บทที่ 31 เลื่อนระดับ 7 ขั้นรวด

บริเวณกึ่งกลางด้านขวาของหน้าหลักแพลตฟอร์มชิวชิว มีพื้นที่โฆษณาเล็กๆ ที่ใช้สำหรับประกาศสถานะการเลื่อนระดับของสตรีมเมอร์แต่ละคน แม้พื้นที่ส่วนนี้จะไม่ใหญ่นัก แต่กลับดึงดูดสายตาผู้คนได้เป็นอย่างดี เพราะแฟนคลับที่ชื่นชอบสตรีมเมอร์ย่อมให้ความสนใจกับการเติบโตในสายอาชีพของคนที่ตนติดตามเสมอ

“เชี่ย! เกออู๋เซิ่งผิงแม่งเจ๋งจริงว่ะ เขาเพิ่งลงทะเบียนกับชิวชิวได้ไม่กี่วันเองนะ วันนี้ก็เพิ่งจะสตรีมครั้งที่สามเองมั้ง? ไม่นึกเลยว่าระดับจะพุ่งพรวดจากดาวเหล็กขั้นหนึ่งไปถึงดาวเหล็กขั้นห้าเลย โคตรจะกร่าง!”

“นั่นสิ ดาวเหล็กขั้นห้าเลยนะโว้ย! จำนวนแฟนคลับที่โดเนทให้ต้องมีอย่างน้อยหกพันคนขึ้นไปถึงจะทำได้ ภายในเวลาแค่สองวันกลับกวาดแฟนคลับไปได้ตั้งหกพันกว่าคน ความสามารถของหมอนี่มันน่าสยดสยองจริงๆ”

“ทองแท้ย่อมไม่แพ้ไฟ ฉันว่าเกออู๋เซิ่งผิงเนี่ยแหละคือทองคำแท้ที่กำลังเปล่งประกายเจิดจ้าที่สุดในตอนนี้แล้ว”

“ฮ่าๆ โข่วรั่วเสวียนเหอของพวกเราก็ไม่เบานะ ดูสิ เพิ่งลงทะเบียนไลฟ์สดได้ไม่กี่วันเหมือนกัน วันนี้ก็ขึ้นแท่นสตรีมเมอร์ดาวเหล็กขั้นห้าไปเรียบร้อยแล้ว”

“สองคนนี้มันบ้าไปแล้ว ความเร็วในการเลื่อนระดับมันจะเกินจริงไปหน่อยไหม ฉันจำได้ว่าเมื่อก่อนมีแค่พวกมหาเทพแถวหน้าเท่านั้นที่ทำความเร็วได้น่ากลัวขนาดนี้ในช่วงเริ่มต้น แถมเรื่องแบบนี้ก็ไม่ได้เห็นมานานมากแล้ว ไม่นึกเลยว่าวันนี้จะได้เห็นพร้อมกันถึงสองคน”

“ดูท่าแพลตฟอร์มชิวชิวจะมีมหาเทพเพิ่มขึ้นอีกสองคนแล้วล่ะ”

ในจังหวะนั้นเอง พลันมีคนแทรกขึ้นมาว่า “น่าจะเป็นสามคนมากกว่ามั้ง?”

“เม้นต์บน หมายถึงใครอีกล่ะ?”

“พวกนายลืมไปแล้วเหรอ? เมื่อวานในหมวดอาหารมีหน้าใหม่คนหนึ่งที่ชื่อเย่เฟยไง หมอนั่นมันตัวประหลาดชัดๆ สตรีมวันแรกกวาดยอดโดเนทไปตั้งสองหมื่นกว่าหยวน ฉันเดาว่าวันนี้เขาก็น่าจะเลื่อนระดับเหมือนกัน”

“เย่เฟย? อ้อ... ฉันนึกออกแล้ว คนที่มานั่งทำกับข้าวหน้ากล้องใช่ไหม? อืม... พอดีฉันไม่ค่อยสนใจหมวดอาหารเท่าไหร่ วันนี้ก็เลยไม่ได้แวะไปดู ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นยังไงบ้าง”

“ฮ่าๆ ใครจะไปดูสตรีมหมวดอาหารวะ? นอกจากสมองจะเพี้ยนไปแล้วนั่นแหละ มีแต่พวกผีอดโซกลับชาติมาเกิด ทั้งวันมีแต่พวกนักกินที่เห็นอะไรก็ยัดเข้าปากไปหมด มีอะไรน่าดูนักหนา”

“นั่นดิ ฉันว่าดูสายร้องเต้นยังจะเจริญหูเจริญตากว่าเยอะ วันนี้ หลิวสิงเกอหวัง ร้องเพลง น้องสาวอย่าจากพี่ไป ได้เพราะจับใจจริงๆ โดยเฉพาะท่อนฮุคช่วงท้าย เขาใส่อารมณ์จนฉันเกือบจะร้องไห้ตามเลยล่ะ”

“เฮ้อ วันนี้ เทียนล้ายจืออิน ฝีมือตกไปนิด เพลง มาอยู่ในชามของข้าซะ กับ รักก็ต้องแย่งมา มีจังหวะเพี้ยนอยู่นิดหน่อย แต่โดยรวมก็ถือว่ายังโอเค”

“ใช่ๆ ก็ระดับมหาเทพทั้งนั้นนี่นา เกออู๋เซิ่งผิงเลื่อนระดับทีเดียวห้าขั้นรวดนี่ฉันว่าสมเหตุสมผลนะ คนมีความสามารถจริงก็ควรได้รับการปฏิบัติแบบนี้แหละ”

“โข่วรั่วเสวียนเหอก็คู่ควรกับตำแหน่งเหมือนกัน”

“เอ๊ะ... ตัวอักษรสีแดง?”

“เชี่ย! ทำไมในพื้นที่โฆษณาถึงมีตัวอักษรสีแดงโผล่มาล่ะ? ปกติเขาจะใช้สีแดงก็ต่อเมื่อมีเหตุการณ์สำคัญระดับประเทศเท่านั้นนะ เพื่อให้สะดุดตาที่สุดและเนื้อหาก็ต้องสำคัญที่สุดด้วย วันนี้มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นวะ?”

“โฆษณานี่มัน...”

“พรืด~~ แม่เจ้าโว้ยยย พระเจ้าช่วยกล้วยทอด!”

“ตาหมาของข้า... นี่ข้าเห็นอะไรลงไปวะเนี่ย?”

“เป็นไปไม่ได้! แพลตฟอร์มลงข้อมูลผิดหรือเปล่า? ต่อให้ฆ่าให้ตายข้าก็ไม่มีวันเชื่อเด็ดขาด!”

“เย่เฟยเขา... เขาจะบินพุ่งทะลุสวรรค์เลยหรือไง?”

“ไอ้คนเฮงซวยนี่วันนี้มันไปทำอะไรมาอีกวะ? ทำไมมันถึงไปถึงระดับนั้นได้?”

“เจ็ดขั้นรวด? บ้าเอ๊ย! ไอ้หมอนี่มันข้ามรวดเดียวเจ็ดระดับเลยเหรอ นี่มันยังเป็นมนุษย์อยู่หรือเปล่า!”

เมื่อโฆษณาตัวอักษรสีแดงปรากฏขึ้น ในตอนแรกผู้คนยังคงมึนงง แต่ทันทีที่พวกเขามองเห็นเนื้อหาอย่างชัดเจน ทุกคนก็พากันสติแตก

ในพื้นที่ประกาศ โฆษณาที่เป็นตัวอักษรสีดำจะค่อยๆ เลื่อนผ่านไปอย่างช้าๆ ทว่ามีเพียงโฆษณาตัวอักษรสีแดงชุดเดียวเท่านั้นที่เมื่อเลื่อนมาถึงกึ่งกลางกลับหยุดนิ่งอยู่กับที่

สถานการณ์เช่นนี้ผู้ชมรุ่นเก่าของชิวชิวต่างรู้ซึ้งดี ว่านี่คือประกาศที่สำคัญที่สุดของที่สุด เพื่อให้ทุกคนได้อ่านและทำความเข้าใจได้อย่างถ่องแท้

ในยามนี้ ทุกสายตาต่างจับจ้องไปที่ข้อความสีแดงฉานที่หยุดนิ่งอยู่นั้น ซึ่งระบุไว้ว่า: ขอแสดงความยินดีกับสตรีมเมอร์หน้าใหม่หมวดอาหาร เย่เฟย ที่ได้รับการเลื่อนระดับเป็นสตรีมเมอร์ดาวทองแดงขั้นสอง

เนื่องจากพื้นที่จำกัด ข้อความจึงถูกเขียนไว้อย่างสั้นกระชับได้ใจความ

ทว่าเพียงคำพูดไม่กี่คำนี้ กลับเปรียบเสมือนระเบิดพลังทำลายล้างสูงที่ประทุขึ้นกลางฝูงชน

เย่เฟย?

ไอ้เด็กใหม่ระดับดาวเหล็กขั้นหนึ่งในหมวดอาหารคนนั้นน่ะนะ?

หมอนี่สตรีมแค่สองครั้ง กลับเลื่อนระดับกลายเป็นดาวทองแดงขั้นสองไปแล้วงั้นเหรอ? เชี่ยเอ๊ย! นั่นมันเจ็ดระดับรวดเลยนะโว้ย! ในการสตรีมวันนี้เขาไปทำเรื่องเหนือโลกอะไรมากันแน่? มันจะน่าสยดสยองเกินไปแล้ว!

ไม่เพียงแต่ผู้ชมทั่วไปที่ไม่อาจยอมรับความจริงนี้ได้ แม้แต่กลุ่มสตรีมเมอร์ด้วยกันเองก็ถึงกับอึ้งกิมกี่ไปตามๆ กัน

เถี่ยเว่ย ในวันนี้เรียกได้ว่ากระเพาะแทบพังของจริง เมื่อเขาเห็นข้อความนี้ เขาก็รู้สึกปวดแปลบขึ้นมาที่ท้องทันที

“ดาวทองแดงขั้นสอง? ข้ามรวดเดียวเจ็ดระดับ? เย่เฟย ไอ้บรรพบุรุษเอ๊ย แกช่วยทำตัวให้มันเหมือนชาวบ้านเขาหน่อยได้ไหม? วันนี้ข้าอุตส่าห์ก้มหน้าก้มตาสวาปามพิซซ่าตั้งเจ็ดแปดจิน แต่ข้ายังนั่งแหมะอยู่ที่ดาวทองแดงขั้นสามไม่ขยับไปไหนเลยนะเว้ย! ส่วนแกแค่ทำเต้าหู้จานเดียว กลับกระโดดพรวดเดียวเจ็ดขั้นรวด? โลกนี้มันยังมีความยุติธรรมอยู่ไหมวะ!”

เถี่ยเว่ยโกรธจนพูดไม่ออก ได้แต่นั่งฟึดฟัดฮึดฮัดอยู่บนเก้าอี้

แต่คนที่สติหลุดยิ่งกว่าเถี่ยเว่ยก็คือ ชี่ถุนซานเหอ แม้เขาจะถูกผู้คนเรียกว่ามหาเทพ แต่เขาก็เป็นได้แค่มหาเทพในระดับดาวเหล็กเท่านั้น เพื่อที่จะถีบตัวเองขึ้นสู่ระดับดาวทองแดง เขาต้องฝืนกินแฮมเบอร์เกอร์กับไก่ทอดจนจุกเสียดถึงคอหอย แทบจะขยับตัวไม่ได้ กว่าจะตะเกียกตะกายขึ้นมาเป็นดาวทองแดงขั้นหนึ่งได้อย่างยากลำบาก

แต่ตอนนี้เย่เฟยล่ะ?

ไอ้หมอนี่แค่ใช้เต้าหู้ก้อนเดียว กลับกระโดดข้ามทีเดียวเจ็ดระดับ จากสตรีมเมอร์ดาวเหล็กขั้นหนึ่งกลายเป็นดาวทองแดงขั้นสอง แซงหน้าเขาไปขั้นหนึ่งเต็มๆ นี่มันเล่นตลกอะไรกันวะ? จะไม่เหลือทางให้คนอื่นได้หายใจเลยหรือไง?

“โหวจื่อ... ข้าคลื่นไส้หว่ะ” ผ่านไปเนิ่นนาน ชี่ถุนซานเหอก็หันไปพูดกับโหวจื่อที่นั่งอยู่ไม่ไกล

โหวจื่ออ้าปากค้าง เขาไม่รู้จะหาคำไหนมาปลอบใจชี่ถุนซานเหอดี เพราะเรื่องนี้มันเกินขอบเขตไปมากจริงๆ จนเขาเองยังนึกคำไม่ออก

เขาจะพูดอะไรได้ล่ะ?

จะบอกว่า ไม่ต้องรีบร้อนนะ เชื่อมั่นในศักยภาพของตัวเองเข้าไว้ นายต้องแซงเย่เฟยได้แน่ งั้นเหรอ?

เหตุผลพรรค์นั้นแม้แต่ตัวโหวจื่อเองยังไม่เชื่อเลย เพราะเขารู้ดีว่ายิ่งระดับสตรีมเมอร์สูงขึ้นเท่าไหร่ การเลื่อนระดับก็ยิ่งยากขึ้นทวีคูณ เพราะจำนวนแฟนคลับที่ต้องการในแต่ละระดับจะเพิ่มขึ้นมหาศาล

ตอนนี้ชี่ถุนซานเหอมีแฟนคลับแปดพันคน เป็นดาวทองแดงขั้นหนึ่ง แต่ถ้าเขาอยากจะขึ้นเป็นดาวทองแดงขั้นสอง เขาต้องมีแฟนคลับอย่างน้อยหนึ่งหมื่นคน แม้ส่วนต่างจะดูเหมือนแค่สองพันคน แต่นักกินอย่างชี่ถุนซานเหออาจจะต้องก้มหน้าก้มตาสวาปามโชว์ไปอีกเป็นเดือน ก็ใช่ว่าจะดึงดูดแฟนคลับใหม่ได้ถึงสองพันคน

ด้วยเหตุนี้ โหวจื่อจึงได้แต่แอบเวทนาชี่ถุนซานเหออยู่ในใจ ไม่ใช่ว่านายไม่เก่ง แต่เป็นเพราะคนอื่นเขาเก่งเกินมนุษย์ไปแล้วต่างหาก ในเมื่อนายมาเจอกับตัวประหลาดแบบนี้ ก็คงได้แต่ก้มหน้ายอมรับความซวยไปเท่านั้นเอง

ทางด้าน เกออู๋เซิ่งผิง จากหมวดร้องเต้นในยามนี้ก็หงุดหงิดจนแทบกระอักเลือด เป้าหมายของเขาในวันนี้ไม่เพียงแต่จะคว้าตำแหน่งยอดโดเนทสูงสุดของกลุ่มดาวเหล็กมาครองเท่านั้น แต่เขายังหวังจะก้าวข้ามธรณีประตูของดาวเหล็กขึ้นสู่ระดับดาวทองแดงให้ได้อีกด้วย

ทว่าความจริงในตอนนี้ ยอดโดเนทของเขาแม้แต่โข่วรั่วเสวียนเหอก็ยังสู้ไม่ได้ ส่วนระดับแม้จะก้าวกระโดดขึ้นมาห้าขั้นรวดซึ่งดูเหมือนจะเก่งกาจมากแล้ว แต่เมื่อนำไปเปรียบกับเจ็ดระดับของเย่เฟย เขาก็กลายเป็นเพียงเศษสอยไปในทันที

“แม่งเอ๊ย! ไอ้บ้านั่นมันทำได้ยังไงวะ? ดูสตรีมของมันก็ไม่เห็นจะมีอะไรน่าสนใจเลย มีแต่ทำอาหาร ทำอาหาร แล้วก็ทำอาหาร มันน่าดูตรงไหนวะ? แล้วทำไมมันถึงตกแฟนคลับได้เยอะขนาดนั้น?”

“หืม? เดี๋ยวก่อน... ไม่ถูกสิ ไม่ถูก”

เกออู๋เซิ่งผิงราวกับค้นพบดินแดนใหม่ ดวงตาของเขาเป็นประกายวาบ ก่อนจะตบโต๊ะฉาดแล้วร้องออกมาว่า “เย่เฟย... แกนี่แม่งร้ายจริงๆ ร้ายกาจที่สุด ที่แท้ไม้ตายของแกก็คือเรื่องนี้เองเหรอ ทุกครั้งที่สตรีมแกจะอ้างว่าใช้วัตถุดิบชั้นเลิศ ทั้งน้ำมันกุหลาบ ทั้งเต้าหู้บรรณาการ แกกำลังใช้ของพวกนี้มาต้มตุ๋นผู้ชมอยู่นี่เอง!”

ส่วน โข่วรั่วเสวียนเหอ ในตอนนี้ก็ไม่สามารถพูดจาน้ำไหลไฟดับได้อีกต่อไป เขานั่งนิ่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ พัดในมือถูกขว้างทิ้งไปอย่างไม่ใยดี เมื่อเห็นประกาศจากแพลตฟอร์มชิวชิว เขาก็รู้สึกเหมือนมีแมลงวันสองตัวบินเข้าไปติดอยู่ในคอจนอึดอัดไปหมด

“โลกมันเปลี่ยนไปแล้ว... เปลี่ยนไปจริงๆ หมวดอาหารกำลังจะผงาดขึ้นมาแล้วสินะ ไอ้เย่เฟยคนนี้... แกกำลังจะมาพลิกกระดานวงการสตรีมเมอร์อย่างนั้นเหรอ?”

ในเวลาเดียวกัน บรรดาสตรีมเมอร์มากมายต่างก็พากันวิพากษ์วิจารณ์เรื่องเย่เฟย ไม่ว่าจะเป็นด้วยความอิจฉาริษยาหรือความเคลือบแคลงสงสัย แต่สิ่งหนึ่งที่ชัดเจนที่สุดก็คือ ในตอนนี้เย่เฟยได้กลายเป็นศูนย์กลางของการพูดถึงไปเรียบร้อยแล้ว