บทที่ 24 ค้อนทมิฬแห่งสนธยา

บทที่ 24 ค้อนทมิฬแห่งสนธยา

มู่เฉินยกไม้เท้าขึ้น ศรสายฟ้าพุ่งออกไป กำลังจะปลิดชีวิตโอเกอร์พ่อครัวใหญ่

ทันใดนั้น

โล่พลังงานมืดปรากฏขึ้นคลุมตัวโอเกอร์พ่อครัวใหญ่

รับการโจมตีครั้งสุดท้ายแทนมัน!

มู่เฉินจ้องมอง

เขารู้ว่าผู้ปกครองเผ่าโอเกอร์ ผู้นำเผ่า - จอมเวทโอเกอร์มาแล้ว!

ซึ่งก็คือเป้าหมายของภารกิจลับของเขา!

จอมเวทโอเกอร์โดยทั่วไปมีสองประเภท คือ จอมเวทมืดและจอมเวทไฟ

สามารถแยกแยะได้จากสีผิวของจอมเวทโอเกอร์

จอมเวทมืดมีผิวสีม่วงเข้ม

จอมเวทไฟมีผิวสีแดงเข้ม

จริงๆ แล้วจากทักษะ【โล่พลังงานมืด】ที่จอมเวทโอเกอร์ร่ายเมื่อกี้ ก็สามารถรู้ได้ว่าอีกฝ่ายเป็นจอมเวทมืด

ท่ามกลางเสียงเชียร์ของโอเกอร์นักรบ

จอมเวทมืดโอเกอร์สองหัวเดินออกมาจากเงามืดอย่างช้าๆ

โอเกอร์สองหัวเป็นโอเกอร์ที่แปลกประหลาดในเผ่าพันธุ์โอเกอร์ โอเกอร์ประเภทนี้มีสติปัญญาเหนือกว่าโอเกอร์ทั่วไปมาก

พวกมันยังเป็นตัวเลือกสำหรับจอมเวทและชาแมน

จอมเวทโอเกอร์ที่อยู่ตรงหน้าสูงประมาณห้าเมตร มีสองหัว แต่ละหัวมีตาเดียว หัวหนึ่งมีเขา อีกหัวไม่มีเขา

สวมเสื้อคลุมเวทมนตร์สีม่วงอ่อนตัวใหญ่ ถือไม้เท้าเวทมนตร์ที่ดูเหมือนกระบองหนาม

ถ้าไม่มีอัญมณีเวทมนตร์ฝังอยู่

คงจะจำไม่ได้ว่านี่คือไม้เท้าเวทมนตร์

ตามปกติ มู่เฉินใช้ทักษะตรวจสอบกับจอมเวทโอเกอร์

【ค้อนทมิฬแห่งสนธยา】(ขุนนาง)

สถานะ: จอมเวทโอเกอร์เผ่าสนธยา

ระดับ: 10

ค่าพลังชีวิต: 4000

ค่าพลังงาน: 200

ค่าพลังโจมตี: 240

พรสวรรค์เผ่าพันธุ์: พละกำลังมหาศาล (F) เชี่ยวชาญเวทย์ด้านมืด (E)

ทักษะ: จู่โจมพลังงานมืด (E) โล่พลังงานมืด (E)

นี่เป็นมอนสเตอร์ขุนนางตัวแรกที่มู่เฉินจะฆ่าหลังจากเกิดใหม่ คิดแล้วก็ตื่นเต้นเล็กน้อย

ในชาติที่แล้ว

มู่เฉินไม่มีเพื่อนร่วมทีม เป็นผู้เล่นเดี่ยว

บอสขุนนางรอบๆ หมู่บ้านสนธยา ถูกกิลด์และทีมต่างๆ ยึดครองไว้หมดแล้ว

ไม่มีทางที่ผู้เล่นเดี่ยวอย่างพวกเขาจะได้

มู่เฉินสูดหายใจเข้าลึกๆ กำไม้เท้าเวทย์ซาลาแมนเดอร์ไฟในมือแน่นโดยไม่รู้ตัว

ในวินาทีต่อมา

ศรสายฟ้าหลายสายพุ่งเข้าหาโอเกอร์พ่อครัวใหญ่ที่ค่าพลังชีวิตเหลือน้อย ตั้งใจจะปลิดชีวิตมัน

จอมเวทมืดโอเกอร์ใช้ท่าเดิม

ร่ายโล่ป้องกันให้โอเกอร์พ่อครัวใหญ่อีกชั้น

โล่ของมันป้องกันศรสายฟ้าได้หนึ่งครั้ง แต่ป้องกันศรสายฟ้าหลายครั้งไม่ได้

ศรสายฟ้าฉีกโล่พลังงานมืด

ทะลุผ่านร่างกายที่อ้วนท้วมของโอเกอร์พ่อครัวใหญ่

ในที่สุด

โอเกอร์พ่อครัวใหญ่ก็ตายในมือของมู่เฉิน

ทำให้จอมเวทมืดโอเกอร์โกรธมาก!

มันคำราม โอเกอร์นักรบก็เหมือนกับถูกกระตุ้น พุ่งเข้าหามู่เฉินอย่างบ้าคลั่ง!

มู่เฉินยืนอยู่ที่เดิมไม่ขยับ

ตอนนี้เหลือโอเกอร์นักรบยี่สิบเอ็ดตัว

โดยเฉลี่ยศรสายฟ้าสองครั้งก็สามารถฆ่าโอเกอร์นักรบได้หนึ่งตัว

มู่เฉินสามารถยิงศรสายฟ้าได้หนึ่งครั้งต่อวินาที

นั่นหมายความว่าศรสายฟ้าสี่สิบสองครั้งก็สามารถจัดการโอเกอร์ที่อยู่ตรงหน้าได้ทั้งหมด

ไม่ถึงนาที

ในความเป็นจริงก็เป็นเช่นนั้น

ด้วยพรสวรรค์ระดับ SSS 【ผู้ส่งสารแห่งความโกลาหล】

มู่เฉินก็เหมือนกับปืนเวทมนตร์ การระดมยิงเวทมนตร์อย่างหนาแน่น ไม่มีใครต้านทานได้!

ตอนนี้...

เหลือแค่จอมเวทมืดโอเกอร์

เผชิญหน้ากับการโจมตีที่น่ากลัวของมู่เฉิน หัวทั้งสองของจอมเวทมืดโอเกอร์ต่างก็แสดงความหวาดกลัวออกมา

แต่ไม่นาน

ความหวาดกลัวบนใบหน้าของมันก็ถูกความโกรธเข้าครอบงำ

คนในเผ่าถูกฆ่าหมด มีเพียงเลือดของศัตรูเท่านั้นที่สามารถดับความโกรธของมันได้!

แม้ว่าสติปัญญาของโอเกอร์สองหัวจะเหนือกว่าโอเกอร์ทั่วไปมาก

แต่มันก็ยังคงเป็นแค่โอเกอร์!

มนุษย์ธรรมดาไม่มีทางเข้าใจวิธีคิดของพวกมันได้

จอมเวทมืดโอเกอร์ยกไม้เท้าเวทมนตร์ที่ดูเหมือนกระบองหนามขึ้น กระแทกลงพื้นอย่างแรง

ในวินาทีต่อมา

คลื่นกระแทกแห่งความมืดพุ่งออกมา พุ่งเข้าหามู่เฉิน!

มู่เฉินรีบหลบไปด้านข้าง

ในขณะเดียวกัน มู่เฉินก็ยิงเวทย์กัดกร่อนและศรสายฟ้าใส่จอมเวทมืดโอเกอร์

จอมเวทมืดโอเกอร์ร่ายโล่พลังงานมืดป้องกันตัวเอง

ภายใต้เวทมนตร์ที่เหมือนดวงดาวบนท้องฟ้าของมู่เฉิน

โล่ของจอมเวทมืดโอเกอร์ก็เหมือนกับกระดาษบางๆ ฉีกขาดได้ง่ายๆ!

ความเสียหายจากการกัดกร่อนอย่างต่อเนื่องของเวทย์กัดกร่อน

ความเสียหายจากการทำให้แข็งและชาของศรสายฟ้า

จอมเวทมืดโอเกอร์ยืนนิ่งอยู่กับที่ ขยับไม่ได้

มู่เฉินฉวยโอกาสโจมตี ศรสายฟ้าหลายสายพุ่งออกไป โดนจอมเวทมืดโอเกอร์ทั้งหมด

ค่าพลังชีวิตของมันที่สูงถึงสองพัน

ก็ลดลงอย่างรวดเร็ว

-280

-53

-283

-41

.....

เมื่อค่าพลังชีวิตของจอมเวทมืดโอเกอร์หมดลง

ร่างกายที่หนักอึ้งของมันล้มลงกับพื้นอย่างแรง ฟุ้งฝุ่นตลบ

มู่เฉินได้ยินเสียงแจ้งเตือนของระบบ

ระบบ: ยินดีด้วยที่คุณฆ่าบอสขุนนางเป็นครั้งแรก ได้รับฉายาระดับเหล็กดำ: นักฆ่าโอเกอร์!

ระบบ: คุณได้รับค่าประสบการณ์ 1200 แต้ม

ระบบ: ยินดีด้วยที่คุณอัพเลเวลเป็น 10!

ระบบ: เนื่องจากคุณเป็นผู้เล่นคนแรกของโลกที่อัพเลเวลถึง 10 ได้รับกล่องสมบัติลึกลับหนึ่งกล่อง!

ยังไม่จบ

ผู้เล่นคนแรกที่อัพเลเวลถึง 10 จะถูกประกาศทั่วโลกหนึ่งครั้ง!

ในวินาทีต่อมา

มู่เฉินก็ได้ยินเสียงประกาศทั่วโลก

ประกาศทั่วโลก: "เฉินอ้าย" จากหมู่บ้านสนธยา เขตหัวเซี่ย เป็นผู้เล่นคนแรกของโลกที่อัพเลเวลถึง 10 มาปรบมือให้เฉินอ้ายกันเถอะ!

ไม่ใช่แค่ในเกม

หน้าแรกของเว็บไซต์แสงแห่งรุ่งอรุณ กระดานประกาศหมู่บ้านสนธยา กวีในโรงเตี๊ยมจะขับขานเรื่องราวของมู่เฉิน

เป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์

มู่เฉินไม่สนใจเรื่องนี้

แต่เขาไม่รู้ว่าการประกาศทั่วโลกครั้งนี้ทำให้ทั่วโลกฮือฮา

หมู่บ้านสนธยา...

"หืม? ใครคือเฉินอ้าย? ไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อนเลย?"

"บ้าจริง หมู่บ้านสนธยาของเรามีบุคคลสำคัญแบบนี้อยู่ด้วย!"

"พระเจ้า ตอนนี้ฉันเพิ่งเลเวล 6 คนอื่นเลเวล 10 แล้ว ไม่รู้ว่าเขาเก็บเลเวลยังไง"

เมื่อได้ยินข่าวนี้ เฟิงฮั่วเหลียนเฉิงก็ตกตะลึง จากนั้นสีหน้าก็เปลี่ยนเป็นเย็นชา เขามีสีหน้าไม่แน่นอน เดินเข้าไปหาคั่วน่าเสี่ยวเหมียวเหมียวด้วยฝีเท้าหนักๆ

ตบหน้าเธอ

"ทั้งหมดเป็นเพราะแก! ยุยงเสี่ยวเตี๋ย ทำให้กิลด์ของเรามีเรื่องกับไอ้เฉินอ้ายนี่!"

คั่วน่าเสี่ยวเหมียวเหมียวเอามือปิดหน้าอย่างทำอะไรไม่ถูก

เธอได้รับข้อความแจ้งเตือนจากระบบ ถามว่าเธอถูกโจมตี ต้องการแจ้งกองกำลังรักษาความปลอดภัยของหมู่บ้านสนธยาทันทีหรือไม่!

แน่นอนว่าเธอไม่กล้าเลือก "ใช่"

แบบนั้นก็เท่ากับเป็นการล่วงเกินเฟิงฮั่วเหลียนเฉิงอย่างรุนแรง

ความรู้สึกเจ็บปวดในแสงแห่งรุ่งอรุณถูกตั้งค่าไว้ที่ระดับต่ำสุด

ดังนั้น แม้จะถูกเฟิงฮั่วเหลียนเฉิงตบหน้า คั่วน่าเสี่ยวเหมียวเหมียวก็ยังไม่รู้สึกเจ็บเลย

แต่ต่อหน้าสมาชิกกิลด์หลายคน

เธอถูกเฟิงฮั่วเหลียนเฉิงดูหมู่อย่างนี้ คั่วน่าเสี่ยวเหมียวเหมียวตัวสั่นด้วยความน้อยใจ ไม่กล้าโต้แย้ง ไม่กล้าขัดขืน

ตี๋เย่เลี่ยนฮวาที่อยู่ข้างๆ เฟิงฮั่วเหลียนเฉิงก็ตำหนิเสียงดัง

"ทั้งหมดเป็นความผิดของแก เฉินอ้ายช่วยพวกเราด้วยความหวังดี แต่แกกลับยุยงให้ฉันฆ่าเฉินอ้าย แย่งอุปกรณ์ของเขา! แกชั่วร้ายจริงๆ!"

"ตอนนี้แกทำให้กิลด์มีศัตรูที่แข็งแกร่งขนาดนี้ แกจะรับผิดชอบยังไง?"

เฟิงฮั่วเหลียนเฉิงกับตี๋เย่เลี่ยนฮวาเป็นคู่รักกัน ดังนั้นสมแล้ว

ทั้งสองคนมีนิสัยเหมือนกัน

โยนความผิดทั้งหมดให้คั่วน่าเสี่ยวเหมียวเหมียวในไม่กี่คำ