บทที่ 6 - ปลดปักหมุด! ลบแชตเสิ่นเวยทิ้ง!

บทที่ 6 - ปลดปักหมุด! ลบแชตเสิ่นเวยทิ้ง!

พอหวังเฉินแท็ก @เสิ่นเวย กลุ่มแชตก็เงียบกริบทันที

เรื่องที่เสิ่นเวยกับซูจวิ้นเคยคบกัน ทุกคนในห้องรู้ดี

แถมตอนนั้นยังเป็นที่พูดถึงกันหนาหู

ตอนม.4 ม.5 ซูจวิ้นสอบได้ที่หนึ่งของระดับชั้นตลอด

ส่วนเสิ่นเวยก็ต้องยอมเป็นที่สองตามระเบียบ

พอรู้ว่าสองคนนี้คบกัน ทุกคนก็รอลุ้นว่าอนาคตคู่นี้จะไปได้ไกลแค่ไหน

แต่น่าเสียดาย

หลังจากผลทดสอบปราณโลหิตออกมาได้ไม่นาน ทั้งคู่ก็เลิกกันแบบเงียบๆ

【เสิ่นเวย: แผ่นหลังในคลิปคล้ายซูจวิ้นจริงๆ แต่ไม่ใช่เขาแน่นอน】

【เสิ่นเวย: คนในคลิปปราณโลหิตอย่างต่ำก็ 130 ส่วนซูจวิ้นแค่ 35 เอง

ต่อให้เขาจะฝึกหนักแค่ไหน เต็มที่ตอนนี้ก็คงขึ้นมาแค่ 40 ไม่ก็ 45 หรอก】

【เฉินเสี่ยวเยี่ยน: พี่เวยพูดถูก!】

【หวังเฉิน: เห็นด้วยกับพี่เวยครับ!】

หลายคนพากันเห็นด้วยกับเสิ่นเวย มีแค่หลินเสี่ยวเจี้ยนคนเดียวที่สวนกระแส

【หลินเสี่ยวเจี้ยน: @เสิ่นเวย แม่ดาวโรงเรียน ขอส่งคำนี้ให้เธอหน่อยนะ... หึหึ...】

เพื่อนๆ รู้ดีว่าหลินเสี่ยวเจี้ยนสนิทกับซูจวิ้นมาก

ก็เลยเข้าใจว่าทำไมเขาถึงหมั่นไส้คำพูดของเสิ่นเวย

แต่ทุกคนก็มองว่าเป็นความจริง ปราณโลหิตของซูจวิ้นไม่มีทางเทียบชั้นกับคนในคลิปได้หรอก

ตัดมาที่ซูจวิ้น เขาเพิ่งเปิดมือถือขึ้นมาอ่านแชตกลุ่ม

พอเห็นคลิปที่เฉินเสี่ยวเยี่ยนส่งมา เขาก็กดดูทันที

“เอ๊ะ? นี่มันฉันนี่นา”

ซูจวิ้นเห็นแผ่นหลังตัวเองก็แอบอึ้ง

ไม่คิดเลยว่าตอนวิ่งกลับจากโรงฆ่าสัตว์จะมีคนถ่ายคลิปเอาไว้ แถมยังโผล่มาในกลุ่มห้องอีก

เขามีปราณโลหิตแค่ 99 แท้ๆ

ทำไมทุกคนถึงมองว่าปราณโลหิตเขาพุ่งไป 120 หรือ 130 ได้ล่ะ

สงสัยคุณภาพปราณโลหิตคงจะสูงล่ะมั้ง

ซูจวิ้นเดาเอาในใจ

แล้วเขาก็ไล่อ่านข้อความที่เสิ่นเวยกับหลินเสี่ยวเจี้ยนเถียงกัน

พอเห็นชื่อเสิ่นเวย ใจเขาก็กระตุกวูบนึง

เขาสองคนเคยคบกันจริงๆ

ก่อนจะมีการทดสอบปราณโลหิต ซูจวิ้นคือหนุ่มฮอตตัวท็อปของโรงเรียนมัธยมหก

ทั้งหล่อ ทั้งสูง เรียนก็เก่งติดอันดับหนึ่งตลอด สาวๆ แอบกรี๊ดกันตรึม

ส่วนเสิ่นเวยก็หุ่นดี สวย เรียนเก่ง ดีกรีดาวโรงเรียน

ทั้งคู่ปิ๊งกันงานวิชาการของโรงเรียน แล้วก็ตกลงคบกัน

พูดกันตามตรง คู่นี้ใครๆ ก็อิจฉา

แต่ความสุขมันสั้นนัก พอผลทดสอบปราณโลหิตออก ความสัมพันธ์ก็จืดจางลงทันตาเห็น

เสิ่นเวยปราณโลหิตพุ่งปรี๊ดไป 90 จุด

ส่วนซูจวิ้นได้มาแค่ 35 จุด

อนาคตของทั้งคู่ก็เหมือนเส้นขนานที่ไม่มีวันบรรจบกันอีกต่อไป

จริงๆ แล้ว

ทั้งซูจวิ้นและเสิ่นเวยไม่มีใครเอ่ยปากบอกเลิกก่อนเลย

แต่ไม่รู้ทำไม ข่าวเรื่องทั้งคู่เลิกกันถึงแพร่กระจายไปทั่วโรงเรียนมัธยมหกได้

หลังจากส่งข้อความไปหาเสิ่นเวยแล้วโดนดองแชต แถมตอบกลับมาแบบส่งๆ ซูจวิ้นก็รู้ซึ้งถึงท่าทีของเธอแล้ว

เขาก็เลยยอมรับสภาพ "ถูกบอกเลิก" ไปโดยปริยาย

ซูจวิ้นพิมพ์ตอบสั้นๆ ว่า "รับทราบ" ในกลุ่ม แล้วก็กดออก

สายตาเขาเลื่อนไปหยุดที่ชื่อ "เสิ่นเวย" ซึ่งปักหมุดอยู่บนสุดของแอปฟองสบู่เขียว

ซูจวิ้นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็กดปลดปักหมุดชื่อเสิ่นเวยออก

คิดไปคิดมา

ก็เลยกดลบแชตที่เคยคุยกับเสิ่นเวยทิ้งทั้งหมดซะเลย

“ฟู่~ ค่อยโล่งใจขึ้นมาหน่อย!”

ซูจวิ้นถอนหายใจยาว

ในเมื่ออีกฝ่ายชัดเจนขนาดนี้ ก็ไม่มีความจำเป็นต้องติดต่อกันอีก

ติ๊ง~ หลินเสี่ยวเจี้ยนทักแชตมาหาซูจวิ้น

【หลินเสี่ยวเจี้ยน: ซูจวิ้น นายน่ะเป็นเพื่อนรักฉันนะเว้ย!

คอยดูนะ ฉันจะเป็นเทพกระบี่ไร้พ่าย จะทำให้ยัยเสิ่นเวยเสียใจที่ทิ้งนายไปเลย!】

เห็นข้อความนั้น ซูจวิ้นก็เผลอยิ้มออกมา

เขาส่งสติกเกอร์ "เยี่ยมยอด" ตอบกลับหลินเสี่ยวเจี้ยนไป

หึ่งๆๆ~

แฟลตแออัดแบบที่ซูจวิ้นอยู่ สภาพแวดล้อมก็แย่ คนก็เยอะ ยุงเลยชุมเป็นพิเศษ

“เพียะ~”

ซูจวิ้นตบยุงตายคามือไปหนึ่งตัว

อายุขัย +0.1

หืม?

ตบยุงก็ได้อายุขัยด้วยเหรอ

ซูจวิ้นประหลาดใจนิดหน่อย

บทที่ 6 - ปลดปักหมุด! ลบแชตเสิ่นเวยทิ้ง! (2/2)

นึกว่าต้องฆ่าสัตว์ปีกหรือสัตว์กลายพันธุ์ถึงจะได้อายุขัยซะอีก

ดูเหมือนฆ่าสิ่งมีชีวิตอื่นก็ได้อายุขัยเหมือนกัน

“จำนวนอายุขัยที่ได้ คงขึ้นอยู่กับขนาดและความแข็งแกร่งของสิ่งมีชีวิตนั้นล่ะมั้ง”

ซูจวิ้นมองตัวเลข 0.1 ที่เพิ่มขึ้นมา แล้วก็คิดวิเคราะห์อยู่ในใจ

พอรู้ว่าตบยุงก็ได้อายุขัย ความง่วงก็ปลิวหายไปทันที

ขาน้อยๆ ของยุง ก็ยังถือว่าเป็นเนื้อล่ะวะ

อายุขัย +0.1

อายุขัย +0.1...

……

คฤหาสน์ตี้ตู แหล่งรวมคนรวยระดับท็อปของเมืองไคโจว

คนที่อยู่ที่นี่ ไม่รวยล้นฟ้า ก็ต้องมีคนในบ้านเป็นผู้ฝึกตนระดับปรมาจารย์ขึ้นไป

ณ คฤหาสน์หมายเลขสิบแปด

เสิ่นเวยเห็นข้อความที่หลินเสี่ยวเจี้ยนแท็กมาแล้วล่ะ

แต่เธอเลือกที่จะไม่ตอบโต้

เพราะเสิ่นเวยมั่นใจว่าสิ่งที่เธอพูดคือความจริง

ต่อให้แผ่นหลังในคลิปจะคล้ายซูจวิ้นแค่ไหน แต่มันต้องไม่ใช่เขาแน่ๆ

เธอเปลี่ยนมาใส่ชุดฝึกซ้อมรัดรูป เผยผิวขาวเนียนกับสัดส่วนสุดเป๊ะ

เห็นแค่นี้ก็รู้แล้วว่า ตำแหน่งดาวโรงเรียนมัธยมหกของเสิ่นเวย ไม่ได้ได้มาเพราะโชคช่วย

เสิ่นเวยใช้เครื่องวัดปราณโลหิตวัดพลังของตัวเอง ตัวเลขพุ่งไปถึง 128 จุด

เธอสูดหายใจลึก รวบรวมสมาธิ แล้วปล่อยหมัดซัดเข้าใส่เครื่องวัดพลังสุดแรง

ตัวเลขบนหน้าจอกระพริบถี่ๆ

ก่อนจะหยุดนิ่งที่ 1,164.8 กิโลกรัม!

“ลูกสาวแม่ เก่งมาก! สองวันเพิ่มมาตั้ง 3 จุดเลยเหรอ

พลังต่อปราณโลหิต 1 จุดก็ขยับจาก 9 กิโลเป็น 9.1 กิโลด้วย ยอดเยี่ยมจริงๆ!”

สาวสวยวัยกลางคนในชุดเดรสยาวสวมถุงน่องสีดำ สวมรองเท้าส้นสูงสีแดง เดินกรีดกรายเข้ามา

พอเห็นค่าปราณโลหิตกับพลังของเสิ่นเวย เธอก็พยักหน้าอย่างพอใจ

เธอคือแม่ของเสิ่นเวย เป็นผู้ฝึกตนระดับปรมาจารย์ขั้นกลาง

และเป็นหัวหน้านักวิจัยอยู่ที่สถาบันวิจัยเมืองไคโจวด้วย

เสิ่นเวยพยักหน้าอย่างภูมิใจ

ยิ่งปราณโลหิตสูงเท่าไหร่ การอัปเกรดก็ยิ่งยากขึ้นเท่านั้น

แค่สองวันเธอเพิ่มได้ตั้ง 3 จุด ถือว่าเหนือกว่าคนทั่วไปเยอะมาก

“อ้อ ลูกรัก เรื่องลูกกับซูจวิ้น เลิกกันเด็ดขาดแล้วใช่มั้ย

เมื่อก่อนเห็นว่าเขาเรียนเก่ง แม่ก็เลยปล่อยๆ ไป

แต่ตอนนี้ปราณโลหิตเขาแค่ 35 ในขณะที่ลูกปาไป 128 แล้ว

แถมซูจวิ้นยังเป็นแค่เด็กยากจนอีก

ขืนคบกันต่อไป เขามีแต่จะฉุดลูกแล้วก็ตระกูลเสิ่นของเราให้ต่ำลง!”

แม่ของเสิ่นเวยเดินส้นสูงดังก๊อกแก๊กๆ เข้ามาใกล้ คิ้วขมวดมุ่น

เรื่องที่เสิ่นเวยคบกับซูจวิ้น แม่รู้อยู่เต็มอก

ตอนแรกที่รู้ว่าซูจวิ้นเป็นแค่เด็กยากจน เธอก็แอบขัดใจนิดๆ

แต่เห็นว่าซูจวิ้นเรียนเก่งติดอันดับหนึ่งตลอด ก็เลยจำใจยอมๆ ไป

แต่พอรู้ว่าปราณโลหิตซูจวิ้นต่ำเตี้ยเรี่ยดิน เธอก็อยากให้เสิ่นเวยรีบๆ สะบั้นรักซะ

“แม่คะ เรื่องเลิกกันเนี่ย หนูไม่ได้บอกเลิกเขาตรงๆ หรอกนะ

แต่ช่วงนี้เขาก็เงียบๆ ไป ไม่ทักมาเลย

สงสัยคงรู้ตัวแล้วล่ะว่าเราจบกันแล้ว”

เสิ่นเวยมองว่าซูจวิ้นน่าจะเจียมตัว การบอกเลิกกันตรงๆ อาจจะดูใจร้ายเกินไป

ถึงลึกๆ แล้วเสิ่นเวยจะแอบหน้าเงินอยู่บ้าง แต่เธอก็ยังอยากรักษาน้ำใจกันไว้บ้าง

“ลูกสาวแม่นี่ขี้เกรงใจจริงๆ!

เดี๋ยวแม่ให้ลี่ลี่ไปกระจายข่าวเรื่องลูกเลิกกับซูจวิ้นให้ทั่วโรงเรียนมัธยมหกเอง”

ลี่ลี่ที่แม่พูดถึงก็คือเพื่อนสนิทของเสิ่นเวยนั่นแหละ

ถึงตอนนี้เสิ่นเวยเพิ่งจะบางอ้อ

ที่แท้ข่าวลือเรื่องเธอกับซูจวิ้นเลิกกันหลังทดสอบปราณโลหิตเสร็จ

ก็เป็นฝีมือแม่กับเพื่อนสนิทของเธอนี่เอง

แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไร

ตอนนั้นเอง ประตูก็เปิดออก

เสิ่นเฉียง พ่อของเสิ่นเวยเดินเข้ามา

เขาไว้ผมทรงสกินเฮด หุ่นล่ำบึ้ก ดูน่าเกรงขาม

เขาเป็นหัวหน้าสำนักงานสมาคมการต่อสู้สาขาเมืองไคโจว ระดับพลังอยู่ที่ยอดฝีมือขั้นกลาง

“คุยอะไรกันอยู่จ๊ะ”

“ก็เรื่องเวยเวยกับซูจวิ้นน่ะสิ”

“ซูจวิ้น?”

ช่วงก่อนเสิ่นเฉียงไปดูงานต่างเมือง เลยไม่รู้เรื่องที่ลูกสาวสุดที่รักแอบมีแฟน แม่เสิ่นเวยเลยเล่าให้ฟังคร่าวๆ

พอฟังจบ เสิ่นเฉียงก็หน้าตึงทันที “เวยเวย คบกับคนจนมันไม่มีอนาคตหรอกลูก!

ตั้งแต่นี้ไป ห้ามติดต่อกับไอ้เด็กซูจวิ้นนั่นอีกเด็ดขาด!”

เสิ่นเวยพยักหน้ารับคำ

แต่สายตาเธอกลับเหลือบไปเห็นรูปของหลัวเฉิน ยอดฝีมืออันดับหนึ่งของฐานทัพเจียงหลินที่ติดอยู่บนผนัง

เขาว่ากันว่าท่านนายพลหลัวก็เคยเป็นเด็กยากจนมาก่อนเหมือนกันนี่นา...

[จบแล้ว]