บทที่ 81 ดวลจุดโทษ?

บทที่ 81 ดวลจุดโทษ?

“บุก! ทุกคนบุกขึ้นไป! สิบนาทีที่ผ่านมาพวกนายมัวทำอะไรกันอยู่!”

หัวหน้าผู้ฝึกสอนเบเนเวนโตคำรามลั่น

“รับ! ทุกคนลงมาเล่นเกมรับ! ยันเอาไว้! อย่าเปิดโอกาสให้พวกนั้นเด็ดขาด!”

เสียงของโซตูก็ดังไม่แพ้กัน

หากบอกว่าในช่วงท้ายเกม ผู้เล่นต้องฟาดฟันกันด้วยพละกำลัง ทว่าสำหรับคนเป็นโค้ช พวกเขากำลังห้ำหั่นกันด้วยเส้นเสียง

เพราะรูปเกมมันหลุดลอยออกห่างจากแผนการของพวกเขาทั้งคู่ไปไกลลิบแล้ว

ด้วยจำนวนประตูที่เกิดขึ้นมากมายในแมตช์นี้ ทำให้มีการทดเวลาบาดเจ็บออกไปเต็ม ๆ ถึงห้านาที

น. 90+3 เบเนเวนโตได้จังหวะสับไกเหน่ง ๆ

แต่ลู่หยางพุ่งเสียบสกัดบล็อกลูกยิงเอาไว้ได้หวุดหวิด ทำให้อีกฝ่ายได้ไปเพียงแค่ลูกเตะมุม

การเล่นเกมรับของลู่หยางเรียกเสียงปรบมือดังกึกก้องไปทั่วทั้งสนาม

เบเนเวนโตเปิดลูกเตะมุม เล็งเป้าพุ่งตรงไปที่เสาแรก

เวเดียนโฉบจากตรงกลางพุ่งหลาวเข้าหาเสาแรก ความเร็วของเขายังคงจัดจ้าน และมัตติอัสที่รับหน้าที่ประกบก็หลุดตำแหน่งไปแล้ว

เวเดียนสะบัดหัวเสยบอลที่เสาแรก ตั้งใจจะโหม่งเช็ดส่งต่อให้เพื่อนร่วมทีม

ทว่าด้วยความที่ไม่ถนัดลูกกลางอากาศ เขาจึงคุมทิศทางพลาด แต่ลูกบอลกลับพุ่งวาบเสียบตาข่ายเข้าไปในมุมแคบสุดเหลือเชื่อ

สนามซานเรโมตกอยู่ในความเงียบงันทันที

ทุกคนถึงกับพูดไม่ออก รวมถึงตัวเวเดียนเองด้วย

4–4!

เมื่อเวเดียนตั้งสติได้ว่าตัวเองทำประตูสำเร็จ เขาก็ราวกับเพิ่งตื่นจากภวังค์ สับไก่วิ่งตรงดิ่งไปที่ซุ้มม้านั่งสำรองทันที

“ผมทำได้! ผมแม่งทำได้แล้ว!”

เวเดียนตะโกนลั่นใส่โค้ชของเขา

“ใช่ นายแม่งทำได้ นายทำได้ยอดเยี่ยมมาก! นายมันพระเจ้าชัด ๆ!”

หัวหน้าผู้ฝึกสอนของเขาไม่ได้โกรธเคืองเลยแม้แต่น้อย กลับตื่นเต้นและดีใจจนเนื้อเต้น คว้าตัวเขามากอดแน่นพร้อมกับตะโกนลั่น

ในที่สุดเวเดียนก็ได้รับการยอมรับจากหัวหน้าผู้ฝึกสอน

วันนี้เขากดแฮตทริกไปได้ ราวกับเทพเจ้าจุติลงมาประทับร่าง

แถมยังเป็นประตูตีเสมอในช่วงนาทีบาป!

ยิ่งไปกว่านั้น ฤดูกาลที่แล้วเขายังเป็นผู้เล่นของซานเรโมอีกด้วย

ทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!

ซานเรโมและเบเนเวนโตเสมอกันในช่วงเวลาปกติเก้าสิบนาที เป็นผลลัพธ์ที่ไม่มีใครคาดคิดมาก่อน

พวกเขาจะต้องเข้าสู่ช่วงต่อเวลาพิเศษหลังจากการพักเบรกสั้น ๆ และปรับแก้แทคติก

และนี่ก็เป็นครั้งแรกที่ซานเรโมต้องเผชิญกับแมตช์ที่ยืดเยื้อแบบนี้

...

“เราใช้แรงกันไปเยอะเกินไปแล้ว!”

นี่คือประโยคแรกจากปากผู้ช่วยผู้ฝึกสอนเบเนเวนโต

“นี่จะส่งผลกระทบอย่างหนักต่อเกมลีกของเรา ผมล่ะไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเราต้องมาบดกับซานเรโมหนักขนาดนี้ในถ้วยบอลถ้วยที่ไม่ได้สลักสำคัญอะไรเลย”

หัวหน้าผู้ฝึกสอนเบเนเวนโตถอนหายใจยาว เขาก็ไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนี้เหมือนกัน

แต่จุดยืนของทุกคนมันต่างกัน

บ้าเอ๊ย!

ต่อให้พวกเขาคว้าแชมป์โคปปาอิตาเลียได้ มันก็มีแต่จะเพิ่มภาระหนักอึ้งให้กับโปรแกรมการแข่งขันนัดต่อ ๆ ไป ทว่าพวกเขาก็ยังต้องดิ้นรนสู้ตายเพื่อคว้าชัยชนะมาให้ได้ ช่างเป็นสถานการณ์ที่น่าหงุดหงิดสิ้นดี

หากมันส่งผลกระทบต่อเกมลีกจนทำให้พวกเขาวืดเลื่อนชั้นขึ้นสู่เซเรียอาล่ะก็ พวกเขาทุกคนต้องเผชิญกับหายนะแน่

ในทำนองเดียวกัน อีกฝั่งหนึ่ง ซานเรโมก็กำลังกังวลหนักกับช่วงต่อเวลาพิเศษที่กำลังจะมาถึง

รอนโดกำลังจะถูกถอดออกและแทนที่ด้วยตัวสำรอง

เฟอร์นันเดสเป็นตะคริวและต้องถูกเปลี่ยนตัวออกเช่นกัน เขายังเด็ก ไม่ใช่ลู่หยาง จึงไม่อาจทนทานต่อการวิ่งพล่านขนาดนั้นได้

ส่วนโซเกลและไบซามิก็กรอบเป็นข้าวเกรียบ แทบจะหมดสภาพกันแล้ว

ลาตุยดีเองก็เข้าสู่โหมดแบตเตอรี่ต่ำเช่นกัน

ช่วงต่อเวลาพิเศษไม่ใช่เรื่องดีสำหรับพวกเขาเลย เมื่อพิจารณาจากขนาดขุมกำลังที่ไร้ความลึก

เวเดียนนำพายานรกมาสู่ซานเรโมอย่างแท้จริง

“ส่งบอลมาให้ผม ผมจะใช้เกมรุกของเรากดเกมรุกของพวกนั้นเอาไว้เอง”

ลู่หยางเอ่ยขึ้น มาถึงขั้นนี้ พวกเขาแทบจะสูญเสียเกมรับไปโดยสมบูรณ์แล้ว ปราการหลังตัวหลักต่างก็หมดเรี่ยวหมดแรง

กำแพงเหล็กกล้าที่เดิมทีถูกสร้างขึ้นมาจากการวิ่งสู้ฟัดและบรรดาผู้เล่นจอมเก๋า บัดนี้พังทลายลงอย่างสิ้นเชิง

พละกำลังกลายเป็นศัตรูตัวฉกาจที่สุดของซานเรโมไปแล้ว

ทางออกเดียวในตอนนี้คือการเล่นเกมรุกแทนเกมรับ

“ตกลง โยนบอลทุกลูกไปให้ลู่หยาง ส่วนคนอื่น ๆ โฟกัสไปที่เกมรับ ลดการเติมเกมรุกลงซะ”

โซตูสั่งการโดยไม่ลังเล

ในขณะเดียวกัน เมื่อเวลาการแข่งขันปกติสิ้นสุดลง ของขวัญจากคาร์ลอสก็มาถึงในที่สุด

ยืนตำแหน่งเกมรุก 74

เลี้ยงบอล 76

ผ่านบอลยาว 74

ยิงประตู 76

ยิงโค้ง 65

เข้าปะทะ 76

ตัดบอล 76

ความเร็ว 74

พลังระเบิด 74

พลังเท้า 74

ของขวัญที่ได้จากโมเมนต์การ์ดมักจะมอบพลังบัฟมหาศาลให้กับลู่หยางเสมอ แม้กระทั่งในตอนนี้ก็เช่นกัน

ค่าสถานะส่วนใหญ่ของเขาพุ่งขึ้นไปเกือบแตะระดับผู้เล่นในห้าลีกใหญ่แล้ว

แม้ว่านี่จะไม่ได้หมายความว่าลู่หยางมีระดับทักษะที่คู่ควรกัน เขายังคงมีจุดบอดอีกเพียบ

แต่โดยรวมแล้ว พลังเกมรุกของเขาอาจจะพุ่งทะลุขีดจำกัดของเซเรียบีไปแล้ว!

ยิ่งไปกว่านั้น เครื่องจักรนิรันดร์ของลู่หยางก็เปิดใช้งานขั้นที่สองแล้วเช่นกัน

เขายังมั่นใจด้วยซ้ำว่าจะสามารถเปิดใช้งานเอฟเฟกต์ขั้นที่สามได้ในช่วงครึ่งแรกของการต่อเวลาพิเศษ

ถึงตอนนั้น เขาจะแข็งแกร่งจนน่าขนลุก

ดังนั้น ผลลัพธ์ของแมตช์นี้อาจจะไม่เป็นไปตามที่โลกภายนอกคาดเดากันอย่างกว้างขวางว่าเบเนเวนโตจะเป็นฝ่ายกุมความได้เปรียบ

เบเนเวนโตมีขุมกำลังที่ลึกกว่า

แต่ซานเรโมมีลู่!

สกายทีวี

พิธีกรและมานิเอโรยังคงวิเคราะห์เกมกันต่อไปในช่วงเวลานี้

พิธีกร: “สรุปว่าคุณยังยืนกรานว่าซานเรโมจะชนะอยู่ไหมครับ? พวกเขาโดนบดขยี้อย่างหนัก การถูกตีเสมอในช่วงวินาทีสุดท้ายนับเป็นความเสียหายอย่างใหญ่หลวง กำลังใจของพวกเขาต้องดิ่งลงเหวแน่”

มานิเอโร: “คุณไม่รู้เหรอว่าสภาพจิตใจของลู่หยางนั้นแข็งแกร่งสุดขั้ว? แข็งแกร่งจนน่าสะพรึงกลัว! เรื่องนี้มีแต่จะไปกระตุ้นให้เขาสู้ยิบตามากยิ่งขึ้น!”

พิธีกร: “ตกลง แล้วเรื่องความลึกของขุมกำลังล่ะครับ? ซานเรโมมีผู้เล่นสองคนลงไปนอนกองกับพื้น ลุกไม่ขึ้นแล้ว พวกเขาต้องถูกเปลี่ยนตัวออก และตัวสำรองของพวกเขาก็ไม่ได้มีคุณภาพสูงขนาดนั้นด้วย”

มานิเอโร: “มาถึงจุดนี้ ผู้เล่นต้องวัดกันที่พละกำลังและพลังใจมากกว่า และในสองสิ่งนี้ ลู่หยางกุมความได้เปรียบเอาไว้มหาศาล”

พิธีกร: “เอ่อ แต่เขาตัวคนเดียวนะครับ”

มานิเอโร: “บางครั้ง... เพื่อตัดสินผลแพ้ชนะของแมตช์ ๆ หนึ่ง คนคนเดียวก็เกินพอแล้ว!”

ปรี๊ดด!

เสียงนกหวีดดังขึ้น

ช่วงต่อเวลาพิเศษเปิดฉากขึ้นแล้ว

หลังจากได้บอล ลู่หยางก็จ่ายคืนหลังให้เพื่อนร่วมทีม พร้อมกับหดคุมโซนรักษารูปขบวน

พวกเขาไม่ได้กะจะเปิดหน้าแลกเพื่อหวังเผด็จศึกตั้งแต่เนิ่น ๆ พวกเขาต้องการเพลย์เซฟ

อันที่จริง แค่ภาพที่เห็นตรงหน้าก็ทำให้บรรดาผู้เชี่ยวชาญหลายคนถึงกับต้องจับตามองแล้ว

ซานเรโมดึงสติกลับมาได้แล้ว!

กำลังใจของพวกเขาไม่ได้แตกกระเจิง

พวกเขาไม่ได้ลนลาน

อาการลนลานเป็นยังไงน่ะหรือ?

ฟอร์มการเล่นของทีมชาติเยอรมนีในยามที่ตกเป็นรองในช่วงหลายปีที่ผ่านมา สามารถสะท้อนภาพแนวคิดนี้ได้อย่างชัดเจนที่สุด

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในทัวร์นาเมนต์ระดับเมเจอร์

บ่อยครั้ง เมื่อเหลือเวลาอีกแค่ยี่สิบหรือสามสิบนาทีและพวกเขามีสกอร์ตามหลังหนึ่งลูก พวกเขามักจะเริ่มหันไปใช้แทคติกสิ้นคิดอย่างการสาดบอลยาวและเตะโด่งไปแดนหน้า ซึ่งในความเป็นจริงแล้วมันไม่มีคุณค่าทางแทคติกใด ๆ เลย

และที่ตลกร้ายก็คือ พวกเขาดันไม่มีศูนย์หน้าตัวเป้าที่สูงใหญ่คอยพักบอลด้วยซ้ำ

ยิ่งแมตช์สำคัญมากเท่าไหร่ จุดบอดนี้ก็ยิ่งเผยให้เห็นชัดเจนมากขึ้นเท่านั้น

เห็นได้ชัดว่า หากพวกเขาค่อย ๆ เซ็ตบอลบุกขึ้นไป โอกาสก็จะเปิดกว้างมากมาย แต่พวกเขากลับดึงดันที่จะเลือกใช้วิธีที่ตัวเองไม่ถนัด ยอมเสี่ยงทั้ง ๆ ที่ไม่สมควรเสี่ยง

สภาพจิตใจของทีมนี้มีปัญหา

ผลงานของพวกเขาก็สะท้อนให้เห็นถึงปัญหานี้เช่นกัน

และซานเรโมในชั่วโมงนี้ ก็เป็นขั้วตรงข้ามกับทีมชาติเยอรมนีอย่างสิ้นเชิง สภาพจิตใจของพวกเขายอดเยี่ยมมาก

เพราะพวกเขาทุกคนรู้ดีว่าพวกเขามีลู่หยาง!

บางทีนี่อาจจะเป็นความแตกต่าง

ทีมที่มีความกลมเกลียวเหนียวแน่นและมีศูนย์กลางที่พึ่งพาได้อย่างแท้จริง ย่อมมีอนาคตที่สดใส

หลังจากดึงจังหวะหลอกล่อคู่แข่งออกมาเล็กน้อย ลู่หยางก็กระชากหนีอย่างฉับพลันด้วยการแตะและงัดบอลข้าม

วินาทีต่อมา เขาสับขาหลอกสเต็ปโอเวอร์ ตามด้วยการแตะอ้อมตัว กระชากผ่านผู้เล่นหมายเลข 10 ทิ้งให้อีกฝ่ายทำได้แค่มองตามตาปริบ ๆ

แผงมิดฟิลด์ของเบเนเวนโตถูกลู่หยางฉีกกระจุยในพริบตา

น่าเสียดายที่ “ปีก” ทั้งสองฝั่งไม่ดันสูงขึ้นมาอีกแล้ว ซานเรโมจึงเหลือแค่โซเกลค้ำอยู่แดนหน้าคนเดียว

ดังนั้น เบเนเวนโตจึงสามารถจัดผู้เล่นสามคนเข้ามารุมกินโต๊ะลู่หยางได้

ลู่หยางงัดทักษะหมุนตัวแบบปั้งปู้เทิร์นออกมาใช้

ผู้เล่นฝั่งตรงข้ามทำฟาวล์ใส่ลู่หยาง

ลูกฟรีคิกในพื้นที่สุดท้ายแดนรุก

แต่ผู้เล่นของซานเรโมก็ยังคงไม่ดันขึ้นมา

มีแค่โซเกลคนเดียวที่ยังลอยลำอยู่แดนหน้า

ไบซามิดูเหมือนจะเดินทอดน่องอยู่แดนหน้าเหมือนกัน แต่นั่นคือการเดินทอดน่องจริง ๆ ไม่อิงนิยาย

พละกำลังของเขาย่ำแย่มาก

พลังระเบิดความเร็วกับความอึดเป็นสิ่งที่ไม่อาจมีอยู่ร่วมกันได้

เวอร์ซาชีจ่ายบอลให้ลู่หยาง ซึ่งจากนั้นก็แปคืนหลังกลับไป

พวกเขาย้อนกลับไปสู่ภาพเหตุการณ์ตอนเขี่ยบอลเริ่มเกมต่อเวลาพิเศษอีกครั้ง เป็นการเผาเวลาทิ้งล้วน ๆ

สไตล์การเล่นเน้นรับลึกแบบนี้มันช่างไร้ซึ่งความสง่างามเสียจริง

แต่โซตูไม่ได้รู้สึกละอายใจเลยแม้แต่น้อย

ไม่หยั่งงั้นจะให้ทำยังไง?

จะให้พวกเราเปิดประตูบ้านอ้าซ่าแล้วยืนกางแขนรอต้อนรับพวกนายงั้นเหรอ?

จะให้พวกเราลากสังขารผู้เล่นที่กรอบเป็นข้าวเกรียบให้วิ่งหน้าตั้งขึ้นไปเติมเกมรุกงั้นสิ?

นี่มันคือการแข่งขัน ไม่ใช่งานกระชับมิตรเว้ย!

ปึ้ก!

คราวนี้ ลู่หยางพาบอลตะลุยขึ้นมาไกลกว่าเดิมเล็กน้อย และจากระยะห่างสามสิบห้าเมตรจากปากประตู เขาตัดสินใจสับไกยิง

มันเป็นลูกยิงที่ไม่มีโอกาสเป็นประตูเลยสักนิด ลู่หยางเองก็ไม่ได้เล็งไปที่กรอบประตูด้วยซ้ำ

เขาแค่ไม่อยากโดนคู่แข่งแย่งบอลไปจากเท้าก็เท่านั้น

เป้าหมายทางแทคติกของเขาคือการผลาญเวลาของคู่แข่งให้มากขึ้น และบดขยี้พละกำลังผู้เล่นของพวกนั้นให้ร่อยหรอลงไปอีกนิด

แต่ลูกยิงอันทรงพลังนี้บ่งบอกว่าเขายังมีพละกำลังเหลือเฟือ

นี่คือจุดสำคัญ ทว่ากลับมีน้อยคนนักที่จะสังเกตเห็น

คนส่วนใหญ่เอาแต่โฟกัสไปที่คุณภาพลูกยิงของลู่หยางที่ตกลงไป

สิบห้านาทีผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ครึ่งหลังของช่วงต่อเวลาพิเศษเริ่มต้นขึ้น

ลู่หยางควบตะบึงไปทั่วทั้งสนาม ระยะทางวิ่งของเขาทะลุ 15 กิโลเมตรไปแล้ว

ทว่าความเร็วของเขากลับไม่ได้ตกลงจนสังเกตเห็นได้ชัดเลย

หนำซ้ำ...

ครืด!

หลังจากการเสียบสกัดอันหมดจด ลู่หยางก็กระชากบอลและพุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างต่อเนื่อง

เวเดียนที่โดนฉกบอลไปจากเท้าถึงกับอึ้งไปเล็กน้อย

เขาไม่คาดคิดเลยว่าลู่หยางจะยังสามารถวิ่งไล่กวดเขาได้ทัน

เขาเพิ่งจะถูกเปลี่ยนตัวลงมาในครึ่งหลังเองนะ

วันนี้เขาเล่นได้โดดเด่นมาก วิ่งสู้ฟัดและสปรินต์ไปไม่รู้กี่รอบ ตอนนี้พละกำลังของเขาจึงเหลืออยู่น้อยนิด

แต่ถึงยังไง อย่างน้อยเขาก็น่าจะอึดกว่าลู่หยางไม่ใช่หรือไง?

นี่มัน...

ปึ้ก!

ลู่หยางตะบันไกลอีกครั้ง เผาเวลาทิ้งไปหน้าตาเฉย

“เจตนาของซานเรโมชัดเจนมากครับ พวกเขาต้องการลากเกมไปให้ถึงการดวลจุดโทษ แต่นี่อาจจะไม่ใช่ทางเลือกที่ชาญฉลาดนัก”

ผู้บรรยายกล่าว

“ถึงแม้ว่าทั้งสองทีมจะเสียไปถึงสี่ประตู แต่เอาเข้าจริงผู้รักษาประตูของทั้งสองฝั่งก็ไม่ได้แย่เลย”

“ข้อได้เปรียบของเบเนเวนโตอยู่ที่ผู้รักษาประตูที่หนุ่มแน่นกว่า ในขณะที่จาราดของซานเรโมนั้นถึงจะเหนียว แต่ก็อายุมากแล้ว การเพ่งสมาธิอยู่กับเกมนานขนาดนี้ส่งผลกระทบอย่างหนักต่อทั้งสภาพร่างกายและจิตใจของเขา สภาพความฟิตของเขาย่อมไม่มีทางดีไปกว่าผู้รักษาประตูของเบเนเวนโตแน่นอน”

“นอกจากนี้ โดยภาพรวมแล้ว ผู้เล่นของเบเนเวนโตยังมีทักษะการวางเท้าที่ดีกว่าซานเรโม ในทีมของพวกเขา มีผู้เล่นอย่างน้อยเจ็ดคนที่สามารถก้าวออกมารับหน้าที่สังหารจุดโทษได้”

“แต่ซานเรโมกลับรวบรวมคนยิงให้ครบห้าคนไม่ได้ด้วยซ้ำ ลู่หยาง, โซเกล, ไบซามิ... แล้วใครอีกล่ะ? นากีอาจจะยิงได้นะ เพราะหมอนั่นก็ทำเข้าประตูตัวเองไปเยอะเหมือนกัน”

ผู้บรรยายปล่อยมุกตลก

มุมมองของเขาก็เป็นความคิดเห็นของคนส่วนใหญ่เช่นกัน

ซานเรโมกำลังรนหาที่ตายชัด ๆ

แน่นอนว่า สู้มาได้ไกลขนาดนี้ พวกเขาก็ยังไม่ได้พ่ายแพ้เสียหน่อย

หลังจบศึกนี้ ทุกคนต่างประจักษ์แก่ใจแล้วว่าซานเรโมไม่ได้อยู่ในระดับเซเรียซีอีกต่อไป!

พวกเขามีศักยภาพแข็งแกร่งพอที่จะต่อกรกับทีมระดับท็อปของเซเรียบีได้

ต่อให้ไม่มีสองประตูสุดมหัศจรรย์ของลู่หยาง พวกเขาก็ยังสามารถสร้างสรรค์สองประตูสุดสวยขึ้นมาได้อยู่ดี หากเป็นทีมในเซเรียซีทีมอื่นล่ะก็ ไม่มีทางทำแบบนี้ได้เด็ดขาด!

น. 118 ของการแข่งขัน

นากีเทกตัวตัดลูกครอสจากเส้นหลังของคู่แข่งกลางอากาศ

คุณภาพเกมรุกของทั้งสองทีมตกลงอย่างน่าใจหาย

ลูกเตะของผู้เล่นหมายเลข 7 ลอยไปไม่ถึงหัวศูนย์หน้าตัวเป้าทีมตัวเองด้วยซ้ำ

หลังจากเบิกสกอร์แรกไปตั้งแต่หัววัน เขาก็ร่ายมนตร์ล่องหนได้อย่างสมบูรณ์แบบ ฟอร์มการเล่นของเขาเรียกได้ว่าย่ำแย่สุด ๆ

เรื่องนี้มีส่วนเกี่ยวข้องอย่างมากกับการที่ลู่หยางคอยตามประกบติดเขาเป็นเงาตามตัวในช่วงที่ถอยลงไปตั้งรับ

เวอร์ซาชีรับบอลและภายใต้แรงกดดัน เขาก็จ่ายออกไปให้ลู่หยางที่ริมเส้นฝั่งปีก

ปึ้ก!

ลู่หยางแตะบอลกระชากออกไปทันที

กรีฑาลู่และลาน เริ่มต้นขึ้นอีกครั้งแล้ว!

เบล ลุยเลย!

หนึ่ง!

สอง!

สาม!

สี่!

ลู่หยางควบตะบึงไปตามริมเส้นฝั่งปีก โดยไร้ซึ่งการป้องกันใด ๆ ทั้งสิ้น

เพราะไม่มีใครหน้าไหนสามารถวิ่งตามความเร็วของเขาได้ทัน

ถึงขนาดที่ว่า... ในขณะที่ลู่หยางกระชากบอลไปตามริมเส้น บรรดาผู้เล่นแนวรับต่างก็พากันถอยร่นจากตรงกลาง ตั้งใจจะไปดักรอต้อนรับลู่หยางอยู่ตรงกลางล่วงหน้า

ทว่า เมื่อลู่หยางกระชากผ่านเส้นกลางสนามและเริ่มตัดเข้าใน คนพวกนี้ก็ถูกลู่หยางทิ้งห่างเป็นทุ่งไปเรียบร้อยแล้ว

ลู่หยางวิ่งด้วยระยะทางที่ไกลกว่าแต่ใช้เวลาน้อยกว่า

ความเร็วของเขาไม่ได้โดดเด่นเป็นพิเศษนัก แต่ในช่วงเวลาชี้เป็นชี้ตายของแมตช์ที่ลากยาวถึง 120 นาที สำหรับคนอื่นแล้ว มันก็ไม่ต่างอะไรกับเวเดียนหรือไบซามิในช่วงพีคเลย

คู่เซ็นเตอร์แบ็กสองคนของเบเนเวนโตอยู่ในสภาวะเตรียมพร้อมรบขั้นสูงสุด

พวกเขาไม่สามารถถอยร่นต่อไปได้อีกแล้ว มิฉะนั้นลู่หยางจะถาโถมเข้าใส่พวกเขาอย่างรวดเร็ว

พวกเขามีแต่ต้องวัดดวงเท่านั้น!

เซ็นเตอร์แบ็กทั้งสองคนจับคู่กันมาอย่างยาวนานและมีเคมีที่เข้าขากันสุด ๆ

คนหนึ่งดันสูงขึ้นมาอย่างเด็ดขาด พุ่งเข้าหาลู่หยาง และสไลด์ตัวเข้าปะทะทันที

การเสียบสกัดครั้งนี้มีเป้าหมายที่ชัดเจนมาก

เล่นคน ไม่เล่นบอล!

ไม่ได้เจตนาจะทำให้ลู่หยางบาดเจ็บ แต่พูดกันตามตรง นี่คือหนทางเดียวที่จะหยุดยั้งเขาได้

เซ็นเตอร์แบ็กสองคนนี้เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่พวกไก่อ่อนแบบนากี

ถ้าคิดจะตัดฟาวล์ก็ต้องอัดให้หนัก ไม่อย่างนั้นก็โดนแจกใบแถมยังหยุดเขาไม่ได้อีก

ปึ้ก!

ลู่หยางอ่านเจตนาของคู่แข่งออกได้อย่างทะลุปรุโปร่ง

เขางัดบอลโด่งขึ้นไปทันที และมันก็ลอยข้ามหัวคู่แข่งไปพร้อมกับตัวเขา

แต่ด้วยเหตุนี้ เขาจึงสูญเสียการควบคุมบอลไปชั่วขณะ

การงัดบอลข้ามหัวคู่แข่งในขณะที่กำลังวิ่งห้อตะบึงด้วยความเร็วสูงนั้นแตกต่างจากการทำในขณะที่วิ่งเหยาะ ๆ; อย่างแรกนั้นไม่อาจไปถึงระดับของการงัดบอลด้วยความเร็วต่ำแล้วตามไปเก็บบอลเพื่อลากเลื้อยต่อไปได้

เมสซี, กาก้า, และเนย์มาร์ยังทำไม่ได้ ลู่หยางเองก็ทำไม่ได้เช่นกัน

ลูกบอลลอยละลิ่วออกไป ไม่ได้อยู่ใกล้ลู่หยางนัก

นี่คือบอล 50/50

ทั้งลู่หยางและเซ็นเตอร์แบ็กตัวสุดท้ายของเบเนเวนโตต่างก็มีโอกาสเข้าถึงบอลพอกัน

และ... เซ็นเตอร์แบ็กของเบเนเวนโตก็อยู่ใกล้บอลมากกว่า

ทั้งสองฝ่ายต่างสับไก่วิ่งเข้าหาบอล

ทว่า...

พลั่ก!

เซ็นเตอร์แบ็กเบเนเวนโตล้มกลิ้งลงไปกองกับพื้น

เขาไม่ได้ปะทะกับใครเลย เขาแค่เตะวืดไปโดนแต่อากาศ

เขาเคยสัมผัสกับความรู้สึกนี้มาแล้วครั้งหนึ่งก่อนหน้านี้ในแมตช์นี้

ไบซามิฉกบอลตัดหน้าเขาไปเร็วกว่าที่เขาคาดคิดไว้

แต่ในตอนนั้น เขายังอยู่ในสภาพฟิตปั๋งและสามารถประคองร่างที่กำลังโซเซเอาไว้ได้

มาคราวนี้... การสปรินต์จังหวะที่สองของลู่หยางก็เกิดขึ้นอย่างกะทันหันพอกัน เขาเตะบอลหนีไปได้เร็วกว่าที่เซ็นเตอร์แบ็กจะจินตนาการถึง

จุดที่แตกต่างก็คือ คราวนี้ ในที่สุดเซ็นเตอร์แบ็กก็ไม่อาจรักษาบาลานซ์ของตัวเองเอาไว้ได้อีกต่อไป

นี่มันผิดมนุษย์มนาเกินไปแล้ว!

หนึ่งร้อยยี่สิบนาทีนะเว้ย!

ถ้านายจะวิ่งอึดขนาดนี้ ทำไมไม่ไปลงแข่งมาราธอนแทนที่จะมาเตะฟุตบอลวะ?

ฉันล่ะไม่เข้าใจจริง ๆ!

ในทำนองเดียวกัน คนที่รู้สึกคับข้องใจยิ่งกว่าเซ็นเตอร์แบ็กคนนี้ก็คือผู้รักษาประตูของเบเนเวนโต

เขากำลังเผชิญหน้ากับการดวลเดี่ยวแบบตัวต่อตัวอีกครั้ง

และคู่แข่งคนนั้นก็คือลู่หยาง

แมตช์หน้าที่จะต้องเจอกับซานเรโม ส่งผู้รักษาประตูตัวสำรองลงแทนได้ไหมเนี่ย?

เขาหมดสภาพแล้ว!

ลู่หยางเริ่มเลี้ยงบอลจี้เข้าหาจากนอกกรอบเขตโทษ

หัวหน้าผู้ฝึกสอนเบเนเวนโตหวั่นใจเหลือเกินว่าผู้รักษาประตูของเขาจะตื่นตระหนกจนเกินเหตุในครั้งนี้และพุ่งพรวดพราดออกไปเซฟแบบไม่คิดหน้าคิดหลัง

แต่โชคดีที่ผู้รักษาประตูของพวกเขานั้นแข็งแกร่งอย่างแท้จริง

ถึงแม้ว่าความกล้าหาญของเขาจะถูกทลายป่นปี้ไปตั้งนานแล้ว แต่ผู้รักษาประตูก็ยังคงยืนปักหลักนิ่งสนิทในขณะที่ลู่หยางยังอยู่นอกกรอบเขตโทษ

ท้ายที่สุดแล้ว ลูกยิงไกลย่อมมีโอกาสเป็นประตู แต่ในช่วงเวลาชี้เป็นชี้ตายแบบนี้ ผู้เล่นหลายคนมักจะไม่กล้าสับไกสุ่มสี่สุ่มห้า

และยิ่งเข้าใกล้ปากประตูมากเท่าไหร่ โอกาสที่บอลจะซุกก้นตาข่ายก็ยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น นี่คือหนึ่งในสัจธรรมที่มีอยู่ทั้งในกีฬาบาสเกตบอลและฟุตบอล

ตราบใดที่ผู้รักษาประตูยังคงยืนนิ่งอย่างมั่นคง ผู้เล่นแนวรุกหลายคนย่อมเกิดความลังเลใจในจุดนี้

ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกนี้ ผู้เล่นก็ดันเลี้ยงบอลเจาะเข้ามาในพื้นที่ครอบครองของผู้รักษาประตูเข้าให้แล้ว

ยิ่งทั้งสองฝ่ายอยู่ใกล้กันมากเท่าไหร่ มุมที่ผู้รักษาประตูสามารถปิดมุมเซฟได้ก็ยิ่งกว้างขึ้นเท่านั้น

ในวินาทีนั้น หากผู้รักษาประตูพุ่งพรวดออกมา เขาจะสามารถเพิ่มโอกาสในการป้องกันประตูได้ถึงขีดสุด

นี่คือเกมแห่งทักษะและจิตวิทยา!

“ให้ตายสิ! ลู่หยางพลาดตำแหน่งง้างไกที่ดีที่สุดไปแล้ว!”

พิธีกรสกายทีวีไม่ได้รู้สึกเสียดายเลย กลับเต็มไปด้วยคำกล่าวหา

“เขาลังเลเกินไป! เขาน่าจะตะบันตั้งแต่ตอนที่อยู่ตรงสุดขอบกรอบเขตโทษแล้ว!”

มานิเอโรกลอกตาบน: “การยิงไกลมันเสี่ยงเกินไป การเพลย์เซฟมันผิดตรงไหน? ขืนเขาสับไกล่ะก็ คุณก็คงจะหาว่าเขาบุ่มบ่ามอีกนั่นแหละ”

พิธีกรเลิกเสแสร้งแกล้งทำเป็นเห็นอกเห็นใจ: “งั้นมันก็ยังดีกว่าสภาพที่เป็นอยู่ตอนนี้นะ เขายังจะเลี้ยงบอลอยู่อีกเหรอ? หรือว่าเขาสูญเสียความสามารถในการสับไกไปแล้ว?”

ท่ามกลางความไม่พอใจของพิธีกร

ลู่หยางเริ่มงัดสเต็ปโอเวอร์สับขาหลอกออกมาใช้

หลังจากสับขาหลอกติดต่อกันสี่ห้าครั้ง ในที่สุดผู้รักษาประตูเบเนเวนโตก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป

เขารู้สึกว่าลู่หยางหลุดเข้ามาในพื้นที่ครอบครองของเขาแล้ว

เขาเตรียมพร้อมที่จะโถมตัวพุ่งตะครุบไปที่เท้าของลู่หยาง

แต่เขาลืมไปว่า ภายใต้การโยกหลอกด้วยสเต็ปโอเวอร์ของลู่หยาง เขาได้ขยายขอบเขตการป้องกันของตัวเองออกไปโดยไม่รู้ตัว เพื่อให้ง่ายต่อการพุ่งตัวไปทางซ้ายและขวา

หากใครเคยลองทำดู ก็จะรู้ว่าเพื่อให้พุ่งตัวไปทางซ้ายและขวาได้ดีขึ้นและรวดเร็วขึ้น คุณจะต้องเพิ่มระยะห่างระหว่างเท้าทั้งสองข้าง

ดังนั้น...

ปึ้ก!

ลู่หยางปล่อยบอลออกจากเท้า

การแปบอลเบา ๆ ในจังหวะสับขาหลอก

ลูกบอลกลิ้งหลุน ๆ ลอดหว่างขาของผู้รักษาประตูเบเนเวนโตไปอย่างไม่รีบร้อน

ผู้รักษาประตูที่กำลังลนลานและเสียศูนย์ เตรียมพร้อมที่จะพุ่งตัวไปซ้ายทีขวาที แต่กลับคาดไม่ถึงเลยว่าลู่หยางจะกล้าเล่นลูกเสี่ยงตายแบบนี้

เวลาที่คุณเตรียมตัวจะเคลื่อนที่ไปซ้ายทีขวาที บอลที่พุ่งมาตรงกลางมักจะทำให้ผู้เล่นเกิดอาการชะงักงันไปชั่วขณะ

ดังนั้น ผู้รักษาประตูของเบเนเวนโตจึงยืนกางขาอ้าซ่า ราวกับถูกมนตร์สะกดให้เป็นอัมพาต ไม่ขยับเขยื้อนเลยแม้แต่น้อย

ลูกบอลพุ่งลอดผ่านประตูทั้งสองบาน บานใหญ่และบานเล็ก

ค่อย ๆ กลิ้งข้ามเส้นปากประตูไป

สัมผัสกับตาข่ายอย่างแผ่วเบา

พระเจ้าอีกองค์ของซานเรโม ก็จุติลงมาประทับร่างแล้วเช่นกัน!

และเขาก็เป็นผู้ครองความยิ่งใหญ่ในแมตช์นี้อย่างแท้จริง!

“พระเจ้าช่วย! พระเจ้าช่วย!”

ผู้บรรยายแทบคลั่ง

“ลู่หยางปฏิเสธการดวลจุดโทษ! เขาคว้าชัยชนะในแมตช์นี้ไปได้ในช่วงวินาทีสุดท้าย!”

“ห้าต่อสี่! นี่คือสงครามเกมรุกอย่างแท้จริง! ทั้งสองทีมงัดฟอร์มระดับท็อปออกมาสู้กัน! ผมเชื่อว่าแฟนบอลที่อยู่ในสนามทุกคนต้องอิ่มเอมใจกับความตระการตาของแมตช์นี้อย่างแน่นอน!”

“แน่นอนว่า เราต้องขอแสดงความยินดีกับซานเรโมด้วยครับ พวกเขาทะลุเข้าสู่รอบที่สี่ของศึกโคปปาอิตาเลียได้สำเร็จ! ตอนนี้พวกเขาทาบสถิติเก่าแก่ 60 ปีในวงการฟุตบอลอาชีพอิตาลีแล้ว นี่เป็นเพียงครั้งที่สองในรอบ 60 ปีที่ทีมจากลีกรองสามารถทะลวงเข้าสู่รอบที่สี่ของโคปปาอิตาเลียได้!”

“บางที ตอนนี้เราคงต้องหันมาพิจารณาประเด็นที่ลู่หยางเคยเปิดประเด็นไว้เมื่อฤดูกาลที่แล้วอย่างจริงจัง: ตำนานซานเรโมกำลังจะออกเรือแล้ว! เราอาจจะได้เป็นสักขีพยานแห่งปาฏิหาริย์ในฤดูกาลนี้ก็เป็นได้!”

“ขอแสดงความยินดีกับซานเรโม ขอแสดงความยินดีกับลู่หยาง! เขากดไปสามตุงพร้อมกับอีกหนึ่งแอสซิสต์ในแมตช์นี้ แทบจะเรียกได้ว่าพลิกโฉมหน้าเกมด้วยตัวคนเดียว ทุกคนย่อมประจักษ์ถึงอิทธิพลของเขา เขาซอยเท้าไปกว่า 15 กิโลเมตรในแมตช์นี้ เขาคือหนึ่งในผู้เล่นแกนหลักที่ขยันขันแข็งที่สุดในลีกฟุตบอลอาชีพอย่างไม่ต้องสงสัย”

“แน่นอนว่า เราไม่อาจมองข้ามไปได้เลยว่าในแมตช์นี้ ยังมีชายอีกคนหนึ่งที่พลิกเกมด้วยตัวคนเดียว นั่นคือเวเดียน เขาลงมาเป็นตัวสำรองในครึ่งหลังและจัดการกดแฮตทริกไปได้ เวเดียนพิสูจน์ตัวเองต่อหน้าแฟนบอลอิตาลีทั้งประเทศ เขางัดฟอร์มที่ดีที่สุดออกมาและเกือบจะตัดสินผลแพ้ชนะของแมตช์นี้ได้แล้ว”

“เสียงคำรามที่เขาตะโกนใส่หัวหน้าผู้ฝึกสอนหลังจากซัดประตูที่สามได้นั้น บางทีอาจจะเป็นเครื่องพิสูจน์ว่าเปลวเพลิงในหัวใจของเขานั้นลุกโชนร้อนแรงเพียงใด”

“มาร่วมกันส่งเสียงปรบมืออันกึกก้องเพื่อเป็นเกียรติแก่เวเดียน และขออวยพรให้เขามีเส้นทางที่สวยงามกับเบเนเวนโตครับ”

“แน่นอนว่า เราก็ไม่อาจลืมประตูจากโซเกลและไบซามิได้เช่นกัน!”

“โซเกลได้สถาปนาสไตล์การเล่นของตัวเองขึ้นมาที่ซานเรโม เขาได้พัฒนาทักษะการทำลายกับดักล้ำหน้าจากเดิมที่เคยเป็นเพียงศูนย์หน้าตัวเป้าคอยพักบอล ตอนนี้เขามีทักษะการจบสกอร์อันเฉียบขาดในกรอบเขตโทษ วิวัฒนาการกลายเป็นศูนย์หน้าตัวเป้าที่สมบูรณ์แบบไปแล้ว!”

“ความเร็วของไบซามิช่างน่าประทับใจเหลือเกิน ประตูของเขาจะถูกจารึกให้เป็นหนึ่งในประตูที่สวยงามที่สุดในอาชีพการค้าแข้งของเขาอย่างแน่นอน เขาทะยานด้วยความเร็วสูงสุดในแมตช์นี้ พิสูจน์ให้เห็นด้วยความจริงว่าเขาเร็วยิ่งกว่าเวเดียนเสียอีก!”

“เวอร์ซาชีเปรียบเสมือนอิฐสารพัดประโยชน์ในแมตช์นี้ เขาสามารถเล่นได้ทั้งรุกและรับ แถมยังจัดแอสซิสต์ไปได้อีกหนึ่งครั้ง การได้ผ่านเวทีใหญ่ระดับนี้ อนาคตของเวอร์ซาชีย่อมสุขุมและเจิดจรัสยิ่งขึ้น เขามีราศีของยอดขุนพลผู้ยิ่งใหญ่แล้ว!”

“ท้ายที่สุดนี้ ขอเสียงปรบมือดัง ๆ ให้กับผู้เล่นทุกคนในแมตช์นี้ ทุกคนยอดเยี่ยมมากครับ!”

ผู้บรรยายกล่าวชื่นชมผู้เล่นบางคนเป็นพิเศษ แต่ก็ไม่ลืมที่จะเอ่ยถึงเหล่าฮีโร่ผู้ปิดทองหลังพระด้วยเช่นกัน

เจ้าหนูเฟอร์นันเดสที่ตะคริวกิน และจอมเก๋ารอนโดที่ถูกถอดออกในช่วงต่อเวลาพิเศษ ล้วนเป็นส่วนหนึ่งของชัยชนะในครั้งนี้ทั้งสิ้น

ประตูสุดมหัศจรรย์จากการลากเลื้อยระยะไกลของลู่หยาง เป็นประตูสุดท้ายของแมตช์นี้

หลังจากเบเนเวนโตเขี่ยบอลเริ่มเล่น ผู้ตัดสินก็เป่านกหวีดยาวสามครั้งติดกันทันที

แมตช์นี้จบลงอย่างเป็นทางการแล้ว

ทันทีที่จบเกม เวเดียนก็เดินไปหาลู่หยาง พวกเขาแลกเสื้อกัน แล้วกอดคอเดินเข้าอุโมงค์ผู้เล่นไปด้วยกัน

ภาพเหตุการณ์นี้ทำเอาแฟนบอลถึงกับซาบซึ้งกินใจ

ในทำนองเดียวกัน ไบซามิ, โซเกล, และเวอร์ซาชีก็จัดการแลกเสื้อกับผู้รักษาประตูหมายเลข 1, กองหลังหมายเลข 5, และกองกลางหมายเลข 10 ของเบเนเวนโตตามลำดับ

ในทางกลับกัน ผู้เล่นหมายเลข 7 ผู้โด่งดังที่สุดของเบเนเวนโต กลับไม่มีใครเดินเข้าไปขอแลกเสื้อด้วยเลย

ดูเหมือนเขาจะรู้สึกกระอักกระอ่วนใจอยู่เล็กน้อย

...

ในงานแถลงข่าวหลังจบเกม ลู่หยางและเวเดียนมาร่วมงานด้วยอย่างไม่ต้องสงสัย

บรรดานักข่าวต่างก็ตื่นเต้นกันสุด ๆ

เพราะนี่แทบจะเป็นแมตช์ที่เร้าใจที่สุดในทุกระดับชั้นของการแข่งขันฟุตบอลอิตาลีในฤดูกาลนี้เลยก็ว่าได้

มีประตูเกิดขึ้นทั้งหมดเก้าประตู สกอร์พลิกไปพลิกมา พลิกนรกคัมแบ็กสามครั้ง ตีเสมอสี่ครั้ง ประตูชัยช่วงท้ายครึ่งแรก ประตูตีเสมอช่วงทดเจ็บ ประตูชัยช่วงต่อเวลาพิเศษ ลูกยิงมุมแคบสุด ๆ ลูกตะบันไกลระยะสี่สิบเมตร การควบตะบึงเดี่ยวด้วยความเร็วสูงและฉีกหนีผู้เล่นสามคน ซูเปอร์เคาน์เตอร์แอทแทคที่วิ่งสู้ฟัดระยะทางนับพันไมล์ และลูกยิงลอดหว่างขา – โมเมนต์สุดคลาสสิกสารพัดรูปแบบบังเกิดขึ้นในเกมนี้

บวกกับนัยสำคัญที่ไม่เกี่ยวกับฟุตบอลอันยิ่งใหญ่ที่ซ่อนอยู่เบื้องหลัง บรรดานักข่าวต่างก็ทนรอแทบไม่ไหวแล้ว

นักข่าว: “เวเดียนครับ ทำไมฟอร์มของคุณถึงร้อนแรงขนาดนี้ในแมตช์นี้? เป็นเพราะคุณรู้สึกตื่นเต้นเป็นพิเศษที่ได้ดวลกับทีมเก่าของคุณหรือเปล่า?”

คำถามนี้มันออกจะเจ้าเล่ห์ไปสักหน่อย

แต่เวเดียนไม่ได้เป็นเหมือนพวกผู้เล่นที่อาศัยแต่ความเร็วแต่ไร้สมองบางคน เขากล่าวว่า: “ผมรู้สึกขอบคุณมากสำหรับการต้อนรับและคำอวยพรจากแฟนบอลซานเรโม ผมเชื่อว่าการทุ่มเทเล่นอย่างสุดกำลังคือการแสดงความเคารพอย่างสูงสุดต่อซานเรโม และในแมตช์นี้ ผมก็ทำมันได้สำเร็จแล้วครับ”

นักข่าว: “แล้วคุณพูดอะไรกับหัวหน้าผู้ฝึกสอนหลังจากซัดประตูที่สามได้ล่ะครับ?”

เวเดียน: “ผมรู้สึกซาบซึ้งใจหัวหน้าผู้ฝึกสอนมากครับที่เชื่อมั่นในตัวผมและหยิบยื่นโอกาสนี้ให้กับผม”

นักข่าว: “แล้วเขาพูดอะไรกับคุณบ้างล่ะครับ? เราเห็นเขากำลังพูดอยู่นะ”

เวเดียนชะงักไปเล็กน้อย ไม่แน่ใจว่าเขาควรจะหลุดปากพูดเรื่องนี้ออกไปดีหรือไม่

จังหวะนั้นเอง หัวหน้าผู้ฝึกสอนเบเนเวนโตก็คว้าไมโครโฟนไปแล้วพูดขึ้นว่า: “ผมบอกเวเดียนว่า ตราบใดที่เขายังรักษาความฟิตและรักษามาตรฐานการเล่นเอาไว้ได้อย่างคงเส้นคงวา เขาจะเป็นศูนย์หน้าตัวจริงขาประจำของทีมไปตลอดทั้งฤดูกาลที่เหลือ! เขาคู่ควรกับการจัดทัพแบบนี้!”

นักข่าวดูมีท่าทีตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัด: “แล้วผู้เล่นกองหน้าคนอื่น ๆ ล่ะครับ? คุณจะดร็อปใคร?”

หัวหน้าผู้ฝึกสอนเบเนเวนโต: “เราจะไม่ดร็อปใครทั้งนั้น ขุมกำลังที่ลึกของเราเปิดโอกาสให้เราได้ทดลองอะไรใหม่ ๆ มากขึ้น เราต้องการหลีกเลี่ยงการใช้งานผู้เล่นหนักเกินไป เพื่อเตรียมความพร้อมในการลุ้นตั๋วเลื่อนชั้นสู่เซเรียอาในช่วงท้ายฤดูกาล”

หลังจากนั้น ก็ถึงคิวของลู่หยางและโซตูที่ถูกสัมภาษณ์บ้าง

นักข่าว: “ลู่หยางครับ หลังจากที่ผู้เล่นหมายเลข 7 ของฝั่งตรงข้ามทำประตูได้ เขาพูดอะไรกับคุณเหรอครับ?”

ลู่หยาง: “ใครนะ? ผู้เล่นหมายเลข 7 ของฝั่งตรงข้ามเหรอ? หมอนั่นได้ลงเล่นในแมตช์นี้ด้วยเหรอเนี่ย?”

นักข่าวถึงกับอึ้งแดก

แหม ลู่หยาง นายบรรลุศิลปะแห่งการประชดประชันขั้นสุดยอดไปแล้วสินะ!

นายตามประกบเขาเป็นเงาตามตัวแทบจะทั้งเกมเลยนะ จะไม่รู้ได้ไงว่าเขาอยู่ในสนามหรือเปล่า?

แต่คิดไปคิดมา พอเหลือบไปดูสถิติของผู้เล่นหมายเลข 7 นอกเหนือจากประตูโทนลูกนั้นแล้ว เขาก็แทบจะไม่ต่างอะไรกับวิญญาณล่องหนเลยจริง ๆ

คำพูดประชดประชันของลู่หยางแทงทะลุจุดอ่อนของคู่แข่งเข้าอย่างจัง กลายเป็นวัตถุดิบชั้นยอดให้กับบรรดาสื่อมวลชนจอมสับ

นักข่าว: “คุณชี้ไปที่... คุณกำลังเยาะเย้ยคู่แข่งอยู่หรือเปล่าครับ?”

ลู่หยาง: “ผมว่าคุณน่าจะเข้าใจผิดแล้วล่ะ ผมแค่ชี้ไปที่เท้าของตัวเอง เพื่อจะบอกเขาว่าเท้าของผมมันแข็งแกร่งมาก ผมหวังว่าบางคนคงจะไม่ตีความเจตนาของผมผิดไปหรอกนะ”

นักข่าว: “แล้วทำไมคุณถึงคำรามใส่หัวหน้าผู้ฝึกสอนฝั่งตรงข้ามล่ะครับ หลังจากที่คุณซัดประตูที่สองได้?”

ลู่หยาง: “ผมขอแก้ความเข้าใจผิดตรงนี้สักหน่อยนะ นั่นไม่ใช่การคำราม ผมกับหัวหน้าผู้ฝึกสอนเราแค่แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันอย่างชื่นมื่นเท่านั้น ผมคิดว่าเขาเองก็คงจะเห็นด้วยว่าคำแนะนำของผมที่ให้ส่งเวเดียนลงสนามน่ะ คือหนึ่งในการตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุดในแมตช์นี้ของเขาเลยล่ะ!”

บรรดานักข่าวหันขวับไปมองหัวหน้าผู้ฝึกสอนเบเนเวนโต ซึ่งเขาก็ทำได้เพียงส่งยิ้มเจื่อน ๆ และพยักหน้ารับเท่านั้น

ไม่อย่างนั้น เขาจะพูดอะไรได้อีกล่ะ?

จะให้บอกว่าตอนนั้นเขาอยากจะพุ่งไปบีบคอลู่หยางให้ตายคามืองั้นเหรอ?

การทำประตูไม่ใช่ความผิดทางอาญาสักหน่อย!

แถมเวเดียนก็กดไปตั้งสามเม็ด!

ถึงแม้ว่าสุดท้ายแล้วเบเนเวนโตจะต้องปราชัย แต่ก็คงไม่มีใครหน้าไหนลุกขึ้นมาตำหนิเบเนเวนโตได้ลงคอ ในทางกลับกัน ศึกครั้งนี้กลับกลายเป็นกุญแจสำคัญที่ช่วยให้เบเนเวนโตค้นพบคำตอบสำหรับเกมรุกของพวกเขาเสียด้วยซ้ำ

ในช่วงครึ่งหลังของฤดูกาล ฟอร์มการเล่นของพวกเขาอาจจะยอดเยี่ยมยิ่งขึ้นไปอีก เพราะในที่สุดขุมกำลังของพวกเขาก็ลงตัวเสียที

และทุกคนต่างก็รู้ดีแก่ใจว่า สามประตูของซานเรโมในแมตช์นี้นั้น ไม่สมควรจะเกิดขึ้นเลย

สามประตูนั้นเป็นผลงานของลู่หยาง

ทุกลูกล้วนแต่เป็นประตูสุดมหัศจรรย์ทั้งสิ้น!

อย่าว่าแต่ผู้รักษาประตูเบเนเวนโตเลย ต่อให้คุณไปลากตัวบุฟฟอน, กาซิยาส, หรือนอยเออร์มายืนเฝ้าเสา เผชิญหน้ากับสามลูกนั้นยังไงก็หมดสิทธิ์ป้องกัน การเซฟได้แม้แต่ลูกเดียวก็เพียงพอที่จะทำให้พวกเขากลายเป็นฮีโร่แล้ว!

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═