บทที่ 420 เกม “สามคำ” ของนิมฟ์ 34

บทที่ 420 เกม “สามคำ” ของนิมฟ์ 34

ผู้ชายจมูกโตมากคนหนึ่งหยิบลำโพงคลื่นเสียงออกมา แล้วเริ่มร้องเพลงใส่ลำโพง

เสียงที่ดังออกมาจากลำโพง สำหรับเหล่านางฟ้านิมฟ์แล้ว มันเหมือนกับเสียงผีสางหมาป่าหอน ชวนให้รู้สึกระคายหูยิ่งกว่าการใช้เล็บขูดกระดานดำเสียอีก

หลังจากได้ยินเสียงนี้ สีหน้าของเหล่านางฟ้านิมฟ์ก็บิดเบี้ยวขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ ปากส่งเสียงคำรามออกมาไม่หยุด สายตาจ้องมองผู้ชายจมูกโตมากคนนั้นอย่างดุร้าย

ทว่า คนที่รู้สึกสติแตกเพราะเสียงอันน่าสะพรึงกลัวนี้ ไม่ได้มีแค่เหล่านางฟ้านิมฟ์เท่านั้น……

“เชี่ย แกเลิกร้องสักทีได้ไหมวะ?!”

“หุบปากเถอะ ถือซะว่าฉันขอร้องล่ะ……”

ผู้เล่นหลายคนที่อยู่ในถ้ำอดไม่ได้ที่จะพูดขึ้นมา

ผู้ชายจมูกโตมากคนนั้นหันขวับกลับมาด้วยความสงสัย แล้วมองไปทางผู้เล่นที่กำลังอุดหูอยู่ “หา? แต่ไอเทมของฉันไม่น่าจะโจมตีเพื่อนร่วมทีมนะ?”

ผู้เล่นที่อยู่ด้านหลังทนไม่ไหวอีกต่อไป จึงพูดขึ้นว่า “ไอเทมของนายไม่โจมตีเพื่อนร่วมทีม แต่เสียงร้องเพลงของนายน่ะมันโจมตีโว้ย!”

……

“เร็วๆๆ ใครมียันต์ชำระล้างบ้าง? ไอเทมของฉันสามารถปล่อยหมอกพิษได้ แต่มันเป็นการโจมตีแบบไม่เลือกหน้า” ผู้ชายที่สวมสร้อยข้อมือคนหนึ่งกล่าว

“ตอนนี้พอดิบพอดีเลย ควันไฟที่เกิดจากไฟไหม้ป่าด้านนอกก็ลอยเข้ามาแล้ว ฉันปล่อยไอเทม ยันต์ชำระล้างก็สามารถชำระล้างหมอกพิษในถ้ำได้ แถมยังสามารถกำจัดควันไฟในถ้ำได้อีก ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวเลย!”

เขามองดูเหล่านางฟ้านิมฟ์ที่รวมตัวกันอยู่ปากถ้ำแล้วแค่นเสียงหัวเราะเย็นชา “เอาให้พวกมันโดนพิษตายไปเลย”

“ตรงนี้ ฉันตรงนี้ยังมียันต์ชำระล้างอีกหนึ่งแผ่น” ผู้หญิงที่สวมเสื้อแจ็กเก็ตผ้าแคชเมียร์ตัวเล็กรีบหยิบยันต์ในมือออกมาอย่างรวดเร็ว เตรียมที่จะประสานงานกับผู้ชายสวมรองเท้าเสริมส้นที่มีไอเทมหมอกพิษคนนั้น

……

“ยันต์พันธนาการ! ยันต์พันธนาการ! เมื่อกี้ใครสุ่มได้ยันต์พันธนาการนะ? ฉันมีไอเทมหนามดินอยู่ตรงนี้! ยิ่งมัดได้เยอะก็ยิ่งแทงได้เยอะ!” ผู้ชายสวมรองเท้าเสริมส้นคนหนึ่งตะโกนขึ้นมา

“หา? ยันต์พันธนาการไม่ได้มัดได้แค่คนเดียวเหรอ?” ชายหนุ่มสวมเสื้อแจ็กเก็ตยีนส์อดไม่ได้ที่จะถามขึ้น

“……อย่างนั้นเหรอ?” ผู้ชายสวมรองเท้าเสริมส้นเองก็ไม่ค่อยแน่ใจนัก

นักศึกษามหาวิทยาลัยที่สวมหมวกกลับด้านเมื่อได้ยินความเคลื่อนไหวทางฝั่งนี้ การเคลื่อนไหวที่กำลังโจมตีนางฟ้านิมฟ์ก็ชะงักไป “ไม่แน่หรอก เมื่อกี้ฉันเห็นผู้หญิงผมขาวคนนั้นใช้ยันต์พันธนาการ มัดนางฟ้านิมฟ์ติดกับต้นไม้ที่กำลังลุกไหม้ได้เลย”

ก่อนหน้านี้ในวินาทีก่อนที่จะเข้ามาในถ้ำ เขาหันกลับไปมองแวบหนึ่ง ก็เห็นฉากที่สาวผมขาวขว้างยันต์พันธนาการออกไปพอดิบพอดี แน่นอนว่าเขาย่อมต้องเห็นผลลัพธ์ของยันต์พันธนาการด้วย

เขาครุ่นคิดแล้วกล่าวว่า “ฉันว่าน่าจะลองดูได้นะ”

ผู้ชายที่ตัดผมทรงสกินเฮดซึ่งมียันต์พันธนาการเดินเข้ามา “งั้นก็ลองดูเถอะ ไม่อย่างนั้นยันต์พันธนาการก็คงไม่มีประโยชน์อะไรที่ดีไปกว่านี้แล้วล่ะ ฉันมีอยู่แผ่นนึง เดี๋ยวกะจังหวะดีๆ ลองดูว่าจะสามารถมัดนางฟ้านิมฟ์ได้หลายๆ ตนไหม”

เขาพูดกับผู้ชายสวมรองเท้าเสริมส้นคนนั้นต่อว่า “นายก็ฉวยโอกาสปล่อยไอเทมหนามดินออกมาเลย ถ้าฉันทำไม่สำเร็จ นายก็พิจารณาเอาเองแล้วกันว่าจะปล่อยไอเทมออกมาตอนนี้เลยดีไหม”

ผู้ชายสวมรองเท้าเสริมส้นรีบพยักหน้ารับทันที “ไม่มีปัญหา!”

……

ชั่วขณะนั้น ภายใต้การโจมตีอันดุเดือดของผู้เล่น ก็ได้ยินเพียงเสียงกรีดร้องอันน่าเวทนาของเหล่านางฟ้านิมฟ์ด้านนอกถ้ำดังขึ้นระลอกแล้วระลอกเล่า

แน่นอนว่า ในขณะเดียวกันนั้นเอง เหล่านางฟ้านิมฟ์ก็กำลังโจมตีวงกลมที่ผู้ชายร่างอ้วนสวมเสื้อยืดสีดำใช้ไอเทมชอล์กวาดเอาไว้อย่างสุดกำลังเช่นกัน

ตอนนี้ก็ต้องมาดูกันว่า การโจมตีของนางฟ้านิมฟ์จะรุนแรงกว่า หรือการโจมตีของผู้เล่นจะรุนแรงกว่ากัน

ลั่วเยว่เจี้ยนมองดูฉากนี้ ในใจก็ทอดถอนใจออกมาไม่หยุด

สมกับที่เป็นผู้เล่นเก่าจริงๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้เล่นเก่าเหล่านี้ที่สามารถหยิบไอเทมออกมาได้ อย่างน้อยก็ต้องเคยได้รับ MVP ในเกมไลฟ์สดเอาชีวิตรอดปาฏิหาริย์มาแล้วรอบหนึ่ง ฝีมือไม่ธรรมดาอย่างที่คิดเลย

พลังที่รวมตัวกัน ถึงกับสามารถเผชิญหน้าต่อต้านเหล่านางฟ้านิมฟ์ที่น่าสะพรึงกลัวเหล่านั้นได้เลย!

ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป เธอรู้สึกว่าเหล่านางฟ้านิมฟ์คงยากที่จะฝ่าแนวป้องกันเข้ามาได้แน่ ลั่วเยว่เจี้ยนถอนหายใจออกมาในใจ แววตาค่อยๆ หนักแน่นขึ้น เธอรู้ว่าตัวเองจะต้องเริ่มเคลื่อนไหวแล้ว

ในมือมีแสงสีเงินสว่างวาบขึ้นมา ไพ่ไร้ขีดจำกัดปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของลั่วเยว่เจี้ยนอย่างน่าตกตะลึง

นี่คือเรื่องที่จู่ๆ ลั่วเยว่เจี้ยนก็นึกขึ้นมาได้ ตอนที่กำลังครุ่นคิดอยู่ว่าควรจะไปรนหาที่ตายอย่างไรดี

ลั่วเยว่เจี้ยนใช้ฟังก์ชันช่วงเวลาไร้เทียมทานของไพ่ไร้ขีดจำกัดนี้เป็นครั้งแรกในเกมไลฟ์สดเอาชีวิตรอดปาฏิหาริย์รอบนี้ น่าจะใช้เวลาไปประมาณหนึ่งชั่วโมงครึ่งได้

และระยะเวลาตั้งแต่ที่เธอใช้ฟังก์ชันช่วงเวลาไร้เทียมทานของไพ่ไร้ขีดจำกัดเป็นครั้งแรก ก็ผ่านมาสิบชั่วโมงแล้ว

คำอธิบายสกิลของช่วงเวลาไร้เทียมทานก็คือ——ทุกๆ สิบชั่วโมงจะสามารถใช้สกิลได้หนึ่งครั้ง แต่ละครั้งจะสามารถรักษาระยะเวลาอมตะไว้ได้สิบนาที

นั่นก็หมายความว่า สกิลช่วงเวลาไร้เทียมทานของไพ่ไร้ขีดจำกัดนี้มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะรีเฟรชกลับมาใหม่แล้ว

เธอหยิบไพ่ไร้ขีดจำกัดออกมาดู ก็พบว่าสกิลช่วงเวลาไร้เทียมทานได้รับการรีเฟรชเรียบร้อยแล้วจริงๆ และสามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้อีกครั้ง

หลังจากนึกถึงจุดนี้ขึ้นมาได้ ลั่วเยว่เจี้ยนถึงกับตกใจจนเหงื่อเย็นผุดขึ้นมาเต็มตัวไปหมด

เชี่ยเอ๊ย ถ้าไม่ใช่เพราะจู่ๆ เธอก็นึกเรื่องนี้ขึ้นมาได้ หลังจากนี้ต่อให้นางฟ้านิมฟ์พวกนั้นจะพังวงกลมชอล์กที่หน้าประตูแล้วบุกเข้ามาในถ้ำ เธอก็สามารถพึ่งพาสกิลช่วงเวลาไร้เทียมทานของไพ่ไร้ขีดจำกัดเพื่อรอดชีวิตผ่านด่านเกมไปได้อยู่ดี

หลุมพรางชัดๆ เกือบไปแล้ว เกือบไปนิดเดียว เธอเกือบจะตกลงไปในหลุมนี้แล้ว!

ตอนนั้นลั่วเยว่เจี้ยนก็ตระหนักได้ในทันที ว่าตัวเองจะต้องใช้สกิลช่วงเวลาไร้เทียมทานของไพ่ไร้ขีดจำกัดไปล่วงหน้าเสียก่อน

ตอนนี้เวลาที่เหลืออยู่ก่อนที่เกมไลฟ์สดเอาชีวิตรอดปาฏิหาริย์ในรอบนี้จะจบลงเหลืออีกแค่สามสิบนาทีเท่านั้น

ถ้าหากเธอใช้สกิลช่วงเวลาไร้เทียมทานของไพ่ไร้ขีดจำกัดในตอนนี้ ก็จะยังสามารถรับประกันได้ว่าตัวเองจะไม่ตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบากเพราะสกิลของไพ่ไร้ขีดจำกัดนี้ในช่วงที่เกมใกล้จะจบลง

ดังนั้นลั่วเยว่เจี้ยนจึงรู้สึกว่าตัวเองควรจะใช้สกิลช่วงเวลาไร้เทียมทานของไพ่ไร้ขีดจำกัดไปก่อน แล้วค่อยไปคิดว่าจะหาทางรนหาที่ตายอย่างไรดี

และในเวลานี้เอง ดวงตาของเธอก็สว่างวาบขึ้นมากะทันหัน เพราะจู่ๆ เธอก็ตระหนักขึ้นมาได้ว่า ทั้งสองเรื่องนี้ไม่ได้ขัดแย้งกันเลย แต่กลับสามารถส่งเสริมซึ่งกันและกันได้ด้วยซ้ำ!

ในเมื่อเธอต้องการจะใช้สกิลช่วงเวลาไร้เทียมทานของไพ่ไร้ขีดจำกัดให้หมดไป นั่นก็หมายความว่าเธอจะต้องทำให้ตัวเองตกอยู่ในสถานการณ์ที่อันตรายเสียก่อน

แต่ตอนนี้เธออยู่ในถ้ำ แน่นอนว่าจึงไม่มีโอกาสได้ใช้สกิลช่วงเวลาไร้เทียมทานอย่างแน่นอน

และการจะใช้สกิลช่วงเวลาไร้เทียมทานได้ ก็จำเป็นต้องเดินออกจากวงกลมที่ผู้ชายร่างอ้วนสวมเสื้อยืดสีดำใช้ไอเทมชอล์กวาดเอาไว้ เพื่อไปอยู่ต่อหน้าเหล่านางฟ้านิมฟ์

นี่มันไม่บังเอิญตรงกับที่ลั่วเยว่เจี้ยนคิดไว้ก่อนหน้านี้พอดีหรอกหรือ!

ถ้าเธอต้องการจะรนหาที่ตาย ไม่เลือกที่จะช่วยเหลือนางฟ้านิมฟ์เหล่านั้นทำลายวงกลมชอล์กที่ผู้ชายร่างอ้วนสวมเสื้อยืดสีดำวาดเอาไว้ ก็มีแต่ต้องเป็นฝ่ายเดินออกจากวงกลมชอล์กนี้ไปเอง

และตอนนี้ เหตุผลก็ถูกส่งมาอยู่ตรงหน้าเธอแล้วนี่ไง!

เธอมีสกิลช่วงเวลาไร้เทียมทานของไพ่ไร้ขีดจำกัด ภายในเวลาสิบนาทีนี้ไม่ต้องกังวลเลยว่าจะถูกนางฟ้านิมฟ์คัดออก

ดังนั้นการที่เธอฉวยโอกาสนี้ เดินออกไปนอกวงกลมชอล์กเพื่อโจมตีนางฟ้านิมฟ์ และสกัดกั้นไม่ให้พวกเธอโจมตีวงกลมชอล์ก มันก็สมเหตุสมผลดีไม่ใช่เหรอ?

ยิ่งไปกว่านั้นตัวเธอเองก็มีสัญชาตญาณการต่อสู้ด้วย

ลั่วเยว่เจี้ยนยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าวิธีนี้ใช้การได้ และที่สำคัญกว่านั้นก็คือ หลังจากที่เดินออกจากวงกลมชอล์กที่ผู้ชายร่างอ้วนสวมเสื้อยืดสีดำวาดเอาไว้ ใครจะไปรู้ล่ะว่าหลังจากนั้นจะเกิดอะไรขึ้น?

เรื่องไม่คาดฝันมักจะมาแบบไม่ทันตั้งตัว บางทีเธออาจจะกลับเข้ามาในวงกลมชอล์กไม่ทันเวลาสิบนาที จากนั้นก็ถูกนางฟ้านิมฟ์คัดออกไปโดยตรงก็ได้นี่นา～

เฮะๆ โอกาสที่จะทำแบบนี้ได้มันมีเยอะมากเลยล่ะ……