บทที่ 41 วัยรุ่นสายเลือดไก่

ในขณะที่เจ้าหน้าที่ของหมวดอาหารกำลังตกตะลึงกับความสำเร็จของเย่เฟยจนหาคำบรรยายไม่ได้ ภายในกลุ่มแชทส่วนกลางของบริษัทก็ยังคงมีการสนทนากันอย่างออกรส โดยเฉพาะพวกเจ้าหน้าที่จากหมวดภาษาและวาทศิลป์ที่ดูจะคึกคักเป็นพิเศษในวันนี้

นั่นเป็นเพราะอะไรน่ะหรือ?

ก็เพราะ ต้วนจื่อหวัง ทำผลงานได้หน้าชูตาให้พวกเขาอย่างยิ่งในวันนี้น่ะสิ

“ฮ่าๆ ต้วนจื่อหวังนี่กะจะพุ่งทะยานสู่สรวงสวรรค์เลยสินะ ตอนนี้ยอดเปย์แตะสามแสนหกหมื่นสามพันหยวนไปแล้ว ถึงแม้ความเร็วในการเปย์จะเริ่มชะลอตัวลงบ้าง แต่ดูท่าแล้วน่าจะก้าวข้ามสถิติของ เฉียวเสอหรูหวง ได้ไม่ยาก”

“ใช่แล้ว วันนี้ต้วนจื่อหวังท็อปฟอร์มจริงๆ แค่เครื่องบินหรูอย่างเดียวก็ถูกเปย์มาตั้งหลายสิบลำ แฟนคลับของเขาวันนี้ช่างคลั่งไคล้กันเหลือเกิน”

“นี่แหละคือระดับเทพที่แท้จริง ยามไม่ขยับก็ดูธรรมดา แต่พอลงมือเมื่อไหร่ต้องสั่นสะเทือนไปทั้งวงการ สยบทุกผู้คนให้ต้องก้มหัว”

“ที่ต้วนจื่อหวังทำคะแนนได้ขนาดนี้ ก็เพราะเทพในหมวดเพลงและการแสดงระดับเดียวกันไม่ได้เปิดไลฟ์หรอกนะ ไม่เชื่อก็คอยดูเถอะ พรุ่งนี้จินส่างจื่อมาเมื่อไหร่ ได้สยบต้วนจื่อหวังแบบนิ่มๆ แน่นอน”

“เพื่อนร่วมงานหมวดเพลงครับ เรื่องนี้พวกคุณได้แต่ฝันหวานไปก่อนเถอะ”

“สถิติของต้วนจื่อหวังในวันนี้คู่ควรแก่ความภาคภูมิใจจริงๆ”

“หมวดอื่นๆ วันนี้ก็ทำผลงานได้ดีนะ โดยเฉพาะหมวดกีฬาเอ็กซ์ตรีมและหมวดฟิตเนส ไม่นึกเลยว่าเทพดาวเงินของสองหมวดนี้จะได้ยอดเปย์ถึงสามแสนหยวน ต้องเข้าใจนะว่านี่คือสองหมวดที่เงียบเหงาที่สุด ฐานแฟนคลับเดิมก็น้อยนิด การที่ทำได้ขนาดนี้ถือว่าไม่ธรรมดาเลย”

“คุณพูดผิดแล้ว สองหมวดนั้นไม่ใช่ที่ที่เงียบเหงาที่สุดหรอก ที่ที่เงียบที่สุดน่ะต้องเป็น... เหอะๆ หมวดอาหารต่างหากล่ะ แต่ผมว่าวันนี้หมวดอาหารคงมืดแปดด้านไปแล้วล่ะ ดูสิ จนป่านนี้ยังไม่มีใครโผล่หัวออกมาพูดอะไรสักคำ”

“หมวดอาหารน่ะเหรอ? เฮ้อ... เย่เฟยก็เป็นได้แค่แสงวาบชั่วคราวเท่านั้นแหละ”

“ฉันบอกตั้งนานแล้วว่าหมอนั่นมันจ้างคนมาปั่นยอด พวกนายก็ไม่เชื่อ คราวนี้เชื่อกันหรือยังล่ะ?”

“พวกนายก็พอเถอะ ฉันล่ะอิจฉาเพื่อนร่วมงานหมวดอาหารจริงๆ วันๆ งานสบายจะตาย แถมยังได้เลิกงานก่อนพวกเราอีก”

“พรวด! ปากนายนี่มันร้ายจริงๆ นะนั่น นั่นน่ะเหรอที่เรียกว่าอิจฉา? คำพูดนายนี่มันเชือดเฉือนเกินไปแล้ว เดี๋ยวก็ได้ผิดใจกับคนอื่นจริงๆ หรอก”

ทว่าในขณะที่พวกเขากำลังรุมทับถมหมวดอาหารกันอย่างสนุกปาก ข้อความหนึ่งก็พลันปรากฏขึ้นในกลุ่มแชทส่วนกลาง

ข้อความนั้นถูกส่งมาด้วยตัวอักษรหนาขนาดใหญ่สะดุดตา เนื้อความระบุว่า: [ขอแสดงความยินดีกับ เย่เฟย เทพหน้าใหม่ระดับดาวทองแดงขั้นสองจากหมวดอาหาร ที่มียอดเงินรางวัลพุ่งทะยานสู่สถิติใหม่]

เนื้อหามีเพียงเท่านี้ แต่มันกลับไม่ต่างจากระเบิดนิวเคลียร์ที่ถูกทิ้งลงกลางกลุ่มแชท ในคราแรกบรรยากาศกลับเงียบงันราวกับไร้ผู้คน มีเพียงแสงเจิดจ้าจากข้อความนั้นที่ทิ่มแทงตา ก่อนที่โลกทั้งใบจะพลิกตลบกลับด้าน

“เช็ดเข้! เกิดอะไรขึ้น?”

“หลิวผิง ไอ้เจ้าบ้า นายมามุกนี้อีกแล้วนะ”

“สถิติใหม่เหรอ? สถิติเดิมของเขาเมื่อวานคือสองแสนสามหมื่นกว่า ต่อให้วันนี้ได้สองแสนสี่หมื่นมันก็คือสถิติใหม่แล้วป่ะ ฮ่าๆ หลิวผิง... ผลงานแค่นี้นายยังกล้าเอามาโชว์อีกเหรอ?”

“นานๆ ทีหมวดเขาจะมีเทพที่พอไปวัดไปวาได้โผล่มาสักคน ก็ปล่อยให้เขาได้แสดงตัวหน่อยเถอะน่า”

ณ ห้องทำงานหลังบ้าน หลิวผิงกอดอกมองข้อความในกลุ่มแชทส่วนกลางพลางแสยะยิ้มอย่างดูแคลน “พวกโง่เอ๋ย... สองแสนสี่หมื่นงั้นร่ะ? ความสามารถของท่านเทพเย่คือสิ่งที่พวกปุถุชนอย่างพวกแกจะจินตนาการได้ที่ไหนกัน ถ้ามันได้แค่สองแสนสี่หมื่น ข้าจะเสียเวลาไปพิมพ์บอกในกลุ่มทำไมวะ?”

เห็นไหมล่ะ... หลังจากหลิวผิงได้ประจักษ์ถึงความกล้าหาญระดับเทพของเย่เฟยแล้ว ตอนนี้ระดับความมั่นใจของเขาก็พุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว ยอดเงินเปย์สองแสนกว่าหยวนกลายเป็นเรื่องขี้ผงที่เขาไม่แม้แต่จะอยากเอาไปโอ้อวดเสียด้วยซ้ำ

หลังจากเหยียดหยามคนจากหมวดอื่นในใจเสร็จ หลิวผิงก็รัวนิ้วลงบนคีย์บอร์ดอยู่ครู่หนึ่ง ทว่าในจังหวะที่เขากำลังจะกดปุ่ม Enter เพื่อส่งข้อความออกไป ข้อความใหม่ที่ใช้ตัวอักษรสีแดงเด่นชัดยิ่งกว่าเดิมก็ปรากฏขึ้นเสียก่อน

[ขอแสดงความยินดีกับเย่เฟย เทพหน้าใหม่แห่งหมวดอาหาร ในการไลฟ์สดวันนี้เขาได้รับยอดเปย์รวมทั้งสิ้น 1,389,145 หยวน! ทำลายสถิติสูงสุดของหมวดอาหาร และในขณะเดียวกันก็ได้ทำลายสถิติยอดเปย์สูงสุดของเหล่าเทพระดับดาวทองแดงของบริษัทลงอย่างราบคาบ กลายเป็นสตรีมเมอร์เงินล้านคนที่สิบของแพลตฟอร์มเรา ทั้งยังยกระดับสถิติเดิมให้สูงขึ้นไปอีกถึง... 950,000 หยวน! นี่คือสถิติที่น่ามหัศจรรย์และเป็นสิ่งที่ผู้คนนับไม่ถ้วนมิอาจแม้แต่จะฝันถึง เพื่อนร่วมงานทั้งหลาย ให้พวกเราได้ร่วมโห่ร้องยินดีกับแพลตฟอร์มของเราที่ได้กำเนิดสตรีมเมอร์เงินล้านเพิ่มขึ้นมาอีกคนหนึ่งเถิด!]

โห่ร้องยินดี?

ยินดีกับผีสิโว้ย!

ทันทีที่ข้อความนี้ปรากฏขึ้น กลุ่มแชทส่วนกลางของทั้งบริษัทก็พลันเงียบสงัดราวกับป่าช้า

กลุ่มแชทที่เคยครื้นเครงก่อนหน้านี้กลับนิ่งสนิทไปนานถึงสองสามนาที จนกระทั่งในที่สุดก็มีคนใจกล้าส่งข้อความออกมา

“รองประธานหลีครับ... ท่านลงตัวเลขผิดหรือเปล่า?”

รองประธานหลีประจำแพลตฟอร์มส่งอิโมจิรูปยิ้มกลับมา พร้อมข้อความว่า “ไม่ผิดหรอก สถานการณ์การไลฟ์ของเย่เฟยในวันนี้ไม่ได้มีเพียงเจ้าหน้าที่หมวดอาหารเท่านั้นที่จับตามอง แต่ฝ่ายบริหารระดับสูงของบริษัทก็เฝ้าดูอยู่ตลอดเวลา ข้อมูลเหล่านี้เพิ่งจะได้รับการสรุปออกมาสดๆ ร้อนๆ ยอดเปย์ของเย่เฟยในวันนี้ทำให้พวกเราประหลาดใจจริงๆ... มันคือความประหลาดใจที่น่ารื่นรมย์ที่สุด”

“บ้าไปแล้ว! ล้านกว่าหยวนจริงๆ เหรอเนี่ย? จะเป็นไปได้ยังไง? นี่มันเรื่องตลกหรือเปล่า?”

“เช็ดเข้... ไลฟ์ครั้งเดียวได้รับยอดเปย์ล้านกว่าหยวน? นี่ล้อกันเล่นใช่ไหม?”

“เทพเจ้าช่วย... ล้านกว่าหยวนเนี่ยนะ! เขาเป็นแค่เทพหน้าใหม่ระดับดาวทองแดงขั้นสองเองนะโว้ย ให้ตายสิ หมอนั่นมันซดเลือดไก่เข้าไปกี่ถังกันแน่? (สำนวนจีนหมายถึงการมีความฮึกเหิมอย่างบ้าคลั่ง) นี่มันกลายเป็น วัยรุ่นสายเลือดไก่ ไปแล้วชัดๆ!”

“ม่าเทา นายคิดว่าผลงานของเขาเป็นการปั่นยอดหรือเปล่า?”

ม่าเทา เจ้าหน้าที่สรุปยอดของหมวดเพลงในตอนนั้นอยากจะคว้าตัวเพื่อนร่วมงานที่ถามคำถามนี้มาฉีกเป็นชิ้นๆ เสียจริง บ้าเอ๊ย... คะแนนถล่มทลายขนาดนี้แล้วนายยังจะมาถามอีกเหรอว่าปั่นยอดไหม? คนปั่นยอดที่ไหนจะปัญญาอ่อนปั่นทีละล้านกว่าหยวนวะ? ถ้าทำได้ขนาดนั้นเขาก็เป็นมหาเศรษฐีตัวจริงไปแล้ว!

“ล้านกว่าหยวน... เย่เฟยเขาทำได้ยังไงกัน?”

“นั่นสิ ผลงานระดับนี้... ต่อให้ต้วนจื่อหวังจะได้สี่แสนหยวน ก็ยังต้องถอยไปยืนห่างๆ เลย”

“ต้วนจื่อหวังน่ะเหรอ? เหอะๆ หมอนี่มันซวยซ้ำซวยซ้อนจริงๆ เดิมทีก็มีฝีมือ ฐานแฟนคลับก็หนาแน่น แต่น่าเสียดายดันมาชนกับ ตัวประหลาดระดับตำนาน เข้าให้ คราวนี้แหละได้ลิ้มรสความอนาถของจริงแน่”

“ไม่ใช่แค่ต้วนจื่อหวังที่อนาถหรอก ฉันว่าเทพดาวเงินทุกคนที่ไลฟ์วันนี้อนาถพอกันหมดนั่นแหละ เทพพวกนี้คงได้แต่ไปแอบร้องไห้แบบไม่มีที่ระบาย เย่เฟยคนนี้โหดเหี้ยมเกินไปแล้ว สถิตินี้... อย่าว่าแต่จะทิ้งความหวังให้ใครตามทันเลย แต่มันคือการทำให้คนอื่นสิ้นหวังโดยสิ้นเชิงต่างหาก แล้วแบบนี้ใครจะไปไล่ตามทันวะ?”

“การก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของเย่เฟยนั้นหยุดไม่อยู่เสียแล้ว”

“นี่มันจังหวะที่หมวดอาหารจะพลิกฟื้นคืนชีพกลับมาอย่างสมบูรณ์แบบชัดๆ”

“อ๊ากกกกก หมวดกีฬาและฟิตเนสของฉันต้องกลับไปเป็นอันดับสุดท้ายอีกแล้วเหรอเนี่ย หดหู่ชะมัด!”

“เย่เฟย นายหลุดออกมาจากรูไหนกันแน่ ทำไมต้องโหดขนาดนี้ด้วย!”

ทุกคนแทบจะสติแตก เมื่อครู่พวกเขายังพากันหัวเราะเยาะทับถมหมวดอาหารกันอยู่เลย ผลปรากฏว่าตอนนี้เย่เฟยกลับฟาดฝ่ามือตบหน้าพวกเขาทุกคนดังฉาดใหญ่จนหน้าชาไปตามๆ กัน มันช่างน่าอับอายจนแทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนี

ในขณะที่ทุกคนกำลังพูดไม่ออก ข้อความหนึ่งก็เด้งขึ้นมาอีกครั้ง

“ทุกท่าน... อันดับสองพวกเราไม่ขอแข่งกับพวกคุณหรอกนะ แต่อันดับหนึ่งน่ะ พวกเราขอจองไว้ก่อนล่ะนะ ฮ่าๆ”

“หลิวผิง ไสหัวไปไกลๆ เลย!”

“นั่นสิ ไอ้เจ้าเด็กนี่ ได้ใจเกินไปแล้วนะเว้ย!”

“หมวดอาหารอย่าเพิ่งได้ใจไปหน่อยเลย เย่เฟยเพิ่งจะไลฟ์ไปแค่สามครั้งเท่านั้นแหละ ยอดฝีมือระดับนี้ถ้าแพลตฟอร์มเราไม่ลงทุนมหาศาลเพื่อรั้งตัวไว้ พวกคุณคิดว่าเราจะเก็บเขาไว้ได้จริงๆ เหรอ?”

“ก็จริงนะ ตอนนี้การแข่งขันในวงการสตรีมเมอร์มันดุเดือดจะตาย อย่าว่าแต่ระดับเทพพวกนี้เลย แม้แต่สตรีมเมอร์ที่มีคนดูพอประมาณก็ยังโดนแพลตฟอร์มยักษ์ใหญ่แย่งตัวกันให้ควัก”

“เอ่อ... ทุกคนครับ มาคุยเรื่องแบบนี้ต่อหน้าท่านรองประธานบริษัทมันจะดีเหรอครับ?”

อันที่จริง ปัญหาเหล่านั้นพวกเขาแทบไม่ต้องกังวลเลยแม้แต่น้อย เพราะในห้องประชุมที่ใหญ่ที่สุดของแพลตฟอร์มคิวคิว การประชุมเคร่งเครียดในหัวข้อ “ทำอย่างไรถึงจะรั้งตัวเย่เฟยไว้ได้” กำลังเริ่มต้นขึ้นแล้ว