซีกำลังพูดกับลูกบอลโลหะสีเงินที่ลอยอยู่กลางอากาศ

ลูกบอลโลหะสีเงินมีขนาดประมาณลูกปิงปอง

ลอยอยู่กลางอากาศ ฉายภาพโฮโลแกรมออกมา

เหมือนห้องสตรีมสด สามารถเห็นข้อความและการโดเนทของผู้ชมในโลกแห่งความจริงได้

และยังสามารถโต้ตอบกับผู้ชมได้

ลูกบอลโลหะสีเงินนี้เรียกว่าภูติสตรีมมิ่ง

เป็นอุปกรณ์สตรีมสดที่ทางการแสงแห่งรุ่งอรุณพัฒนาขึ้นมาโดยเฉพาะ

เมื่อมีมัน ผู้เล่นก็สามารถสตรีมสดในเกมได้

สามารถซื้อได้ที่ร้านค้าอย่างเป็นทางการ ราคา 15,000 หยวน