บทที่ 27นอกรีต

บทที่ 27นอกรีต

ผู้ปกครองโลกแห่งแสงแห่งรุ่งอรุณ คือ เทพแห่งระเบียบ

ศัตรูหลักของพวกท่าน คือ เทพแห่งความโกลาหล

นอกจากนี้ สาวกของเทพเจ้าแห่งความชั่วร้าย เช่น อสูร ก็เป็นศัตรูของเทพแห่งระเบียบเช่นกัน!

ดังนั้น

อาชีพนักเวทย์อสูร จึงเป็นพวกนอกรีตในโลกแห่งแสงแห่งรุ่งอรุณ!

หากวิหารแห่งการลงทัณฑ์ล่วงรู้ พวกเขาจะส่งอัศวินแห่งการลงทัณฑ์และจอมเวทแห่งการลงทัณฑ์มา แม้จะต้องทำลายหมู่บ้านสนธยาก็ตาม เพื่อจับแอนนา แล้วมัดเธอไว้กับไม้กางเขนประหารชีวิตด้วยไฟต่อหน้าสาธารณชน!

แอนนายิ้มอย่างมีเสน่ห์ ไม่ได้ตอบ แต่กลับถามด้วยน้ำเสียงยั่วยวนว่า "นาย... ต้องการพลังไหม?"

มู่เฉินยิ้ม

เขาต้องการพลังจริงๆ แต่ไม่ใช่พลังชั่วร้ายเล็กๆ น้อยๆ ที่อสูรมอบให้!

แต่เป็นพลังที่เหนือกว่าทั้งเทพแห่งความโกลาหลและเทพแห่งระเบียบ!

"ขอโทษที ผมไม่สนใจที่จะเป็นนักเวทย์อสูร"

พูดจบ มู่เฉินก็หันหลังเดินจากไป

แอนนาพูดตามหลังเขาว่า "ถ้านายเปลี่ยนใจ ให้มาหาฉัน ยินดีต้อนรับได้ทุกเมื่อ"

ในชาติที่แล้ว

มู่เฉินก็เคยได้ยินมาบ้าง

นักเวทย์อสูรจะซ่อนตัวอยู่ในหมู่คน ล่อลวงผู้เล่นให้กลายเป็นนักเวทย์อสูร

แน่นอน

ไม่ใช่ทุกคนจะมีคุณสมบัติที่จะเป็นนักเวทย์อสูรได้

ต้องได้รับการยอมรับจากนักเวทย์อสูร ถึงจะมีคุณสมบัติเปลี่ยนอาชีพเป็นนักเวทย์อสูรได้

เช่น มู่เฉิน

ได้รับการยอมรับจากแอนนา เธอจึงมอบหินเปลี่ยนอาชีพนักเวทย์อสูรให้

หากเป็นผู้เล่นคนอื่น

ไม่ได้รับการยอมรับ ต่อให้คุกเข่าอ้อนวอนเธอก็ไม่มีประโยชน์

พูดตามตรง

อาชีพนักเวทย์อสูรก็แข็งแกร่งจริงๆ

ไม่เพียงแต่เชี่ยวชาญเวทมนตร์ด้านมืดเท่านั้น แต่ยังสามารถอัญเชิญอสูรได้อีกด้วย

เพียงแต่ อาชีพนี้ไม่เหมาะกับมู่เฉิน

เขาได้วางแผนอาชีพในอนาคตไว้แล้ว

พูดนอกเรื่องสักหน่อย

หากมู่เฉินไปรายงานบาทหลวงในโบสถ์ของหมู่บ้าน ว่าแอนนาเป็นนักเวทย์อสูร จะได้รับรางวัลมากมาย

แต่ก็จะทำให้เขาเป็นศัตรูกับนักเวทย์อสูรด้วยเช่นกัน

เท่าที่มู่เฉินรู้จักนักเวทย์อสูร พวกเขาค่อนข้างใจแคบและชอบเอาคืน

การเป็นศัตรูกับพวกเขาไม่มีผลดีแน่

ถ้าพวกเขารู้ว่ามู่เฉินเป็นคนทรยศพวกเขา

พวกเขาจะต้องหาวิธีแก้แค้นเขาอย่างแน่นอน

และ แอนนากล้ามอบหินเปลี่ยนอาชีพนักเวทย์อสูรให้มู่เฉิน

และไม่สนใจที่จะเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของเธอให้เขารู้

นั่นหมายความว่า แอนนาต้องมีสิ่งที่เธอพึ่งพาได้อย่างแน่นอน

หรือ เธอไม่กังวลว่ามู่เฉินจะไปรายงานโบสถ์ เพราะบาทหลวงในโบสถ์ก็ถูกอสูรล่อลวงแล้ว...

เรื่องแบบนี้ เกิดขึ้นบ่อยๆ

เป็นเรื่องปกติในโลกแสงแห่งรุ่งอรุณ

ลองคิดดูดีๆ

เรื่องสกปรกที่ผู้ใหญ่บ้านทำในห้องใต้ดินของโบสถ์

บาทหลวงในโบสถ์ต้องรู้แน่ๆ

ต้องได้รับการยินยอมจากเขา ผู้ใหญ่บ้านถึงกล้าทำ

บอกว่าบาทหลวงไม่ได้ถูกครอบงำ มู่เฉินไม่เชื่อเด็ดขาด!

สรุปแล้ว

ภารกิจลับครั้งนี้ก็ไม่เสียเปล่า

หินเปลี่ยนอาชีพนักเวทย์อสูรหนึ่งก้อน หากนำไปขายในตลาดมืด อย่างน้อยก็น่าจะขายได้หลายล้าน

หินเปลี่ยนอาชีพนักเวทย์อสูรแบบนี้

ถือเป็นสินค้าต้องห้าม ห้ามวางขายในเมือง ห้ามประมูลในบ้านประมูล

ขายได้เฉพาะในตลาดมืดเท่านั้น

รออีกสักพัก ค่อยเอาหินเปลี่ยนอาชีพนักเวทย์อสูรไปลงขายในเว็บไซต์ซื้อขาย ดูว่าจะขายได้ราคาดีไหม

มู่เฉินคิดพลางเดินไปตั้งร้านใกล้ๆ จุดเกิด

ก่อนที่จะดำเนินการขั้นต่อไป

เคลียร์กระเป๋าให้ว่างก่อน

ตอนนี้ กระเป๋าของเขาเต็มไปหมด

การเดินทางไปยังส่วนลึกของป่าสนธยาครั้งนี้

เขาได้รับผลประโยชน์มากมาย โดยเฉพาะอุปกรณ์จำนวนมากที่เพื่อนๆ จากกิลด์เพลิงพิโรธมอบให้

ต้องขอบคุณเฟิงฮั่วเหลียนเฉิงและคนอื่นๆ อีกครั้ง

ที่อุตส่าห์ส่งอุปกรณ์และเหรียญทองมาให้เขา

มู่เฉินตั้งร้านขายของ

ไม่นาน ก็มีผู้เล่นมากมายมามุงดู

ร้านของเขาไม่เพียงแต่รับชำระด้วยเหรียญทองเท่านั้น แต่ยังรับชำระด้วยเงินหยวนอีกด้วย

ดังนั้น จึงดึงดูดเศรษฐีรุ่นที่สองและคนรวยหลายคนให้มาแย่งกันซื้อ

ในขณะที่เขากำลังขายดิบขายดี

ชายหนุ่มหน้าตาสะอาดสะอ้านคนหนึ่ง เดินมาหามู่เฉิน แล้วพูดเสียงดังว่า "สหาย อุปกรณ์พวกนี้ฉันขอเหมาหมดเลย! ราคาเดียว 250,000 หยวน เป็นไง!"

มู่เฉินก้มลง คำนวณราคาอุปกรณ์ทั้งหมดคร่าวๆ

รวมกันแล้วประมาณ 220,000 หยวน

250,000 หยวน ราคาสูงกว่า และยังขายอุปกรณ์ทั้งหมดได้ในครั้งเดียว ก็ไม่เลว

มู่เฉินตกลงทันที

"เลขบัญชีธนาคารเท่าไหร่ ฉันจะโอนเงินให้นายเดี๋ยวนี้!" ชายหนุ่มพูดอย่างใจกว้าง

มู่เฉินบอกเลขบัญชีธนาคาร

จากนั้น ชายหนุ่มก็หยิบโทรศัพท์ออกมา ทำการชำระเงินในเกม

แคปซูลเกมระดับสูง สามารถเชื่อมต่อกับโทรศัพท์ได้

แบบนี้ ในเกม กระเป๋าของผู้เล่นก็จะมีโทรศัพท์เสมือนจริงเพิ่มขึ้นมา

รูปร่างและฟังก์ชันของโทรศัพท์เหมือนกับในโลกแห่งความจริงทุกประการ

รับสาย ส่งข้อความ ท่องเว็บ และฟังก์ชันอื่นๆ ครบครัน

สักพัก

ชายหนุ่มก็ทำธุรกรรมเสร็จ

มู่เฉินออกจากเกม ดูโทรศัพท์ เงินเข้าบัญชีแล้ว

เขาเข้าเกมอีกครั้ง แล้วแลกเปลี่ยนอาวุธและอุปกรณ์ทั้งหมดบนแผงลอยให้กับชายหนุ่มคนนี้

การแลกเปลี่ยนเสร็จสิ้น

มู่เฉินกำลังจะจากไป

ชายหนุ่มคนนั้นก็ขวางเขาไว้ พูดอย่างเป็นมิตรว่า "สหาย แอดเพื่อนกันหน่อยสิ คราวหน้ามีอุปกรณ์ก็เก็บไว้ให้ฉันนะ ราคาฉันให้นายจนพอใจแน่"

มู่เฉินพยักหน้าตกลง

ระบบ: อี้เย่จือชุน(หนึ่งใบไม้ในฤดูใบไม้ผลิ) ขอเพิ่มคุณเป็นเพื่อน ตกลงหรือไม่?

เมื่อเห็น ID นี้ มู่เฉินก็อดยิ้มไม่ได้

ตกลงคำขอเป็นเพื่อน

เมื่ออี้เย่จือชุนเห็น ID ของมู่เฉิน ก็เบิกตากว้างทันที

"นายคือ เฉินอ้าย คนนั้นเหรอเนี่ย?"

มู่เฉินพยักหน้า

เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่น่ารำคาญบางอย่าง ก่อนเข้าหมู่บ้านสนธยา มู่เฉินได้ซ่อน ID ไว้แล้ว

"มิน่าล่ะ นายถึงขายอุปกรณ์ได้เยอะขนาดนี้!"

อี้เย่จือชุนพูดด้วยสีหน้าเข้าใจ

พูดจบ เขาก็มองมู่เฉินขึ้นลง ดวงตาเป็นประกาย

"ถ้างั้นฉันไปก่อนนะ" มู่เฉินพูดอย่างเฉยเมย

"อืมๆ บาย คราวหน้ามีอุปกรณ์ก็ติดต่อฉันนะ" อี้เย่จือชุนโบกมือลา

"ได้ รู้แล้ว"

มู่เฉินตอบรับ

จากนั้น เขาก็หันหลังเดินไปที่บ้านผู้ใหญ่บ้าน

วันที่สองของการเปิดให้บริการ

ผู้เล่นที่มุงอยู่รอบๆ บ้านผู้ใหญ่บ้านก็แยกย้ายกันไปหมดแล้ว

เนื่องจากครั้งที่แล้วมู่เฉินช่วยผู้ใหญ่บ้านหากางเกงขาสั้น(บ็อกเซอร์)ที่หายไป ทำให้ค่าความสัมพันธ์เพิ่มขึ้นเล็กน้อย

ดังนั้น ผู้ใหญ่บ้านจึงกระตือรือร้นกับเขามาก

เชิญมู่เฉินเข้าไปนั่งในห้องรับแขก แล้วยังนำชาดำและบิสกิตเกลือหยาบมาให้เขาเป็นของว่างอีกด้วย

มู่เฉินมาที่นี่เพื่อภารกิจมือใหม่

ล่าหมาป่า 10 ตัวในป่า เก็บเขี้ยวหมาป่า 10 อัน นำไปส่งให้ผู้ใหญ่บ้าน

เมื่อทำภารกิจมือใหม่นี้สำเร็จ

ก็จะปลดล็อกภารกิจต่อไป เดินทางไปยังเมืองหลัก!

การจะไปเมืองหลัก ต้องทำภารกิจมือใหม่ให้สำเร็จก่อน

ภารกิจก็ง่ายๆ