บทที่ 18 จิงหงเฉิน: ยอดฝีมือผู้ยิ่งใหญ่!

บทที่ 18 จิงหงเฉิน: ยอดฝีมือผู้ยิ่งใหญ่!

"ร้ายกาจยิ่งนัก!"

ในวินาทีนี้ จิงหงเฉินจ้องมองมอแรกซ์ที่ใช้เพียงมีดสั้นเล่มเดียวจัดการเหล่าอาจารย์ในสถาบันจนพ่ายแพ้ราบคาบได้ในพริบตา

อาจารย์เหล่านี้ส่วนใหญ่อยู่ในระดับมหาปราชญ์วิญญาณหรือไม่ก็วิญญาณพรหมยุทธ์ ในฐานะอาจารย์ของสถาบันวิญญาจารย์จักรวรรดิสุริยันจันทรา พวกเขาล้วนเป็นยอดฝีมือระดับหัวกะทิ ทว่าพวกเขากลับถูกปราบลงในชั่วอึดใจโดยมอแรกซ์ นักเดินทางผู้ไม่ใช่กระทั่งวิญญาจารย์ และไม่เคยสวมใส่วงแหวนวิญญาณใดๆ ให้กับวิญญาณยุทธ์ของตนเลย

เขาเบิกตาดูมอแรกซ์ล้มทุกคนลงในพริบตาด้วยมีดสั้นเพียงเล่มเดียว ความเร็วของเขานั้นเหนือล้ำจนจิงหงเฉินมองตามแทบไม่ทัน อีกทั้งทักษะการต่อสู้ยังสูงส่งทะลุฟ้า! กระบวนท่าของเขาช่างล้ำเลิศไร้ที่ติ!

เขาไม่ได้ใช้พลังของวิญญาณยุทธ์เลยด้วยซ้ำ อาศัยเพียงทักษะกระบวนยุทธ์ล้วนๆ ก็สามารถสยบเหล่าอาจารย์ลงได้ คนเหล่านี้คือมหาปราชญ์วิญญาณและวิญญาณพรหมยุทธ์ แม้จะไม่ใช่ราชทินนามพรหมยุทธ์ แต่ก็แข็งแกร่งจนยากจะตอแย

หากอาจารย์เหล่านี้ผนึกกำลังกัน พลังต่อสู้ของพวกเขาย่อมทัดเทียมกับราชทินนามพรหมยุทธ์ได้เลย ทว่าถึงกระนั้น พวกเขากลับถูกมอแรกซ์จัดการลงอย่างง่ายดายในชั่วพริบตาด้วยความเร็วที่เหนือจินตนาการ

และมอแรกซ์ก็ใช้แค่มีดสั้นเล่มเดียวเท่านั้น

เพียงแค่นั้น โดยไร้ซึ่งการใช้พลังวิญญาณใดๆ พึ่งพาเพียงวรยุทธ์ของตนเองล้วนๆ

การโค่นอาจารย์จำนวนมากได้ในพริบตาถือเป็นเรื่องที่สั่นสะเทือนไปทั้งจักรวรรดิสุริยันจันทรา ท้ายที่สุดแล้ว จักรวรรดิแห่งนี้ก็มีการฝึกฝนวิญญาณยุทธ์เช่นกัน

แม้ว่าจักรวรรดิสุริยันจันทราจะเน้นหนักไปที่อุปกรณ์วิญญาณเป็นหลักก็ตาม

แต่วิญญาณยุทธ์ก็ยังคงมีความสำคัญอย่างยิ่งยวด เพราะการจะสร้างอุปกรณ์วิญญาณขึ้นมาได้ อย่างน้อยที่สุดก็ต้องครอบครองวิญญาณยุทธ์เสียก่อน

ดังนั้น แม้การฝึกฝนวิญญาณยุทธ์ในจักรวรรดิสุริยันจันทราอาจจะไม่สมบูรณ์แบบหรือทรงพลังเท่าสถาบันสือไหลเค่อในสามมหาจักรวรรดิแห่งโต้วหลัว แต่มันก็ไม่ได้อ่อนแออย่างแน่นอน

ทว่าแม้การรวมพลังกันของมหาปราชญ์วิญญาณและวิญญาณพรหมยุทธ์จะแกร่งกล้าพอฟัดพอเหวี่ยงกับราชทินนามพรหมยุทธ์ แต่พวกเขาก็ยังพ่ายแพ้ให้กับมอแรกซ์ในเสี้ยววินาทีอยู่ดี

"หากคนผู้นี้ยังไม่เคยหลอมรวมวงแหวนวิญญาณเข้ากับวิญญาณยุทธ์ของเขาจริงๆ แล้วเขาทำเรื่องแบบนี้ได้อย่างไรกัน หากวิญญาจารย์ต้องการจะแข็งแกร่งขึ้น พวกเขาก็ต้องพึ่งพาวงแหวนวิญญาณสิ"

"พวกเขาต้องยกระดับพลังวิญญาณขึ้นไป แต่ตามที่มอแรกซ์กล่าวอ้าง เขาไม่เคยฝึกฝนวิญญาณยุทธ์ ไม่เคยดูดซับวงแหวนวิญญาณ และไม่เคยบ่มเพาะพลังวิญญาณเพื่อเลื่อนระดับเลย นี่มันเป็นเรื่องที่ผิดปกติเกินไปแล้ว"

จิงหงเฉินถึงกับพูดไม่ออก มอแรกซ์อ้างว่าตนเป็นนักเดินทาง แม้จะมีวิญญาณยุทธ์ แต่กลับไม่มีวงแหวนวิญญาณเลยแม้แต่วงเดียว วิญญาณยุทธ์ของเขาคือเด็กหญิงตัวน้อยที่ชื่อไพม่อน แค่นี้ก็น่าตกตะลึงพอแล้ว แต่นั่นยังไม่สั่นประสาทเท่ากับการที่มอแรกซ์สามารถล้มอาจารย์ระดับมหาปราชญ์วิญญาณและวิญญาณพรหมยุทธ์ได้อย่างง่ายดายแบบนี้

ท้ายที่สุดแล้ว ในหน้าประวัติศาสตร์ของทวีปโต้วหลัวก็เคยปรากฏวิญญาณยุทธ์แปลกประหลาดมานักต่อนักแล้ว จักรวรรดิสุริยันจันทราเองก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น

แต่สิ่งที่ทำให้เขาตื่นตะลึงจนแทบสิ้นสติก็คือ การที่มอแรกซ์ผู้ไม่เคยฝึกฝนพลังวิญญาณหรือมีวงแหวนวิญญาณ กลับสามารถปราบอาจารย์ระดับสูงพวกนี้ได้ราวกับพลิกฝ่ามือ พลังต่อสู้ของเขาเทียบเท่าระดับราชทินนามพรหมยุทธ์ไปแล้ว นี่มันไม่ต่างอะไรกับมดตัวจ้อยที่ล้มมังกรสายเลือดรองลงได้เลย!

แถมยังเป็นสายเลือดมังกรระดับสูงสุดเสียด้วย!

ราวกับภาพของมังกรนภาทำลายล้างแสงม่วงที่ถูกวิญญาณยุทธ์มดอันไร้พลังบดขยี้ในพริบตา

ดูเหมือนจะมีความเป็นไปได้เพียงข้อเดียวเท่านั้น มอแรกซ์คือซูเปอร์พรหมยุทธ์ หรือไม่ก็พรหมยุทธ์ระดับสูงสุด!

มอแรกซ์กำลังปิดบังความแข็งแกร่งของตัวเองอยู่!

นี่เป็นคำอธิบายเพียงหนึ่งเดียว มิเช่นนั้น เจ้าหอหมิงเต๋อก็ไม่อาจทำความเข้าใจได้เลยว่า ผู้ที่แทบจะไร้ซึ่งพลังวิญญาณจะสามารถล้มมหาปราชญ์วิญญาณและวิญญาณพรหมยุทธ์ได้อย่างง่ายดายปานนี้ มันไม่มีคำอธิบายอื่นอีกแล้ว

"เจ้าหอหงเฉิน ตอนนี้ข้าพอจะรับตำแหน่งอาจารย์ในสถาบันแห่งนี้ได้แล้วหรือยัง"

มอแรกซ์เดาได้ว่าชายตรงหน้าคงกำลังคิดวิเคราะห์ไปร้อยแปดพันเก้า ในฐานะท่านปู่ของเมิ่งหงเฉิน การก้าวขึ้นมาอยู่ในจุดที่สูงส่งขนาดนี้ได้ย่อมหมายความว่าเขาต้องมีคุณสมบัติและสติปัญญาที่เหนือชั้นอย่างแน่นอน

มอแรกซ์เข้าใจดีว่าอีกฝ่ายย่อมต้องสงสัยว่าเขาแข็งแกร่งขนาดนี้ได้อย่างไรทั้งที่ไม่ได้ฝึกฝนพลังวิญญาณหรือมีวงแหวนวิญญาณใดๆ เขาจะต้องเคลือบแคลงใจเป็นแน่

"เอ่อ คุณชายมอแรกซ์ พวกเราสองคนพอจะคุยกันเป็นการส่วนตัวสักหน่อยได้หรือไม่"

"ย่อมได้"

เขาคงจะตระหนักอะไรบางอย่างได้แล้ว

มอแรกซ์มองไปที่จิงหงเฉินและตระหนักว่าชายผู้นี้น่าจะจับสังเกตอะไรบางอย่างได้ จึงต้องการที่จะพูดคุยกับเขาเป็นการส่วนตัว

"ท่านปู่ มอแรกซ์แข็งแกร่งมากเลยนะคะ ถึงจะไม่มีวงแหวนวิญญาณ เขาก็ยังมีพลังมากพอที่จะสยบทั้งวิญญาณพรหมยุทธ์และมหาปราชญ์วิญญาณที่ร่วมมือกันได้ ทัดเทียมกับราชทินนามพรหมยุทธ์เลยทีเดียว เราควรมอบตำแหน่งอาจารย์ในสถาบันวิญญาจารย์จักรวรรดิสุริยันจันทราให้กับเขานะคะ ถ้าทำแบบนั้น จักรวรรดิสุริยันจันทราของเราจะต้องผลิตยอดฝีมือออกมาได้มากขึ้นอย่างแน่นอน"

"ข้าก็เห็นด้วยกับความคิดนี้ขอรับท่านปู่ สิ่งที่เมิ่งหงเฉินพูดมามีเหตุผลมาก หากเขาสามารถฝึกฝนยอดนักรบให้แข็งแกร่งขึ้นมาได้จริงๆ โดยไม่ต้องพึ่งพาวงแหวนวิญญาณ เมื่อเรามอบอุปกรณ์วิญญาณเสริมเข้าไปให้ พวกเขาก็จะเป็นกำลังสำคัญในการต่อกรกับสามมหาจักรวรรดิแห่งโต้วหลัวได้สบายๆ"

"ปู่รู้แล้ว ปู่จะมอบตำแหน่งอาจารย์ให้กับคุณชายมอแรกซ์อย่างแน่นอน แต่ปู่มีเรื่องส่วนตัวบางอย่างที่อยากจะสอบถามเขาสักหน่อย"

"ตกลงค่ะ"

【เจ้าหอหงเฉินผู้นี้ต้องสังเกตเห็นอะไรบางอย่างแล้วแน่ๆ แม้ว่าข้าจะไม่ได้บ่มเพาะวิญญาณยุทธ์หรือพลังวิญญาณ แต่ระดับพลังของข้าก็เทียบเท่ากับเทพชั้นหนึ่ง ข้าไม่เกรงกลัวแม้แต่ราชันเทพ แล้วมีหรือที่จะต้องมากลัวเขา ทว่าหากทัศนคติของเขาพลิกผันมาเป็นศัตรูกับข้า ข้าก็คงไม่สามารถขยายอำนาจและอิทธิพลในจักรวรรดิสุริยันจันทราได้】

เมื่อได้เห็นข้อความนี้ปรากฏในสมุดบันทึก เมิ่งหงเฉินก็เริ่มกังวล นางได้แต่หวังว่าท่านปู่ของนางจะไม่ตัดสินใจผิดพลาด คนผู้นี้คือบุคคลสำคัญที่จะช่วยผลักดันให้จักรวรรดิสุริยันจันทราผงาดขึ้นสู่จุดสูงสุดได้เลยทีเดียว

จากนั้น ภายใต้สายตาของทั้งสอง จิงหงเฉินและมอแรกซ์ก็ก้าวเข้าไปในห้องๆ หนึ่ง จะเรียกว่าเป็นห้องรับแขกก็ไม่เชิง ทว่าห้องนี้ถูกสร้างขึ้นมาเป็นพิเศษ

ภายในห้องเต็มไปด้วยอุปกรณ์วิญญาณที่ถูกติดตั้งไว้ หากใครคิดจะทำร้ายจิงหงเฉินในห้องนี้ล่ะก็ พวกเขาจะไม่มีทางทำอะไรได้เลยแม้แต่นิดเดียว... เว้นเสียแต่ว่าคนผู้นั้นจะเป็นเทพเจ้า!

"คุณชายมอแรกซ์ ข้าขอพูดตามตรงเลยก็แล้วกัน ท่านน่าจะเป็นซูเปอร์พรหมยุทธ์ หรือไม่ก็พรหมยุทธ์ระดับสูงสุดใช่หรือไม่!"

"ระดับการบ่มเพาะของท่านน่าจะอยู่ราวๆ ระดับ 99 ข้าคิดว่าข้าคงมองไม่ผิด ด้วยความแข็งแกร่งระดับที่ล้มทุกคนได้ในพริบตาโดยไม่ต้องใช้ทักษะวิญญาณหรือพลังวิญญาณเลยแม้แต่น้อย พึ่งพาเพียงเทคนิคกระบวนท่าล้วนๆ มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเป็นอย่างอื่น ท่านคือพรหมยุทธ์ระดับสูงสุดใช่ไหม"

"???"

มอแรกซ์ถึงกับพูดไม่ออกเมื่อได้ยินเช่นนั้น เขาหลงคิดว่าจิงหงเฉินจะค้นพบความลับที่ยิ่งใหญ่อะไรสักอย่างเสียอีก ที่แท้ก็แค่คิดว่าเขาเป็นพรหมยุทธ์ระดับสูงสุดงั้นหรือเนี่ย???

พี่ชาย ท่านประเมินข้าต่ำไปหน่อยมั้ง!