บทที่ 13 ทำไมการยิงล่อเป้าของไอ้หมอนี่มันถึงได้ชัวร์ขนาดนี้?

บทที่ 13 ทำไมการยิงล่อเป้าของไอ้หมอนี่มันถึงได้ชัวร์ขนาดนี้?

เมื่อเห็นซุนอวี่หลุดเดี่ยวเข้าไปลุ้นทำประตู โชเซ ลิมา ก็เอามือกุมขมับอย่างจนใจ

ตลอดสามปีที่ผ่านมา เขาเฝ้ามองซุนอวี่เติบโตขึ้นทุกวัน

ซุนอวี่มีฉายาอันโด่งดังในทีมเยาวชนว่า “เจ้าชายแห่งการพลาดลูกหลุดเดี่ยว”

ในความทรงจำของเขา อัตราการเปลี่ยนโอกาสหลุดเดี่ยวให้เป็นประตูของซุนอวี่ในแมตช์จำลองการแข่งขันนั้นต่ำกว่า 30% เสียอีก

ส่วนอัตราการยิงล่อเป้าในแมตช์ทางการของเขายิ่งต่ำเตี้ยเรี่ยดินจนน่าตกใจ

ในแมตช์ที่แล้ว ซุนอวี่ก็พลาดโอกาสหลุดเดี่ยวไปถึงสองครั้ง

เมื่อไหร่ที่ซุนอวี่หลุดเดี่ยว โชเซ ลิมา มักจะรู้สึกเหมือนกำลังขูดลอตเตอรี่อยู่เสมอ

โอกาสถูกรางวัลมันก็มีอยู่นั่นแหละ

แต่มันก็มีอยู่แค่นั้นจริงๆ

นี่คือเหตุผลที่ปึไรราลังเลก่อนจะจ่ายบอล

อย่างไรก็ตาม ในฐานะอาวุธหนักในแดนหน้า ซุนอวี่ก็สามารถสถาปนาตัวเองขึ้นเป็นตัวหลักในทีมสปอร์ติงลิสบอนรุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี ได้สำเร็จ

ถ้าเขาไม่จ่าย เขาก็อาจจะมีจุดจบแบบปุชตีกาก็เป็นได้

และปุชตีกาก็ไม่ได้ปฏิเสธที่จะจ่ายบอลด้วยซ้ำ เขาแค่ถูกดองเป็นตัวสำรองเท่านั้นเอง

ภายใต้สายตาของทุกคน ซุนอวี่ทะยานขึ้นมาถึงหน้าปากประตูแล้ว

ผู้รักษาประตูของบรากาวิ่งออกมาตัดบอล แต่เขากลับกางแขนออกเฉยๆ โดยไม่พุ่งเสียบ

ทีมของเขาได้วิเคราะห์ลักษณะทางเทคนิคของซุนอวี่มาเป็นอย่างดี

ตามคำกล่าวของหัวหน้าผู้ฝึกสอนบราการุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี: “ทักษะตั้งแต่เอวขึ้นไปของเขาน่ะยอดเยี่ยมระดับเฟิร์สคลาส”

แต่จากวิดีโอเทปการแข่งขัน จะเห็นได้ชัดว่าทักษะการใช้เท้าของซุนอวี่นั้นหยาบกระด้างจริงๆ

ผู้รักษาประตูบรากากางแขนออกเพื่อปิดมุมให้ได้มากที่สุด

ที่เขาทำแบบนี้ก็เพื่อบีบให้ซุนอวี่ต้องยิงหักข้อ

เวลาเลี้ยงบอลด้วยความเร็วสูง ถ้าไม่มีทักษะการยิงที่เฉียบคม การทำประตูจากจังหวะหลุดเดี่ยวก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

ในตอนนั้นเอง!

จู่ๆ ซุนอวี่ก็ใช้ข้างเท้าด้านในแปบอลเบาๆ!

ลูกบอลลอดผ่านหว่างขาของผู้รักษาประตู และกลิ้งหลุนๆ เข้าซุกก้นตาข่ายไป!

ผู้รักษาประตูมองซุนอวี่ด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ

“เป็นไปไม่ได้!”

“เขายิงได้แม่นยำขนาดนั้นได้ยังไง?”

จากความรู้สึกของเขา ทักษะการใช้เท้าของซุนอวี่ช่างแพรวพราวเหลือเกิน!

เหมือนกับนักเตะชื่อดังชาวอเมริกาใต้ไม่มีผิด!

3–0!

เกมเพิ่งผ่านไปเพียงยี่สิบห้านาที!

ซุนอวี่ทำแฮตทริกได้อีกครั้ง!

หลังจากทำประตูได้ ซุนอวี่ก็วิ่งไปทางอัฒจันทร์เจ้าถิ่นด้วยความตื่นเต้น ยกนิ้วชี้แตะริมฝีปาก และยิ้มเยาะแฟนบอลบรากา

เมื่อกี้ใครบอกว่าชั้นเตะบอลไม่เป็น?

เมื่อกี้ใครบอกว่าจะทำให้ชั้นขายหน้า?

เข้ามาสิ!

แน่จริงก็เข้ามาเลย!

เสียงด่าทอดังกึกก้องมาจากอัฒจันทร์ฝั่งเจ้าถิ่น

ณ ขณะนี้

เพื่อนร่วมทีมทุกคนต่างก็วิ่งกรูเข้าไปหาซุนอวี่

ปึไรรา คนที่แอสซิสต์ให้เขา กระโดดขี่หลังซุนอวี่ แล้วเอานิ้วชี้แตะริมฝีปากตัวเองเช่นกัน

ผู้เล่นสปอร์ติงลิสบอนทุกคนทำท่าเดียวกันหมด!

พวกเขากำลังสนับสนุนสตาร์ดังประจำทีมด้วยการกระทำ!

ที่อัฒจันทร์ทีมเยือน มารีเญย์รูตะโกนลั่น

“ซุนอวี่ ไอ้เด็กนี่มันใจถึงจริงๆ!”

“สปอร์ติงลิสบอนของเรามันต้องดุดันแบบนี้แหละ!”

ใครจะไปคิดล่ะ?!

ซุนอวี่สามารถพิชิตใจทุกคนในทีมสปอร์ติงลิสบอนรุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี ได้ในเวลาเพียงแค่สองแมตช์!

ที่ข้างสนาม โชเซ ลิมา ส่ายหน้ายิ้มๆ

“ไอ้เด็กนั่นฟลุกยิงเข้าจริงๆ ด้วย!”

ซูซาเอ่ยด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย

“โค้ชครับ ทำไมผมรู้สึกว่าการยิงประตูของซุนอวี่ดีขึ้นล่ะครับ?”

“ผู้รักษาประตูฝั่งตรงข้ามแทบไม่เปิดช่องโหว่เลย แต่เขาก็ยังยิงลอดดากเข้าไปได้!”

โชเซ ลิมา ยิ้มรับ

“หึหึ ทุกคนก็ต้องมีช่วงเวลาที่ท็อปฟอร์มกันทั้งนั้นแหละน่า!”

อย่างไรก็ตาม

หลังจากพูดจบ โชเซ ลิมา ก็นิ่งอึ้งไป

เดี๋ยวนะ... ทำไมชั้นรู้สึกคุ้นๆ กับสถานการณ์แบบนี้จังเลย!

โชเซ ลิมา สลัดความคิดฟุ้งซ่านทิ้งไป แล้วยืนตะโกนกำชับลูกทีมอยู่ข้างสนาม

“เด็กๆ ทำได้ดีมาก!”

“แต่พวกนายต้องมีสมาธินะ!”

“ใครกล้าอู้งาน ชั้นจับดองยาวแน่!”

หัวหน้าผู้ฝึกสอนบรากาตะโกนมาจากข้างสนาม

“ไม่เป็นไร ประตูนั้นมันแค่ฟลุก!”

“เราต้องดันเกมขึ้นไปบุก ยังเหลือเวลาอีกตั้งชั่วโมงนึง บุกเข้าไป!”

ภายใต้คำสั่งของหัวหน้าผู้ฝึกสอนบรากา ผู้เล่นก็พากันดันขึ้นสูงอย่างกล้าหาญ

ผู้เล่นสปอร์ติงลิสบอนรับมือได้อย่างสบายๆ แค่เล่นเกมรับแล้วรอสวนกลับ

การตั้งรับลึกไม่ใช่เรื่องน่ากลัว คนที่ตามหลังต่างหากที่ต้องร้อนรน

นาทีที่ 32 สปอร์ติงลิสบอนฉวยโอกาสจากความผิดพลาดในการจ่ายบอลของคู่แข่ง และเปิดเกมสวนกลับอีกครั้ง

ปึไรรา กองกลางตัวกลางรับบอลมาได้ แล้วก็วางบอลยาวไปทางขวา มาร์ตินส์เก็บบอลได้แล้วก็ควบตะบึงขึ้นไป ดึงกองหลังเข้ามาหา ก่อนจะรีบตบเข้ากลางทันที

ซุนอวี่ได้โอกาสหลุดเดี่ยวอีกครั้ง!

เสียงเชียร์จากแฟนบอลทีมเยือนดังกระหึ่มขึ้นจากข้างสนามทันที

คราวนี้!

ซุนอวี่เยือกเย็นกว่าตอนที่หลุดเดี่ยวครั้งก่อนเสียอีก หลังจากเข้ากรอบเขตโทษ เขาก็ชะลอความเร็วลงเล็กน้อย และใช้ร่างกายบังมิดเพื่อกันกองหลังไม่ให้เข้าถึงบอลได้

ถ้าแกแน่จริง ก็ทำฟาวล์ชั้นจากข้างหลังสิ!

แตะตัวชั้นเมื่อไหร่ ชั้นพร้อมจะทิ้งตัวล้มทันที!

ผู้รักษาประตูของบรากาวิ่งออกมาตัดบอลอย่างเด็ดขาด พลางคิดในใจ

“ใจเย็นๆ ไว้!”

“ทักษะการใช้เท้าของไอ้หมอนี่มันห่วยแตก ชั้นแค่อ่านทางบอลให้ออก ชั้นก็บล็อกได้แล้ว!”

ซุนอวี่ชำเลืองมองไปที่หว่างขาของผู้รักษาประตู แล้วก็สับไกทันที

เอาอีกแล้ว!

ผู้รักษาประตูของบราการีบหุบขาเข้าหากันแน่นหนา

“คราวนี้ ชั้นจะไม่มีทางยอมให้ไอ้หมอนี่ลอดดากได้อีกเด็ดขาด!”

ทันทีที่ผู้รักษาประตูหุบขา ลูกบอลก็พุ่งผ่านตัวเขาไป

ผู้รักษาประตูดีใจสุดขีด!

ไอ้เด็กนี่มันลนลานจนเตะมั่วซั่วไปเอง!

ดูเหมือนที่โค้ชพูดจะถูกแฮะ!

แต่ทว่า!

วินาทีถัดมา!

เมื่อผู้รักษาประตูหันกลับไปมอง ม่านตาของเขาก็หดเล็กลงอย่างควบคุมไม่ได้

ลูกบอลพุ่งโค้งเป็นรูปกล้วย

กระดอนบนพื้นหญ้าหนึ่งจังหวะ แล้วก็พุ่งตุงตาข่ายไป!

4–0!

ซุนอวี่ทำคนเดียว 4 ประตูในเวลาเพียงสามสิบสองนาที!

“เข้าแล้ว!”

“ทักษะการใช้เท้าของไอ้เด็กนั่นยอดเยี่ยมจริงๆ!”

แฟนบอลสปอร์ติงลิสบอนระเบิดเสียงเชียร์ทันที!

คราวนี้!

ซุนอวี่วิ่งไปที่อัฒจันทร์ทีมเยือน เอามือขวาป้องหู ส่วนมือซ้ายก็โบกขึ้นลงไม่หยุด!

พวกแกอยากจะสะใจไม่ใช่เหรอ?

ประตูเมื่อกี้ทำให้พวกแกสะใจพอไหม?

ชั่วพริบตาเดียว!

แฟนบอลสปอร์ติงลิสบอนที่กำลังโห่ร้องอยู่แล้ว ก็ยิ่งส่งเสียงดังกึกก้องกว่าเดิม!

“ซุนอวี่!”

“ซุนอวี่!”

“ซุนอวี่!”

ณ ขณะนี้!

แฟนบอลเริ่มจะสัมผัสได้ลางๆ แล้ว!

พวกเขากำลังเป็นพยานในการถือกำเนิดของซูเปอร์สตาร์!

สองแมตช์!

เวลาลงเล่นไม่ถึงหนึ่งร้อยนาที!

ทำไป 9 ประตูด้วยตัวคนเดียว!

แม้แต่ฟีกูและคริสเตียโน โรนัลโด ที่แฟนบอลสปอร์ติงลิสบอนมักจะพูดถึงอยู่บ่อยๆ ก็ยังไม่เคยโชว์ฟอร์มได้โดดเด่นขนาดนี้ในทีมเยาวชนเลย!

โชเซ ลิมา กุมขมับ มองดูซุนอวี่ที่กำลังฉลองอย่างบ้าคลั่งด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ

“พระเจ้าช่วย! ทำไมชั้นถึงรู้สึกว่าซุนอวี่เก่งขึ้นอีกแล้วล่ะ!”

“เฟร์นันโด! บอกชั้นที! ว่านี่ไม่ใช่ความฝัน!”

ผู้ช่วยผู้ฝึกสอนซูซายิ้มแล้วตอบ

“โค้ชครับ นี่ไม่ใช่ความฝันหรอกครับ!”

“แต่ผมอยากจะเตือนอะไรคุณสักหน่อย สัญญาของซุนอวี่จะหมดลงในเดือนพฤษภาคมปีหน้านะครับ”

โชเซ ลิมา ตบหน้าผากตัวเองดังฉาด

“บ้าเอ๊ย ชั้นลืมเรื่องนี้ไปซะสนิทเลย!”

“พรุ่งนี้ชั้นจะเริ่มจัดการเรื่องนี้ทันที!”

“ถ้าเราปล่อยไอ้เด็กนี่ไป เราต้องมีความผิดฐานอาชญากรแน่ๆ!”

... เมื่อผู้ตัดสินเป่านกหวีดยาวหมดเวลา สกอร์ในสนามก็หยุดอยู่ที่ 5–0

ในช่วงพักครึ่ง โชเซ ลิมา ได้เปลี่ยนตัวซุนอวี่ออกไปพัก

สรุปแล้วซุนอวี่ทำผลงานในนัดนี้ไป 4 ประตู

วันรุ่งขึ้น โชเซ ลิมา ก็ไปที่ห้องทำงานของผู้จัดการทั่วไปตั้งแต่เช้าตรู่

การ์ลุช ผู้จัดการทั่วไป ยิ้มรับ

“โชเซ ชั้นกำลังตามหานายอยู่พอดีเลย!”

“จากผลงานอันยอดเยี่ยมของซุนอวี่ในช่วงที่ผ่านมา เรามีแผนจะดันเขาขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่”

เมื่อได้ยินข่าวนี้ โชเซ ลิมา ก็ตื่นเต้นจนแทบจะทุบโต๊ะ

“คุณกำลังจะแย่งผู้เล่นที่ดีที่สุดของผมไป ผมไม่รับประกันผลงานในปีนี้นะครับ!”

การ์ลุชยิ้มและพูดว่า

“โชเซ จุดประสงค์ของอคาเดมีเยาวชนก็คือการป้อนนักเตะฝีเท้าดีขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่ และเราก็พอใจกับผลงานของนายมาก”

“เมื่อพิจารณาถึงความทุ่มเทของนายที่มีต่อสโมสร เราได้เตรียมสัญญาฉบับใหม่ไว้ให้นายแล้ว และเราก็รู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่จะได้ร่วมงานกับบุคลากรชั้นยอดด้านเยาวชนอย่างนายต่อไป”

เมื่อมองดูสัญญาที่การ์ลุชยื่นให้ โชเซ ลิมา ก็เอ่ยด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย

“ตกลงครับ โปรดอภัยให้ความวู่วามของผมเมื่อครู่นี้ด้วย เพราะซุนอวี่คือนักเตะดาวรุ่งที่ดีที่สุดเท่าที่ผมเคยฝึกสอนมาตลอดหลายปีนี้เลยครับ”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═