บทที่ 19 ถ้าฉันจะพาใครสักคนไป

บทที่ 19 ถ้าฉันจะพาใครสักคนไป

การพาเฉิงเข่อเอ๋อร์ที่มีหน้าตาสะสวยย่อมทำให้ฉันมีหน้ามีตามากกว่า และอีกฝ่ายก็คงไม่ปฏิเสธด้วย

หลินปินลองคิดดูแล้วก็ตัดสินใจไม่พาเธอไป เพราะรู้ดีว่าคนบุคลิกอย่างเฉิงเข่อเอ๋อร์คงไม่ชอบงานแบบนี้

นังตัวแสบกับแม่กระต่ายน้อยก็ไม่เลวเหมือนกัน ทั้งคู่ดูดีพอที่จะควงไปไหนมาไหนได้ไม่อายใคร

แต่วันนี้สถานการณ์มันต่างออกไป ในเมื่อมีระบบคอยช่วย หลินปินจึงตั้งใจจะทำตัวเงียบๆ ไม่ทำตัวโดดเด่น ในฐานะเศรษฐีผู้สง่างาม ไม่จำเป็นต้องเอาแฟนไปอวดใครหรอก

หลินปิน: "ช่างเถอะ ครั้งนี้ไม่พาใครไปแล้วกัน ไว้คราวหน้าค่อยชวนเธอออกไปเที่ยวกันสองคนนะ"

ต้าจีปา: "เป็นอะไรไป? โดนทิ้งมาเหรอ?"

หลินปิน: "นายเดาถูกแล้ว วันนี้ฉันเพิ่งโดนทิ้งมาตั้งสองครั้งแหนะ!!!"

ต้าจีปา: "นายทิ้งตัวเองน่ะสิ ไม่ใช่เหรอ?"

หลินปิน: "มาๆๆ ทำให้ดูหน่อยสิว่าทิ้งตัวเองมันทำยังไง!"

ต้าจีปา: "อย่าให้พูดเลย ทุกวันนี้ฉันออกไปข้างนอกต้องเอาอะไรพันเอวไว้ตลอด ไม่ต้องใช้เข็มขัดเลย (ยืดอกอย่างภาคภูมิใจ)"

...

ทั้งสองคนต่างก็คุยโวโอ้อวดใส่กัน สุดท้ายก็ไม่มีใครเชื่อใคร

หลินปินเก็บโทรศัพท์มือถือ รอยยิ้มผุดขึ้นที่มุมปาก ถ้าเพื่อนๆ รู้ว่าตอนนี้ชีวิตเขาเป็นยังไง คงได้อิจฉาจนตาบอดแน่ๆ

แต่เขาตั้งใจจะทำตัวเงียบๆ และพยายามพัฒนาจุดแข็งให้มากขึ้น เช่น เป็นคนเข้าถึงง่ายเพราะมีเงินเป็นพันล้าน ถอดเสื้อผ้าเก่ง เป็นต้น...

คืนนั้น เขากินข้าวเย็นคนเดียวง่ายๆ ที่ชั้นล่าง ตอนนี้หลินปินแค่อยากจัดการเรื่องวิลล่าให้เสร็จไวๆ จะได้ย้ายเข้าไปอยู่กับแม่กระต่ายน้อยและฝึกฝนฝีมือการทำอาหารของเธอ

"พี่ปิน ฉันกำลังจะเริ่มไลฟ์แล้วนะ พี่อยากเข้ามาดูฝีมือฉันไหม?"

กินข้าวเสร็จได้ไม่นาน นังตัวแสบก็ส่งข้อความมาหา

หลินปินเข้าใจความหมายของเธอในทันที

แต่เขาไม่ใช่คนขี้เหนียวอยู่แล้ว หลังจากเปย์ไปครั้งก่อน เขาก็กดติดตาม 'น้องสะใภ้เล็ก' เอาไว้ และครั้งนี้เขาก็กดเข้าไปในไลฟ์สตรีมทันที

จัวซินอี๋ยึดอาชีพสตรีมเกมหาเลี้ยงชีพ ถือเป็นสตรีมเมอร์มืออาชีพคนหนึ่ง เธอมีผู้ติดตามกว่าแสนคน ซึ่งโด่งดังกว่าแม่กระต่ายน้อยมาก

แต่ผู้ติดตามส่วนใหญ่ก็สายฟรีทั้งนั้น มีเพียงไม่กี่คนที่เปย์จริงๆ แถมบางคนยังงกแม้กระทั่งของขวัญฟรีด้วยซ้ำ

หลินปินไม่ได้ขี้เหนียวขนาดนั้น เขาเริ่มเปย์ทันที!

"ผู้ใช้งาน เส้าเหนียน อาปิน ส่งรอยัลซาลูท 10 อันให้สตรีมเมอร์ น้องสะใภ้เล็ก!"

"ผู้ใช้งาน เส้าเหนียน อาปิน ส่งรอยัลซาลูท 10 อันให้สตรีมเมอร์ น้องสะใภ้เล็ก!"

ไม่ขาดไม่เกิน เขาเปย์รวดเดียวสามสิบอัน!

จัวซินอี๋ที่กำลังไลฟ์อยู่ เห็นเอฟเฟกต์พิเศษบนหน้าจอแชตอย่างรวดเร็ว

อาจจะเป็นเพราะกลางวันเธอได้ฝึกฝนฝีมือในชีวิตจริงมาถึงสองรอบ คืนนี้ทักษะการเล่นเกมของเธอจึงดูแพรวพราวยิ่งกว่าเดิม

เธอกินไก่ได้ทุกตาเลยทีเดียว!

บทที่ 23 คุณอยากค้างคืนไหม?

หลินปินไม่ค่อยสนใจเรื่องเกมเท่าไหร่ เขาแค่เล่นบ้างเป็นบางครั้งเพื่อผ่อนคลายเท่านั้น

ยิ่งเวลาที่เขาต้องเจอความกดดันเรื่องยอดขายและเจอลูกค้าแปลกๆ เขาไม่สามารถไปอัดพวกนั้นในชีวิตจริงได้ ก็เลยต้องมาระบายด้วยการทำเพนตาคิลในเกมแทน

หลังจากเปย์ของขวัญให้นังตัวแสบไปสามสิบชิ้น หลินปินก็ออกจากไลฟ์สตรีมทันทีและทักแชตวีแชตหาแม่กระต่ายน้อย

ไม่นาน แม่กระต่ายน้อยก็ตอบกลับมา: "คุณลุง มาช่วยตบไก่หน่อยสิคะ! วันนี้เพื่อนร่วมทีมฉันห่วยแตกมากเลย"

หลินปินถึงกับพูดไม่ออก มีตอนไหนบ้างที่เพื่อนร่วมทีมของยัยเด็กนี่ไม่ห่วยแตก?

ถ้าแพ้ ก็เป็นเพราะเพื่อนร่วมทีมห่วยเกินไป ถ้าชนะ เธอก็จะโทษว่าเพื่อนร่วมทีมแย่งคิล

หลินปินมองคำเชิญที่เธอส่งมา แต่ยังไม่รีบกดเริ่มเกม กลับส่งข้อความไปหาอย่างรวดเร็วว่า: "วันนี้ทำอะไรอยู่ล่ะ? ไม่เห็นสนใจฉันทั้งวันเลย?"

แม่กระต่ายน้อย: (ทำท่าทางน้อยใจ) "คุณลุง วันนี้ฉันซ้อมทั้งวันเลย ไม่มีเวลาแม้แต่จะเล่นเกม อ้อ จริงสิ วันอาทิตย์นี้อย่าลืมมางานคอมมิคคอนของฉันด้วยนะ ตั๋วอิเล็กทรอนิกส์ที่ฉันให้คุณลุงไปคราวก่อนมีระบุเวลาและสถานที่ไว้แล้วค่ะ"

หลินปิน: "รับทราบ ฉันจะไปดูเธอปล่อยไก่แน่นอน"

แม่กระต่ายน้อย: "ชิ! ใครบอกว่าฉันน่าเกลียดคะ?"

ทันใดนั้น หลินปินก็ได้รับภาพคอสเพลย์หลายภาพจากเธอ ซึ่งน่าจะถ่ายตอนซ้อมวันนี้

เขาต้องยอมรับเลยว่า หน้าตาของแม่กระต่ายน้อยนี่สวยทนทานจริงๆ โดยเฉพาะเวลาแต่งคอสเพลย์ เธอดูเย้ายวนยิ่งกว่าเดิมเสียอีก

"ว่าแต่ วันนี้ฉันไปหาซินอี๋ที่ห้องมา ทำไมเธอถึงไม่ไปอยู่กับเธอล่ะ?"

หลินปินชวนคุยต่อ พลางคิดหาข้ออ้างที่จะพาแม่กระต่ายน้อยย้ายมาอยู่กับเขาหลังจากซื้อบ้านเสร็จ

แม่กระต่ายน้อย: "ฉันอยู่ใกล้ๆ พี่ซินอี๋เองค่ะ เมื่อกี้ฉันเพิ่งเห็นโมเมนต์ของพี่ซินอี๋ คุณลุงไม่ได้ไปเดินเล่นที่หย่งว่างกับพี่ซินอี๋หรอกเหรอคะ?"

หลินปิน: "ไปสิ แต่ไม่มีเธออยู่ด้วย มันก็เลยน่าเบื่อน่ะ"

แม่กระต่ายน้อย: "จะเป็นไปได้ยังไงคะ? พี่ซินอี๋ออกจะสวยแถมยังพูดเก่งขนาดนั้น คุณลุงสองคนอยู่ด้วยกันไม่มีทางน่าเบื่อหรอกค่ะ"

หลินปิน: "พูดเก่งมันไม่มีประโยชน์หรอก อมเก่งสิถึงจะมีประโยชน์!!!"

แม่กระต่ายน้อยส่งเครื่องหมายคำถามมารัวๆ สามอัน เห็นได้ชัดว่าไม่เข้าใจความหมายอันลึกซึ้งของภาษาจีน น่าสงสารจริงๆ เธอไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าเพื่อนรักสุดซี้ได้ชิงลงมือตีท้ายครัวไปเรียบร้อยแล้วตอนที่เธอไม่อยู่

ทั้งสองคนคุยกันต่ออีกพักหนึ่ง แต่ไม่ว่าหลินปินจะพูดยังไง แม่กระต่ายน้อยก็ยังไม่เก็ตอยู่ดี

ในที่สุด หลินปินผู้หมดหนทางก็จำยอมต้องเล่นเกม Honor of Kings เป็นเพื่อนเธออีกสองสามตาตามคำรบเร้าไม่หยุดหย่อนของเธอ

ทั้งสองเล่นเกมกันจนเกือบห้าทุ่ม หลังจากจับอารมณ์เธอได้ หลินปินก็ใช้ทักษะอันยอดเยี่ยมของเขาทำให้แม่กระต่ายน้อยอารมณ์ดีขึ้นมาได้อย่างเป็นธรรมชาติ

หลังจากออกจากเกม ป๋ายเล่อเล่อก็เป็นฝ่ายส่งสกินฮีโร่มาให้โดยที่หลินปินไม่ต้องเอ่ยปากขอเลยด้วยซ้ำ

"ติ๊ง! ได้รับเงินคืนจากการใช้จ่ายของป๋ายเล่อเล่อ 88 หยวน ดัชนีความจริงใจ 76.55% ตีกลับคริติคอล 7,655 เท่า!"

"ได้รับเงิน 673,640 หยวน โปรดตรวจสอบบัญชีของคุณ!"

เมื่อเห็นดัชนีความจริงใจของแม่กระต่ายน้อยทะลุ 70% อย่างต่อเนื่อง หลินปินก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ไม่รีบ ช้าๆ ได้พร้าเล่มงาม

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น

หลินปินสะดุ้งตื่นเพราะเสียงโทรศัพท์มือถือแผดร้อง

ตั้งแต่เขาเลิกทำงาน โทรศัพท์ของเขาก็ไม่เคยตั้งนาฬิกาปลุกอีกเลย เขาตื่นเองตามธรรมชาติทุกวัน

ทันทีที่เขารับสาย เจียงอวี่อิงก็แจ้งข่าวดีให้เขาทราบทันที

"พี่ปินคะ เมื่อวานฉันติดต่อเจ้าของบ้านแล้ว พวกเขาตกลงตามข้อเสนอของพี่ค่ะ แล้วฉันก็หาวิลล่าที่เหมาะสมได้แล้วด้วย พี่อยากเข้ามาดูไหมคะ?"

"งั้นเธอไปรอฉันที่ซอยแฮปปี้เนสเลนเลยนะ แล้วเดี๋ยวเราไปเจอกันที่นั่น"

หลินปินดูเวลา ตอนนี้เพิ่งจะแปดโมงกว่า เขาคิดในใจว่าผู้หญิงคนนี้ช่างขยันหาเงินเสียจริง

แต่พอมาคิดดูอีกที ตอนที่เขาทำงานอยู่ที่ 4S เขาเองก็ต้องคอยต้อนรับลูกค้าไม่เว้นหน้าอินทร์หน้าพรหม ต้องทำงานล่วงเวลาบ่อยๆ แถมยังไม่ค่อยได้หยุดพักผ่อนในวันหยุดเลยไม่ใช่เหรอ?

ซอยแฮปปี้เนสเลนอยู่ไม่ไกลจากที่พักของเขามากนัก เมื่อคำนึงว่าเขาต้องไปดูวิลล่าในช่วงบ่าย หลินปินจึงส่งข้อความหาเฉิงเข่อเอ๋อร์โดยตรง เพื่อบอกให้เธอไปที่ซอยแฮปปี้เนสเลนเอง

ไม่นานหลังจากได้รับข้อความตอบกลับจากเฉิงเข่อเอ๋อร์ หลินปินก็เดินลงไปข้างล่าง

เกือบหนึ่งชั่วโมงต่อมา

เมื่อหลินปินมาถึง เฉิงเข่อเอ๋อร์ก็เพิ่งมาถึงเช่นกัน ส่วนเจียงอวี่อิงนั้นมารออยู่พักใหญ่แล้ว

เจียงอวี่อิงเห็นหลินปินพาเพื่อนผู้หญิงมาด้วย แถมยังสวยสะกดสายตา เธอจึงเป็นฝ่ายเข้าไปทักทายก่อน

"พี่ปินคะ พี่อยากไปดูวิลล่าก่อน หรือว่าจะจัดการเรื่องห้องชุดขนาดใหญ่นี้ก่อนดีคะ?"

หลินปินบอกว่า: "นี่แฟนฉันเอง ห้องนี้ตั้งใจจะซื้อให้เธอ เราไปจัดการเรื่องโอนเงินกันก่อนเถอะ"

เมื่อวาน เขาได้ส่งข้อมูลทั่วไปและรูปถ่ายของบ้านให้เฉิงเข่อเอ๋อร์ดูแล้ว และเธอก็บอกว่าพอใจ ที่พาเธอมาวันนี้ก็เพื่อมาจ่ายเงินและจัดการเอกสารให้เรียบร้อย

อย่างไรเสีย บ้านหลังนี้ก็ซื้อให้เฉิงเข่อเอ๋อร์ ชื่อในโฉนดก็ต้องเป็นชื่อของเธอ

แฟนงั้นเหรอ? คงเป็นบ้านเล็กมากกว่ามั้ง!

เจียงอวี่อิงเป็นคนฉลาด พอคิดว่าหลินปินซื้อบ้านตั้งสองหลัง เธอก็เดาความสัมพันธ์ของทั้งสองคนออกได้ไม่ยาก

แต่พอมองดูรถ A8 ที่เขาขับมา แล้วก็ห้องชุดสุดหรูขนาด 265 ตารางเมตรนี่ ถ้ามีคนยื่นข้อเสนอแบบนี้ให้ เธอก็คงยอมเหมือนกัน

"โอเคค่ะพี่ปิน พนักงานบัญชีของบริษัทเราอยู่ข้างบนแล้วค่ะ เราขึ้นไปจัดการเอกสารกันได้เลย" ใบหน้าของเจียงอวี่อิงเต็มไปด้วยรอยยิ้ม เมื่อเห็นว่าการซื้อขายครั้งนี้กำลังจะสำเร็จลุล่วง

สำหรับการซื้อขายก้อนใหญ่แบบนี้ เพื่อประหยัดเวลาและให้จบเรื่องไวๆ เธอจึงทำเรื่องขอให้พนักงานบัญชีมาด้วยตั้งแต่เช้าแล้ว

ไม่นาน ทั้งสามคนก็ขึ้นลิฟต์ไปยังชั้น 24

ในห้องมีเจ้าหน้าที่ของนายหน้าอสังหาริมทรัพย์รออยู่จริงๆ

อีกฝ่ายทักทายพวกเขาอย่างกระตือรือร้น หลินปินตอบกลับอย่างสุภาพ และยังไม่รีบจ่ายเงิน แต่พาเฉิงเข่อเอ๋อร์เดินดูรอบๆ ห้องก่อน

"เป็นไงบ้าง? ชอบไหม?"

"ชอบค่ะ แต่มันแพงไปหน่อย"

เฉิงเข่อเอ๋อร์ยืนอยู่ริมหน้าต่างกระจกบานใหญ่ รอยยิ้มอ่อนโยนของเธอดึงดูดความสนใจไปจากทิวทัศน์ภายนอกจนหมดสิ้น

หลินปินหัวเราะเบาๆ "แค่เธอชอบ จะแพงแค่ไหนก็ไม่สำคัญหรอก"

ดัชนีความจริงใจของเฉิงเข่อเอ๋อร์พุ่งทะลุ 80% แล้ว แค่เขาเกาะเธอไว้แน่นๆ ในอนาคตก็มีเงินให้ใช้ไม่ขาดมือแน่นอน

จากนั้น เขาก็จ่ายเงินก้อนเต็มจำนวนทันที

จ่ายรวดเดียว 9 ล้านหยวน ไม่รู้สึกสะทกสะท้านเลยสักนิด

พนักงานนายหน้าขอข้อมูลพื้นฐานของเฉิงเข่อเอ๋อร์ พวกเขาจะไปช่วยจดทะเบียนทรัพย์สินให้ในวันจันทร์ ซึ่งเธอไม่จำเป็นต้องไปปรากฏตัวก็ได้

ส่วนเรื่องโฉนดที่ดิน น่าจะใช้เวลาอีกประมาณหนึ่งสัปดาห์กว่าจะได้

หลังจากจ่ายเงินเสร็จ เจียงอวี่อิงก็ส่งมอบกุญแจห้องให้เฉิงเข่อเอ๋อร์ด้วยตัวเอง "ยินดีด้วยนะคะ! ห้องชุดนี้สวยมากเลย พี่ปินใจดีกับคุณจริงๆ"

เฉิงเข่อเอ๋อร์ยิ้มและพยักหน้ารับ

ก่อนหน้านี้เธอขอแค่บ้านขนาด 120 ตารางเมตรขึ้นไป แต่หลินปินกลับจัดห้องชุดสุดหรูราคา 9 ล้านหยวนมาให้ แถมยังมีรถ A8 มูลค่ากว่า 2 ล้านหยวนอีกต่างหาก เธอจดจำทุกอย่างที่เขาทำให้ไว้ในใจ

เมื่อจัดการเอกสารเสร็จเรียบร้อย เจียงอวี่อิงและพนักงานก็รู้มารยาท ขอตัวกลับไปก่อน ทิ้งให้หลินปินและเฉิงเข่อเอ๋อร์อยู่กันตามลำพังในห้อง

"หลินปิน คืนนี้คุณอยากค้างที่นี่ไหม?" เฉิงเข่อเอ๋อร์เอ่ยถาม

ในเมื่ออีกฝ่ายทำตามที่สัญญาไว้ แถมยังให้มากกว่าที่ขอ เธอจึงรู้ตัวดีว่าถึงเวลาที่เธอต้องตอบแทนเขาแล้ว

"ขอดูก่อนนะ บ้านเพิ่งซื้อมาใหม่ เธอไปหาซื้อของใช้จำเป็นเข้าบ้านก่อนเถอะ แล้วก็ช่วยซื้อเผื่อฉันชุดนึงด้วยนะ เดี๋ยวฉันต้องไปดูบ้านอีกหลังเพื่อรับพ่อแม่มาอยู่ด้วยน่ะ" หลินปินส่ายหน้า

ในเมื่อเจ้าตัวก็มาอยู่ตรงนี้แล้ว เขาจึงไม่จำเป็นต้องรีบร้อนอะไร

อีกอย่าง ไม่รู้ทำไม พอได้มองใบหน้างดงามตรงหน้า ภาพของหลู่เสี่ยวอวี่ก็ผุดขึ้นมาในหัวหลินปินอย่างกะทันหัน