บทที่ 34 มหาเทพยาตรา

เมื่อเวลาสิบโมงเช้า แพลตฟอร์มชิวชิวได้ปล่อยข่าวแจ้งเตือนออกมาฉบับหนึ่ง เนื้อหาระบุว่า:

"เพื่อเป็นการส่งเสริมวัฒนธรรมการสตรีมสด และกระตุ้นความรุ่งเรืองของโลกไซเบอร์ มหาเทพผู้โด่งดัง ต้วนจื่อหวัง จะเปิดสตรีมบนแพลตฟอร์มของเราในช่วงเที่ยงของวันนี้ โอกาสทองเช่นนี้ ห้ามพลาดด้วยประการทั้งปวง"

เนื้อความไม่ได้ยาวนัก ทว่าบางเรื่องก็ไม่จำเป็นต้องบรรยายสรรพคุณให้ยืดเยื้อ เฉกเช่นเดียวกับการที่ต้วนจื่อหวังจะมาเปิดสตรีม แค่ชื่อ "ต้วนจื่อหวัง" ก็คือป้ายโฆษณาที่ดีที่สุดแล้ว

ต้วนจื่อหวังเรียกได้ว่าเริ่มต้นเส้นทางมาจากแพลตฟอร์มชิวชิว ก่อนจะค่อย ๆ เติบโตจนกลายเป็นมหาเทพระดับ ดาวเงินขั้น 1 ในปัจจุบัน ในแวดวงหมวดภาษาและเรื่องตลกนั้น ชายผู้นี้มีชื่อเสียงโด่งดังเป็นอย่างมาก ว่ากันว่ามุกตลกของเขาไม่เพียงแต่จะเรียกเสียงฮาได้เท่านั้น แต่ยังมีแง่คิดที่ลึกซึ้งกินใจ และด้วยเหตุนี้เอง เขาจึงมีฐานแฟนคลับที่เหนียวแน่นอย่างยิ่งบนชิวชิว

ไม่มีใครคาดคิดว่าวันนี้แพลตฟอร์มชิวชิวจะสามารถเชิญเขามาได้

อันที่จริง คนที่มองการณ์ไกลย่อมดูออกว่า ต้วนจื่อหวังต้องถูกเชิญมาโดยกลุ่มคนหลังบ้านของหมวดภาษาแน่นอน เหตุผลนั้นแสนง่าย... ก็เพื่อเหยียบเย่เฟยลงไปนั่นเอง

ในเมื่อเมื่อวานเย่เฟยแผลงฤทธิ์แรงเกินไปจนเกิดความโกลาหลครั้งใหญ่ หมวดภาษาจึงสัมผัสได้ถึงแรงกดดันอย่างชัดเจน นี่จึงเป็นการส่งต้วนจื่อหวังออกมาเพื่อสร้างความมั่นคงให้แก่กองทัพของตน

อย่างไรก็ตาม ชื่อของต้วนจื่อหวังก็เปรียบเสมือนป้ายประกาศเกียรติคุณ การมาของเขาทำให้ผู้ชมจำนวนมากต่างพากันเฝ้ารอด้วยความตื่นเต้น

"ต้วนจื่อหวังมาแล้วเหรอ? ไม่นึกเลยจริงๆ ว่าชิวชิวจะเชิญมหาเทพคนนี้มาได้"

"ได้ยินว่าช่วงนี้เขากำลังยุ่งอยู่กับงานสำคัญอื่นนะ ไม่นึกเลยว่าชิวชิวจะจ้างเขามาได้สำเร็จ ดูท่าจะยอมทุ่มทุนสร้างน่าดู"

"เม้นต์บน นายไม่รู้อะไร ต้วนจื่อหวังเขาก็ชอบเงินเหมือนพวกเรานั่นแหละ ขอแค่จ่ายหนักพอ เขาก็ยอมมาทั้งนั้น"

"จริงๆ ต้วนจื่อหวังก็ไม่ได้วิเศษวิโสขนาดที่พวกนายว่าหรอกนะ ผมยอมรับว่าเขาดังมากในแพลตฟอร์ม แต่เขาก็เป็นแค่ดาวเงินขั้น 1 เท่านั้นแหละ ถ้าแน่จริงคงเข้าสู่ทำเนียบดาวเงินขั้น 2 ไปนานแล้ว"

"เฮ้ย พี่ชาย... ฟังจากน้ำเสียงเหมือนไม่ชอบต้วนจื่อหวังเลยนะเนี่ย เป็นแฟนคลับหมวดไหนล่ะ?"

"ผมแฟนคลับหมวดร้องเล่นเต้นรำระดับบิ๊ก มีอะไรไหม?"

"เชี่ย! งั้นผมจะระดมพี่น้องให้แอนตี้หมวดคุณให้หมด คอยดูเถอะ อย่าคิดว่าหมวดร้องเต้นเจ๋งแล้วจะมาเบ่งแถวนี้ได้นะ!"

จากนั้นคนคนนั้นก็เงียบไป ส่งเพียงไอคอนยิ้มเจ้าเล่ห์มาแทน

ในโลกความเป็นจริง ชายคนนี้ที่นั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์กำลังพึมพำกับตัวเองว่า:

"เทพเย่... คุณต้องเอาชนะต้วนจื่อหวังให้ได้นะ เพื่อคุณแล้ว ผมถึงขั้นต้องใช้วิธี เสี้ยมให้พวกมันตีกัน เลยนะเนี่ย"

การที่มหาเทพระดับดาวเงินจะเปิดสตรีมนั้นเป็นข่าวที่รุนแรงมาก หลังจากประกาศออกไปตอนสิบโมง ผู้คนจำนวนมากก็นั่งเฝ้าหน้าคอมพิวเตอร์เพื่อรอเวลาเริ่มสตรีม นี่คือพลังดึงดูดของคนที่มีชื่อเสียงตัวจริง

ทางด้านแฟนคลับหมวดร้องเต้นเริ่มรู้สึกไม่สบอารมณ์:

"เชี่ย! หมวดภาษาจะงัดไม้ตายมาสู้เลยเหรอ"

"แม่ม... ถึงขั้นลากต้วนจื่อหวังออกมาเลยเหรอ จะโหดไปถึงไหน?"

"ต้วนจื่อหวังน่ะคือตัวท็อปในกลุ่มดาวเงินขั้น 1 เลยนะ เห็นว่าอีกนิดเดียวจะข้ามไปขั้น 2 แล้ว ถ้าเขาเริ่มสตรีม วันนี้ที่หนึ่งของแพลตฟอร์มคงหนีไม่พ้นหมวดภาษาแน่ ๆ"

"มหาเทพหมวดบันเทิงของเราหายไปไหนหมด? ออกมาช่วยหน่อยเถอะ ไม่อย่างนั้นที่หนึ่งวันนี้หลุดมือแน่"

"เกออู๋เซิ่งผิง ก็มีฐานแฟนคลับดีอยู่นะ"

"อย่าล้อเล่นน่า เกออู๋เซิ่งผิงน่ะเจ๋งในระดับดาวเหล็ก แต่จะเอาไปเทียบกับดาวเงินอย่างต้วนจื่อหวังมันเทียบกันไม่ได้เลย มีระดับดาวทองแดงคั่นอยู่ทั้งระดับนะ จำนวนแฟนคลับต่างกันมหาศาล"

"มหาเทพดาวรุ่งกับเทพบุตรเพลงเอก ก็เห็นว่าห่างจากระดับดาวเงินแค่ก้าวเดียวเหมือนกัน ถ้าวันนี้พวกเขาแผลงฤทธิ์ได้เหนือมาตรฐาน ก็น่าจะลองวัดกับต้วนจื่อหวังดูได้นะ"

"เม้นต์บน ล้อกันเล่นรึเปล่า? สองคนนั้นผมยอมรับว่ามีฝีมือ แต่จำนวนแฟนคลับมันเห็นกันอยู่ชัด ๆ นี่คือเกณฑ์ตัดสินที่แข็งแกร่งที่สุดของสตรีมเมอร์ แฟนคลับเยอะ ยอดโดเนทก็ต้องเยอะตามเป็นธรรมดา ถ้าไม่มีแฟนคลับ อย่างอื่นก็คือราคาคุย ได้ยินว่าเมื่อวานสองคนนั้นยังกวาดยอดโดเนทไม่ถึงแสนเลยด้วยซ้ำ"

"มันก็ไม่แน่เสมอไปหรอก จำนวนแฟนคลับกับยอดโดเนทไม่ได้แปรผันตามกันเป๊ะๆ สักหน่อย"

"เป็นไปไม่ได้ แฟนคลับเยอะ ผลงานสตรีมเมอร์ย่อมต้องดีกว่าเห็น ๆ"

"แล้วเมื่อวานที่เย่เฟยเป็นแค่ดาวเหล็กขั้น 1 แต่กวาดโดเนทไปตั้งสองแสนกว่าล่ะ? แบบนี้พวกมหาเทพดาวทองแดงกับดาวเหล็กขั้น 5 ไม่โดนเหยียบหน้าแหกหมดเหรอ?"

"....เม้นต์บน แกตั้งใจมาหาเรื่องใช่ไหม? พูดเรื่องที่มันเจริญหูเจริญตากว่านี้ไม่ได้หรือไง?"

"ใช่ เย่เฟยช่วงสองวันนี้แค่ดวงดีเท่านั้นแหละ อีกอย่าง ใครจะรับประกันได้ว่ายอดเขาไม่ได้จ้างคนปั่นมา? ไม่แน่เขาอาจจะเป็นเด็กปั้นของพวกเศรษฐีอย่างซือชงก็ได้ ยอดโดเนทพวกนั้นก็แค่ปั่นกระแสกันเอง"

"ไอ้คนที่เลียเย่เฟยนั่นอยู่หมวดไหน? แน่จริงบอกชื่อมาสิ"

"ผม... ผมอยู่หมวดภาษา มีอะไรไหม?"

"หน็อย! อย่าคิดว่ามีมหาเทพดาวเงินหนุนหลังแล้วจะเจ๋งนะ บอกเลย วันนี้ผมจะไม่ดูสตรีมของต้วนจื่อหวังเด็ดขาด! พี่น้องครับ เรามาสาบานกันว่าจะไม่ดูต้วนจื่อหวัง!"

"ใช่ ไม่ดูต้วนจื่อหวัง!"

ในโลกความเป็นจริง ชายเจ้าเล่ห์คนเดิมดีดนิ้วดังเป๊าะ: "เยส! ยุให้รำตำให้รั่วสำเร็จไปอีกหนึ่งหมวด" จากนั้นเขาก็รีบวิ่งไปป่วนหมวดอื่นต่อทันที

ในขณะที่ทุกคนกำลังถกเถียงกันอย่างเมามัน ชิวชิวก็ปล่อยข่าวใหญ่ระดับเฮฟวี่เวตออกมาอีก:

มหาเทพระดับดาวเงินขั้น 2 แห่งหมวดร้องเต้นจินส่างจื่อจะเริ่มสตรีมในวันมะรืนตอนเที่ยง

ข่าวนี้รุนแรงยิ่งกว่าข่าวของต้วนจื่อหวังเสียอีก แฟนคลับหมวดร้องเต้นถึงกับคึกคักเหมือนฉีดเลือดไก่เข้าเส้น:

"นั่นไง! ผมบอกแล้วว่าหมวดร้องเต้นไม่ยอมอยู่นิ่งหรอก ยอดฝีมือตัวจริงออกมาแล้ว!"

"จินส่างจื่อเหรอ? ได้ยินว่าเขาสตรีมทีไร ยอดโดเนทไม่เคยต่ำกว่าห้าแสนเลยนะ นั่นน่ะสายโหดของจริง!"

"คนนี้เก่งมากจริงๆ โดยเฉพาะการร้องเพลงสมัยนิยม เทคนิคดีกว่าพวกดาราตัวประกอบอีก"

"หมวดร้องเต้นเกรียงไกร! วันมะรืนจะบดขยี้ทุกอย่างให้ราบ ผงาดเหนือใคร!"

"หมวดภาษา วันนี้ที่หนึ่งยกให้พวกคุณไปก่อน วันมะรืนพวกเราจะเอาคืนให้แสบ!"

ในเวลาเดียวกัน มหาเทพจากหมวดอื่น ๆ ก็เริ่มทยอยปรากฏตัวออกมา แต่ละคนต่างเตรียมเปิดสตรีมในช่วงไม่กี่วันนี้ สำหรับผู้ชมแล้ว นี่คือข่าวดีสุดยอด เพราะการดูสตรีมเพื่ออะไรล่ะ? ก็เพื่อรอดูการแสดงของเหล่าเทพเจ้าเหล่านี้ รอดูพวกเขาประชันฝีมือกันนั่นเอง

นี่คือจังหวะของ "สำนักนับร้อยประชันปัญญา ร้อยบุปผาบานสะพรั่ง" ชัด ๆ

ทว่าในขณะที่พวกเขากำลังตื่นเต้น แฟนคลับหมวดอาหารเริ่มจะรับมือไม่ไหว:

"แม่ง... ยังมีความละอายใจอยู่ไหม? เพื่อจะเหยียบเย่เฟยคนเดียว พวกคุณถึงกับต้องทำขนาดนี้เลยเหรอ?"

"ใช่ ไร้มโนธรรมสิ้นดี"

"มีแต่ระดับดาวเงินทั้งนั้นเลยเหรอ? ต่ำสุดก็ดาวเงินขั้น 1 พระเจ้า... นี่กะจะรุมกินโต๊ะเย่เฟยให้ตายเลยใช่ไหม?"

"เป็นไปไม่ได้ เทพเย่ไม่ใช่คนที่จะเอาพวกคนธรรมดามาเปรียบได้หรอก วางใจเถอะ ผมขอเป็นตัวแทนเทพเย่ในการดูหมิ่นพวกมันเอง"

"พี่ชาย นายอย่ามัวแต่ปลอบใจตัวเองที่นี่เลย ต่อให้เทพเย่จะเก่งแค่ไหน เขาก็เป็นแค่สตรีมเมอร์ดาวทองแดงขั้น 2 เท่านั้น แถมยังเพิ่งเลื่อนขั้นมาด้วย เมื่อเทียบกับพวกมหาเทพดาวเงินที่ชื่อเสียงติดลมบนไปนานแล้ว ช่องว่างมันยังกว้างมากนะ"

"เชี่ย! มีความมั่นใจหน่อยได้ไหม?"

"มันเกี่ยวกับความมั่นใจที่ไหนล่ะ? มันเกี่ยวกับความสามารถของสตรีมเมอร์เอง และฐานแฟนคลับของเขาต่างหาก"

เมื่อเห็นมหาเทพที่หายหน้าไปนานค่อย ๆ โผล่ออกมาทีละคน ผู้ชมก็มีทั้งคนที่ตื่นเต้นและคนที่กังวล

ภายในแพลตฟอร์มชิวชิวก็เช่นกัน

กลุ่มพนักงานสถิติของหมวดอาหารพากันอึ้งไปตาม ๆ กัน ต้องขนาดนี้เลยเหรอ? พวกแผนกอื่นต้องเล่นใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ? พวกเราอุตส่าห์มีเย่เฟยโผล่มาจนหลุดจากอันดับสุดท้ายมาได้นิดเดียว พวกคุณก็เริ่มนั่งไม่ติดที่จนต้องไปเชิญมหาเทพมาแล้วเหรอ? จะไม่เหลือหน้าให้กันบ้างเลยหรือไง?

เฝิงเทียนไหลและจ้าวเซินกำลังปรึกษาหารือเพื่อหาทางรับมือ

"ผู้จัดการครับ หมวดอื่นทำเกินไปแล้วครับ นี่มันจงใจหาเรื่องกันชัด ๆ" เฝิงเทียนไหลหน้าเศร้า

จ้าวเซินเองก็หงุดหงิดจนต้องขยี้หน้าตัวเอง "เหล่าเฝิง เรื่องนี้เราทำอะไรไม่ได้จริงๆ ใครใช้ให้หมวดอาหารเราไม่มีคนเก่งล่ะ ได้แต่มองตาปริบ ๆ เท่านั้นแหละ"

"หรือว่าจะลองติดต่อให้ เว่ยปู้เขอตัง ออกหน้าดีครับ?"

"เว่ยปู้เขอตังตอนนี้กำลังยุ่งอยู่กับงานอื่นข้างนอก ถ้าบริษัทจะเชิญเขาตอนนี้ ต้องยอมจ่ายหนักน่าดู"

"แต่เขาเป็นมหาเทพระดับดาวเงินเพียงคนเดียวในหมวดเรานะครับ"

"ใช่... แต่พอคนเราขึ้นเป็นเทพแล้ว ทุกอย่างมันก็ไม่เหมือนเดิม"

เฝิงเทียนไหลถอนหายใจยาว "งั้นเรื่องนี้จะเอายังไงดีครับ? หรือว่าที่พวกเราอุตส่าห์หนีพ้นความอัปยศของอันดับสุดท้ายมาได้ จะต้องถูกตบกลับไปที่เดิมอีก? ผมไม่ยอมนะ"

จ้าวเซินปลอบใจ "มันก็ไม่แน่เสมอไปหรอก เพราะเย่เฟยคนนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ ใครจะไปรู้ว่าปาฏิหาริย์จะเกิดขึ้นอีกครั้งหรือไม่"

"ยากครับ ต้องรู้ว่าคราวนี้ที่ออกมาน่ะเป็นมหาเทพดาวเงินจากหมวดอื่นทั้งนั้น แฟนคลับขั้นต่ำก็หนึ่งแสนคนเข้าไปแล้ว ต่อให้โดเนทกันแค่คนละหยวนเดียว ก็ปาเข้าไปแสนนึงแล้ว ยิ่งถ้ามีสายเปย์โผล่มาอีกสักสองสามคน สถิติของเย่เฟยเมื่อวานก็อาจจะโดนบดขยี้ได้ง่าย ๆ เลย" เฝิงเทียนไหลพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่มั่นใจขึ้นเรื่อย ๆ

จ้าวเซินเองก็จนปัญญา ได้แต่ตบบ่าเฝิงเทียนไหลเบา ๆ "เหล่าเฝิง โทษก็ต้องโทษที่ดวงเราตกที่ต้องมารับผิดชอบหมวดอาหาร ตอนนี้พูดอะไรไปก็ไร้ประโยชน์ ปล่อยให้เป็นเรื่องของโชคชะตาเถอะ นายเองก็อย่าแสดงความท้อแท้ออกมาให้ลูกน้องเห็นล่ะ มันจะไม่ดี"

ท่ามกลางบรรยากาศที่มีทั้งความดีใจและความเศร้าโศกปนกันไป เย่เฟยเองก็กำลังตื่นเต้นจนเนื้อเต้น เพราะทักษะว่านหลี่เพียวเซียงที่ระบบเพิ่งมอบให้เมื่อวานนั้นมันแข็งแกร่งมากจริงๆ เขาอยากจะรู้ใจจะขาดว่าในการสตรีมวันนี้ ทักษะนี้จะใช้ได้ผลจริงหรือไม่

"เที่ยงแล้วสินะ เหลืออีกสิบนาที" เย่เฟยจ้องมองนาฬิกาที่มุมขวาล่างของคอมพิวเตอร์พลางพึมพำกับตัวเอง

ขอบคุณพี่น้องทุกท่านที่คอยสนับสนุนกันมาโดยตลอด แม้ผมจะไม่ได้เอ่ยออกมาแต่ผมจำได้อยู่ในใจเสมอ เพื่อน ๆ หลายคนโหวตให้ทุกวัน ไม่ว่าจะเป็นหนึ่งแต้ม สองแต้ม สามแต้ม... ไปจนถึงสิบสองแต้ม... ผมขอขอบคุณจากใจจริงครับ ดีใจมากที่ได้รู้จักพวกคุณในช่วงเวลาของการเขียนหนังสือลำบากนี้ เอาเป็นว่า ผมแค่อยากจะบอกว่า... การได้รู้จักพวกคุณมันดีจริงๆ ครับ