บทที่ 12

บทที่ 12

“แกร๊ก!” เสียงพันธนาการที่ถูกปลดดังขึ้นในอากาศ ดันโซเปิดเผยแขนขวาที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อผ้าเผยให้เห็นตราและเครื่องหมายบางอย่างที่ดูน่าสะพรึง

เมื่อเห็นดันโซปลดพันธนาการออก ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นถอนหายใจโล่งอก “ดันโซ! จับโจรต้องจับหัวหน้า! ถ้าเราจัดการไรอันได้ ทุกอย่างจะง่ายขึ้นมาก!”

“หึ! ไม่ต้องมาบอกฉันหรอก!” ดันโซตอบกลับด้วยเสียงเย็นชา ก่อนจะเบนสายตาไปยัง มินาโตะ และ ซาคุโมะ

“ฉันจะจัดการพวกเขาทั้งคู่ นายไปจัดการไรอัน!” เขากล่าวด้วยความเด็ดเดี่ยว

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นพยักหน้าอย่างพอใจกับความมุ่งมั่นของดันโซ แม้ความสัมพันธ์ของทั้งสองจะเต็มไปด้วยความตึงเครียดแต่ในสถานการณ์เช่นนี้ ดันโซคือผู้สนับสนุนที่เชื่อถือได้ที่สุดของเขา

โดยไม่เสียเวลา ดันโซเริ่มเคลื่อนไหว เขาพุ่งเข้าหามินาโตะและซาคุโมะ พร้อมกับสร้างเงาแยกร่างขึ้นหลายร่าง ร่างแยกแต่ละตัวประสานวิชาธาตุลมเข้าด้วยกันสร้างการโจมตีอันซับซ้อนที่กระหน่ำใส่คู่ต่อสู้

“บึ้ม!” ควันพวยพุ่งจากการปะทะ การโจมตีที่รุนแรงของดันโซทำให้พื้นที่โดยรอบสะเทือน

ในขณะเดียวกัน ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นพุ่งตรงเข้าไปหาไรอันพร้อมตะโกนด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน “เจ้าหนุ่ม! ตำแหน่งโฮคาเงะไม่ใช่สิ่งที่เด็กอย่างนายจะจัดการได้!”

ไรอันมองฮิรุเซ็นที่กำลังจู่โจมมาด้วยสายตาสงบนิ่ง เขายกมือขึ้นสร้างผนึกอินลับ “มินาโตะ ซาคุโมะ ฟังให้ดีไม่ต้องยุ่งกับฉันแขนขวาของดันโซมันมีอะไรซ่อนอยู่”

แม้ทั้งสองพยายามจะช่วยแต่ไรอันหยุดพวกเขาไว้

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นระเบิดเสียงหัวเราะ “เจ้าหนุ่มจองหอง! ฉันจะแสดงให้เห็นถึงพลังของโฮคาเงะที่แข็งแกร่งที่สุดของโคโนฮะ!”

เขารวมจักระไว้ที่ปากก่อนจะปลดปล่อย

“คาถาเพลิง-ระเบิดมังกรไฟ”

เปลวไฟร้อนแรงพุ่งออกมา เผาผลาญทุกสิ่งในเส้นทางอย่างไรก็ตาม ฮิรุเซ็นไม่หยุดเพียงแค่นั้นเขาผสานอินอีกครั้ง “คาถาดิน-มังกรดิน”

มังกรดินขนาดใหญ่ผุดขึ้นจากพื้น และผสมผสานกับเปลวไฟจนกลายเป็นลาวาร้อนระอุ

ฮิรุเซ็นยังคงผสานอินต่อเนื่องและปลดปล่อย “คาถาสายฟ้าและน้ำ” มังกรน้ำที่เต็มไปด้วยพลังสายฟ้าปรากฏขึ้นและพุ่งตรงไปยังไรอัน

ฮิรุเซ็นมองไรอันด้วยแววตาแห่งชัยชนะ คิดว่าเขาสามารถทำลายศัตรูได้สำเร็จ

ในตอนนั้นเอง ไรอันยกมือขึ้นประสานกันอย่างรวดเร็วอักขระจำนวนมากปรากฏบนฝ่ามือของเขา

“คุณปู่คิดจริง ๆ หรือว่าผมจะไม่มีวิธีรับมือ?” ไรอันกล่าวด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย “ด้วยวิชาเทพสายฟ้าเหินต่อให้โฮคาเงะรุ่นแรกกับรุ่นสองจะกลับมาจากนรก ผมก็ไม่กลัว!”

คำพูดของไรอันทำให้ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นหน้าซีดเขารู้สึกถึงความอิจฉาและความโกรธแค้นที่แผ่ซ่านไปทั่วร่าง

ในชั่วขณะนั้นเอง ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นปล่อยพลังโจมตีทั้งหมดที่มี เสียงระเบิดกึกก้องดังขึ้นเมื่อเปลวไฟ มังกรน้ำและสายฟ้าปะทะกับการป้องกันของไรอัน

การปะทะกันของวิชานินจาทำให้ท้องฟ้าเหนือโคโนฮะเริ่มมืดลง เมฆหนาทึบก่อตัวขึ้นจากไอน้ำที่ลอยสูงขึ้นไป

ไรอันยืนอยู่ท่ามกลางความโกลาหล เขาหันไปยังหน่วยอันบุที่ล้อมรอบและตะโกน

“หน่วยอันบุ ทุกคน ถอนกำลังออกจากพื้นที่ตระกูลซารุโทบิและชิมูระเดี๋ยวนี้!”

เสียงของเขาดังก้องไปทั่วสนามรบทุกสายตาจับจ้องไปที่ไรอันขณะที่การต่อสู้ยังคงดำเนินต่อไปอย่างดุเดือด.