บทที่ 25 ปรมาจารย์ฟรีคิก? ไอ้หมอนี่มันมีไม้ตายซ่อนอยู่จริงๆ ด้วย!
บทที่ 25 ปรมาจารย์ฟรีคิก? ไอ้หมอนี่มันมีไม้ตายซ่อนอยู่จริงๆ ด้วย!
บทที่ 25 ปรมาจารย์ฟรีคิก? ไอ้หมอนี่มันมีไม้ตายซ่อนอยู่จริงๆ ด้วย!
เช้าวันจันทร์ เจ็ดโมงตรง
ฌาร์ดิงเดินออกมาจากลานจอดรถและรีบจ้ำอ้าวไปที่ห้องทำงานของเขา
การเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนหมายถึงการมีวันหยุดพักร้อนเพียงแค่เดือนเดียวต่อปี ส่วนวันอื่นๆ ก็ต้องทำงานลากยาวไม่มีวันหยุด
เมื่อวานนี้ เขาและทีมสตาฟฟ์โค้ชเพิ่งจะสรุปแผนการเล่นสำหรับนัดต่อไปเสร็จสิ้น
วันนี้ เขาต้องหาเวลามานั่งวิเคราะห์แมตช์การแข่งขันทั้งหมดของโปร์ตูในฤดูกาลนี้อีก
ในอีกสองสัปดาห์ข้างหน้า สปอร์ติงลิสบอนจะต้องเปิดบ้านรับการมาเยือนของโปร์ตู
แมตช์นี้จะเป็นตัวตัดสินทิศทางของการลุ้นแชมป์ปรีไมราลีงาในฤดูกาลนี้เลยทีเดียว
และมันจะเป็นแมตช์ที่สำคัญที่สุดของฤดูกาลนี้ด้วย!
ถ้าผลการแข่งขันออกมาไม่ดี แฟนบอลอาจจะรุมทึ้งเขาจนเละก็เป็นได้
พวกผู้บริหารระดับสูงของสโมสรก็คงไม่ปล่อยให้เขาลอยนวลไปง่ายๆ แน่
แค่คิดก็ทำเอาเขาปวดหัวจนผมแทบจะร่วงหมดหัวอยู่แล้ว
ตอนแรกเขากะจะใช้แทคติกรถบัสตั้งรับลึกในบ้านตัวเองแท้ๆ
โชคดีที่พระเจ้าส่งเด็กมหัศจรรย์อย่างซุนอวี่มาให้เขา
ไอ้หนูมหัศจรรย์คนนี้แหละคือตัวเรียกความมั่นใจชั้นดีของเขาเลย
ระหว่างทางไปห้องทำงาน ฌาร์ดิงแวะไปที่สนามซ้อมก่อน
เขาอยากจะไปดูการซ้อมพิเศษของซุนอวี่สักหน่อย
ในตอนนั้นเอง
ซุนอวี่กำลังตั้งกำแพงหุ่นจำลองอยู่ที่บริเวณเส้นขอบกรอบเขตโทษ
หึหึ ไอ้เด็กนี่มันกะจะฝึกตัวเองให้กลายเป็นนักเตะที่สมบูรณ์แบบในทุกๆ ด้านเลยหรือไง!
ฌาร์ดิงยืนดูอยู่เงียบๆ ด้วยความสนใจ
ซุนอวี่ยืนเท้าสะเอว จ้องมองตำแหน่งของกำแพงและผู้รักษาประตูหุ่นจำลองอย่างตั้งใจ
ภาพนี้ทำเอาฌาร์ดิงแทบจะหลุดขำออกมา
ไอ้เด็กนี่มันตลกดีแฮะ ขนาดซ้อมกับพวกหุ่นจำลองยังจริงจังขนาดนี้เลย
บนสนามซ้อม
ซุนอวี่สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ค่อยๆ ซึมซับความรู้สึกที่เปลี่ยนไปหลังจากได้รับทักษะ เตะโค้งวงพระจันทร์
มันเป็นความรู้สึกที่อธิบายยากมาก
วิสัยทัศน์ของเขาดูกว้างไกลขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย
แถมยังมีความมั่นใจเปี่ยมล้นอยู่ลึกๆ ด้วย
มันเหมือนกับทหารผ่านศึกที่กำลังก้าวลงสู่สมรภูมิรบ เป็นความรู้สึกที่คุ้นเคยอย่างประหลาด
เขาแค่ยังไม่รู้ว่าตัวเองเก่งแค่ไหนเท่านั้นแหละ
ซุนอวี่เริ่มวิ่งเข้าหาลูกบอล
เขาไม่ได้วิ่งเร็วมากนัก แต่จังหวะการวิ่งนั้นดูเป็นธรรมชาติสุดๆ
ซุนอวี่รู้สึกคุ้นเคยกับมันมาก ราวกับว่าเขาเคยฝึกซ้อมยิงฟรีคิกมาแล้วเป็นหมื่นๆ ครั้ง
เมื่อวิ่งมาถึงระยะห่างจากลูกบอลประมาณหนึ่งก้าว
ซุนอวี่ก็ปักเท้าซ้ายลงบนพื้นหญ้าอย่างมั่นคง
เขายกแขนซ้ายขึ้น เอียงตัวเล็กน้อย
จากนั้น ก็ตวัดขาขวาเตะลูกบอลอย่างแรง!
"ปัง!"
ความรู้สึกสบายๆ แล่นปราดมาจากน่องของเขา
ลูกบอลลอยละลิ่วขึ้นไปในอากาศ โค้งอ้อมกำแพงไปอย่างสวยงาม
มันวาดส่วนโค้งอันวิจิตรตระการตากลางอากาศ
ไม่ไกลออกไป ฌาร์ดิงพึมพำกับตัวเอง "หลุดกรอบว่ะ"
แต่ทว่า
วินาทีถัดมา
ลูกบอลราวกับมีระบบนำวิถีอัตโนมัติ
มันหมุนคว้างพุ่งตรงเข้าหาประตูอย่างรุนแรง
วินาทีถัดมา!
ลูกบอลเฉียดเสาขวาเข้าประตูไปอย่างหมดจด!
"สวบ!"
ลูกบอลเสียดสีกับตาข่าย ทำให้เกิดเสียงที่ไพเราะเสนาะหู
"เข้าประตูไปแล้วเหรอ?"
ฌาร์ดิงมองซุนอวี่ด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ
เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลย
ว่าไอ้เด็กนี่จะมีไม้ตายซ่อนอยู่แบบนี้!
ณ ขณะนี้!
ฌาร์ดิงรู้สึกช็อกสุดขีด!
ไอ้เวรการ์ลุช มันปิดบังเรื่องนี้กับเขามาตลอดเลยนี่หว่า
เมื่อวานตอนกินข้าวด้วยกัน สองคนนี้ยังนั่งนินทาการ์ลุชอยู่เลย
รู้หน้าไม่รู้ใจจริงๆ!
ตอนแรกฌาร์ดิงกะจะแวะมาดูแป๊บเดียวแล้วก็ไปทำงานต่อ
แต่พอได้เห็นลูกฟรีคิกของซุนอวี่
ขาทั้งสองข้างของเขาก็เหมือนถูกตอกตะปูติดตรึงไว้กับพื้น!
"อยากรู้จังว่าไอ้เด็กนี่จะยิงได้เสถียรแค่ไหน?"
นักเตะอาชีพหลายคนก็มีทักษะการยิงฟรีคิกที่พอใช้ได้อยู่แล้ว
แต่ทว่า
สำหรับมือสังหารฟรีคิก ความแม่นยำคือสิ่งสำคัญที่สุด
ความแม่นยำคือตัวแทนของความเสถียร
พวก 'ผีเข้าผีออก' ที่เวลายิงเข้าฝักก็เสียบสามเหลี่ยม แต่พอยิงแป้กก็เตะนกตายเกลื่อน คือเรื่องปกติที่พบเห็นได้ทั่วไปในวงการฟุตบอลอาชีพ
บนผืนหญ้าสีเขียว ปรมาจารย์ฟรีคิกนั้นหาตัวจับยากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทรเสียอีก
ฌาร์ดิงอยากจะเห็นความเสถียรในการยิงฟรีคิกของซุนอวี่
"ปัง!"
"ปัง!"
"ปัง!"
... ซุนอวี่ยิงฟรีคิกติดต่อกันสิบลูกรวด
ลูกบอลทุกลูกราวกับมีระบบนำวิถี พุ่งตรงดิ่งเสียบมุมขวาบนของประตูทุกลูก!
ไม่ว่าส่วนโค้งของลูกบอลจะดูน่าเหลือเชื่อแค่ไหน สุดท้ายมันก็จะเลี้ยวกลับมาเสียบตาข่ายได้เสมอ
และลูกยิงแต่ละลูกก็ทรงพลังสุดๆ
ในหัวของฌาร์ดิงเผลอนึกภาพตอนที่เบคแคมกำลังยิงฟรีคิกขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
เขารีบสะบัดหัวไล่ความคิดนั้นออกไปทันที
เป็นไปไม่ได้หรอกน่า!
คนเราต้องรู้จักพอ แค่นี้ก็ถือว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว!
ต่อให้ไอ้เด็กนี่จะยิงแม่นแค่ตำแหน่งเดียว
มันก็ยังเป็นอาวุธร้ายแรงในการแข่งขันอยู่ดี!
ไอ้เด็กนี่มีทักษะการโหม่งที่สุดยอดอยู่แล้ว
แถมยังมีจิตใจที่แข็งแกร่งสุดๆ อีกต่างหาก (ดูได้จากการยิงล่อเป้าของเขา)
ในวัยขนาดนี้ การมีทักษะยิงฟรีคิกที่เฉียบขาดจากตำแหน่งใดตำแหน่งหนึ่งได้ ก็ถือว่าไม่ธรรมดาแล้ว!
ซุนอวี่ยิงเข้าจุดเดิมสิบลูกซ้อน
เขารู้สึกว่าการยิงจากจุดนี้ไม่มีปัญหาอะไรแล้ว
เขาจึงเปลี่ยนเป้าหมายไปที่ฝั่งซ้ายของประตูบ้าง
"ปัง!"
"ปัง!"
"ปัง!"
อีกสิบลูก!
เก้าลูกพุ่งเสียบมุมซ้ายบนของประตูอย่างงดงาม
มีลูกนึงที่เขากะน้ำหนักพลาดไปหน่อย บอลเลยพุ่งไปชนคาน
"จุ๊ๆ!"
ซุนอวี่สูดลมหายใจเข้าลึกๆ!
ทักษะเตะโค้งวงพระจันทร์ทำเอาเขาถึงกับอึ้งไปเลย!
ในอดีตชาติ เขาเคยดูแต่แมตช์ที่เบคแคมลงเตะเท่านั้น
ตอนนั้นเขาก็รู้สึกว่าเบคแคมเก่งกาจมากแล้ว
แต่ทว่า
เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลย
ว่าในการฝึกซ้อม ลูกฟรีคิกของเบคแคมจะแม่นยำราวกับจับวางขนาดนี้
นี่แหละคืออานุภาพที่แท้จริงของปรมาจารย์ฟรีคิก!
สมกับเป็นหีบสมบัติทองคำจากระบบจริงๆ!
มันมอบไอเทมโกงระดับเทพมาให้เขาเลยนะเนี่ย!
ซุนอวี่รู้สึกเหมือนถูกลอตเตอรี่รางวัลที่หนึ่งทันที!
เขารีบย้ายกำแพงหุ่นจำลองไปที่ฝั่งซ้ายของกรอบเขตโทษด้วยความกระตือรือร้น แล้วเริ่มทดลองยิงต่อ
เริ่มจากยิงไปที่เสาสองห้าลูก!
แล้วก็เปลี่ยนมายิงที่เสาแรกอีกห้าลูก!
ยิงเข้าเก้าลูกจากสิบลูก!
"เชี่ยเอ๊ย!"
ซุนอวี่สบถออกมาด้วยความทึ่ง
ด้วยวิธีนี้
คลังอาวุธของเขาก็มีไม้ตายเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งอย่างแล้ว!
ระบบซูเปอร์สตาร์ฟุตบอลนี่มันของจริงไม่ได้มาเล่นๆ เลยนะเนี่ย!
เขาลองยิงจากฝั่งขวาของกรอบเขตโทษอีกยี่สิบลูก
คราวนี้ เนื่องจากขาขวาของเขาเริ่มมีอาการล้า เขาก็เลยยิงพลาดไปห้าลูก
แม้ว่าทักษะเตะโค้งวงพระจันทร์จะใช้งานได้ดีเยี่ยม แต่มันก็กินแรงเอาเรื่องเหมือนกัน
ซึ่งก็เป็นเรื่องปกติแหละนะ
เบคแคมต้องฝึกซ้อมมานานหลายปีกว่าที่ทักษะเตะโค้งวงพระจันทร์จะสมบูรณ์แบบ
เขาเอาทักษะนี้มาใช้ดื้อๆ เลย ก็ต้องทนรับผลข้างเคียงจากความเข้มข้นระดับเดียวกันไปตามระเบียบ
ยิงไปห้าสิบลูก เข้าเป้าสี่สิบสองลูก แค่นี้ก็ถือว่าสุดยอดมากแล้ว
ดูเหมือนว่าในอนาคต เขาคงต้องเน้นเสริมสร้างกล้ามเนื้อขาให้แข็งแกร่งขึ้นกว่านี้ซะแล้วล่ะ
ไม่ไกลออกไป
ใบหน้าของฌาร์ดิงเปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม
คราวนี้ เขาได้ค้นพบสมบัติล้ำค่าเข้าจริงๆ แล้ว!
เขาฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี พลางเดินทอดน่องกลับไปที่ห้องทำงานของเขา
เขาอารมณ์ดีกว่าตอนที่อึดทนได้ถึงสามสิบนาทีต่อหน้าภรรยาซะอีก... ระหว่างการฝึกซ้อม
ซุนอวี่สังเกตเห็นว่าฌาร์ดิงเอาแต่ยิ้มกริ่มอยู่คนเดียว
วันนี้หัวหน้าผู้ฝึกสอนของสปอร์ติงลิสบอนอารมณ์ดีเป็นพิเศษเลยแฮะ
เขาปล่อยมุกฝืดๆ ในสนามไปตั้งหลายมุก
ทำเอาทุกคนแอบสงสัยไม่ได้
หรือว่าเมื่อคืนตาแก่นี่จะโชว์ฟอร์มเด็ดบนเตียงมา?
หรือว่าเมียจะให้เงินค่าขนมเพิ่มกันนะ?
เมื่อการฝึกซ้อมใกล้จะสิ้นสุดลง
ฌาร์ดิงก็เอ่ยขึ้นมาลอยๆ "ตั้งแต่แมตช์หน้าเป็นต้นไป ซุนอวี่จะรับหน้าที่เป็นคนเตะฟรีคิกมือหนึ่งของทีมนะ"
"ไอ้เด็กนี่มันมีของดีซ่อนอยู่เรื่องการยิงฟรีคิก ใครไม่เชื่อก็ลองไปท้าดวลกับเขาดูได้เลย!"
ท่ามกลางสายตาประหลาดใจของเพื่อนร่วมทีม ซุนอวี่ก็ยิ้มรับบางๆ ทำตัวเจียมเนื้อเจียมตัวสุดๆ
ในเมื่อเขาตัดสินใจแล้วว่าจะเล่นฟุตบอลแบบหล่อๆ
เขาก็ต้องรักษามาดรอยยิ้มพิมพ์ใจเอาไว้เสมอ
ตาแก่ฌาร์ดิงนั่น
แอบมาดูชั้นซ้อมอยู่นี่เอง
ดูเหมือนว่าในอนาคต ถ้าอยู่ที่ศูนย์ฝึกซ้อม ชั้นจะเปิดระบบสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้แล้วล่ะ
ถ้าเกิดระบบมันให้รางวัลเป็นสิ่งของขึ้นมาจริงๆ
ตาแก่นี่ก็คงจะเห็นหมดเลยน่ะสิ?
... ทันทีที่การฝึกซ้อมจบลง
พ่อของซุนอวี่ก็เดินทางมาถึงสนามซ้อมของทีมชุดใหญ่
และการ์ลุชที่กำลังร้อนรนเป็นกระต่ายบนกระทะร้อน จู่ๆ ก็โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้
เขารีบเชิญสองพ่อลูกเข้าไปในห้องทำงานของเขาทันที
ในห้องทำงาน
ท่าทีของการ์ลุชดูนอบน้อมราวกับเป็นคนรับใช้ที่พ่อของซุนอวี่เพิ่งซื้อมาก็ไม่ปาน
ความเย่อหยิ่งจองหองที่เคยมีหายวับไปหมดสิ้น
ไม่เพียงแค่นั้น
หมอนี่ยังรินชาให้พ่อของซุนอวี่ด้วยตัวเองอีกต่างหาก
ดูจากท่าทางแล้ว สงสัยจะเพิ่งไปซ้อมชงชามาเมื่อกี้นี้แหละ
หลังจากพูดคุยทักทายกันพอหอมปากหอมคอ การ์ลุชก็เอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้ม
"ซุนอวี่ ในนามของสโมสร ผมหวังเป็นอย่างยิ่งว่าเราจะได้ต่อสัญญากับคุณนะครับ"
"ผมอยากให้คุณอยู่กับสปอร์ติงลิสบอนต่อไปจริงๆ"
ซุนอวี่กล่าวคำพูดตามมารยาทด้วยรอยยิ้ม
เรื่องสัญญานั้นเขาปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพ่อจัดการทั้งหมด
เขากับสโมสรยังคงต้องรักษาภาพลักษณ์ที่ดีต่อกันเอาไว้
ยังไงซะ เขาก็เตี๊ยมเรื่องรายละเอียดในสัญญากับพ่อไว้ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว
พ่อของเขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง "ผมหวังว่าลูกชายของผมจะต่อสัญญากับสปอร์ติงลิสบอนแค่สองปีครับ"
"สองปีเหรอครับ? เอิ่ม... มันก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้หรอกนะครับ"
"ถึงแม้ว่าเราจะหวังให้เกิดความสัมพันธ์ที่มั่นคงระยะยาวกับนักเตะของเรา แต่เราก็จะพิจารณาความต้องการของตัวนักเตะเป็นอันดับแรกเสมอครับ"
เมื่อเห็นท่าทีเด็ดขาดของพ่อซุนอวี่
การ์ลุชก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมจำนน