ตอนที่ 20: ชัยชนะในเกมแรก

ชิงเฟิงใช้อัลติเมตของอี๋ซิงกางออกมาหน้าป้อมป้องกัน ทว่าสมาชิกทั้งสี่คนของเฉิงตู AG ซูเปอร์เพลย์ กลับไม่สนใจแม้แต่น้อย พวกเขาปักหลักยืนนิ่งอยู่ในวงเวทนั้นอย่างมั่นคง

เปลวไฟสีแดงสดของโจวอวี้เข้ายึดครองพื้นที่ใต้ป้อมป้องกัน บีบให้จางเฟยของอาแก้วต้องถอยร่นซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ในนาทีท้ายๆ ของเกม ป้อมป้องกันนั้นบอบบางราวกับกระดาษ เมื่อต้องเผชิญกับการรุมโจมตีจากทั้งสี่คน มันจึงทานทนอยู่ได้ไม่ถึงวินาที

"ลุยเลย"

เมื่อปราศจากความเกรงกลัวต่อป้อมป้องกัน สมาชิกของเฉิงตู AG ซูเปอร์เพลย์ ก็เปรียบดั่งอาชาป่าที่ไร้บังเหียน

กงซุนหลี่ของอี้นั่วนั้นใจร้อนที่สุด เขาพุ่งทะยานเป็นคนแรกในแนวหน้า

เขาเปิดใช้สกิล Sun Chaser แล้วรัวโจมตีปกติใส่จางเฟยที่ยืนคุมแนวหน้าอย่างบ้าคลั่ง

เมื่อเห็นโจวอวี้ที่ไร้สกิล Flash จ้าวอวิ๋นก็ทุ่มอัลติเมตใส่เขาเต็มแรง เผิงเผิงเองก็รู้ดีว่าเกมนี้จบเห่แล้ว จึงอยากจะแลกชีวิตเอาคิลติดมือไปสักคน

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับจ้าวอวิ๋น แคทไม่ได้ตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย ไอ่ซื่อกดอัลติเมตล้างสถานะควบคุมให้ และแคทก็ใช้สกิลโต้กลับทิ้งจ้าวอวิ๋นไว้กลางทะเลเพลิง

แน่นอนว่าฉีเหนียนก็ไม่ได้อยู่เฉย เขาใช้ประโยชน์จากมินเนี่ยนฝั่งศัตรูที่อยู่ข้างหน้าเพื่อย่นระยะด้วย 'Swallow Return' สองครั้ง จากนั้นใช้ 'Iai' ตรึงร่างไว้ แล้วปิดฉากด้วยอัลติเมต

【กงซุนหลี่ สังหาร จางเฟย!】

【โจวอวี้ สังหาร จ้าวอวิ๋น!】

【อุเคียว สังหาร อี๋ซิง】

"สมาชิกทั้งสามของฝอซาน GK ร่วงลงไปแล้ว ไม่มีใครเหลือพอที่จะป้องกันคริสตัลได้ครับ"

"ตู้ม!!"

【Victory!】

"คริสตัลของฝอซาน GK แตกกระจายแล้วครับ ขอแสดงความยินดีกับเฉิงตู AG ซูเปอร์เพลย์ ที่คว้าชัยชนะในเกมแรกไปได้สำเร็จ"

เสียงแสดงความยินดีของผิงจื่อดังก้องไปทั่วฮอลล์ แฟนๆ ของเฉิงตู AG ซูเปอร์เพลย์ ต่างพากันส่งเสียงเชียร์อย่างบ้าคลั่ง

แม้จะเป็นแค่เกมแรก แต่ชัยชนะนั้นก็ควรค่าแก่การฉลองอย่างที่สุด

ช่องไลฟ์สดของเจมินาย

"สมาชิกสามคนของฝอซาน GK ร่วงหมดแล้ว ขอแสดงความยินดีกับเฉิงตู AG ซูเปอร์เพลย์ ที่ชนะในแมตช์แรกครับ"

เสียงพากย์แสดงความยินดีที่เต็มไปด้วยอารมณ์ของผิงจื่อดังขึ้นที่นี่ด้วย แม้ว่าเจมินายจะไม่อยากยอมรับว่าเฉิงตู AG ซูเปอร์เพลย์ จะชนะได้ แต่สิ่งที่เห็นตรงหน้ามันก็ชัดเจนอยู่แล้ว

"ครอบครัวครับ ผมคำนวณพลาดไปหน่อย ผมทำให้ครอบครัวที่แทงตามผมผิดหวังแล้ว" เจมินายกล่าวอย่างกระอักกระอ่วน

ข้อความในแชทไหลผ่านไปอย่างรวดเร็ว ส่วนเรื่องถั่วฟรีพวกเขาก็ไม่ได้สนใจอะไร พวกเขาแค่อยากจะแกล้งลุงเกอและดูเขาสร้างความอับอายให้ตัวเอง

"ฮ่าฮ่า ฉัน, ไม่, รู้, ว่า, จะ, แพ้, ยังไง?"

"ถึงคนข้างบน ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าแพ้ยังไง พอแทงสวนลุงเกอ ฉันก็เพิ่งจะซื้อบ้านริมทะเลไปสดๆ ร้อนๆ เลย"

"ลุงเกอใบ้ให้ซะขนาดนี้ ทั้ง 'เว้นแต่ว่า' ทั้ง 'ฉันมองในแง่ดี' จัดมาเต็มสูบขนาดนั้น คงไม่มีใครแทงฝอซาน GK แล้วใช่ไหม?"

"ฝอซาน GK: ฉันก็รู้สึกว่าฉันชนะได้เหมือนกัน แต่ไม่รู้ทำไมจู่ๆ หน้าจอก็รั่วไหลความพ่ายแพ้ออกมาเป็นถังๆ แบบนี้"

"ฮ่าฮ่า..."

เมื่อเผชิญกับคำเยาะเย้ยของทุกคน เจมินายก็ได้แต่ยิ้ม เขาชินกับการถูกแกล้งแบบนี้เสียแล้ว

"พี่น้องครับ มันไม่ใช่ความผิดของผมจริงๆ นะ ด้วยไลน์อัปนี้ของฝอซาน GK ใครจะไม่บอกว่าพวกเขาชนะ? เกมที่แล้วมันคืออุบัติเหตุล้วนๆ โปรดเชื่อใจผมอีกสักครั้งเถอะ เกมหน้าแทงตามผมได้เลย รับรองไม่ผิดหวัง เมื่อวานผมมีอัตราการชนะตั้ง 80% เชียวนะ" เจมินายกล่าวอย่างมั่นใจ

เมื่อวานนี้ ความแม่นยำของเขาสูงจนน่าตกใจจริงๆ

"นายคิดว่าฉันเชื่อนายเหรอ?"

แชทเต็มไปด้วยอิโมจิรูปกลอกตา

"อึ๋ย! ฉันจะเสียใจแล้วนะ"

เมื่อมองดูสีหน้ากระอักกระอ่วนของเจมินาย ผู้ชมในไลฟ์สดก็ยิ่งขำขันกันเข้าไปใหญ่

...

ณ ศูนย์กีฬาเซี่ยงไฮ้

ฉู่ฉี่เดินตามหลังเยว่กวงจากทางเดินด้านข้างมุ่งหน้าสู่ห้องพักนักกีฬาหลังเวที ทุกครั้งที่เกมจบลงจะมีช่วงพักสั้นๆ ซึ่งแต่ละทีมสามารถพักผ่อนได้ในช่วงเวลานี้

ในห้องพักของเฉิงตู AG ซูเปอร์เพลย์ เมื่อฉู่ฉี่เดินเข้าไป มีเพียงอี้นั่ว ฉีเหนียน และแคท เท่านั้นที่อยู่ข้างใน ส่วนไอ่ซื่อและ 6.6 หายไปไหนไม่รู้

"ไอ่ซื่อกับ 6.6 ไปไหน?" ฉู่ฉี่ถามด้วยความสับสน

"พวกเขาไปห้องน้ำครับ" ฉีเหนียนตอบ

"อืม"

ทุกเกมคือการเผชิญหน้าที่มีความเข้มข้นสูง จิตวิญญาณของผู้คนตึงเครียดอยู่ตลอดเวลา เมื่อเกมจบลง สีหน้าของพวกเขาก็ผ่อนคลายลงทันที ดังนั้นพวกเขาก็ย่อมต้องไปจัดการธุระส่วนตัวเป็นธรรมดา

ในขณะที่ฉู่ฉี่ถามถึงไอ่ซื่อและคนอื่นๆ เยว่กวงก็ได้ดึงตัวแคทและจิ่วเฉิงไปที่โซฟาใกล้ๆ เพื่อคุยกัน

ฉู่ฉี่เดินเข้าไปนั่งบนโซฟาใกล้ๆ หยิบขวดน้ำขึ้นมาจิบ เขาได้ยินบทสนทนาของพวกเขาชัดเจนจากตรงนี้

"แคท นายเล่นต่อในเกมหน้าเลยนะ" เยว่กวงนั่งเงียบอยู่พักหนึ่งก่อนจะเอ่ยกับแคททางซ้ายมือ

"อา!" แคทเห็นได้ชัดว่าไม่คาดคิด

ก่อนเกมเริ่ม เขาตกลงกับจิ่วเฉิงไว้แล้วว่าเขาจะเป็นตัวจริงแค่เกมเดียวในวันนี้

แต่ตอนนี้ แนวคิดของเยว่กวงคือให้เขาเล่นต่อในเกมที่สอง

แคทเหลือบมองจิ่วเฉิงจากหางตาและรีบพูดว่า: "ไม่ได้ครับโค้ชกวง เราตกลงกันไว้ก่อนแล้วว่าจิ่วเฉิงจะเล่นเกมที่สอง"

แคทมีความสุขแน่นอนที่ได้เล่น แต่เขาจะเสียหลักการไม่ได้

เยว่กวงไม่ตอบ เขาหันไปมองจิ่วเฉิง "เธอคิดว่ายังไง?"

จิ่วเฉิงไม่ได้พูดในตอนแรก หลังจากครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง เขาก็ฮึมฮัม: "ให้แคทเล่นต่อเถอะ"

เขาดูทั้งเกมในห้องพักนักกีฬา และเขาพบว่าฝีมือของแคทเมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้มันต่างกันคนละโลก

แม้แต่คนที่มีความภาคภูมิใจอย่างจิ่วเฉิงก็ต้องยอมรับว่าแคทเก่งกว่าเขาจริงๆ และมีคุณสมบัติมากกว่าที่จะลงเล่น

"ตกลง ตามนั้น"

เยว่กวงลุกขึ้นด้วยความโล่งอกและตบมือ

ในเวลานี้ หน้าจอในห้องพักนักกีฬาแสดงภาพผู้เล่น MVP ของเกมที่แล้ว

ตามคาด ภาพโปรโมตของแคทที่เอามือล้วงกระเป๋าถูกแสดงไว้ที่ด้านซ้ายของหน้าจอ ในขณะที่ฮีโร่ที่เขาใช้คือ โจวอวี้ อยู่ที่ด้านขวา

ผิงจื่อ: "MVP ของเกมที่แล้วตกเป็นของโจวอวี้ของแคท 3/1/5, ดาเมจ 35%, รับดาเมจ 26%. เขาขับเคลื่อนจังหวะของทีมตั้งแต่เริ่มต้น และต่อมายังอ้อมไปดักข้างหลังในฐานะเมจเพื่อเปิดไฟต์ มันช่างน่าสะพรึงกลัวจริงๆ"

แม้ว่าสายตาของจิ่วเฉิงจะจ้องไปที่แคท แต่ใจของเขาก็ถูกดึงดูดด้วยเสียงของผิงจื่อไปนานแล้ว

"จิ่วเฉิง เธอ..." แคทเต็มไปด้วยความกังวล กลัวว่าเขาจะแย่งตำแหน่งตัวจริงของจิ่วเฉิงไปจนทำให้เขาไม่พอใจ

"ไม่เป็นไร ทุกอย่างทำเพื่อเกม"

จิ่วเฉิงยิ้มและส่ายหัว ดูเหมือนเขาไม่ได้สนใจตำแหน่งตัวจริงเลยแม้แต่น้อย

แม้ในใจจะเศร้า แต่เขาก็ไม่ได้สนใจจริงๆ

เขาเชื่อเสมอว่าฝีมือสำคัญเหนือสิ่งอื่นใด ตราบใดที่คุณมีความสามารถที่จะแย่งตำแหน่งตัวจริงไปจากเขา เขาก็ยอมรับได้

ฉู่ฉี่ฟังด้วยรอยยิ้ม อย่างที่คาดไว้ เยว่กวงจะให้แคทเล่นต่อ

เพื่อแกล้งเยว่กวง เขาจึงหยิบกล้วยจากโต๊ะ เดินไปข้างๆ เยว่กวง แล้ววางมือขวาไว้บนไหล่เขา

ในเวลานี้ เยว่กวงกำลังศึกษาการทำ BP สำหรับเกมหน้าอย่างจริงจังและไม่ได้สังเกตว่าใครมา

"เยว่กวง ตอนเราเริ่มน่ะ นายไม่ได้ขอให้ฉันให้จิ่วเฉิงเล่นเกมที่สองเหรอ? แล้วตอนนี้แคทจะพักเหรอ? ช่วงนี้ฉันติดซีรีส์โปรโมต Honor อยู่ ให้เขามาเล่นเกมกับฉันทีหลังหน่อยได้ไหม?"

ฉู่ฉี่ฉีกยิ้มและส่งกล้วยในมือให้เยว่กวง

"อา!"

เยว่กวงเงยหน้าขึ้นและเห็นอะไรบางอย่างสีเหลืองอยู่ตรงหน้า

เขาเอียงคอและเห็นรอยยิ้มซุกซนบนใบหน้าหล่อเหลาของฉู่ฉี่

"บอส อย่าล้อเล่นน่า แคทจะลงเล่นต่อไป" เยว่กวงรับกล้วยมา จับที่จับด้านบนหักออก แล้วเปลือกก็หลุดออกมา

เขากัดกล้วยแล้วกลอกตาใส่ฉู่ฉี่

"ใครล้อเล่นกับนาย? ไม่ใช่นายเหรอที่อ้อนวอนให้ฉันให้จิ่วเฉิงเป็นตัวจริงก่อนหน้านี้? ทำไมนายเปลี่ยนใจตอนนี้ล่ะ?" รอยยิ้มเดิมของฉู่ฉี่เปลี่ยนไปอย่างมาก

เมื่อมองดูสีหน้าของฉู่ฉี่ มันดูไม่เหมือนว่าเขากำลังล้อเล่นเลย