ตอนที่ 16 รางวัลอันมากมายมหาศาล

ภายในวิหารสมเด็จพระสันตะปาปา

ปิปิตงประทับอยู่บนบัลลังก์สมเด็จพระสันตะปาปา

เมื่อนางเห็นชื่อ "ทูตสวรรค์หกปีก" และ "เฉียนเหรินเสวี่ย" นิ้วดุจหยกของนางที่จับคทาอยู่ก็กำแน่นขึ้นจนข้อต่อกลายเป็นสีขาว

แม้นางจะมีความรู้สึกที่ซับซ้อน หรือกระทั่งเกลียดชังเฉียนเหรินเสวี่ยบุตรสาวของนางอยู่ลึกๆ ในใจก็ตาม

แต่ในวินาทีนี้ ความรู้สึกคับข้องใจที่อัดอั้นและความระแวดระวังที่ลึกล้ำยิ่งกว่ากลับเอ่อล้นขึ้นมา

"แม้แต่ทูตสวรรค์หกปีกยังทำได้เพียงรั้งอันดับที่ 11 "

นัยน์ตาหงส์ของปิปิตงหรี่ลงเล็กน้อย ประกายแสงเย็นเยียบวาบผ่าน "การจัดอันดับนี้กำลังจะบอกล่วงหน้าถึงสิ่งใดกันแน่?"

การจัดอันดับนี้ทำให้นางมั่นใจยิ่งขึ้นว่า สถาบันเป่ยโต่วอันลึกลับจะต้องมีความเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับอันดับต้นๆ ของทำเนียบอย่างแน่นอน!

"ข้าต้องเปิดโปงเบื้องหลังของสถาบันเป่ยโต่วให้เร็วที่สุด!"

ความคิดนี้กลายเป็นเรื่องเร่งด่วนอย่างยิ่งในใจของนาง

——

สำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติ

หนิงเฟิงจื้อ เฉินซิน และกู่หรง มองหน้ากัน ต่างก็เห็นความตกตะลึงในดวงตาของกันและกัน

"ทูตสวรรค์หกปีก อันดับที่ 11 !"

กู่หรงเดาะลิ้น รู้สึกคอแห้งผาก "ตาเฒ่าเฉิน เฟิงจื้อ นี่... นี่มันจะบ้าเกินไปแล้วไม่ใช่หรือ? นั่นมันวิญญาณยุทธ์ระดับเทพเลยนะ!"

เฉินซินพยักหน้าด้วยสีหน้าเคร่งขรึม "มันเหลือเชื่อมากจริงๆ ดูเหมือนว่าพวกเราจะประเมินความสำคัญของทำเนียบนี้ รวมถึงความลึกล้ำที่ซ่อนอยู่ในทวีปนี้ต่ำเกินไป"

หนิงเฟิงจื้อสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามสงบคลื่นลมพายุในใจ และกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

"ท่านอากระบี่ ท่านอากระดูก ดูเหมือนว่าตอนนี้สถาบันเป่ยโต่วที่หรงหรงอยู่ อาจจะน่าสะพรึงกลัวกว่าที่พวกเราจินตนาการไว้มาก หากแม้แต่ทูตสวรรค์หกปีกยังไม่สามารถทะลุเข้าสู่ 10 อันดับแรกได้ เช่นนั้น 10 อันดับแรกคง..."

"ข้าถึงกับสงสัยเลยว่า ส่วนใหญ่อาจจะมีความเกี่ยวข้องกับสถาบันเป่ยโต่วนั่นก็ได้!"

"ท้ายที่สุดแล้ว พวกเราก็มีความเข้าใจเกี่ยวกับขุมกำลังระดับสูงสุดที่เป็นที่รู้จักบนทวีปอยู่บ้าง แต่สถาบันเป่ยโต่วแห่งนี้กลับโผล่มาจากไหนก็ไม่รู้ และยากจะหยั่งถึง"

ข้อสงสัยนี้ทำให้ทั้งสามคนรู้สึกหนาวสั่นไปถึงขั้วหัวใจ

หากเป็นเช่นนั้นจริง พลังของสถาบันเป่ยโต่วก็อาจจะมาถึงจุดที่สามารถคว่ำระเบียบของทวีปที่มีอยู่ได้เลยทีเดียว!

——

ในป่าแห่งหนึ่ง เฉียนเหรินเสวี่ยได้เดินทางออกจากจักรวรรดิเทียนโต่วมานานแล้วเพื่อป้องกันไม่ให้ตัวตนของนางถูกเปิดเผย

ลำแสงสีทองพุ่งทะลวงผ่านความว่างเปล่า ปกคลุมร่างของเฉียนเหรินเสวี่ยไว้อย่างแม่นยำ

พลังวิญญาณของนางซึ่งมาถึงระดับจักรพรรดิวิญญาณแล้ว ได้พุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง ทะลวงระดับอย่างต่อเนื่องถึงห้าระดับ

วงแหวนวิญญาณทั้งห้าที่ล้อมรอบตัวนางส่องแสงเจิดจรัส สีสันของพวกมันแปรเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว

ในที่สุด พวกมันก็หยุดอยู่ที่รูปแบบที่น่าตกตะลึงคือ สีม่วงสามและสีดำสอง!

ในขณะเดียวกัน กระดูกวิญญาณลวงตาสองชิ้นที่เปล่งแสงสีทองนวลและแฝงไปด้วยกลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์ก็ลอยอยู่ตรงหน้านาง

นี่คือกระดูกวิญญาณประทานจากเทพทั้งสองชิ้น

เมื่อแสงจางลง เฉียนเหรินเสวี่ยก็สัมผัสได้ถึงพลังที่พุ่งพล่านอยู่ภายในตัวนาง ทว่ากลับไม่มีความยินดีมากนักบนใบหน้าอันงดงามของนาง

แต่กลับแฝงไปด้วยความเคร่งขรึมและความตระหนักรู้บางอย่าง

"นายน้อย!"

พรหมยุทธ์หอกอสรพิษและพรหมยุทธ์ปักเป้ารีบรุดไปข้างหน้า ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความปีติยินดี แต่ก็แฝงไปด้วยความสับสนและความกังวลที่มากกว่า

"ความแข็งแกร่งของท่านเพิ่มขึ้นอย่างมาก ขอแสดงความยินดีด้วยขอรับ! แต่ว่าอันดับนี้..."

เฉียนเหรินเสวี่ยยกมือขึ้น สัมผัสกระดูกวิญญาณประทานจากเทพทั้งสองชิ้นเบาๆ

เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังงานอันบริสุทธิ์ ไร้คุณลักษณะ และทรงพลังที่อยู่ภายใน หัวใจของนางก็สั่นไหวเล็กน้อย

"วิเศษจริงๆ พวกมันสามารถเข้ากับวิญญาณยุทธ์ใดๆ ได้อย่างสมบูรณ์แบบ และดึงเอาทักษะกระดูกวิญญาณที่เหมาะสมที่สุดออกมาได้ นี่คือความหมายของคำว่า 'ประทานจากเทพ' อย่างนั้นหรือ?"

"น่าเสียดายที่อายุของมันน้อยไปหน่อย และยังไม่ตรงกับเป้าหมายชุดเกราะทูตสวรรค์ของข้า"

นางเก็บกระดูกวิญญาณเหล่านั้นไปและมองไปยังลูกน้องผู้ซื่อสัตย์ทั้งสองของนาง ก่อนจะเอ่ยอย่างใจเย็น "ท่านผู้อาวุโส ไม่ต้องประหลาดใจไปหรอก ข้าคาดหวังผลลัพธ์นี้ไว้แล้ว"

"เกณฑ์การประเมินของทำเนียบวิถีสวรรค์นั้นไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่พวกเราคิด แม้ว่าวิญญาณยุทธ์ทูตสวรรค์หกปีกจะแข็งแกร่ง แต่บางทีในบางแง่มุม มันก็อาจจะด้อยกว่าวิญญาณยุทธ์ที่อยู่ในอันดับสูงกว่าจริงๆ"

นางหยุดชะงัก สายตาของนางหันไปมองทำเนียบสีทองที่ยังคงทอแสงเจิดจรัสอยู่ภายนอก ประกายแห่งจิตวิญญาณการต่อสู้ลุกโชนอยู่ในดวงตาของนาง

"สิ่งที่ข้าสนใจมากกว่าในตอนนี้ก็คือ วิญญาณยุทธ์ใน 10 อันดับแรกคืออะไรกันแน่?"

"นอกจากวิญญาณยุทธ์เทพสมุทรที่เป็นที่รู้จักแล้ว อันดับอื่นๆ จะมีเซอร์ไพรส์อะไรมาให้เห็นอีก?"

เมื่อเห็นนายน้อยของพวกเขาสงบนิ่งเช่นนี้ ความกังวลในใจของพรหมยุทธ์หอกอสรพิษและพรหมยุทธ์ปักเป้าก็ลดลงเล็กน้อย

แต่ในขณะเดียวกัน พวกเขาก็รู้สึกสงสัยอย่างยิ่งและรู้สึกยำเกรงเล็กน้อยต่อ 10 อันดับแรกที่ยังไม่เป็นที่รู้จัก

——

ลึกลงไปในมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ไพศาลไร้ขอบเขต

เกาะแห่งหนึ่งที่ถูกปกคลุมไปด้วยม่านแสงโปร่งใสขนาดมหึมาดูราวกับแดนสวรรค์

นั่นไม่ใช่ที่ไหนอื่นนอกจาก เกาะเทพสมุทร

เบื้องหน้าวิหารเทพสมุทรอันศักดิ์สิทธิ์ ผู้นำอย่างปัวไซซี และผู้พิทักษ์เสาศักดิ์สิทธิ์ทั้งเจ็ดต่างมารวมตัวกัน

เมื่อพวกเขาเห็นวิญญาณยุทธ์ทูตสวรรค์หกปีกอยู่ในอันดับที่ 11  ราชทินนามพรหมยุทธ์ผู้ทรงพลังเหล่านี้ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกในคราแรก

จากนั้น ความตกตะลึงที่ลึกล้ำยิ่งกว่าก็เอ่อล้นขึ้นมาในใจของพวกเขา

"ท่านมหาปุโรหิต ขอแสดงความยินดีด้วย! ในเมื่อทูตสวรรค์หกปีกอยู่อันดับที่ 11  วิญญาณยุทธ์เทพสมุทรของท่านจะต้องอยู่ใน 10 อันดับแรกอย่างแน่นอน!" พรหมยุทธ์ม้าน้ำกล่าวอย่างตื่นเต้น

ผู้พิทักษ์คนอื่นๆ ก็แสดงสีหน้าปีติยินดีเช่นกัน

ความสัมพันธ์ระหว่างเกาะเทพสมุทรและวิหารวิญญาณนั้นละเอียดอ่อน ดังนั้นการได้เห็นวิญญาณยุทธ์สืบทอดของอีกฝ่ายถูกแซงหน้าจึงเป็นเรื่องที่น่ายินดีโดยธรรมชาติ

ทว่า กลับไม่มีวี่แววของความโล่งใจบนใบหน้าอันงดงามของปัวไซซีเลยแม้แต่น้อย

ตรงกันข้าม ดวงตาสีครามของนางกลับเต็มไปด้วยความเคร่งขรึม

นางส่ายหน้าเบาๆ น้ำเสียงของนางเลื่อนลอยและแฝงไปด้วยความกังวล "ทุกคน อย่าเพิ่งดีใจเร็วเกินไปนัก ทูตสวรรค์หกปีกคือวิญญาณยุทธ์ระดับเทพที่มีพลังไร้ขีดจำกัด หากแม้แต่มันยังรั้งได้แค่อันดับที่ 11  นั่นหมายความว่าอย่างไรเล่า?"

นางมองไปรอบๆ ทุกคนและกล่าวช้าๆ "นั่นหมายความว่าวิญญาณยุทธ์ที่อยู่ในอันดับสูงกว่าน่าจะมีศักยภาพหรือคุณลักษณะที่เหนือล้ำกว่าวิญญาณยุทธ์ระดับเทพทั่วไป"

"วิญญาณยุทธ์เทพสมุทรที่ข้าสืบทอดมานั้นทรงพลังอย่างแน่นอน แต่จะสามารถเข้าสู่ห้าอันดับแรก หรือแม้แต่สามอันดับแรกได้หรือไม่นั้น ก็ยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด"

"น่านน้ำของทวีปนี้ลึกเกินไป บางทีอาจจะมีตัวตนต้องห้ามบางอย่างที่แม้แต่ท่านเทพสมุทรเองก็ยังไม่ทันสังเกตเห็น ซึ่งได้ตื่นขึ้นหรือจุติลงมาอย่างเงียบๆ แล้วก็ได้"

คำพูดของปัวไซซีเปรียบเสมือนน้ำเย็นจัดถังใหญ่ ที่ดับความปีติยินดีที่เพิ่งจะก่อตัวขึ้นในตัวทุกคน

จริงด้วย หากแม้วิญญาณยุทธ์ระดับเทพยังไม่สามารถเข้าสู่ 10 อันดับแรกได้

แล้วมาตรฐานของ 10 อันดับแรกมันจะน่าสะพรึงกลัวขนาดไหนกัน?

เดิมทีพวกเขาคิดว่าวิญญาณยุทธ์เทพสมุทรอย่างน้อยก็คงจะรั้งตำแหน่งในสามอันดับแรกได้ แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าความคิดนั้นอาจจะมองโลกในแง่ดีเกินไปหน่อย

แรงกดดันที่มองไม่เห็นปกคลุมอยู่เหนือหัวใจของทุกคน

——

ในขณะที่กองกำลังต่างๆ บนทวีปกำลังปั่นป่วนจากการประกาศอันดับที่ 11  เต็มไปด้วยทั้งความคาดหวังและความหวาดกลัวต่อ 10 อันดับแรก

แสงสีทองบนม่านฟ้าก็เกิดความผันผวนอย่างรุนแรงอีกครั้ง

การจัดอันดับใหม่กำลังจะถูกเปิดเผยในที่สุด!

【ทำเนียบวิญญาณยุทธ์ อันดับที่ 10: เทพสมุทร】

【ผู้ครอบครอง: ปัวไซซี (เกาะเทพสมุทร)】

【การประเมิน: วิญญาณยุทธ์ระดับเทพ ผู้ครอบครองมหาสมุทร ควบคุมพลังอันกว้างใหญ่ไพศาลแห่งท้องทะเล ถือได้ว่าไร้พ่ายเมื่ออยู่ภายในมหาสมุทร】

【รางวัล: พลังวิญญาณควบแน่นเป็นสองเท่า กระดูกวิญญาณประทานจากเทพ ระดับ 50,000 ปี หนึ่งชิ้น ทักษะระดับเทพ: มหาสมุทรไร้ขอบเขต อาวุธกึ่งเทพ: ขลุ่ยแห่งมหาสมุทร】

"อันดับที่ 10 ! วิญญาณยุทธ์เทพสมุทรนี่เอง!"

"มหาปุโรหิตเกาะเทพสมุทร ปัวไซซี... เกาะเทพสมุทรคือกองกำลังอะไรกัน?"

"รางวัล... ทักษะระดับเทพ! อาวุธกึ่งเทพ!"

ทั่วทั้งทวีปโต้วหลัวเกิดความโกลาหลขึ้นอย่างสมบูรณ์!

หากการที่ทูตสวรรค์หกปีกอยู่อันดับที่ 11 เป็นเรื่องที่น่าตกตะลึงแล้ว การที่วิญญาณยุทธ์เทพสมุทรอยู่อันดับที่ 10 ...

...ก็ทำให้ทุกคนรู้สึกหนาวเหน็บไปถึงกระดูก และรู้สึกถึงความต่ำต้อยเมื่อต้องเผชิญกับสิ่งที่ไม่รู้จัก!

เป็นไปได้ไหมว่าวิญญาณยุทธ์ทั้งเก้าที่อยู่เหนือกว่า ล้วนแต่เป็นตัวตนที่อยู่เหนือเหล่าทวยเทพ?

จบตอน