บทที่ 3 ลูกโหม่งสี่ลูก เอาชนะใจเพื่อนร่วมทีมได้ทั้งทีม!

บทที่ 3 ลูกโหม่งสี่ลูก เอาชนะใจเพื่อนร่วมทีมได้ทั้งทีม!

ภายในกรอบเขตโทษ ดูวาร์ตึล้มกองอยู่บนพื้น เขามองดูซุนอวี่ที่กำลังกำหมัดฉลองประตูด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

“เขาทำประตูได้งั้นเหรอ?”

“มันเป็นไปได้ยังไงกัน?”

“นี่ชั้นล้มจนเริ่มเห็นภาพหลอนไปแล้วเหรอ?”

ที่ข้างสนาม!

โชเซ ลิมา เป็นพยานในเหตุการณ์อันเหลือเชื่อนี้ เขาเบิกตากว้าง สมุดจดในมือร่วงหล่นลงสู่พื้น

แม้เขาจะคร่ำหวอดในวงการฟุตบอลมานานหลายสิบปีและเคยเห็นช่วงเวลาแห่งปาฏิหาริย์มานักต่อนัก แต่ประตูของซุนอวี่ก็ยังคงทำให้ โชเซ ลิมา ตกตะลึงจนพูดไม่ออก

เป็นที่รู้กันดีว่าดูวาร์ตึคือปราการหลังตัวกลางที่มีชื่อเสียงเรื่องสภาพร่างกายอันแข็งแกร่ง

เมื่อเทียบกับเขาแล้ว ความสามารถในการดวลปะทะของซุนอวี่นั้นด้อยกว่าอย่างเห็นได้ชัด

วินาทีที่ทั้งสองปะทะกันกลางอากาศ ร่างกายของซุนอวี่เอียงวูบอย่างเห็นได้ชัด

แต่ทว่า!

เขากลับสามารถรักษาสมดุลกลางอากาศเอาไว้ได้ แถมยังโขกทำประตูด้วยคุณภาพขั้นสูงได้อย่างสมบูรณ์แบบ!

ลูกโหม่งแบบนั้น!

สำหรับผู้รักษาประตูแล้ว มันคือหายนะชัดๆ!

ในสนาม ผู้เล่นทุกคนต่างอ้าปากค้าง

“พระเจ้าช่วย ลูกโหม่งสองลูกนั่นมันน่ากลัวเกินไปแล้ว!”

“นี่ใช่ซุนอวี่ที่ชั้นรู้จักจริงๆ เหรอ?”

“เขาจู่ๆ ก็ทะลุขีดจำกัดได้เฉยเลย!”

ทุกคนมองไปที่ซุนอวี่ นัยน์ตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ ความอิจฉา และความริษยา

“สภาพร่างกายของไอ้หมอนี่มันน่าทึ่งเกินไปแล้ว! ชั้นพยายามเต็มที่แล้วนะ!”

“ผมยังไม่ทันได้ตอบสนองเลย ลูกบอลก็พุ่งเข้าประตูไปแล้ว!”

ผู้รักษาประตูโอลิเวียรา และปราการหลังตัวกลางดูวาร์ตึ ถึงกับหมดอารมณ์จะโกรธ

วิธีการทำประตูของซุนอวี่ มันไม่ใช่สิ่งที่ผู้เล่นในวัยเดียวกับพวกเขาควรจะต้องมาเผชิญหน้าเลย

ณ ขณะนี้ คนแรกที่พุ่งเข้าไปฉลองกับซุนอวี่ก็คือมาร์ตินส์

เขาวิ่งเข้าไปแท็กมือกับซุนอวี่

“พระเจ้าช่วย ซุน นายยอดเยี่ยมมาก!”

“นายทำแบบนั้นได้ยังไง?”

“นี่มันเวทมนตร์ตะวันออกงั้นเหรอ?”

ซุนอวี่พล่ามด้วยความตื่นเต้น

“ช่วงนี้ชั้นรู้สึกมาตลอดว่าตัวเองกำลังจะทะลุขีดจำกัดน่ะ”

เขาชูหมัดให้มาร์ตินส์พร้อมกล่าว

“ลูกครอสของนายน่ะสุดยอดมาก สิ่งที่ชั้นต้องทำมันง่ายนิดเดียวเอง!”

หลังจากทำประตูได้ ซุนอวี่ก็ไม่ลืมที่จะชื่นชมมาร์ตินส์

ในชาติก่อน เขาชอบเล่นเกมที่ชื่อว่าฟุตบอลเมเนเจอร์มากๆ มีอยู่ครั้งหนึ่ง เขาเริ่มเกมและเลือกคุมทีมมอนาโก ทีมนั้นมีปีกขวาที่ชื่อมาร์ตินส์จากสปอร์ติงลิสบอน ซึ่งมีค่าพลังการเปิดบอลที่สูงปรี๊ด

ดังนั้น หลังจากทะลุมิติมา ซุนอวี่จึงเกาะติดผู้เล่นผิวดำที่มีความเร็ว ทักษะยอดเยี่ยม และเปิดบอลได้แม่นยำคนนี้เอาไว้แน่น

และวันนี้!

เป้าหมายก็บรรลุผลในที่สุด!

นับจากวินาทีนี้เป็นต้นไป ทีมสปอร์ติงลิสบอนรุ่นอายุไม่เกิน 18 ปีอันเย่อหยิ่ง รวมถึงหัวหน้าผู้ฝึกสอน โชเซ ลิมา ต่างก็เปลี่ยนทัศนคติที่มีต่อซุนอวี่แบบหน้ามือเป็นหลังมือ!

แม้กระทั่งสายตาที่เคยมองเขาก็เปลี่ยนไป!

ความดูถูกเหยียดหยามก่อนหน้านี้แปรเปลี่ยนเป็นความเคารพ

นี่แหละคือฟุตบอล!

ทุกสิ่งทุกอย่างวัดกันที่ความแข็งแกร่ง!

2–2!

ด้วยการพึ่งพาลูกโหม่งอันทรงพลังสองลูกของซุนอวี่ ทีมบีจึงตีเสมอทีมเอได้สำเร็จ

เกมกลับมาเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

ทีมเอต่อบอลออกไปทางปีกขวาด้วยการประสานงานง่ายๆ และ ดานีแยล ปูแด็งซ์ ปีกขวาตัวหลัก ก็เลี้ยงบอลทะลวงผ่านกองหลังไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเลือกเปิดบอลเข้ากลาง

โชเซ ปุชตีกา ศูนย์หน้าตัวหลักของทีมเยาวชนรุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี สอดขึ้นมาตรงหน้าปากประตู แต่ลูกยิงของเขาเบาหวิวและถูกผู้รักษาประตูรับเอาไว้ได้อย่างง่ายดาย

ทีมบีฉวยโอกาสเปิดเกมสวนกลับ และพวกเขาก็ฝากบอลไปที่เท้าของมาร์ตินส์อีกครั้ง

หลังจากได้รับคำชมจากซุนอวี่ มาร์ตินส์ก็มีความมั่นใจมากขึ้น และเขาก็ยังคงกระชากบอลบุกตะลุยไปทางกราบขวา

เมื่อเห็นซุนอวี่วิ่งไปที่เสาแรก มาร์ตินส์ก็เปิดบอลเข้าไปอย่างเด็ดขาด

ซุนอวี่หาจุดตกของบอลเจออีกครั้ง ทิ้งให้ดูวาร์ตึผู้งุ่มง่ามตามหลังเขาอยู่

เขาฉกฉวยโอกาสและสะบัดคอโขกบอลอีกครั้งอย่างเด็ดขาด

ลูกโหม่งนี้อยู่ห่างจากประตูประมาณ 10 เมตร แต่ลูกบอลพุ่งราวกับลูกปืนใหญ่ ผู้รักษาประตูโอลิเวียราแทบจะตอบสนองไม่ทัน

แต่ความเร็วของบอลมันเร็วเกินไป เท้าของเขายังไม่ทันพ้นจากพื้น ลูกบอลก็พุ่งเข้าหาประตูเสียแล้ว

“ปึ้ก!”

เสียงกระแทกดังสนั่น!

ลูกโหม่งพุ่งชนคานและกระดอนขึ้นสูง

ซุนอวี่เห็นโอกาส เขารีบก้าวทะยานไปข้างหน้าหนึ่งก้าว แล้วกระโดดลอยตัวขึ้นสูงปรี๊ด

ผู้รักษาประตูโอลิเวียรากระโดดขึ้นพร้อมกัน

แม้พลังกระโดดของเขาจะสู้ซุนอวี่ไม่ได้ แต่ท่อนแขนของผู้รักษาประตูก็ถือเป็นข้อได้เปรียบอันมหาศาล

ในวินาทีนี้ สายตาทุกคู่ในสนามต่างจดจ้องไปที่พวกเขาทั้งสองคน

ต่อให้พลังกระโดดของซุนอวี่จะผิดมนุษย์มนาแค่ไหน มันก็คงไม่มีทางแข็งแกร่งไปกว่าผู้รักษาประตูหรอก จริงไหม?

ทุกคนต่างคิดว่าต่อให้ผู้รักษาประตูจะไม่มั่นใจว่ารับบอลได้อยู่หมัด แต่การชกบอลทิ้งไปก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร

ทว่าในวินาทีถัดมา ภาพที่ทำเอาทุกคนถึงกับตะลึงงันก็บังเกิดขึ้น

ทั้งคู่กระโดดขึ้นแทบจะพร้อมกัน แต่ศีรษะของซุนอวี่กลับอยู่สูงกว่ามือของผู้รักษาประตูเสียอีก!

ซุนอวี่แอ่นหลังกลางอากาศ ออกแรงเบาๆ แล้วโขกบอลลอยขึ้นฟ้า

ลูกบอลลอยละลิ่วเป็นเส้นโค้งพาราโบลา ก่อนจะย้อยเข้าประตูไป

3–2!

ทีมบีพลิกขึ้นนำ!

คราวนี้ ผู้เล่นทีมบีทุกคนวิ่งกรูเข้าไปหาซุนอวี่และล้อมวงกอดเขาเอาไว้

ในฐานะผู้เล่น ทุกคนล้วนหวังอยากให้ทีมของตัวเองเป็นฝ่ายชนะ

การที่ซุนอวี่สามารถช่วยให้ทีมชนะได้ ย่อมทำให้เขากลายเป็นที่ชื่นชอบของเพื่อนร่วมทีมโดยธรรมชาติ

ครั้งนี้ ไม่มีใครกังขาในความแข็งแกร่งของซุนอวี่อีกต่อไป

ปราการหลังตัวกลางสองคนและผู้รักษาประตูของทีมเอได้แต่มองซุนอวี่อย่างหมดหนทาง

ในสายตาของพวกเขา ซุนอวี่ได้กลายเป็นปีศาจลูกโหม่งไปเสียแล้ว

ด้วยแรงบันดาลใจจากซุนอวี่ ผู้เล่นคนอื่นๆ ของทีมบีต่างก็ทุ่มเทเล่นกันอย่างสุดชีวิต

ในช่วงท้ายเกม ซุนอวี่ก็ได้รับการเปิดบอลจากมาร์ตินส์อีกครั้ง และโขกบอลซุกก้นตาข่ายไปอย่างเด็ดขาด

4–2!

ในท้ายที่สุด ทีมบีก็พลิกกลับมาเอาชนะทีมเอได้สำเร็จ ด้วยผลงานสี่ลูกโหม่งของซุนอวี่

วินาทีที่ผู้ตัดสินชั่วคราวเป่านกหวีดหมดเวลาการแข่งขัน ผู้เล่นทีมบีทุกคนก็พุ่งเข้าไปหาซุนอวี่ตามสัญชาตญาณ

ส่วนซุนอวี่ก็ยิ้มกว้างขณะแท็กมือกับเพื่อนร่วมทีมทีละคน โดยไม่ลืมที่จะเอ่ยชมผลงานของพวกเขา

“เกลซัน ฟอร์มของนายวันนี้มันสุดยอดมากจริงๆ!”

“มาเตวช์ เซฟสองสามลูกนั้นสวยงามมาก!”

“ชีกู วิสัยทัศน์ของนายนี่มันสุดยอดไปเลย!”

... ซุนอวี่ กุมความปรารถนาที่อยากจะได้รับการยอมรับของเด็กวัยรุ่นในวัยนี้เอาไว้อย่างหมัด และทุกคำพูดที่เขาเอ่ยออกมาล้วนแทงทะลุใจดำเพื่อนร่วมทีมเข้าอย่างจัง

ในเวลาเพียง 30 นาที เขาสามารถพลิกโฉมภาพลักษณ์ของตัวเองในสายตาเพื่อนร่วมทีมได้อย่างสมบูรณ์แบบ

หลังจบการฝึกซ้อม โชเซ ลิมา เดินเข้าไปหาซุนอวี่ก่อน และสาดคำชมใส่เขาไม่ยั้ง

“ซุน วันนี้นายยึดครองน่านฟ้าได้เบ็ดเสร็จเด็ดขาดจริงๆ!”

“สมัยที่ชั้นยังเป็นผู้เล่น ชั้นเล่นตำแหน่งผู้รักษาประตู และชั้นก็คงไม่มีทางเซฟลูกโหม่งแบบของนายได้หรอก”

“ตราบใดที่นายยังรักษาฟอร์มการเล่นแบบนี้ต่อไปได้ นายจะต้องกลายเป็นนักเตะอาชีพที่ยอดเยี่ยมได้อย่างแน่นอน ชั้นรับประกันเลย!”

คราวนี้ คำชมของ โชเซ ลิมา ออกมาจากใจจริงล้วนๆ

ซุนอวี่ยิ้ม ตบไหล่มาร์ตินส์เบาๆ แล้วตอบกลับ

“ขอบคุณครับ โค้ช วันนี้ผมจู่ๆ ก็ทะลุขีดจำกัดได้เฉยเลย มันเป็นความรู้สึกที่วิเศษสุดๆ!”

“ผมว่ามันต้องยกเครดิตให้การจ่ายบอลของเกลซันด้วยแหละ เขาเป็นผู้เล่นที่ยอดเยี่ยมมากๆ ลูกจ่ายของเขาเด็ดขาดสุดๆ!”

โชเซ ลิมา พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

“ซุน นายพูดถูก! เกลซันยอดเยี่ยมมาก!”

“ฟุตบอลคือชัยชนะของทีมเสมอ ไม่ใช่การทำตัวเป็นฮีโร่ฉายเดี่ยว!”

“ผู้ชนะไม่ควรถูกตำหนิ และจะไม่มีวันมีซูเปอร์สตาร์อยู่ในหมู่ผู้แพ้ ฟุตบอลคือกีฬาแห่งการสนับสนุนซึ่งกันและกัน”

หลังจาก โชเซ ลิมา เดินจากไป ซุนอวี่ก็ขยิบตาให้มาร์ตินส์

“เกลซัน นายเห็นนั่นไหม?”

“นี่แหละคือพลังแห่งชัยชนะ!”

“นายจ่าย ชั้นยิง เราทั้งคู่คือผู้เล่นที่ดีที่สุด!”

มาร์ตินส์ยิ้มและพยักหน้ารับ ตอนนี้เขาเชื่อคำพูดของซุนอวี่อย่างสนิทใจ

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ตอนที่ซุนอวี่ได้รับคำชมจากหัวหน้าผู้ฝึกสอน เขาก็ยังไม่ลืมที่จะพูดถึงเขาในแง่ดี

ตอนนี้มาร์ตินส์มีความประทับใจในตัวซุนอวี่เป็นอย่างมาก

ด้วยประสบการณ์การใช้ชีวิตมาถึงสองชาติ ซุนอวี่จึงเข้าใจความคิดของนักเตะวัย 17 ปีได้อย่างทะลุปรุโปร่ง

มิตรภาพของคนหนุ่มสาวนั้นเรียบง่ายถึงเพียงนี้ สรุปสั้นๆ ก็คือ มันไม่มีอะไรมากไปกว่าการเคารพซึ่งกันและกัน และการชื่นชมซึ่งกันและกันนั่นเอง

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═