บทที่ 9 เวทย์กัดกร่อน

บทที่ 9 เวทย์กัดกร่อน

ลูกไฟอีกหลายลูกพุ่งออกไป

เรนเจอร์เป็นอาชีพที่ว่องไว เคลื่อนไหวรวดเร็ว และมีความเร็วในการเคลื่อนที่สูง

คั่วน่าเสี่ยวตุ่ตู่หลบ【คาถาลูกไฟ】ได้บางส่วน แต่สุดท้ายก็ถูกมู่เฉินคาดการณ์ตำแหน่งและฆ่าได้!

“ตอนนี้เหลือเธอแค่คนเดียวแล้ว!”

มู่เฉินมองไปที่คนที่เหลืออยู่คนเดียว พูดอย่างแผ่วเบา

ตี๋เย่เลี่ยนฮวามองมู่เฉินด้วยความไม่อยากเชื่อ

“เมื่อกี้..... นั่นคือ【คาถาลูกไฟ】เหรอ? เป็นไปได้ยังไง.....”

“ไปตายซะ!”

มู่เฉินพูดอย่างเย็นชา

“เดี๋ยวก่อน คุณรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร!” ตี๋เย่เลี่ยนฮวาเชิดหน้าขึ้นแล้วพูด!

“รู้”

มู่เฉินพูดอย่างใจเย็น “เธอคือรองหัวหน้ากิลด์ของกิลด์เพลิงพิโรธ แฟนของหัวหน้ากิลด์เพลิงพิโรธ เฟิงฮั่วเหลียนเฉิง”

ตี๋เย่เลี่ยนฮวาตกตะลึง

เธอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “วันนี้เรื่องนี้จบแค่นี้ได้ไหม ถ้าคุณฆ่าฉัน แฟนฉันจะไม่ปล่อยคุณไว้แน่!”

“เพราะแฟนเธอนี่แหละ ต่อไปเจอเธอที่ไหน ฉันจะฆ่าเธอที่นั่น!” มู่เฉินพูด

“อะไรนะ?”

ตี๋เย่เลี่ยนฮวามีสีหน้าตกใจ

ในวินาทีต่อมา

【คาถาลูกไฟ】นับไม่ถ้วนพุ่งชนร่างของตี๋เย่เลี่ยนฮวา

“อ๊า!”

ตี๋เย่เลี่ยนฮวาร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ในพริบตาค่าพลังชีวิตก็เป็นศูนย์ ดรอปอุปกรณ์เต็มพื้น

มู่เฉินเดินไปที่ศพของตี๋เย่เลี่ยนฮวา เก็บอุปกรณ์ที่เธอดรอป

“สมกับเป็นรองหัวหน้ากิลด์ของกิลด์เพลิงพิโรธ อุปกรณ์บนตัวไม่เลวเลย แถมยังมีเหรียญทองเยอะขนาดนี้..... ได้มาเยอะเลย!”

มู่เฉินหยิบสร้อยคอเหล็กดำที่ตี๋เย่เลี่ยนฮวาดรอปขึ้นมา ประเมิน

【เขี้ยวหมาป่า】(เหล็กดำ)

ประเภท: สร้อยคอ

ค่าสติปัญญา: 5

ค่าความทนทาน: 10/10

หลังจากเก็บของที่ดรอปเสร็จ

มู่เฉินก็กลับไปที่หมู่บ้านสนธยาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ในชาติที่แล้ว กิลด์เพลิงพิโรธเป็นเหมือนอันธพาลในหมู่บ้านสนธยา สมาชิกกิลด์มักจะก้าวร้าวและชอบโจมตีผู้เล่นคนอื่นเพื่อแย่งชิงอุปกรณ์

มู่เฉินเคยถูกคนของกิลด์เพลิงพิโรธฆ่าหลายครั้ง

พวกเขาไม่เพียงแต่แย่งอุปกรณ์และเหรียญทองของมู่เฉินไป ยังดูถูกมู่เฉินหลายครั้ง!

ในชาตินี้

มู่เฉินต้องแก้แค้นกิลด์เพลิงพิโรธอย่างสาสม!

เพื่อล้างแค้นให้กับตัวเองในชาติที่แล้ว!

เขายังวางแผนที่จะหาเรื่องกิลด์เพลิงพิโรธในอีกสองวัน

ไม่คิดว่า

วันนี้จะบังเอิญเจอแฟนของเฟิงฮั่วเหลียนเฉิง

มิน่าล่ะตอนที่เจอตี๋เย่เลี่ยนฮวาครั้งแรก ถึงรู้สึกคุ้นๆ เธอซ่อน ID ไว้ ตอนแรกมู่เฉินจึงไม่รู้ว่าเธอเป็นใคร

ต่อมา

ตี๋เย่เลี่ยนฮวาโจมตีมู่เฉินก่อน

มู่เฉินจึงรู้ ID ของเธอจากการแจ้งเตือนของระบบ และจำเธอได้

ในเมื่อส่งตัวเองมาถึงที่แล้ว ก็อย่าโทษมู่เฉินที่ไร้ความปราณี!

ต่อไปเจอตี๋เย่เลี่ยนฮวาหรือคนของกิลด์เพลิงพิโรธอีก ต้องฆ่าพวกเขาให้ไม่กล้าออกจากหมู่บ้านสนธยาเลย!

กลับไปที่หมู่บ้านสนธยา

มู่เฉินตรงไปที่โรงเตี๊ยมสนธยา

เมื่อเขานำวัสดุภารกิจ【เขี้ยวหมาป่ามนตรา】ไปให้แอนนา

ความประหลาดใจก็แวบขึ้นมาในดวงตาของแอนนา

“คุณ..... เก่งมาก ทำภารกิจสำเร็จเร็วขนาดนี้!” แอนนาพูด

“นี่คือรางวัลที่สัญญาไว้”

แอนนาหยิบหินทักษะที่เปล่งประกายสีดำออกมาจากไหนไม่รู้ ยื่นให้มู่เฉิน

【เวทย์กัดกร่อน】

ระดับ: E

อาชีพ: แอปเพรนทิส

เอฟเฟกต์: สร้างความเสียหายกัดกร่อน (200% × ค่าพลังเวท × 2) แก่ศัตรูภายใน 10 วินาที

ระยะการใช้งาน: 8

ระยะเวลาคูลดาวน์: 60

สิ้นเปลืองพลังงาน: 50

ค่าพลังเวทปัจจุบันของมู่เฉินคือ 63 แต้ม

นั่นหมายความว่าเขาสามารถใช้【เวทกัดกร่อน】สร้างความเสียหาย 252 แต้มแก่ศัตรูภายใน 10 วินาที!

ถ้าใช้【เวทกัดกร่อน】ซ้อนทับกันหลายๆ ครั้ง

เป็นใครก็ต้องตาย!

มู่เฉินไม่ลังเล หลังจากได้รับหินทักษะ【เวทกัดกร่อน】ก็เรียนรู้ทันที

แอนนามองมู่เฉิน ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “พูดตามตรง ความแข็งแกร่งของคุณเกินความคาดหมายของฉัน.....”

“ฉันยังมีภารกิจอีกหนึ่งอย่างที่อยากจะมอบให้คุณ”

“ไม่รู้ว่าคุณจะรับไหม?”

“ภารกิจอะไร?” มู่เฉินถาม

เขาไม่ได้รับภารกิจทันทีที่ได้ยิน

หากได้รับภารกิจที่ยากเกินไป และทำภารกิจไม่สำเร็จ จะถูกลงโทษ!

ถึงแม้ว่า.....

มู่เฉินมั่นใจอย่างเต็มที่ว่า ไม่ว่าภารกิจในหมู่บ้านมือใหม่จะยากแค่ไหน เขาก็มั่นใจว่าจะทำสำเร็จ!

แต่ด้วยความระมัดระวังที่สั่งสมมาจากชาติที่แล้ว

มู่เฉินต้องรู้เนื้อหาของภารกิจก่อน แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะรับหรือไม่

แอนนาพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า “ในป่าสนธยา มีเผ่าโอเกอร์อยู่ กำจัดเผ่าโอเกอร์ แล้วนำหัวใจพลังงานของโอเกอร์ชาแมนมาให้ฉัน!”

มู่เฉินถามว่า “รางวัลของผมคืออะไร?”

“หินทักษะระดับ D เป็นไง?” แอนนายิ้ม

มู่เฉินขมวดคิ้วเล็กน้อย เงียบไปครู่หนึ่งแล้วพยักหน้าตกลง

“จำไว้นะ อย่าให้คนอื่นรู้ ภารกิจนี้มีเพียงคุณเท่านั้นที่ทำได้!”

“ถ้าให้คนอื่นรู้ ภารกิจนี้จะถือว่าล้มเหลว!”

“คุณเข้าใจไหม?”

มู่เฉินพยักหน้า

แอนนายิ้มอย่างสดใส พูดว่า “เอาล่ะ คุณไปได้แล้ว”

เดินออกจากประตูโรงเตี๊ยมสนธยา

มู่เฉินก็ได้ยินเสียงดังแว่วมาที่ข้างหู

เขารู้ว่าเสียงดังมาจากโลกแห่งความเป็นจริง! เหมือน..... มีคนกำลังทุบประตูบ้านเขา!

เรื่องใหญ่แล้ว!

มู่เฉินออกจากเกมทันที

สติกลับคืนสู่โลกแห่งความเป็นจริง

มู่เฉินถอดหมวกที่สวมอยู่ออก ฟังอย่างตั้งใจ ก็ได้ยินเสียงทุบประตูและเสียงทะเลาะวิวาท

แต่ไม่ใช่ประตูบ้านเขา

แต่เป็น..... ประตูบ้านข้างๆ

ข้างบ้าน... ซ่งเจีย.....

มู่เฉินลุกขึ้นเดินไปที่ประตู มองออกไปข้างนอกทางตาแมว เห็นชายฉกรรจ์หลายคนอยู่หน้าประตูบ้านเขา กำลังดึงซ่งเจียอย่างรุนแรง พูดจาหยาบคายไม่รู้ว่าพูดอะไร.....

เมื่อเห็นดังนั้น มู่เฉินไม่ลังเล เปิดประตูทันที ตะโกนว่า:

“หยุดนะ!”

ชายฉกรรจ์หลายคนที่กำลังทำร้ายซ่งเจียตกใจกับเสียงตะโกน แต่เมื่อพวกเขาเห็นว่าเป็นมู่เฉิน

สีหน้าของชายฉกรรจ์ก็ดูถูกเหยียดหยามทันที

“กูก็นึกว่าใคร ที่แท้ก็ไอ้เด็กนี่เอง!”

“ขอเตือนไว้เลยนะ อย่ามายุ่งเรื่องชาวบ้าน ไปที่ไหนก็ไป!”

“ไอ้หนู คืนเงินที่ติดเจ๊เหยียนหรือยัง?”

“ถ้ายังก็ไสหัวไป!”

.....

ชายฉกรรจ์พวกนี้เป็นนักทวงหนี้ชื่อดังในย่านนี้ เจ๊เหยียนที่พวกเขาพูดถึงคือหัวหน้าของพวกเขา

หนึ่งในผู้มีอิทธิพลในเมืองจินหนาน

การ์ดพรสวรรค์ระดับ S ของมู่เฉินซื้อมาจากเจ๊เหยียน ทำให้เขาติดหนี้เจ๊เหยียนอยู่มาก

มู่เฉินมองซ่งเจียที่ตัวสั่นด้วยความหวาดกลัวเหมือนกวางน้อย

เขาถามว่า “เกิดอะไรขึ้น?”

“พ่อของเด็กนี่ติดหนี้สองแสนกว่าแล้วหนีไป พวกเราหาตัวเขาไม่เจอ เลยต้องเอาลูกสาวมาขัดดอก!”

“เด็กนี่หน้าตาน่ารัก ถ้าเอาไปขาย ไม่ถึงปีก็ได้เงินที่พ่อมันติดหนี้คืนแล้ว”

“แกอย่ามายุ่งเรื่องชาวบ้าน อยู่บ้านเฉยๆ ทำเป็นไม่เห็นอะไร! เข้าใจไหม!”

ชายฉกรรจ์ที่มีรอยสักมังกรพาดบ่าขู่มู่เฉินอย่างดุร้าย

มู่เฉินพูดอย่างใจเย็นว่า “ปล่อยเธอ แล้วไสหัวไป!”

“แกพูดว่าไงนะ?”

“ฉันว่าไอ้เด็กนี่อยากโดนกระทืบแน่ๆ หาเรื่องตายเหรอ!”

ชายฉกรรจ์หลายคนโกรธจัด จะเข้ามาจัดการมู่เฉิน

แต่เมื่อสายตาของพวกเขาสบตากับมู่เฉิน ก็ตกใจจนเหงื่อแตกพลั่ก

ดวงตาคู่นั้นที่เต็มไปด้วยจิตสังหารและความโหดร้าย!