บทที่ 8 หยางเจี้ยน: ท่านคือเซียนผู้บรรลุธรรมหรือ?!

บทที่ 8 หยางเจี้ยน: ท่านคือเซียนผู้บรรลุธรรมหรือ?!

เซียน: ทุกท่าน ไม่จำเป็นต้องทำเช่นนั้น แม้ข้าจะล่วงรู้ถึงการมีอยู่ของหมื่นโลก แต่ในขณะนี้ข้ายังไม่สามารถเดินทางไปยังโลกอื่นได้

อันที่จริง ปัจจุบันไป๋อวี่ทำได้เพียงพึ่งพาประตูแห่งสรวงสวรรค์เพื่อเดินทางไปสู่โลกอื่นเท่านั้น

การจะเดินทางจากมหาภพหงหวงอันยิ่งใหญ่ไปสู่โลกอื่นด้วยพลังของตนเองแต่เพียงลำพังนั้น จำเป็นต้องเป็นเซียนทองคำมหาเอกภาพผู้ซึ่งหยั่งรู้กฎต้นกำเนิดแห่งเต๋าแล้วเท่านั้น

เซียนทองคำมหาเอกภาพคืออะไร?

คือเซียนผู้ดำรงอยู่อย่างเป็นอมตะเหนือกาลเวลาและห้วงมิติ นั่นหมายความว่าพวกเขาเป็นอิสระตลอดกาลในกาลเวลาและมิติอันหาที่สิ้นสุดของตนเอง

เซียนทองคำมหาเอกภาพสามารถข้ามผ่านทะเลแห่งความวุ่นวายและเดินทางผ่านความว่างเปล่าอันไร้ขอบเขตเพื่อไปถึงโลกอื่นได้

ส่วนเซียนทองคำมหาเอกภาพระดับต้นกำเนิดผู้ซึ่งควบคุมกฎต้นกำเนิดแห่งเต๋าได้อย่างสมบูรณ์นั้น สามารถรับรู้สรรพสิ่งในหมื่นโลกได้ด้วยความคิดเพียงหนึ่งเดียว

โลกทั้งสามพัน การเฝ้ามองอดีต ปัจจุบัน และอนาคตไว้ในสายตา และการสำแดงพลังแห่งต้นกำเนิดไว้ในฝ่ามือ

เพียงความคิดเดียว กฎแห่งเต๋าก็ผันแปร ไร้ขอบเขตและไม่อาจหยั่งถึง ไร้การเกิดไร้การดับ หวนคืนสู่ความว่างเปล่า สามารถรวมตัวและแยกสลาย ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นและไม่ตาย เป็นอมตะผ่านกาลเวลาอันยาวนานนับไม่ถ้วน

ก้าวข้ามกาลเวลาและมิติแห่งหมื่นโลก ไม่ได้รับผลกระทบจากกรรมแห่งหมื่นโลก ดำรงอยู่เหนือวัตถุทั้งปวง ไม่ถูกผูกมัดด้วยวัฏสงสารแห่งกาลเวลาและมิติของหมื่นโลก ดำรงอยู่อย่างเป็นนิรันดร์

ตราบใดที่นามที่แท้จริงของพวกเขาถูกเอ่ยนาม แม้จะข้ามผ่านกาลเวลาและมิติอันหาที่สิ้นสุด ข้ามผ่านหมื่นโลกอันกว้างใหญ่ พวกเขาย่อมรู้และจดจำตัวตนของผู้เอ่ยนามนั้นได้อย่างแน่นอน

แน่นอนว่าไป๋อวี่ยังไม่รู้ว่านักบุญทั้งหกในมหาภพหงหวงของเขาจะกลายเป็นนักบุญด้วยการควบคุมเต๋าอย่างสมบูรณ์ หรืออาศัยบุญบารมีแห่งวิถีสวรรค์กันแน่

ความแตกต่างระหว่างเซียนทองคำมหาเอกภาพระดับต้นกำเนิดกับนักบุญผู้ได้รับบุญบารมีจากวิถีสวรรค์คืออะไร?

ไป๋อวี่ไม่รู้ และเขาก็ไม่ได้คิดใคร่ครวญถึงมันมากนัก อีกทั้งยังไม่สนใจ ไม่ว่านักบุญทั้งหกในมหาภพหงหวงจะกลายเป็นนักบุญด้วยวิธีใดในอนาคต แต่ตัวไป๋อวี่เองจะต้องกลายเป็นนักบุญด้วยการควบคุมกฎต้นกำเนิดแห่งเต๋า และกลายเป็นเซียนทองคำมหาเอกภาพอย่างแน่นอน!

เขาจะบรรลุถึงระดับมหาเต๋า

จอมราชันย์โลกปีศาจ: ในตอนนี้ยังทำไม่ได้ ไม่ได้หมายความว่าจะทำไม่ได้ในอนาคต

เทพตุลาการสวรรค์: @เซียน นักบุญในโลกของข้าไม่สามารถเดินทางไปยังโลกอื่นได้ ข้าขอถามท่านเซียนว่า มีระดับที่สูงกว่านักบุญอีกหรือไม่?

แม้ถ้อยคำก่อนหน้านี้ของไป๋อวี่จะไม่ได้เย่อหยิ่ง แต่กลับสุภาพและเยือกเย็น ทำให้เขาดูเป็นคนที่คบหาได้ง่าย

ทว่าหยางเจี้ยนยังคงมีวิจารณญาณและเรียกขานไป๋อวี่ว่าท่านเซียน

นี่คือคำยกย่องอย่างชัดเจน

เช่นเดียวกับหยางเจี้ยน แม้ทุกคนในกลุ่มแชทจะรู้จักชื่อของเขา แต่ทุกคนต่างก็เรียกเขาด้วยความเคารพว่าท่านจ้าว และไม่เรียกชื่อของเขาโดยตรง

นี่คือความเคารพขั้นพื้นฐานที่มีให้แก่ผู้แข็งแกร่ง

นี่เป็นธรรมชาติของมนุษย์เช่นกัน

แน่นอน สำหรับคนอย่างจอมราชันย์โลกปีศาจซึ่งมีความดื้อรั้นและมีระดับพลังเช่นเดียวกับหยางเจี้ยน อีกทั้งยังมักจะสนทนาและแลกเปลี่ยนเรื่องเต๋ากับเขาอยู่บ่อยครั้ง พวกเขาจึงคุ้นเคยและมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน ดังนั้นจึงเรียกขานกันด้วยชื่อซึ่งแสดงถึงความสนิทสนมมากกว่า

แต่ที่เป็นเช่นนั้นก็เพราะจอมราชันย์โลกปีศาจและหยางเจี้ยนต่างก็อยู่ในระดับเซียนทองคำมหาเอกภาพ ดำรงอยู่ในระดับเดียวกัน

โลกใบนี้เต็มไปด้วยลำดับชั้นและชนชั้นโดยธรรมชาติ

ความแตกต่างระหว่างความสวยงามและความน่าเกลียด ความแตกต่างระหว่างคนรวยและคนจน ความแตกต่างระหว่างผู้แข็งแกร่งและผู้อ่อนแอ ล้วนเป็นเช่นนี้ทั้งสิ้น!

ในกลุ่มแชทปัจจุบัน อาจเป็นเพราะมีคนน้อย ทุกคนจึงเข้ากันได้เป็นอย่างดี

และสำหรับหลินจิ่วกับจ้าวสมาคมใต้หล้าที่ยังไม่ได้บรรลุเป็นเซียน จอมราชันย์โลกปีศาจและหยางเจี้ยนที่เป็นเซียนเหล่านั้น ไม่ได้ดูหมิ่นหรือเยาะเย้ยพวกเขาอย่างเปิดเผย

ทว่าในใจของพวกเขา จะไม่มีความรู้สึกดูหมิ่นแม้เพียงเล็กน้อยเชียวหรือ?

เห็นได้ชัดว่าเป็นไปไม่ได้

และเมื่อกลุ่มแชทนี้พัฒนาไประยะหนึ่ง และสมาชิกเพิ่มมากขึ้น เมื่อเวลาผ่านไป วงสนทนาเล็กๆ ก็จะปรากฏขึ้นเองตามธรรมชาติ

ยกตัวอย่างเช่นตอนนี้ หยางเจี้ยนและจอมราชันย์โลกปีศาจอาจกล่าวได้ว่าเป็นวงสนทนาเล็กๆ ทั้งสองมักจะสนทนาแลกเปลี่ยนเรื่องเต๋ากัน ส่วนหลินจิ่วและจ้าวสมาคมใต้หล้ากลับไม่สามารถเข้าร่วมบทสนทนาได้ และไม่กล้าที่จะพูด

แม้แต่จ้าวลัทธิบูชาจันทร์และรัชทายาทฉางฉินก็ยังไม่มีคุณสมบัติ และไม่มีความสามารถเพียงพอที่จะสนทนาเรื่องเต๋ากับหยางเจี้ยนและจอมราชันย์โลกปีศาจ ผู้แข็งแกร่งระดับที่สิบหก

นี่คือความเป็นจริงที่เกิดขึ้น

เมื่อเห็นถ้อยคำของหยางเจี้ยน สมาชิกทุกคนในกลุ่มก็เงียบลง แม้แต่จอมราชันย์โลกปีศาจก็เงียบไป

ท้ายที่สุดแล้ว พวกเขาทุกคนต่างรู้ดีว่านักบุญคืออะไร

อันที่จริงซือเยว่เหยาต้องการบอกหยางเจี้ยนว่านักบุญในโลกของเขาไม่เหมือนกับนักบุญที่แท้จริงในมหาภพหงหวง

เซียน: นักบุญในโลกของท่าน กับนักบุญในโลกของข้า อาจแตกต่างกัน

เทพตุลาการสวรรค์: ข้าขอถามท่านเซียนว่า มีความแตกต่างกันอย่างไร?

เซียน: ข้าไม่ทราบแน่ชัดเกี่ยวกับการแบ่งระดับในโลกของท่าน โปรดแจ้งให้ข้าทราบด้วย

เทพตุลาการสวรรค์: เซียนสวรรค์, เซียนลึกลับ, เซียนทองคำ, เซียนทองคำไท่อี้, เซียนทองคำมหาเอกภาพ, กึ่งนักบุญ, นักบุญ

เมื่อเห็นข้อความของหยางเจี้ยน จ้าวสมาคมใต้หล้าและหลินจิ่วก็พูดไม่ออก สวรรค์โปรด เริ่มต้นที่ระดับเซียนโดยตรงเลยหรือ? ละเลยคนธรรมดาไปเลยหรือไร?

พวกเขารู้สึกราวกับว่าถูกดูแคลนอย่างแนบเนียนโดยไม่มีเหตุผล

แน่นอนว่าในโลกของหยางเจี้ยนมีการแบ่งระดับต่ำกว่าเซียน แต่หยางเจี้ยนกลับละเลยไปโดยสิ้นเชิง ไม่ได้สนใจแม้แต่น้อย

เทพตุลาการสวรรค์: ระดับปัจจุบันของข้าคือเซียนทองคำมหาเอกภาพ

หัวหน้ากลุ่ม: ท่านเซียนอยู่ในระดับที่สิบเจ็ด ส่วนท่านจ้าวอยู่ในระดับที่สิบหก (รูปยิ้ม.jpg)

เทพตุลาการสวรรค์: ???!!!

จอมราชันย์โลกปีศาจ: !!!!!!!!

รัชทายาทฉางฉิน: ????????

จ้าวลัทธิบูชาจันทร์: ???!!!!!

ปรมาจารย์เหมาซาน: !!!!!???????

จ้าวสมาคมใต้หล้า: ????????!!!!!!

กลุ่มแชทตกอยู่ในความเงียบงันเป็นเวลานานเพราะถ้อยคำของซือเยว่เหยา

ไป๋อวี่เองก็ไม่ได้พูดอะไรเช่นกัน

หลังจากผ่านไปนาน หยางเจี้ยนก็ทำลายความเงียบนั้นลง

เทพตุลาการสวรรค์: @เซียน ท่าน... ท่านคือ... นักบุญหรือ?

จอมราชันย์โลกปีศาจ: หยางเจี้ยน นักบุญในโลกของเจ้าไม่ใช่ระดับที่สิบหกหรอกหรือ?

ปรมาจารย์เหมาซาน: ซี๊ด... ตัวตนที่อยู่ในระดับสูงกว่านักบุญงั้นหรือ?! เบื้องบนยังมีสามผู้บริสุทธิ์ นักพรตผู้นี้...

หัวหน้ากลุ่ม: นี่คือความแตกต่างระหว่างโลกแต่ละใบ (รูปทำหน้าลึกซึ้ง.jpg)

จอมราชันย์โลกปีศาจ: เจ้าหมายความว่าอย่างไร หัวหน้ากลุ่ม?

เทพตุลาการสวรรค์: คำถามเดียวกัน หัวหน้ากลุ่ม ท่านหมายความว่าอย่างไรกับคำพูดนั้น?

สมาชิกกลุ่มทุกคนต่างตั้งใจรอคำตอบจากหัวหน้ากลุ่ม

มีเพียงไป๋อวี่เท่านั้นที่รู้ว่าคำพูดเหล่านั้นหมายถึงอะไร

อันที่จริง นี่คือความแตกต่างระหว่างโลกแต่ละใบ ความแตกต่างระหว่างมหาภพหงหวงและโลกขนาดกลางนั้นกว้างใหญ่เกินกว่าจะจินตนาการได้ กว้างใหญ่เกินกว่าจะแตะต้องได้ เปรียบเสมือนความแตกต่างระหว่างสวรรค์และปฐพี

หัวหน้ากลุ่ม: อืม ถ้าอย่างนั้น แม่นางเซียนผู้นี้จะเผยแพร่ความรู้พื้นฐานบางประการของหมื่นโลกให้กับพวกท่านเอง (รูปทำหน้าเชิดหยิ่ง.jpg)

เมื่อเห็นหัวหน้ากลุ่มที่ทำท่าทางเชิดหยิ่ง ไป๋อวี่ก็ยิ้มจางๆ และส่ายหน้าเบาๆ โดยไม่ได้พูดอะไร ปล่อยให้หัวหน้ากลุ่มตัวน้อยคนนี้ได้แสดงความสามารถของนางไป

หัวหน้ากลุ่ม: (รูปทำท่าสอนสั่ง.jpg) หมื่นโลกถูกแบ่งออกเป็นสามพันโลก ได้แก่ มหาภพ, โลกขนาดกลาง, โลกขนาดเล็ก...

การเผยแพร่ความรู้สิ้นสุดลงอย่างรวดเร็ว และสมาชิกกลุ่มทุกคนต่างก็เข้าใจแล้วว่าโลกสามพันคืออะไร และยังเข้าใจถึงการแบ่งระดับของโลกอีกด้วย

อย่างไรก็ตาม มีคำกล่าวว่าบางครั้งความไม่รู้ก็เป็นลาภอันประเสริฐ เพราะการรู้มากเกินไปก็เป็นการเพิ่มความกังวลเช่นกัน